ปฐมกาล
Chapter 50
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 50

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1โยเซฟ​โน้ม​ตัว​ลง​แนบ​ใบหน้า​พ่อ ร้องไห้​และ​จูบ​พ่อ
1فَوَقَعَ يُوسُفُ عَلَى وَجْهِ أَبِيهِ وَبَكَى عَلَيْهِ وَقَبَّلَهُ.
2โยเซฟ​สั่ง​พวก​แพทย์​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ตน​ให้​ดอง​ศพ​พ่อ พวก​แพทย์​จึง​ดอง​ศพ​อิสราเอล
2وَأَمَرَ يُوسُفُ عَبِيدَهُ ٱلْأَطِبَّاءَ أَنْ يُحَنِّطُوا أَبَاهُ. فَحَنَّطَ ٱلْأَطِبَّاءُ إِسْرَائِيلَ.
3การ​ดอง​ศพ​ใช้​เวลา 40 วัน เพราะ​ต้อง​ใช้​เวลา​นาน​เท่านั้น ชาว​อียิปต์​ไว้ทุกข์​ให้​อิสราเอล 70 วัน
3وَكَمُلَ لَهُ أَرْبَعُونَ يَوْمًا، لِأَنَّهُ هَكَذَا تَكْمُلُ أَيَّامُ ٱلْمُحَنَّطِينَ. وَبَكَى عَلَيْهِ ٱلْمِصْرِيُّونَ سَبْعِينَ يَوْمًا.
4เมื่อ​วัน​ไว้ทุกข์​ผ่าน​ไป โยเซฟ​พูด​กับ​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์​ว่า “ถ้า​พวก​คุณ​เห็นแก่​ผม ช่วย​พูด​กับ​ฟาโรห์​ให้​ที​ว่า
4وَبَعْدَ مَا مَضَتْ أَيَّامُ بُكَائِهِ كَلَّمَ يُوسُفُ بَيْتَ فِرْعَوْنَ قَائِلًا: «إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عُيُونِكُمْ، فَتَكَلَّمُوا فِي مَسَامِعِ فِرْعَوْنَ قَائِلِينَ:
5‘พ่อ​ให้​ผม​สาบาน​ไว้​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ตาย ให้​ฝัง​พ่อ​ใน​หลุม​ฝัง​ศพ​ที่​พ่อ​ขุด​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน” เพราะ​ฉะนั้น​ขอ​อนุญาต​ให้​ผม​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ แล้ว​ผม​จะ​กลับ​มา’”
5أَبِي ٱسْتَحْلَفَنِي قَائِلًا: هَا أَنَا أَمُوتُ. فِي قَبْرِيَ ٱلَّذِي حَفَرْتُ لِنَفْسِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ هُنَاكَ تَدْفِنُنِي، فَٱلْآنَ أَصْعَدُ لِأَدْفِنَ أَبِي وَأَرْجِعُ».
6ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​ของ​เจ้า​เถอะ ตาม​ที่​พ่อ​ให้​เจ้า​สาบาน​ไว้”
6فَقَالَ فِرْعَوْنُ: «ٱصْعَدْ وَٱدْفِنْ أَبَاكَ كَمَا ٱسْتَحْلَفَكَ».
7โยเซฟ​จึง​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ คน​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​ทั้งหมด ผู้​อาวุโส​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ และ​ผู้​อาวุโส​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ก็​ไป​กับ​เขา
7فَصَعِدَ يُوسُفُ لِيَدْفِنَ أَبَاهُ، وَصَعِدَ مَعَهُ جَمِيعُ عَبِيدِ فِرْعَوْنَ، شُيُوخُ بَيْتِهِ وَجَمِيعُ شُيُوخِ أَرْضِ مِصْرَ،
8รวม​ทั้ง​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​โยเซฟ พวก​พี่น้อง และ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เหลือ​ไว้​ที่​โกเชน​เพียง​เด็กๆ ฝูง​แกะ และ​ฝูง​โค
8وَكُلُّ بَيْتِ يُوسُفَ وَإِخْوَتُهُ وَبَيْتُ أَبِيهِ، غَيْرَ أَنَّهُمْ تَرَكُوا أَوْلَادَهُمْ وَغَنَمَهُمْ وَبَقَرَهُمْ فِي أَرْضِ جَاسَانَ.
9มี​ทั้ง​รถม้า​และ​ทหาร​ม้า​เดินทาง​ไป​กับ​เขา เป็น​ขบวน​ใหญ่​มาก
9وَصَعِدَ مَعَهُ مَرْكَبَاتٌ وَفُرْسَانٌ، فَكَانَ ٱلْجَيْشُ كَثِيرًا جِدًّا.
10เมื่อ​มา​ถึง​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด​ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน พวก​เขา​ร้อง​คร่ำครวญ​กัน​อย่าง​หนัก​และ​โศกเศร้า​ยิ่ง โยเซฟ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ 7 วัน
10فَأَتَوْا إِلَى بَيْدَرِ أَطَادَ ٱلَّذِي فِي عَبْرِ ٱلْأُرْدُنِّ وَنَاحُوا هُنَاكَ نَوْحًا عَظِيمًا وَشَدِيدًا جِدًّا، وَصَنَعَ لِأَبِيهِ مَنَاحَةً سَبْعَةَ أَيَّامٍ.
11เมื่อ​ชาว​คานาอัน​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดิน​เห็น​การ​ไว้ทุกข์​ที่​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด พวก​เขา​พูด​ว่า “ชาว​อียิปต์​กำลัง​ไว้ทุกข์​กัน​อย่าง​หนัก” เพราะ​เหตุ​นี้​จึง​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า​อาเบลมิสราอิม ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน
11فَلَمَّا رَأَى أَهْلُ ٱلْبِلَادِ ٱلْكَنْعَانِيُّونَ ٱلْمَنَاحَةَ فِي بَيْدَرِ أَطَادَ قَالُوا: «هَذِهِ مَنَاحَةٌ ثَقِيلَةٌ لِلْمِصْرِيِّينَ». لِذَلِكَ دُعِيَ ٱسْمُهُ «آبَلَ مِصْرَايِمَ». ٱلَّذِي فِي عَبْرِ ٱلْأُرْدُنِّ.
12บุตร​ชาย​ของ​ยาโคบ​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​สั่ง​ทุก​อย่าง
12وَفَعَلَ لَهُ بَنُوهُ هَكَذَا كَمَا أَوْصَاهُمْ:
13พวก​เขา​นำ​ศพ​พ่อ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน และ​ฝัง​ไว้​ใน​ถ้ำ​ที่​ทุ่ง​มัคเปลาห์​ใกล้​มัมเร ซึ่ง​อับราฮัม​ซื้อ​พร้อม​กับ​ทุ่ง​จาก​เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์​ไว้​เป็น​กรรมสิทธิ์​สำหรับ​ฝัง​ศพ
13حَمَلَهُ بَنُوهُ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ وَدَفَنُوهُ فِي مَغَارَةِ حَقْلِ ٱلْمَكْفِيلَةِ، ٱلَّتِي ٱشْتَرَاهَا إِبْرَاهِيمُ مَعَ ٱلْحَقْلِ مُلْكَ قَبْرٍ مِنْ عِفْرُونَ ٱلْحِثِّيِ أَمَامَ مَمْرَا.
14หลัง​จาก​ฝัง​พ่อ​แล้ว โยเซฟ​ก็​กลับ​อียิปต์​พร้อม​พวก​พี่น้อง​และ​ทุก​คน​ที่​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​กับ​เขา
14ثُمَّ رَجَعَ يُوسُفُ إِلَى مِصْرَ هُوَ وَإِخْوَتُهُ وَجَمِيعُ ٱلَّذِينَ صَعِدُوا مَعَهُ لِدَفْنِ أَبِيهِ بَعْدَ مَا دَفَنَ أَبَاهُ.
15เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​เห็น​ว่า​พ่อ​ตาย​แล้ว พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “ถ้า​โยเซฟ​ยัง​เกลียด​พวก​เรา​อยู่ เขา​อาจ​จะ​เอา​คืน​พวก​เรา​เต็ม​ที่​สำหรับ​ความ​ชั่ว​ทั้งหมด​ที่​เรา​ทำ​กับ​เขา”
15وَلَمَّا رَأَى إِخْوَةُ يُوسُفَ أَنَّ أَبَاهُمْ قَدْ مَاتَ، قَالُوا: «لَعَلَّ يُوسُفَ يَضْطَهِدُنَا وَيَرُدُّ عَلَيْنَا جَمِيعَ ٱلشَّرِّ ٱلَّذِي صَنَعْنَا بِهِ».
16พวก​เขา​จึง​ส่ง​ข้อความ​ไป​หา​โยเซฟ​ว่า “ก่อน​ตาย​พ่อ​สั่ง​ไว้​ว่า
16فَأَوَصَوْا إِلَى يُوسُفَ قَائِلِينَ: «أَبُوكَ أَوْصَى قَبْلَ مَوْتِهِ قَائِلًا:
17‘ให้​บอก​โยเซฟ​ว่า “โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​พี่น้อง​ที่​ล่วงเกิน​และ​ทำบาป เพราะ​พวก​เขา​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เจ้า”’ ตอน​นี้​โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​เรา​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​พระเจ้า​ของ​พ่อ​คุณ​ที่​ล่วงเกิน​ด้วย” เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​โยเซฟ​ก็​ร้องไห้
17هَكَذَا تَقُولُونَ لِيُوسُفَ: آهِ! ٱصْفَحْ عَنْ ذَنْبِ إِخْوَتِكَ وَخَطِيَّتِهِمْ، فَإِنَّهُمْ صَنَعُوا بِكَ شَرًّا. فَٱلْآنَ ٱصْفَحْ عَنْ ذَنْبِ عَبِيدِ إِلَهِ أَبِيكَ». فَبَكَى يُوسُفُ حِينَ كَلَّمُوهُ.
18แล้ว​พวก​พี่​ชาย​ก็​ไป​หา​โยเซฟ หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​เขา​และ​พูด​ว่า “พวก​เรา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​นาย​ท่าน”
18وَأَتَى إِخْوَتُهُ أَيْضًا وَوَقَعُوا أَمَامَهُ وَقَالُوا: «هَا نَحْنُ عَبِيدُكَ».
19โยเซฟ​ตอบ​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ผม​จะ​ไป​แทน​พระเจ้า​ได้​อย่างไร?
19فَقَالَ لَهُمْ يُوسُفُ: «لَا تَخَافُوا. لِأَنَّهُ هَلْ أَنَا مَكَانَ ٱللهِ؟
20พวก​พี่​คิด​ร้าย​ต่อ​ผม แต่​พระเจ้า​ตั้งใจ​ให้​เรื่อง​นั้น​เกิด​ผล​ดี เพื่อ​ช่วย​ให้​คน​จำนวน​มาก​มี​ชีวิต​รอด​อย่าง​ที่​เป็นอยู่​ใน​วัน​นี้
20أَنْتُمْ قَصَدْتُمْ لِي شَرًّا، أَمَّا ٱللهُ فَقَصَدَ بِهِ خَيْرًا، لِكَيْ يَفْعَلَ كَمَا ٱلْيَوْمَ، لِيُحْيِيَ شَعْبًا كَثِيرًا.
21เพราะ​ฉะนั้น​ไม่​ต้อง​กลัว ผม​จะ​เลี้ยงดู​พวก​พี่​กับ​ลูกๆ เอง” โยเซฟ​ปลอบ​พวก​เขา​และ​พูด​อย่าง​อ่อนโยน
21فَٱلْآنَ لَا تَخَافُوا. أَنَا أَعُولُكُمْ وَأَوْلَادَكُمْ». فَعَزَّاهُمْ وَطَيَّبَ قُلُوبَهُمْ.
22โยเซฟ​อาศัย​อยู่​ใน​อียิปต์​พร้อม​กับ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เขา​มี​อายุ 110 ปี
22وَسَكَنَ يُوسُفُ فِي مِصْرَ هُوَ وَبَيْتُ أَبِيهِ، وَعَاشَ يُوسُفُ مِئَةً وَعَشَرَ سِنِينَ.
23โยเซฟ​ได้​เห็น​ลูกหลาน​ของ​เอฟราอิม​ถึง​รุ่น​ที่ 3 และ​ลูกๆ ของ​มา​คีร์​บุตร​ชาย​ของ​มนัสเสห์​ก็​เกิด​บน​เข่า​ของ​โยเซฟ​ด้วย
23وَرَأَى يُوسُفُ لِأَفْرَايِمَ أَوْلَادَ ٱلْجِيلِ ٱلثَّالِثِ. وَأَوْلَادُ مَاكِيرَ بْنِ مَنَسَّى أَيْضًا وُلِدُوا عَلَى رُكْبَتَيْ يُوسُفَ.
24โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ผม​กำลัง​จะ​ตาย แต่​พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน และ​จะ​พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​สาบาน​ว่า​จะ​ให้​แก่​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ”
24وَقَالَ يُوسُفُ لِإِخْوَتِهِ: «أَنَا أَمُوتُ، وَلَكِنَّ ٱللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ وَيُصْعِدُكُمْ مِنْ هَذِهِ ٱلْأَرْضِ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِي حَلَفَ لِإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ».
25โยเซฟ​ให้​บุตร​หลาน​ของ​อิสราเอล​สาบาน​ว่า “พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน แล้ว​พวก​คุณ​ต้อง​นำ​กระดูก​ของ​ผม​ขึ้น​ไป​จาก​ที่​นี่”
25وَٱسْتَحْلَفَ يُوسُفُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: «ٱللهُ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا».
26โยเซฟ​ตาย​เมื่อ​อายุ 110 ปี พวก​เขา​ดอง​ศพ​เขา​และ​ใส่​ไว้​ใน​โลง​ศพ​ที่​อียิปต์
26ثُمَّ مَاتَ يُوسُفُ وَهُوَ ٱبْنُ مِئَةٍ وَعَشَرِ سِنِينَ، فَحَنَّطُوهُ وَوُضِعَ فِي تَابُوتٍ فِي مِصْرَ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.