ปฐมกาล 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1จากนั้นยาโคบเดินทางต่อไปจนถึงดินแดนของชาวตะวันออก
1וַיִּשָּׂ֥א יַעֲקֹ֖ב רַגְלָ֑יו וַיֵּ֖לֶךְ אַ֥רְצָה בְנֵי־קֶֽדֶם׃
2เขามองเห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่งกลางทุ่งมีฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อเพราะคนเลี้ยงสัตว์ใช้น้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะดื่มก้อนหินที่ปิดปากบ่อมีขนาดใหญ่
2וַיַּ֞רְא וְהִנֵּ֧ה בְאֵ֣ר בַּשָּׂדֶ֗ה וְהִנֵּה־שָׁ֞ם שְׁלֹשָׁ֤ה עֶדְרֵי־צֹאן֙ רֹבְצִ֣ים עָלֶ֔יהָ כִּ֚י מִן־הַבְּאֵ֣ר הַהִ֔וא יַשְׁק֖וּ הָעֲדָרִ֑ים וְהָאֶ֥בֶן גְּדֹלָ֖ה עַל־פִּ֥י הַבְּאֵֽר׃
3เมื่อฝูงแกะทั้งหมดมารวมกันคนเลี้ยงสัตว์จึงกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อให้น้ำแกะดื่มแล้วกลิ้งก้อนหินกลับมาปิดไว้ตามเดิม
3וְנֶאֶסְפוּ־שָׁ֣מָּה כָל־הָעֲדָרִ֗ים וְגָלֲל֤וּ אֶת־הָאֶ֙בֶן֙ מֵעַל֙ פִּ֣י הַבְּאֵ֔ר וְהִשְׁק֖וּ אֶת־הַצֹּ֑אן וְהֵשִׁ֧יבוּ אֶת־הָאֶ֛בֶן עַל־פִּ֥י הַבְּאֵ֖ר לִמְקֹמָֽהּ׃
4ยาโคบถามพวกเขาว่า“พวกท่านมาจากไหน” พวกเขาตอบว่า“มาจากฮาราน”
4וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ יַעֲקֹ֔ב אַחַ֖י מֵאַ֣יִן אַתֶּ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֵחָרָ֖ן אֲנָֽחְנוּ׃
5เขาถามว่า“พวกท่านรู้จักลาบันลูกชายของนาโฮร์ไหม” พวกเขาตอบว่า“รู้จัก”
5וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם הַיְדַעְתֶּ֖ם אֶת־לָבָ֣ן בֶּן־נָחֹ֑ור וַיֹּאמְר֖וּ יָדָֽעְנוּ׃
6ยาโคบถามว่า“เขาสบายดีไหม” พวกเขาตอบว่า“สบายดีนั่นไงราเชลลูกสาวของเขากำลังมากับฝูงแกะ”
6וַיֹּ֥אמֶר לָהֶ֖ם הֲשָׁלֹ֣ום לֹ֑ו וַיֹּאמְר֣וּ שָׁלֹ֔ום וְהִנֵּה֙ רָחֵ֣ל בִּתֹּ֔ו בָּאָ֖ה עִם־הַצֹּֽאן׃
7ยาโคบพูดว่า“ตอนนี้ยังกลางวันอยู่ยังไม่ถึงเวลารวมฝูงสัตว์ให้น้ำแกะดื่มแล้วพาไปกินหญ้าต่อเถอะ”
7וַיֹּ֗אמֶר הֵ֥ן עֹוד֙ הַיֹּ֣ום גָּדֹ֔ול לֹא־עֵ֖ת הֵאָסֵ֣ף הַמִּקְנֶ֑ה הַשְׁק֥וּ הַצֹּ֖אן וּלְכ֥וּ רְעֽוּ׃
8พวกเขาตอบว่า“ทำไม่ได้จนกว่าฝูงทั้งหมดจะมารวมกันและมีคนกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วพวกเราถึงจะให้น้ำแกะดื่มได้”
8וַיֹּאמְרוּ֮ לֹ֣א נוּכַל֒ עַ֣ד אֲשֶׁ֤ר יֵאָֽסְפוּ֙ כָּל־הָ֣עֲדָרִ֔ים וְגָֽלֲלוּ֙ אֶת־הָאֶ֔בֶן מֵעַ֖ל פִּ֣י הַבְּאֵ֑ר וְהִשְׁקִ֖ינוּ הַצֹּֽאן׃
9ขณะที่ยาโคบยังพูดกับพวกเขาราเชลก็มาถึงพร้อมฝูงแกะของพ่อเพราะเธอเป็นคนเลี้ยงแกะ
9עֹודֶ֖נּוּ מְדַבֵּ֣ר עִמָּ֑ם וְרָחֵ֣ל ׀ בָּ֗אָה עִם־הַצֹּאן֙ אֲשֶׁ֣ר לְאָבִ֔יהָ כִּ֥י רֹעָ֖ה הִֽוא׃
10เมื่อยาโคบเห็นราเชลลูกสาวของลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ของเขาและเห็นฝูงแกะของลาบันยาโคบก็เข้าไปกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วให้น้ำฝูงแกะของลาบันดื่ม
10וַיְהִ֡י כַּאֲשֶׁר֩ רָאָ֨ה יַעֲקֹ֜ב אֶת־רָחֵ֗ל בַּת־לָבָן֙ אֲחִ֣י אִמֹּ֔ו וְאֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן אֲחִ֣י אִמֹּ֑ו וַיִּגַּ֣שׁ יַעֲקֹ֗ב וַיָּ֤גֶל אֶת־הָאֶ֙בֶן֙ מֵעַל֙ פִּ֣י הַבְּאֵ֔ר וַיַּ֕שְׁקְ אֶת־צֹ֥אן לָבָ֖ן אֲחִ֥י אִמֹּֽו׃
11ยาโคบจูบราเชลแล้วร้องไห้ออกมาเสียงดัง
11וַיִּשַּׁ֥ק יַעֲקֹ֖ב לְרָחֵ֑ל וַיִּשָּׂ֥א אֶת־קֹלֹ֖ו וַיֵּֽבְךְּ׃
12เขาบอกราเชลว่าตนเป็นญาติของพ่อเธอและเป็นลูกชายของเรเบคาห์ราเชลจึงวิ่งไปบอกพ่อ
12וַיַּגֵּ֨ד יַעֲקֹ֜ב לְרָחֵ֗ל כִּ֣י אֲחִ֤י אָבִ֙יהָ֙ ה֔וּא וְכִ֥י בֶן־רִבְקָ֖ה ה֑וּא וַתָּ֖רָץ וַתַּגֵּ֥ד לְאָבִֽיהָ׃
13เมื่อลาบันได้ข่าวเรื่องยาโคบลูกชายของเรเบคาห์ซึ่งเป็นพี่น้องกับเขาเขาก็วิ่งออกไปรับกอดและจูบยาโคบแล้วพาเข้าบ้านยาโคบเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลาบันฟัง
13וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ לָבָ֜ן אֶת־שֵׁ֣מַע ׀ יַעֲקֹ֣ב בֶּן־אֲחֹתֹ֗ו וַיָּ֤רָץ לִקְרָאתֹו֙ וַיְחַבֶּק־לֹו֙ וַיְנַשֶּׁק־לֹ֔ו וַיְבִיאֵ֖הוּ אֶל־בֵּיתֹ֑ו וַיְסַפֵּ֣ר לְלָבָ֔ן אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
14ลาบันพูดว่า“เจ้าเป็นเลือดเนื้อของฉันจริงๆ”ยาโคบจึงอยู่กับเขาหนึ่งเดือน
14וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ לָבָ֔ן אַ֛ךְ עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אָ֑תָּה וַיֵּ֥שֶׁב עִמֹּ֖ו חֹ֥דֶשׁ יָמִֽים׃
15ต่อมาลาบันพูดกับยาโคบว่า“ถึงเจ้าเป็นญาติของฉันก็ไม่ควรรับใช้ฉันเปล่าๆบอกมาสิว่าอยากได้ค่าจ้างเท่าไร”
15וַיֹּ֤אמֶר לָבָן֙ לְיַעֲקֹ֔ב הֲכִי־אָחִ֣י אַ֔תָּה וַעֲבַדְתַּ֖נִי חִנָּ֑ם הַגִּ֥ידָה לִּ֖י מַה־מַּשְׂכֻּרְתֶּֽךָ׃
16ลาบันมีลูกสาวสองคนคนพี่ชื่อเลอาห์คนน้องชื่อราเชล
16וּלְלָבָ֖ן שְׁתֵּ֣י בָנֹ֑ות שֵׁ֤ם הַגְּדֹלָה֙ לֵאָ֔ה וְשֵׁ֥ם הַקְּטַנָּ֖ה רָחֵֽל׃
17ดวงตาของเลอาห์อ่อนแต่ราเชลมีรูปร่างงดงามและหน้าตาสวย
17וְעֵינֵ֥י לֵאָ֖ה רַכֹּ֑ות וְרָחֵל֙ הָֽיְתָ֔ה יְפַת־תֹּ֖אַר וִיפַ֥ת מַרְאֶֽה׃
18ยาโคบรักราเชลเขาจึงพูดว่า“ผมจะรับใช้ท่านเจ็ดปีเพื่อแลกกับราเชลลูกสาวคนเล็กของท่าน”
18וַיֶּאֱהַ֥ב יַעֲקֹ֖ב אֶת־רָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר אֽ͏ֶעֱבָדְךָ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים בְּרָחֵ֥ל בִּתְּךָ֖ הַקְּטַנָּֽה׃
19ลาบันตอบว่า“ยกเธอให้เจ้าก็ดีกว่ายกให้ชายอื่นอยู่กับฉันนี่แหละ”
19וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֗ן טֹ֚וב תִּתִּ֣י אֹתָ֣הּ לָ֔ךְ מִתִּתִּ֥י אֹתָ֖הּ לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר שְׁבָ֖ה עִמָּדִֽי׃
20ยาโคบรับใช้เจ็ดปีเพื่อราเชลแต่เพราะรักเธอเจ็ดปีนั้นจึงเหมือนเพียงไม่กี่วันสำหรับเขา
20וַיַּעֲבֹ֧ד יַעֲקֹ֛ב בְּרָחֵ֖ל שֶׁ֣בַע שָׁנִ֑ים וַיִּהְי֤וּ בְעֵינָיו֙ כְּיָמִ֣ים אֲחָדִ֔ים בְּאַהֲבָתֹ֖ו אֹתָֽהּ׃
21จากนั้นยาโคบพูดกับลาบันว่า“ถึงกำหนดแล้วขอให้ราเชลมาเป็นภรรยาของผมผมจะได้หลับนอนกับเธอ”
21וַיֹּ֨אמֶר יַעֲקֹ֤ב אֶל־לָבָן֙ הָבָ֣ה אֶת־אִשְׁתִּ֔י כִּ֥י מָלְא֖וּ יָמָ֑י וְאָבֹ֖ואָה אֵלֶֽיהָ׃
22ลาบันจึงเรียกชายทุกคนในที่นั้นมารวมกันและจัดงานเลี้ยง
22וַיֶּאֱסֹ֥ף לָבָ֛ן אֶת־כָּל־אַנְשֵׁ֥י הַמָּקֹ֖ום וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּֽה׃
23พอตกเย็นเขาพาเลอาห์ลูกสาวเข้าไปหายาโคบแล้วยาโคบก็หลับนอนกับเธอ
23וַיְהִ֣י בָעֶ֔רֶב וַיִּקַּח֙ אֶת־לֵאָ֣ה בִתֹּ֔ו וַיָּבֵ֥א אֹתָ֖הּ אֵלָ֑יו וַיָּבֹ֖א אֵלֶֽיהָ׃
24ลาบันยกศิลปาห์ทาสหญิงของตนให้เลอาห์ลูกสาวเป็นทาสหญิง
24וַיִּתֵּ֤ן לָבָן֙ לָ֔הּ אֶת־זִלְפָּ֖ה שִׁפְחָתֹ֑ו לְלֵאָ֥ה בִתֹּ֖ו שִׁפְחָֽה׃
25พอถึงเช้าปรากฏว่าเป็นเลอาห์!ยาโคบจึงพูดกับลาบันว่า“ท่านทำอะไรกับผมนี่ผมรับใช้ท่านเพื่อราเชลไม่ใช่หรือแล้วทำไมถึงหลอกผม”
25וַיְהִ֣י בַבֹּ֔קֶר וְהִנֵּה־הִ֖וא לֵאָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֶל־לָבָ֗ן מַה־זֹּאת֙ עָשִׂ֣יתָ לִּ֔י הֲלֹ֤א בְרָחֵל֙ עָבַ֣דְתִּי עִמָּ֔ךְ וְלָ֖מָּה רִמִּיתָֽנִי׃
26ลาบันตอบว่า“ธรรมเนียมของที่นี่ไม่ให้ยกลูกสาวคนเล็กก่อนลูกสาวคนโต
26וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֔ן לֹא־יֵעָשֶׂ֥ה כֵ֖ן בִּמְקֹומֵ֑נוּ לָתֵ֥ת הַצְּעִירָ֖ה לִפְנֵ֥י הַבְּכִירָֽה׃
27อยู่ให้ครบสัปดาห์แต่งงานของคนนี้ก่อนแล้วฉันจะยกอีกคนให้เจ้าด้วยแลกกับการที่เจ้าจะรับใช้ฉันอีกเจ็ดปี”
27מַלֵּ֖א שְׁבֻ֣עַ זֹ֑את וְנִתְּנָ֨ה לְךָ֜ גַּם־אֶת־זֹ֗את בַּעֲבֹדָה֙ אֲשֶׁ֣ר תַּעֲבֹ֣ד עִמָּדִ֔י עֹ֖וד שֶֽׁבַע־שָׁנִ֥ים אֲחֵרֹֽות׃
28ยาโคบก็ทำตามและอยู่จนครบสัปดาห์ของเลอาห์แล้วลาบันก็ยกราเชลลูกสาวให้เป็นภรรยาของยาโคบ
28וַיַּ֤עַשׂ יַעֲקֹב֙ כֵּ֔ן וַיְמַלֵּ֖א שְׁבֻ֣עַ זֹ֑את וַיִּתֶּן־לֹ֛ו אֶת־רָחֵ֥ל בִּתֹּ֖ו לֹ֥ו לְאִשָּֽׁה׃
29ลาบันยกบิลฮาห์ทาสหญิงของตนให้ราเชลลูกสาวเป็นทาสหญิง
29וַיִּתֵּ֤ן לָבָן֙ לְרָחֵ֣ל בִּתֹּ֔ו אֶת־בִּלְהָ֖ה שִׁפְחָתֹ֑ו לָ֖הּ לְשִׁפְחָֽה׃
30ยาโคบหลับนอนกับราเชลด้วยเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์และรับใช้ลาบันต่ออีกเจ็ดปี
30וַיָּבֹא֙ גַּ֣ם אֶל־רָחֵ֔ל וַיֶּאֱהַ֥ב גַּֽם־אֶת־רָחֵ֖ל מִלֵּאָ֑ה וַיַּעֲבֹ֣ד עִמֹּ֔ו עֹ֖וד שֶֽׁבַע־שָׁנִ֥ים אֲחֵרֹֽות׃
31พระยาห์เวห์เห็นว่าเลอาห์ถูกเกลียดจึงเปิดครรภ์ของเธอส่วนราเชลเป็นหมัน
31וַיַּ֤רְא יְהוָה֙ כִּֽי־שְׂנוּאָ֣ה לֵאָ֔ה וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־רַחְמָ֑הּ וְרָחֵ֖ל עֲקָרָֽה׃
32เลอาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายตั้งชื่อว่ารูเบนเพราะเธอพูดว่า“พระยาห์เวห์มองเห็นความทุกข์ของฉันแล้วตอนนี้สามีคงจะรักฉัน”
32וַתַּ֤הַר לֵאָה֙ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו רְאוּבֵ֑ן כִּ֣י אָֽמְרָ֗ה כִּֽי־רָאָ֤ה יְהוָה֙ בְּעָנְיִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה יֶאֱהָבַ֥נִי אִישִֽׁי׃
33เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“พระยาห์เวห์ได้ยินว่าฉันถูกเกลียดจึงให้ลูกคนนี้แก่ฉันด้วย”เธอตั้งชื่อเขาว่าสิเมโอน
33וַתַּ֣הַר עֹוד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר כִּֽי־שָׁמַ֤ע יְהוָה֙ כִּֽי־שְׂנוּאָ֣ה אָנֹ֔כִי וַיִּתֶּן־לִ֖י גַּם־אֶת־זֶ֑ה וַתִּקְרָ֥א שְׁמֹ֖ו שִׁמְעֹֽון׃
34เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้สามีจะผูกพันกับฉันเพราะฉันคลอดลูกชายให้เขาสามคนแล้ว”เขาจึงได้ชื่อว่าเลวี
34וַתַּ֣הַר עֹוד֮ וַתֵּ֣לֶד בֵּן֒ וַתֹּ֗אמֶר עַתָּ֤ה הַפַּ֙עַם֙ יִלָּוֶ֤ה אִישִׁי֙ אֵלַ֔י כִּֽי־יָלַ֥דְתִּי לֹ֖ו שְׁלֹשָׁ֣ה בָנִ֑ים עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמֹ֖ו לֵוִֽי׃
35เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้ฉันจะสรรเสริญพระยาห์เวห์”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่ายูดาห์แล้วก็หยุดมีลูก
35וַתַּ֨הַר עֹ֜וד וַתֵּ֣לֶד בֵּ֗ן וַתֹּ֙אמֶר֙ הַפַּ֙עַם֙ אֹודֶ֣ה אֶת־יְהוָ֔ה עַל־כֵּ֛ן קָרְאָ֥ה שְׁמֹ֖ו יְהוּדָ֑ה וַֽתַּעֲמֹ֖ד מִלֶּֽדֶת׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.