ปฐมกาล
Chapter 20
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 20

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1อับราฮัม​เดินทาง​จาก​ที่​นั่น​ไป​ทาง​ดินแดน​ตอน​ใต้​และ​อาศัย​อยู่​ระหว่าง​คาเดช​กับ​ชูร์ ต่อ​มา​เขา​ไป​พัก​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​เกราร์
1וַיִּסַּ֨ע מִשָּׁ֤ם אַבְרָהָם֙ אַ֣רְצָה הַנֶּ֔גֶב וַיֵּ֥שֶׁב בֵּין־קָדֵ֖שׁ וּבֵ֣ין שׁ֑וּר וַיָּ֖גָר בִּגְרָֽר׃
2อับราฮัม​บอก​เรื่อง​ซาราห์​ภรรยา​ว่า“ซาราห์​กับ​ผม​เป็น​พี่น้อง​กัน” อาบีเมเลค​กษัตริย์​แห่ง​เกราร์​จึง​ส่ง​คน​ไป​รับ​ซาราห์​มา
2וַיֹּ֧אמֶר אַבְרָהָ֛ם אֶל־שָׂרָ֥ה אִשְׁתֹּ֖ו אֲחֹ֣תִי הִ֑וא וַיִּשְׁלַ֗ח אֲבִימֶ֙לֶךְ֙ מֶ֣לֶךְ גְּרָ֔ר וַיִּקַּ֖ח אֶת־שָׂרָֽה׃
3แต่​กลางคืน​พระเจ้า​มา​หา​อาบีเมเลค​ใน​ความ​ฝัน​และ​กล่าว​ว่า“เจ้า​กำลัง​จะ​ตาย​เพราะ​ผู้หญิง​ที่​เจ้า​รับ​มา​นั้น​มี​สามี​แล้ว”
3וַיָּבֹ֧א אֱלֹהִ֛ים אֶל־אֲבִימֶ֖לֶךְ בַּחֲלֹ֣ום הַלָּ֑יְלָה וַיֹּ֣אמֶר לֹ֗ו הִנְּךָ֥ מֵת֙ עַל־הָאִשָּׁ֣ה אֲשֶׁר־לָקַ֔חְתָּ וְהִ֖וא בְּעֻ֥לַת בָּֽעַל׃
4อาบีเมเลค​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​ใกล้​นาง​เขา​พูด​ว่า“พระองค์​จะ​ฆ่า​แม้​แต่​ชน​ชาติ​ที่​ชอบธรรม​หรือ
4וַאֲבִימֶ֕לֶךְ לֹ֥א קָרַ֖ב אֵלֶ֑יהָ וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנָ֕י הֲגֹ֥וי גַּם־צַדִּ֖יק תַּהֲרֹֽג׃
5เขา​บอก​ผม​เอง​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า‘เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’และ​นาง​เอง​ก็​พูด​ว่า‘เขา​กับ​ฉัน​เป็น​พี่น้อง​กัน’ ผม​ทำ​เรื่อง​นี้​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง​และ​มือ​ที่​บริสุทธิ์”
5הֲלֹ֨א ה֤וּא אָֽמַר־לִי֙ אֲחֹ֣תִי הִ֔וא וְהִֽיא־גַם־הִ֥וא אֽ͏ָמְרָ֖ה אָחִ֣י ה֑וּא בְּתָם־לְבָבִ֛י וּבְנִקְיֹ֥ן כַּפַּ֖י עָשִׂ֥יתִי זֹֽאת׃
6พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ใน​ความ​ฝัน​ว่า“ใช่​เรา​รู้​ว่า​เจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง​และ​เรา​เอง​ก็​กัน​เจ้า​ไว้​ไม่​ให้​ทำบาป​ต่อ​เรา เพราะ​เหตุ​นี้​เรา​จึง​ไม่​ยอม​ให้​เจ้า​แตะ​ต้อง​นาง
6וַיֹּאמֶר֩ אֵלָ֨יו הֽ͏ָאֱלֹהִ֜ים בַּחֲלֹ֗ם גַּ֣ם אָנֹכִ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ כִּ֤י בְתָם־לְבָבְךָ֙ עָשִׂ֣יתָ זֹּ֔את וָאֶחְשֹׂ֧ךְ גַּם־אָנֹכִ֛י אֹֽותְךָ֖ מֵחֲטֹו־לִ֑י עַל־כֵּ֥ן לֹא־נְתַתִּ֖יךָ לִנְגֹּ֥עַ אֵלֶֽיהָ׃
7ตอน​นี้​คืน​ภรรยา​ให้​ชาย​คน​นั้น​เสีย เพราะ​เขา​เป็น​ผู้​เผย​คำ​ของ​พระเจ้า​และ​เขา​จะ​อธิษฐาน​เพื่อ​เจ้า​แล้ว​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต แต่​ถ้า​ไม่​คืน​นาง​รู้​ไว้​ให้​แน่​ว่า​เจ้า​กับ​ทุก​คน​ที่​เป็น​ของ​เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย”
7וְעַתָּ֗ה הָשֵׁ֤ב אֵֽשֶׁת־הָאִישׁ֙ כִּֽי־נָבִ֣יא ה֔וּא וְיִתְפַּלֵּ֥ל בּֽ͏ַעַדְךָ֖ וֶֽחְיֵ֑ה וְאִם־אֵֽינְךָ֣ מֵשִׁ֗יב דַּ֚ע כִּי־מֹ֣ות תָּמ֔וּת אַתָּ֖ה וְכָל־אֲשֶׁר־לָֽךְ׃
8อาบีเมเลค​ตื่น​แต่​เช้า​เรียก​คน​รับใช้​ทั้งหมด​มา​แล้ว​เล่า​เรื่อง​ทุก​อย่าง​ให้​ฟัง คน​เหล่า​นั้น​กลัว​มาก
8וַיַּשְׁכֵּ֨ם אֲבִימֶ֜לֶךְ בַּבֹּ֗קֶר וַיִּקְרָא֙ לְכָל־עֲבָדָ֔יו וַיְדַבֵּ֛ר אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה בְּאָזְנֵיהֶ֑ם וַיִּֽירְא֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים מְאֹֽד׃
9จาก​นั้น​อาบีเมเลค​เรียก​อับราฮัม​มา​ถาม​ว่า“เจ้า​ทำ​อะไร​กับ​พวก​เรา เรา​ทำ​ผิด​อะไร​ต่อ​เจ้า​เจ้า​ถึง​นำ​บาป​ใหญ่​มา​สู่​เรา​และ​อาณาจักร​ของ​เรา เจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​ทำ​กับ​เรา!”
9וַיִּקְרָ֨א אֲבִימֶ֜לֶךְ לְאַבְרָהָ֗ם וַיֹּ֨אמֶר לֹ֜ו מֶֽה־עָשִׂ֤יתָ לָּ֙נוּ֙ וּמֶֽה־חָטָ֣אתִי לָ֔ךְ כִּֽי־הֵבֵ֧אתָ עָלַ֛י וְעַל־מַמְלַכְתִּ֖י חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה מַעֲשִׂים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־יֵֽעָשׂ֔וּ עָשִׂ֖יתָ עִמָּדִֽי׃
10อาบีเมเลค​ถาม​อับราฮัม​อีก​ว่า“เจ้า​เห็น​อะไร​ถึง​ได้​ทำ​แบบ​นี้”
10וַיֹּ֥אמֶר אֲבִימֶ֖לֶךְ אֶל־אַבְרָהָ֑ם מָ֣ה רָאִ֔יתָ כִּ֥י עָשִׂ֖יתָ אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
11อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​คิด​ว่า‘ที่​นี่​คง​ไม่​มี​ใคร​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​พวก​เขา​จะ​ฆ่า​ผม​เพราะ​ภรรยา’
11וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם כִּ֣י אָמַ֗רְתִּי רַ֚ק אֵין־יִרְאַ֣ת אֱלֹהִ֔ים בַּמָּקֹ֖ום הַזֶּ֑ה וַהֲרָג֖וּנִי עַל־דְּבַ֥ר אִשְׁתִּֽי׃
12ที่​จริง​นาง​ก็​เป็น​พี่น้อง​กับ​ผม เรา​มี​พ่อ​คน​เดียวกัน​แต่​คน​ละ​แม่​แล้ว​นาง​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม
12וְגַם־אָמְנָ֗ה אֲחֹתִ֤י בַת־אָבִי֙ הִ֔וא אַ֖ךְ לֹ֣א בַת־אִמִּ֑י וַתְּהִי־לִ֖י לְאִשָּֽׁה׃
13เมื่อ​พระเจ้า​ให้​ผม​ต้อง​เดินทาง​เร่ร่อน​ออก​จาก​บ้าน​พ่อ​ผม​บอก​เธอ​ว่า‘ขอ​ให้​เธอ​ช่วย​ฉัน​อย่าง​นี้ ไม่​ว่า​เรา​ไป​ที่ไหน​ให้​บอก​คน​อื่น​ว่า​เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’”
13וַיְהִ֞י כַּאֲשֶׁ֧ר הִתְע֣וּ אֹתִ֗י אֱלֹהִים֮ מִבֵּ֣ית אָבִי֒ וָאֹמַ֣ר לָ֔הּ זֶ֣ה חַסְדֵּ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשִׂ֖י עִמָּדִ֑י אֶ֤ל כָּל־הַמָּקֹום֙ אֲשֶׁ֣ר נָבֹ֣וא שָׁ֔מָּה אִמְרִי־לִ֖י אָחִ֥י הֽוּא׃
14อาบีเมเลค​นำ​แกะ โค ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​มา​มอบ​ให้​อับราฮัม​และ​คืน​ซาราห์​ภรรยา​ให้​เขา
14וַיִּקַּ֨ח אֲבִימֶ֜לֶךְ צֹ֣אן וּבָקָ֗ר וַעֲבָדִים֙ וּשְׁפָחֹ֔ת וַיִּתֵּ֖ן לְאַבְרָהָ֑ם וַיָּ֣שֶׁב לֹ֔ו אֵ֖ת שָׂרָ֥ה אִשְׁתֹּֽו׃
15อาบีเมเลค​กล่าว​ว่า“ดินแดน​ของ​เรา​อยู่​ตรง​หน้า​เจ้า อยาก​อยู่​ที่ไหน​ก็​อยู่​เถอะ”
15וַיֹּ֣אמֶר אֲבִימֶ֔לֶךְ הִנֵּ֥ה אַרְצִ֖י לְפָנֶ֑יךָ בַּטֹּ֥וב בְּעֵינֶ֖יךָ שֵֽׁב׃
16อาบีเมเลค​พูด​กับ​ซาราห์​ว่า“เรา​ได้​มอบ​เงิน 1,000 ชิ้น​ให้​อับราฮัม​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เจ้า​แล้ว​เงิน​นี้​จะ​เป็น​สิ่ง​ปิดบัง​สายตา​ของ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​และ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน​เจ้า​ก็​พ้น​ข้อ​กล่าวหา”
16וּלְשָׂרָ֣ה אָמַ֗ר הִנֵּ֨ה נָתַ֜תִּי אֶ֤לֶף כֶּ֙סֶף֙ לְאָחִ֔יךְ הִנֵּ֤ה הוּא־לָךְ֙ כְּס֣וּת עֵינַ֔יִם לְכֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר אִתָּ֑ךְ וְאֵ֥ת כֹּ֖ל וְנֹכָֽחַת׃
17อับราฮัม​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า พระเจ้า​จึง​รักษา​อาบีเมเลค​ภรรยา​และ​ทาส​หญิง​ของ​เขา​แล้ว​พวก​เธอ​ก็​มี​ลูก​ได้​อีก
17וַיִּתְפַּלֵּ֥ל אַבְרָהָ֖ם אֶל־הָאֱלֹהִ֑ים וַיִּרְפָּ֨א אֱלֹהִ֜ים אֶת־אֲבִימֶ֧לֶךְ וְאֶת־אִשְׁתֹּ֛ו וְאַמְהֹתָ֖יו וַיֵּלֵֽדוּ׃
18เพราะ​พระยาห์เวห์​ปิด​ครรภ์​ของ​ผู้หญิง​ทุก​คน​ใน​ครัว​เรือน​ของ​อาบีเมเลค​จน​มี​ลูก​ไม่​ได้​เพราะ​ซาราห์​ภรรยา​ของ​อับราฮัม
18כִּֽי־עָצֹ֤ר עָצַר֙ יְהוָ֔ה בְּעַ֥ד כָּל־רֶ֖חֶם לְבֵ֣ית אֲבִימֶ֑לֶךְ עַל־דְּבַ֥ר שָׂרָ֖ה אֵ֥שֶׁת אַבְרָהָֽם׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.