ปฐมกาล
Chapter 30
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 30

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เมื่อ​ราเชล​เห็น​ว่า​ตน​ไม่​มี​ลูก​ให้​ยาโคบ​เธอ​ก็​อิจฉา​พี่​สาว​และ​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“ให้​ฉัน​มี​ลูก​เสียที​ไม่​อย่าง​นั้น​ฉัน​จะ​ตาย”
1וַתֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְיַעֲקֹ֔ב וַתְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל בַּאֲחֹתָ֑הּ וַתֹּ֤אמֶר אֶֽל־יַעֲקֹב֙ הָֽבָה־לִּ֣י בָנִ֔ים וְאִם־אַ֖יִן מֵתָ֥ה אָנֹֽכִי׃
2ยาโคบ​โกรธ​ราเชล​มาก​และ​พูด​ว่า“ฉัน​เป็น​พระเจ้า​แทน​พระองค์​หรือ​พระองค์​ต่างหาก​ที่​ไม่​ให้​เธอ​มี​ลูก”
2וַיִּֽחַר־אַ֥ף יַעֲקֹ֖ב בְּרָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר הֲתַ֤חַת אֱלֹהִים֙ אָנֹ֔כִי אֲשֶׁר־מָנַ֥ע מִמֵּ֖ךְ פְּרִי־בָֽטֶן׃
3ราเชล​พูด​ว่า“บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ฉัน​อยู่​นี่​หลับ​นอน​กับ​เธอ​เถอะ​ให้​เธอ​คลอด​ลูก​ไว้​บน​ตัก​ฉัน​เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​ถือ​ว่า​ลูก​ของ​เธอ​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน​ด้วย”
3וַתֹּ֕אמֶר הִנֵּ֛ה אֲמָתִ֥י בִלְהָ֖ה בֹּ֣א אֵלֶ֑יהָ וְתֵלֵד֙ עַל־בִּרְכַּ֔י וְאִבָּנֶ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י מִמֶּֽנָּה׃
4เธอ​จึง​ยก​บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ยาโคบ​เป็น​ภรรยา​และ​ยาโคบ​ก็​หลับ​นอน​กับ​บิลฮาห์
4וַתִּתֶּן־לֹ֛ו אֶת־בִּלְהָ֥ה שִׁפְחָתָ֖הּ לְאִשָּׁ֑ה וַיָּבֹ֥א אֵלֶ֖יהָ יַעֲקֹֽב׃
5บิลฮาห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​ให้​ยาโคบ
5וַתַּ֣הַר בִּלְהָ֔ה וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּֽן׃
6ราเชล​พูด​ว่า“พระเจ้า​ตัดสิน​ให้​ฉัน​ได้​รับ​ความ​เป็น​ธรรม​แล้ว​พระองค์​ได้ยิน​เสียง​ของ​ฉัน​และ​ให้​ลูกชาย​แก่​ฉัน”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​ดาน
6וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ דָּנַ֣נִּי אֱלֹהִ֔ים וְגַם֙ שָׁמַ֣ע בְּקֹלִ֔י וַיִּתֶּן־לִ֖י בֵּ֑ן עַל־כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמֹ֖ו דָּֽן׃
7บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ราเชล​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​สอง​ให้​ยาโคบ
7וַתַּ֣הַר עֹ֔וד וַתֵּ֕לֶד בִּלְהָ֖ה שִׁפְחַ֣ת רָחֵ֑ל בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃
8ราเชล​พูด​ว่า“ฉัน​ต่อสู้​กับ​พี่​สาว​อย่าง​สุดกำลัง​และ​เอา​ชน​ะได้”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​นัฟทาลี
8וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל נַפְתּוּלֵ֨י אֱלֹהִ֧ים ׀ נִפְתַּ֛לְתִּי עִם־אֲחֹתִ֖י גַּם־יָכֹ֑לְתִּי וַתִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו נַפְתָּלִֽי׃
9เมื่อ​เลอาห์​เห็น​ว่า​ตน​หยุด​มี​ลูก​แล้ว​เธอ​ก็​ยก​ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ยาโคบ​เป็น​ภรรยา
9וַתֵּ֣רֶא לֵאָ֔ה כִּ֥י עָמְדָ֖ה מִלֶּ֑דֶת וַתִּקַּח֙ אֶת־זִלְפָּ֣ה שִׁפְחָתָ֔הּ וַתִּתֵּ֥ן אֹתָ֛הּ לְיַעֲקֹ֖ב לְאִשָּֽׁה׃
10ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​เลอาห์​คลอด​ลูกชาย​ให้​ยาโคบ
10וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּ֛ה שִׁפְחַ֥ת לֵאָ֖ה לְיַעֲקֹ֥ב בֵּֽן׃
11เลอาห์​พูด​ว่า“โชค​ดี​จริงๆ!”แล้ว​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​กาด
11וַתֹּ֥אמֶר לֵאָ֖ה *בְּגָד (בָּ֣א גָ֑ד) וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו גָּֽד׃
12ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​เลอาห์​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​สอง​ให้​ยาโคบ
12וַתֵּ֗לֶד זִלְפָּה֙ שִׁפְחַ֣ת לֵאָ֔ה בֵּ֥ן שֵׁנִ֖י לְיַעֲקֹֽב׃
13เลอาห์​พูด​ว่า“ฉัน​มี​ความ​สุข​จริงๆ​พวก​ผู้หญิง​จะ​เรียก​ฉัน​ว่า​คน​มี​ความ​สุข”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อาเชอร์
13וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֔ה בְּאָשְׁרִ֕י כִּ֥י אִשְּׁר֖וּנִי בָּנֹ֑ות וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו אָשֵֽׁר׃
14ใน​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​สาลี​รูเบน​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง​และ​พบ​ผล​แมนเดรก​จึง​เก็บ​มา​ให้​เลอาห์​แม่​ของ​เขา​ราเชล​พูด​กับ​เลอาห์​ว่า“ขอ​ผล​แมนเดรก​ของ​ลูก​พี่​ให้​ฉัน​บ้าง”
14וַיֵּ֨לֶךְ רְאוּבֵ֜ן בִּימֵ֣י קְצִיר־חִטִּ֗ים וַיִּמְצָ֤א דֽוּדָאִים֙ בַּשָּׂדֶ֔ה וַיָּבֵ֣א אֹתָ֔ם אֶל־לֵאָ֖ה אִמֹּ֑ו וַתֹּ֤אמֶר רָחֵל֙ אֶל־לֵאָ֔ה תְּנִי־נָ֣א לִ֔י מִדּוּדָאֵ֖י בְּנֵֽךְ׃
15เลอาห์​ตอบ​ว่า“แย่ง​สามี​ฉัน​ไป​ยัง​ไม่​พอ​หรือ​จะ​เอา​แมนเดรก​ของ​ลูกชาย​ฉัน​ไป​ด้วย​หรือ” ราเชล​ตอบ​ว่า“งั้น​คืน​นี้​ยาโคบ​จะ​นอน​กับ​พี่​แลก​กับ​แมนเดรก​ของ​ลูก​พี่”
15וַתֹּ֣אמֶר לָ֗הּ הַמְעַט֙ קַחְתֵּ֣ךְ אֶת־אִישִׁ֔י וְלָקַ֕חַת גַּ֥ם אֶת־דּוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַתֹּ֣אמֶר רָחֵ֗ל לָכֵן֙ יִשְׁכַּ֤ב עִמָּךְ֙ הַלַּ֔יְלָה תַּ֖חַת דּוּדָאֵ֥י בְנֵֽךְ׃
16เย็น​นั้น​ยาโคบ​กลับ​มา​จาก​ทุ่ง​เลอาห์​ออก​ไป​หา​เขา​และ​พูด​ว่า“คืน​นี้​เธอ​ต้อง​มา​นอน​กับ​ฉัน​ฉัน​จ่าย​แมนเดรก​ของ​ลูกชาย​เพื่อ​แลก​คืน​นี้​ไว้​แล้ว” คืน​นั้น​ยาโคบ​จึง​นอน​กับ​เธอ
16וַיָּבֹ֨א יַעֲקֹ֣ב מִן־הַשָּׂדֶה֮ בָּעֶרֶב֒ וַתֵּצֵ֨א לֵאָ֜ה לִקְרָאתֹ֗ו וַתֹּ֙אמֶר֙ אֵלַ֣י תָּבֹ֔וא כִּ֚י שָׂכֹ֣ר שְׂכַרְתִּ֔יךָ בְּדוּדָאֵ֖י בְּנִ֑י וַיִּשְׁכַּ֥ב עִמָּ֖הּ בַּלַּ֥יְלָה הֽוּא׃
17พระเจ้า​ฟัง​เลอาห์​เธอ​จึง​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​ห้า​ให้​ยาโคบ
17וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶל־לֵאָ֑ה וַתַּ֛הַר וַתֵּ֥לֶד לְיַעֲקֹ֖ב בֵּ֥ן חֲמִישִֽׁי׃
18เลอาห์​พูด​ว่า“พระเจ้า​ให้​ค่า​ตอบแทน​แก่​ฉัน​เพราะ​ฉัน​ยก​ทาส​หญิง​ของ​ฉัน​ให้​สามี”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อิสสาคาร์
18וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה נָתַ֤ן אֱלֹהִים֙ שְׂכָרִ֔י אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי שִׁפְחָתִ֖י לְאִישִׁ֑י וַתִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו יִשָּׂשכָֽר׃
19เลอาห์​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​หก​ให้​ยาโคบ
19וַתַּ֤הַר עֹוד֙ לֵאָ֔ה וַתֵּ֥לֶד בֵּן־שִׁשִּׁ֖י לְּיַעֲקֹֽב׃
20เลอาห์​พูด​ว่า“พระเจ้า​มอบ​ของ​กำนัล​อัน​ดี​ให้​ฉัน​คราว​นี้​สามี​จะ​อยู่​กับ​ฉัน​เพราะ​ฉัน​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา​หก​คน​แล้ว”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เศบูลุน
20וַתֹּ֣אמֶר לֵאָ֗ה זְבָדַ֨נִי אֱלֹהִ֥ים ׀ אֹתִי֮ זֵ֣בֶד טֹוב֒ הַפַּ֙עַם֙ יִזְבְּלֵ֣נִי אִישִׁ֔י כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי לֹ֖ו שִׁשָּׁ֣ה בָנִ֑ים וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו זְבֻלֽוּן׃
21หลัง​จาก​นั้น​เธอ​คลอด​ลูกสาว​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​ดีนาห์
21וְאַחַ֖ר יָ֣לְדָה בַּ֑ת וַתִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמָ֖הּ דִּינָֽה׃
22พระเจ้า​ระลึก​ถึง​ราเชล​พระองค์​ฟัง​เธอ​และ​เปิด​ครรภ์​ของ​เธอ
22וַיִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת־רָחֵ֑ל וַיִּשְׁמַ֤ע אֵלֶ֙יהָ֙ אֱלֹהִ֔ים וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־רַחְמָֽהּ׃
23ราเชล​ตั้ง​ครรภ์​คลอด​ลูกชาย​และ​พูด​ว่า“พระเจ้า​เอา​ความ​อับอาย​ของ​ฉัน​ออก​ไป​แล้ว”
23וַתַּ֖הַר וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֹּ֕אמֶר אָסַ֥ף אֱלֹהִ֖ים אֶת־חֶרְפָּתִֽי׃
24เธอ​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​โยเซฟและ​พูด​ว่า“ขอ​พระยาห์เวห์​เพิ่ม​ลูกชาย​อีก​คน​ให้​ฉัน”
24וַתִּקְרָ֧א אֶת־שְׁמֹ֛ו יֹוסֵ֖ף לֵאמֹ֑ר יֹסֵ֧ף יְהוָ֛ה לִ֖י בֵּ֥ן אַחֵֽר׃
25หลัง​ราเชล​คลอด​โยเซฟ​ยาโคบ​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ปล่อย​ผม​ไป​เถอะ​ผม​จะ​กลับ​บ้าน​และ​กลับ​ดินแดน​ของ​ผม
25וַיְהִ֕י כַּאֲשֶׁ֛ר יָלְדָ֥ה רָחֵ֖ל אֶת־יֹוסֵ֑ף וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ אֶל־לָבָ֔ן שַׁלְּחֵ֙נִי֙ וְאֵ֣לְכָ֔ה אֶל־מְקֹומִ֖י וּלְאַרְצִֽי׃
26ขอ​ภรรยา​กับ​ลูกๆ​ของ​ผม​คืน​ให้​ผม​ผม​รับใช้​ท่าน​เพื่อ​พวก​เขา​แล้ว​ขอ​ให้​ผม​ไป​เถอะ​เพราะ​ท่าน​รู้​ดี​ว่า​ผม​รับใช้​ท่าน​อย่างไร”
26תְּנָ֞ה אֶת־נָשַׁ֣י וְאֶת־יְלָדַ֗י אֲשֶׁ֨ר עָבַ֧דְתִּי אֹֽתְךָ֛ בָּהֵ֖ן וְאֵלֵ֑כָה כִּ֚י אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֶת־עֲבֹדָתִ֖י אֲשֶׁ֥ר עֲבַדְתִּֽיךָ׃
27ลาบัน​ตอบ​ว่า“ถ้า​เจ้า​ยัง​เห็นแก่​ฉัน​ก็​อยู่​ต่อ​เถอะ​ฉัน​รู้​จาก​การ​ทำนาย​ว่า​พระยาห์เวห์​อวยพร​ฉัน​เพราะ​เจ้า”
27וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ לָבָ֔ן אִם־נָ֛א מָצָ֥אתִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ נִחַ֕שְׁתִּי וַיְבָרֲכֵ֥נִי יְהוָ֖ה בִּגְלָלֶֽךָ׃
28แล้ว​พูด​ต่อว่า“บอก​ค่าจ้าง​ที่​เจ้า​ต้องการ​มา​ฉัน​จะ​ให้”
28וַיֹּאמַ֑ר נָקְבָ֧ה שְׂכָרְךָ֛ עָלַ֖י וְאֶתֵּֽנָה׃
29ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ท่าน​รู้​ว่า​ผม​รับใช้​ท่าน​อย่างไร​และ​ปศุสัตว์​ของ​ท่าน​เป็น​อย่างไร​ตอน​อยู่​กับ​ผม
29וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ אֵ֖ת אֲשֶׁ֣ר עֲבַדְתִּ֑יךָ וְאֵ֛ת אֲשֶׁר־הָיָ֥ה מִקְנְךָ֖ אִתִּֽי׃
30ก่อน​ผม​มา​ท่าน​มี​อยู่​เพียง​น้อย​นิด​แต่​ตอน​นี้​เพิ่ม​ขึ้น​มากมาย​พระยาห์เวห์​อวยพร​ท่าน​ทุก​ที่​ที่​ผม​ไป​แล้ว​เมื่อไร​ผม​จะ​ได้​ดูแล​ครอบครัว​ของ​ตัวเอง​บ้าง”
30כִּ֡י מְעַט֩ אֲשֶׁר־הָיָ֨ה לְךָ֤ לְפָנַי֙ וַיִּפְרֹ֣ץ לָרֹ֔ב וַיְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֹתְךָ֖ לְרַגְלִ֑י וְעַתָּ֗ה מָתַ֛י אֽ͏ֶעֱשֶׂ֥ה גַם־אָנֹכִ֖י לְבֵיתִֽי׃
31ลาบัน​ถาม​ว่า“ฉัน​จะ​ให้​อะไร​เจ้า” ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ไม่​ต้อง​ให้​อะไร​ผม​หรอก​ถ้า​ท่าน​ยอม​ทำ​ตาม​นี้​ผม​จะ​กลับ​ไป​เลี้ยง​และ​ดูแล​ฝูง​สัตว์​ของ​ท่าน​ต่อ
31וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן־לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא־תִתֶּן־לִ֣י מְא֔וּמָה אִם־תּֽ͏ַעֲשֶׂה־לִּי֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר׃
32วัน​นี้​ผม​จะ​เดิน​ดู​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​ของ​ท่าน​แล้ว​แยก​สัตว์​เหล่า​นี้​ออก​มา​คือ​แกะ​ทุก​ตัว​ที่​มี​จุดกระ​หรือ​ด่าง​แกะ​ดำ​ทุก​ตัว​และ​แพะ​ทุก​ตัว​ที่​ด่าง​หรือ​มี​จุดกระ​พวก​นี้​จะ​เป็น​ค่าจ้าง​ของ​ผม
32אֽ͏ֶעֱבֹ֨ר בְּכָל־צֹֽאנְךָ֜ הַיֹּ֗ום הָסֵ֨ר מִשָּׁ֜ם כָּל־שֶׂ֣ה ׀ נָקֹ֣ד וְטָל֗וּא וְכָל־שֶׂה־חוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים וְטָל֥וּא וְנָקֹ֖ד בָּעִזִּ֑ים וְהָיָ֖ה שְׂכָרִֽי׃
33ต่อ​ไป​ความ​ซื่อตรง​ของ​ผม​จะ​เป็น​พยาน​ให้​ผม​เมื่อ​ท่าน​มา​ตรวจ​ค่าจ้าง​ของ​ผม​แพะ​ตัว​ใด​ที่​ไม่​ด่าง​หรือ​ไม่​มี​จุดกระ​และ​แกะ​ตัว​ใด​ที่​ไม่​ดำ​ถ้า​พบ​อยู่​กับ​ผม​ก็​ให้​ถือ​ว่า​ผม​ขโมย​มา”
33וְעָֽנְתָה־בִּ֤י צִדְקָתִי֙ בְּיֹ֣ום מָחָ֔ר כִּֽי־תָבֹ֥וא עַל־שְׂכָרִ֖י לְפָנֶ֑יךָ כֹּ֣ל אֲשֶׁר־אֵינֶנּוּ֩ נָקֹ֨ד וְטָל֜וּא בָּֽעִזִּ֗ים וְחוּם֙ בַּכְּשָׂבִ֔ים גָּנ֥וּב ה֖וּא אִתִּֽי׃
34ลาบัน​ตอบ​ว่า“ตกลง​ให้​เป็น​อย่าง​ที่​เจ้า​พูด”
34וַיֹּ֥אמֶר לָבָ֖ן הֵ֑ן ל֖וּ יְהִ֥י כִדְבָרֶֽךָ׃
35วัน​นั้น​ลาบัน​แยก​แพะ​ตัวผู้​ที่​มี​ลาย​เป็น​แถบ​และ​ด่าง​แพะ​ตัวเมีย​ทุก​ตัว​ที่​มี​จุดกระ​หรือ​ด่าง​คือ​ทุก​ตัว​ที่​มี​สี​ขาว​ปน​และ​แกะ​สี​ดำ​ทั้งหมด​แล้ว​มอบ​ให้​ลูกชาย​ของ​เขา​ดูแล
35וַיָּ֣סַר בַּיֹּום֩ הַה֨וּא אֶת־הַתְּיָשִׁ֜ים הָֽעֲקֻדִּ֣ים וְהַטְּלֻאִ֗ים וְאֵ֤ת כָּל־הֽ͏ָעִזִּים֙ הַנְּקֻדֹּ֣ות וְהַטְּלֻאֹ֔ת כֹּ֤ל אֲשֶׁר־לָבָן֙ בֹּ֔ו וְכָל־ח֖וּם בַּכְּשָׂבִ֑ים וַיִּתֵּ֖ן בְּיַד־בָּנָֽיו׃
36เขา​ให้​ฝูง​เหล่า​นั้น​อยู่​ห่าง​จาก​ยาโคบ​เป็น​ระยะ​เดินทาง​สาม​วัน​ส่วน​ยาโคบ​เลี้ยง​ฝูง​ที่​เหลือ​ของ​ลาบัน
36וַיָּ֗שֶׂם דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים בֵּינֹ֖ו וּבֵ֣ין יַעֲקֹ֑ב וְיַעֲקֹ֗ב רֹעֶ֛ה אֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן הַנֹּותָרֹֽת׃
37ยาโคบ​เอา​กิ่ง​สด​จาก​ต้น​ป็อป​ลา​ร์​ต้น​อัลมอนด์​และ​ต้น​เพลน​มา​ปอกเปลือก​เป็น​ลาย​สี​ขาว​ให้​เห็น​เนื้อไม้​สี​ขาว
37וַיִּֽקַּֽח־לֹ֣ו יַעֲקֹ֗ב מַקַּ֥ל לִבְנֶ֛ה לַ֖ח וְל֣וּז וְעֶרְמֹ֑ון וַיְפַצֵּ֤ל בָּהֵן֙ פְּצָלֹ֣ות לְבָנֹ֔ות מַחְשֹׂף֙ הַלָּבָ֔ן אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמַּקְלֹֽות׃
38เขา​วาง​กิ่ง​ที่​ปอก​แล้ว​ไว้​ตรง​หน้า​ฝูง​สัตว์​ใน​ราง​น้ำ​ที่​สัตว์​มา​ดื่ม​ฝูง​สัตว์​ผสมพันธุ์​กัน​เมื่อ​มา​ดื่ม​น้ำ
38וַיַּצֵּ֗ג אֶת־הַמַּקְלֹות֙ אֲשֶׁ֣ר פִּצֵּ֔ל בָּרֳהָטִ֖ים בְּשִֽׁקֲתֹ֣ות הַמָּ֑יִם אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨אןָ הַצֹּ֤אן לִשְׁתֹּות֙ לְנֹ֣כַח הַצֹּ֔אן וַיֵּחַ֖מְנָה בְּבֹאָ֥ן לִשְׁתֹּֽות׃
39ฝูง​สัตว์​ตั้ง​ท้อง​ตรง​หน้า​กิ่ง​เหล่า​นั้น​แล้ว​ออก​ลูก​เป็น​ลาย​แถบ​มี​จุดกระ​และ​ด่าง
39וַיֶּחֱמ֥וּ הַצֹּ֖אן אֶל־הַמַּקְלֹ֑ות וַתֵּלַ֣דְןָ הַצֹּ֔אן עֲקֻדִּ֥ים נְקֻדִּ֖ים וּטְלֻאִֽים׃
40ยาโคบ​แยก​ลูก​แกะ​ออก​แล้ว​หัน​หน้า​ฝูง​สัตว์​ไป​ทาง​สัตว์​ลาย​แถบ​และ​สัตว์​สี​ดำ​ทั้งหมด​ใน​ฝูง​ของ​ลาบัน​เขา​แยก​ฝูง​ของ​ตน​ไว้​ต่างหาก​ไม่​ปะปน​กับ​ฝูง​ของ​ลาบัน
40וְהַכְּשָׂבִים֮ הִפְרִ֣יד יַעֲקֹב֒ וַ֠יִּתֵּן פְּנֵ֨י הַצֹּ֧אן אֶל־עָקֹ֛ד וְכָל־ח֖וּם בְּצֹ֣אן לָבָ֑ן וַיָּֽשֶׁת־לֹ֤ו עֲדָרִים֙ לְבַדֹּ֔ו וְלֹ֥א שָׁתָ֖ם עַל־צֹ֥אן לָבָֽן׃
41เมื่อ​สัตว์​ที่​แข็งแรง​กำลัง​ผสมพันธุ์​ยาโคบ​จะ​วาง​กิ่ง​ไว้​ตรง​หน้า​พวก​มัน​ใน​ราง​น้ำ​เพื่อ​ให้​ผสมติด​ท่ามกลาง​กิ่ง​เหล่า​นั้น
41וְהָיָ֗ה בְּכָל־יַחֵם֮ הַצֹּ֣אן הַמְקֻשָּׁרֹות֒ וְשָׂ֨ם יַעֲקֹ֧ב אֶת־הַמַּקְלֹ֛ות לְעֵינֵ֥י הַצֹּ֖אן בָּרֳהָטִ֑ים לְיַחְמֵ֖נָּה בַּמַּקְלֹֽות׃
42แต่​เมื่อ​สัตว์​อ่อนแอ​กำลัง​ผสมพันธุ์​เขา​จะ​ไม่​วาง​กิ่ง​ไว้​ดังนั้น​สัตว์​ที่​อ่อนแอ​จึง​เป็น​ของ​ลาบัน​ส่วน​สัตว์​ที่​แข็งแรง​เป็น​ของ​ยาโคบ
42וּבְהַעֲטִ֥יף הַצֹּ֖אן לֹ֣א יָשִׂ֑ים וְהָיָ֤ה הָעֲטֻפִים֙ לְלָבָ֔ן וְהַקְּשֻׁרִ֖ים לְיַעֲקֹֽב׃
43ยาโคบ​จึง​มั่งคั่ง​ขึ้น​อย่าง​ยิ่ง​มี​ฝูง​สัตว์​จำนวน​มาก​ทาส​หญิง​ทาส​ชาย​อูฐ​และ​ลา
43וַיִּפְרֹ֥ץ הָאִ֖ישׁ מְאֹ֣ד מְאֹ֑ד וֽ͏ַיְהִי־לֹו֙ צֹ֣אן רַבֹּ֔ות וּשְׁפָחֹות֙ וַעֲבָדִ֔ים וּגְמַלִּ֖ים וַחֲמֹרִֽים׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.