ปฐมกาล 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1จากนั้นยาโคบเดินทางต่อไปจนถึงดินแดนของชาวตะวันออก
1ثُمَّ رَفَعَ يَعْقُوبُ رِجْلَيْهِ وَذَهَبَ إِلَى أَرْضِ بَنِي ٱلْمَشْرِقِ.
2เขามองเห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่งกลางทุ่งมีฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อเพราะคนเลี้ยงสัตว์ใช้น้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะดื่มก้อนหินที่ปิดปากบ่อมีขนาดใหญ่
2وَنَظَرَ وَإِذَا فِي ٱلْحَقْلِ بِئْرٌ وَهُنَاكَ ثَلَاثَةُ قُطْعَانِ غَنَمٍ رَابِضَةٌ عِنْدَهَا، لِأَنَّهُمْ كَانُوا مِنْ تِلْكَ ٱلْبِئْرِ يَسْقُونَ ٱلْقُطْعَانَ، وَٱلْحَجَرُ عَلَى فَمِ ٱلْبِئْرِ كَانَ كَبِيرًا.
3เมื่อฝูงแกะทั้งหมดมารวมกันคนเลี้ยงสัตว์จึงกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อให้น้ำแกะดื่มแล้วกลิ้งก้อนหินกลับมาปิดไว้ตามเดิม
3فَكَانَ يَجْتَمِعُ إِلَى هُنَاكَ جَمِيعُ ٱلْقُطْعَانِ فَيُدَحْرِجُونَ ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ وَيَسْقُونَ ٱلْغَنَمَ، ثُمَّ يَرُدُّونَ ٱلْحَجَرَ عَلَى فَمِ ٱلْبِئْرِ إِلَى مَكَانِهِ.
4ยาโคบถามพวกเขาว่า“พวกท่านมาจากไหน” พวกเขาตอบว่า“มาจากฮาราน”
4فَقَالَ لَهُمْ يَعْقُوبُ: «يَا إِخْوَتِي، مِنْ أَيْنَ أَنْتُمْ؟» فَقَالُوا: «نَحْنُ مِنْ حَارَانَ».
5เขาถามว่า“พวกท่านรู้จักลาบันลูกชายของนาโฮร์ไหม” พวกเขาตอบว่า“รู้จัก”
5فَقَالَ لَهُمْ: «هَلْ تَعْرِفُونَ لَابَانَ ٱبْنَ نَاحُورَ؟» فَقَالُوا: «نَعْرِفُهُ».
6ยาโคบถามว่า“เขาสบายดีไหม” พวกเขาตอบว่า“สบายดีนั่นไงราเชลลูกสาวของเขากำลังมากับฝูงแกะ”
6فَقَالَ لَهُمْ: «هَلْ لَهُ سَلَامَةٌ؟» فَقَالُوا: «لَهُ سَلَامَةٌ. وَهُوَذَا رَاحِيلُ ٱبْنَتُهُ آتِيَةٌ مَعَ ٱلْغَنَمِ».
7ยาโคบพูดว่า“ตอนนี้ยังกลางวันอยู่ยังไม่ถึงเวลารวมฝูงสัตว์ให้น้ำแกะดื่มแล้วพาไปกินหญ้าต่อเถอะ”
7فَقَالَ: «هُوَذَا ٱلنَّهَارُ بَعْدُ طَوِيلٌ. لَيْسَ وَقْتَ ٱجْتِمَاعِ ٱلْمَوَاشِي. اِسْقُوا ٱلْغَنَمَ وَٱذْهَبُوا ٱرْعَوْا».
8พวกเขาตอบว่า“ทำไม่ได้จนกว่าฝูงทั้งหมดจะมารวมกันและมีคนกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วพวกเราถึงจะให้น้ำแกะดื่มได้”
8فَقَالُوا: «لَا نَقْدِرُ حَتَّى تَجْتَمِعَ جَمِيعُ ٱلْقُطْعَانِ وَيُدَحْرِجُوا ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ، ثُمَّ نَسْقِي ٱلْغَنَمَ».
9ขณะที่ยาโคบยังพูดกับพวกเขาราเชลก็มาถึงพร้อมฝูงแกะของพ่อเพราะเธอเป็นคนเลี้ยงแกะ
9وَإِذْ هُوَ بَعْدُ يَتَكَلَّمُ مَعَهُمْ أَتَتْ رَاحِيلُ مَعَ غَنَمِ أَبِيهَا، لِأَنَّهَا كَانَتْ تَرْعَى.
10เมื่อยาโคบเห็นราเชลลูกสาวของลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่ของเขาและเห็นฝูงแกะของลาบันยาโคบก็เข้าไปกลิ้งก้อนหินออกจากปากบ่อแล้วให้น้ำฝูงแกะของลาบันดื่ม
10فَكَانَ لَمَّا أَبْصَرَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ بِنْتَ لَابَانَ خَالِهِ، وَغَنَمَ لَابَانَ خَالِهِ، أَنَّ يَعْقُوبَ تَقَدَّمَ وَدَحْرَجَ ٱلْحَجَرَ عَنْ فَمِ ٱلْبِئْرِ وَسَقَى غَنَمَ لَابَانَ خَالِهِ.
11ยาโคบจูบราเชลแล้วร้องไห้ออกมาเสียงดัง
11وَقَبَّلَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ وَرَفَعَ صَوْتَهُ وَبَكَى.
12เขาบอกราเชลว่าตนเป็นญาติของพ่อเธอและเป็นลูกชายของเรเบคาห์ราเชลจึงวิ่งไปบอกพ่อ
12وَأَخْبَرَ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ أَنَّهُ أَخُو أَبِيهَا، وَأَنَّهُ ٱبْنُ رِفْقَةَ، فَرَكَضَتْ وَأَخْبَرَتْ أَبَاهَا.
13เมื่อลาบันได้ข่าวเรื่องยาโคบลูกชายของเรเบคาห์ซึ่งเป็นพี่น้องกับเขาเขาก็วิ่งออกไปรับกอดและจูบยาโคบแล้วพาเข้าบ้านยาโคบเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลาบันฟัง
13فَكَانَ حِينَ سَمِعَ لَابَانُ خَبَرَ يَعْقُوبَ ٱبْنِ أُخْتِهِ أَنَّهُ رَكَضَ لِلِقَائِهِ وَعَانَقَهُ وَقَبَّلَهُ وَأَتَى بِهِ إِلَى بَيْتِهِ. فَحَدَّثَ لَابَانَ بِجَمِيعِ هَذِهِ ٱلْأُمُورِ.
14ลาบันพูดว่า“เจ้าเป็นเลือดเนื้อของฉันจริงๆ”ยาโคบจึงอยู่กับเขาหนึ่งเดือน
14فَقَالَ لَهُ لَابَانُ: «إِنَّمَا أَنْتَ عَظْمِي وَلَحْمِي». فَأَقَامَ عِنْدَهُ شَهْرًا مِنَ ٱلزَّمَانِ.
15ต่อมาลาบันพูดกับยาโคบว่า“ถึงเจ้าเป็นญาติของฉันก็ไม่ควรรับใช้ฉันเปล่าๆบอกมาสิว่าอยากได้ค่าจ้างเท่าไร”
15ثُمَّ قَالَ لَابَانُ لِيَعْقُوبَ: «أَلِأَنَّكَ أَخِي تَخْدِمُنِي مَجَّانًا؟ أَخْبِرْنِي مَا أُجْرَتُكَ».
16ลาบันมีลูกสาวสองคนคนพี่ชื่อเลอาห์คนน้องชื่อราเชล
16وَكَانَ لِلَابَانَ ٱبْنَتَانِ، ٱسْمُ ٱلْكُبْرَى لَيْئَةُ وَٱسْمُ ٱلصُّغْرَى رَاحِيلُ.
17ดวงตาของเลอาห์อ่อนแต่ราเชลมีรูปร่างงดงามและหน้าตาสวย
17وَكَانَتْ عَيْنَا لَيْئَةَ ضَعِيفَتَيْنِ، وَأَمَّا رَاحِيلُ فَكَانَتْ حَسَنَةَ ٱلصُّورَةِ وَحَسَنَةَ ٱلْمَنْظَرِ.
18ยาโคบรักราเชลเขาจึงพูดว่า“ผมจะรับใช้ท่านเจ็ดปีเพื่อแลกกับราเชลลูกสาวคนเล็กของท่าน”
18وَأَحَبَّ يَعْقُوبُ رَاحِيلَ، فَقَالَ: «أَخْدِمُكَ سَبْعَ سِنِينٍ بِرَاحِيلَ ٱبْنَتِكَ ٱلصُّغْرَى».
19ลาบันตอบว่า“ยกเธอให้เจ้าก็ดีกว่ายกให้ชายอื่นอยู่กับฉันนี่แหละ”
19فَقَالَ لَابَانُ: «أَنْ أُعْطِيَكَ إِيَّاهَا أَحْسَنُ مِنْ أَنْ أُعْطِيَهَا لِرَجُلٍ آخَرَ. أَقِمْ عِنْدِي».
20ยาโคบรับใช้เจ็ดปีเพื่อราเชลแต่เพราะรักเธอเจ็ดปีนั้นจึงเหมือนเพียงไม่กี่วันสำหรับเขา
20فَخَدَمَ يَعْقُوبُ بِرَاحِيلَ سَبْعَ سِنِينٍ، وَكَانَتْ فِي عَيْنَيْهِ كَأَيَّامٍ قَلِيلَةٍ بِسَبَبِ مَحَبَّتِهِ لَهَا.
21จากนั้นยาโคบพูดกับลาบันว่า“ถึงกำหนดแล้วขอให้ราเชลมาเป็นภรรยาของผมผมจะได้หลับนอนกับเธอ”
21ثُمَّ قَالَ يَعْقُوبُ لِلَابَانَ: «أَعْطِنِي ٱمْرَأَتِي لِأَنَّ أَيَّامِي قَدْ كَمُلَتْ، فَأَدْخُلَ عَلَيْهَا».
22ลาบันจึงเรียกชายทุกคนในที่นั้นมารวมกันและจัดงานเลี้ยง
22فَجَمَعَ لَابَانُ جَمِيعَ أَهْلِ ٱلْمَكَانِ وَصَنَعَ وَلِيمَةً.
23พอตกเย็นเขาพาเลอาห์ลูกสาวเข้าไปหายาโคบแล้วยาโคบก็หลับนอนกับเธอ
23وَكَانَ فِي ٱلْمَسَاءِ أَنَّهُ أَخَذَ لَيْئَةَ ٱبْنَتَهُ وَأَتَى بِهَا إِلَيْهِ، فَدَخَلَ عَلَيْهَا.
24ลาบันยกศิลปาห์ทาสหญิงของตนให้เลอาห์ลูกสาวเป็นทาสหญิง
24وَأَعْطَى لَابَانُ زِلْفَةَ جَارِيَتَهُ لِلَيْئَةَ ٱبْنَتِهِ جَارِيَةً.
25พอถึงเช้าปรากฏว่าเป็นเลอาห์!ยาโคบจึงพูดกับลาบันว่า“ท่านทำอะไรกับผมนี่ผมรับใช้ท่านเพื่อราเชลไม่ใช่หรือแล้วทำไมถึงหลอกผม”
25وَفِي ٱلصَّبَاحِ إِذَا هِيَ لَيْئَةُ، فَقَالَ لِلَابَانَ: «مَا هَذَا ٱلَّذِي صَنَعْتَ بِي؟ أَلَيْسَ بِرَاحِيلَ خَدَمْتُ عِنْدَكَ؟ فَلِمَاذَا خَدَعْتَنِي؟».
26ลาบันตอบว่า“ธรรมเนียมของที่นี่ไม่ให้ยกลูกสาวคนเล็กก่อนลูกสาวคนโต
26فَقَالَ لَابَانُ: «لَا يُفْعَلُ هَكَذَا فِي مَكَانِنَا أَنْ تُعْطَى ٱلصَّغِيرَةُ قَبْلَ ٱلْبِكْرِ.
27อยู่ให้ครบสัปดาห์แต่งงานของคนนี้ก่อนแล้วฉันจะยกอีกคนให้เจ้าด้วยแลกกับการที่เจ้าจะรับใช้ฉันอีกเจ็ดปี”
27أَكْمِلْ أُسْبُوعَ هَذِهِ، فَنُعْطِيَكَ تِلْكَ أَيْضًا، بِٱلْخِدْمَةِ ٱلَّتِي تَخْدِمُنِي أَيْضًا سَبْعَ سِنِينٍ أُخَرَ».
28ยาโคบก็ทำตามและอยู่จนครบสัปดาห์ของเลอาห์แล้วลาบันก็ยกราเชลลูกสาวให้เป็นภรรยาของยาโคบ
28فَفَعَلَ يَعْقُوبُ هَكَذَا. فَأَكْمَلَ أُسْبُوعَ هَذِهِ، فَأَعْطَاهُ رَاحِيلَ ٱبْنَتَهُ زَوْجَةً لَهُ.
29ลาบันยกบิลฮาห์ทาสหญิงของตนให้ราเชลลูกสาวเป็นทาสหญิง
29وَأَعْطَى لَابَانُ رَاحِيلَ ٱبْنَتَهُ بِلْهَةَ جَارِيَتَهُ جَارِيَةً لَهَا.
30ยาโคบหลับนอนกับราเชลด้วยเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์และรับใช้ลาบันต่ออีกเจ็ดปี
30فَدَخَلَ عَلَى رَاحِيلَ أَيْضًا، وَأَحَبَّ أَيْضًا رَاحِيلَ أَكْثَرَ مِنْ لَيْئَةَ. وَعَادَ فَخَدَمَ عِنْدَهُ سَبْعَ سِنِينٍ أُخَرَ.
31พระยาห์เวห์เห็นว่าเลอาห์ถูกเกลียดจึงเปิดครรภ์ของเธอส่วนราเชลเป็นหมัน
31وَرَأَى ٱلرَّبُّ أَنَّ لَيْئَةَ مَكْرُوهَةٌ فَفَتَحَ رَحِمَهَا، وَأَمَّا رَاحِيلُ فَكَانَتْ عَاقِرًا.
32เลอาห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายตั้งชื่อว่ารูเบนเพราะเธอพูดว่า“พระยาห์เวห์มองเห็นความทุกข์ของฉันแล้วตอนนี้สามีคงจะรักฉัน”
32فَحَبِلَتْ لَيْئَةُ وَوَلَدَتِ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ «رَأُوبَيْنَ»، لِأَنَّهَا قَالَتْ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ نَظَرَ إِلَى مَذَلَّتِي. إِنَّهُ ٱلْآنَ يُحِبُّنِي رَجُلِي».
33เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“พระยาห์เวห์ได้ยินว่าฉันถูกเกลียดจึงให้ลูกคนนี้แก่ฉันด้วย”เธอตั้งชื่อเขาว่าสิเมโอน
33وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا، وَقَالَتْ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ سَمِعَ أَنِّي مَكْرُوهَةٌ فَأَعْطَانِي هَذَا أَيْضًا». فَدَعَتِ ٱسْمَهُ «شِمْعُونَ».
34เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้สามีจะผูกพันกับฉันเพราะฉันคลอดลูกชายให้เขาสามคนแล้ว”เขาจึงได้ชื่อว่าเลวี
34وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا، وَقَالَتِ: «ٱلْآنَ هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ يَقْتَرِنُ بِي رَجُلِي، لِأَنِّي وَلَدْتُ لَهُ ثَلَاثَةَ بَنِينَ». لِذَلِكَ دُعِيَ ٱسْمُهُ «لَاوِيَ».
35เธอตั้งครรภ์อีกและคลอดลูกชายแล้วพูดว่า“ครั้งนี้ฉันจะสรรเสริญพระยาห์เวห์”เธอจึงตั้งชื่อเขาว่ายูดาห์แล้วก็หยุดมีลูก
35وَحَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتِ ٱبْنًا وَقَالَتْ: «هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ أَحْمَدُ ٱلرَّبَّ». لِذَلِكَ دَعَتِ ٱسْمَهُ «يَهُوذَا». ثُمَّ تَوَقَّفَتْ عَنِ ٱلْوِلَادَةِ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.