ปฐมกาล 50
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1โยเซฟโน้มตัวลงแนบใบหน้าพ่อ ร้องไห้และจูบพ่อ
1And Joseph fell upon his father's face, and wept upon him, and kissed him.
2โยเซฟสั่งพวกแพทย์ซึ่งเป็นคนรับใช้ของตนให้ดองศพพ่อ พวกแพทย์จึงดองศพอิสราเอล
2And Joseph commanded his servants the physicians to embalm his father. And the physicians embalmed Israel.
3การดองศพใช้เวลา 40 วัน เพราะต้องใช้เวลานานเท่านั้น ชาวอียิปต์ไว้ทุกข์ให้อิสราเอล 70 วัน
3And forty days were fulfilled for him; for so are fulfilled the days of embalming. And the Egyptians wept for him threescore and ten days.
4เมื่อวันไว้ทุกข์ผ่านไป โยเซฟพูดกับคนในสำนักของฟาโรห์ว่า “ถ้าพวกคุณเห็นแก่ผม ช่วยพูดกับฟาโรห์ให้ทีว่า
4And when the days of weeping for him were past, Joseph spoke unto the house of Pharaoh, saying: 'If now I have found favour in your eyes, speak, I pray you, in the ears of Pharaoh, saying:
5‘พ่อให้ผมสาบานไว้ว่า “พ่อกำลังจะตาย ให้ฝังพ่อในหลุมฝังศพที่พ่อขุดไว้สำหรับตัวเองในแผ่นดินคานาอัน” เพราะฉะนั้นขออนุญาตให้ผมขึ้นไปฝังพ่อ แล้วผมจะกลับมา’”
5My father made me swear, saying: Lo, I die; in my grave which I have digged for me in the land of Canaan, there shalt thou bury me. Now therefore let me go up, I pray thee, and bury my father, and I will come back.'
6ฟาโรห์ตอบว่า “ขึ้นไปฝังพ่อของเจ้าเถอะ ตามที่พ่อให้เจ้าสาบานไว้”
6And Pharaoh said: 'Go up, and bury thy father, according as he made thee swear.'
7โยเซฟจึงขึ้นไปฝังพ่อ คนรับใช้ของฟาโรห์ทั้งหมด ผู้อาวุโสในสำนักของฟาโรห์ และผู้อาวุโสทั่วแผ่นดินอียิปต์ก็ไปกับเขา
7And Joseph went up to bury his father; and with him went up all the servants of Pharaoh, the elders of his house, and all the elders of the land of Egypt,
8รวมทั้งทุกคนในครอบครัวของโยเซฟ พวกพี่น้อง และครอบครัวของพ่อ เหลือไว้ที่โกเชนเพียงเด็กๆ ฝูงแกะ และฝูงโค
8and all the house of Joseph, and his brethren, and his father's house; only their little ones, and their flocks, and their herds, they left in the land of Goshen.
9มีทั้งรถม้าและทหารม้าเดินทางไปกับเขา เป็นขบวนใหญ่มาก
9And there went up with him both chariots and horsemen; and it was a very great company.
10เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของอาทัดซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาร้องคร่ำครวญกันอย่างหนักและโศกเศร้ายิ่ง โยเซฟไว้ทุกข์ให้พ่อ 7 วัน
10And they came to the threshing-floor of Atad, which is beyond the Jordan, and there they wailed with a very great and sore wailing; and he made a mourning for his father seven days.
11เมื่อชาวคานาอันที่อยู่ในแผ่นดินเห็นการไว้ทุกข์ที่ลานนวดข้าวของอาทัด พวกเขาพูดว่า “ชาวอียิปต์กำลังไว้ทุกข์กันอย่างหนัก” เพราะเหตุนี้จึงเรียกสถานที่นั้นว่าอาเบลมิสราอิม ซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน
11And when the inhabitants of the land, the Canaanites, saw the mourning in the floor of Atad, they said: 'This is a grievous mourning to the Egyptians.' Wherefore the name of it was called Abel-mizraim, which is beyond the Jordan.
12บุตรชายของยาโคบทำตามที่พ่อสั่งทุกอย่าง
12And his sons did unto him according as he commanded them.
13พวกเขานำศพพ่อเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน และฝังไว้ในถ้ำที่ทุ่งมัคเปลาห์ใกล้มัมเร ซึ่งอับราฮัมซื้อพร้อมกับทุ่งจากเอโฟรนชาวฮิตไทต์ไว้เป็นกรรมสิทธิ์สำหรับฝังศพ
13For his sons carried him into the land of Canaan, and buried him in the cave of the field of Machpelah, which Abraham bought with the field, for a possession of a burying-place, of Ephron the Hittite, in front of Mamre.
14หลังจากฝังพ่อแล้ว โยเซฟก็กลับอียิปต์พร้อมพวกพี่น้องและทุกคนที่ขึ้นไปฝังพ่อกับเขา
14And Joseph returned into Egypt, he, and his brethren, and all that went up with him to bury his father, after he had buried his father.
15เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟเห็นว่าพ่อตายแล้ว พวกเขาพูดกันว่า “ถ้าโยเซฟยังเกลียดพวกเราอยู่ เขาอาจจะเอาคืนพวกเราเต็มที่สำหรับความชั่วทั้งหมดที่เราทำกับเขา”
15And when Joseph's brethren saw that their father was dead, they said: 'It may be that Joseph will hate us, and will fully requite us all the evil which we did unto him.'
16พวกเขาจึงส่งข้อความไปหาโยเซฟว่า “ก่อนตายพ่อสั่งไว้ว่า
16And they sent a message unto Joseph, saying: 'Thy father did command before he died, saying:
17‘ให้บอกโยเซฟว่า “โปรดยกโทษให้พวกพี่น้องที่ล่วงเกินและทำบาป เพราะพวกเขาทำชั่วต่อเจ้า”’ ตอนนี้โปรดยกโทษให้พวกเราซึ่งเป็นคนรับใช้ของพระเจ้าของพ่อคุณที่ล่วงเกินด้วย” เมื่อได้ยินดังนั้นโยเซฟก็ร้องไห้
17So shall ye say unto Joseph: Forgive, I pray thee now, the transgression of thy brethren, and their sin, for that they did unto thee evil. And now, we pray thee, forgive the transgression of the servants of the God of thy father.' And Joseph wept when they spoke unto him.
18แล้วพวกพี่ชายก็ไปหาโยเซฟ หมอบลงต่อหน้าเขาและพูดว่า “พวกเราเป็นคนรับใช้ของนายท่าน”
18And his brethren also went and fell down before his face; and they said: 'Behold, we are thy bondmen.'
19โยเซฟตอบว่า “อย่ากลัวเลย ผมจะไปแทนพระเจ้าได้อย่างไร?
19And Joseph said unto them: 'Fear not; for am I in the place of God?
20พวกพี่คิดร้ายต่อผม แต่พระเจ้าตั้งใจให้เรื่องนั้นเกิดผลดี เพื่อช่วยให้คนจำนวนมากมีชีวิตรอดอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้
20And as for you, ye meant evil against me; but God meant it for good, to bring to pass, as it is this day, to save much people alive.
21เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัว ผมจะเลี้ยงดูพวกพี่กับลูกๆ เอง” โยเซฟปลอบพวกเขาและพูดอย่างอ่อนโยน
21Now therefore fear ye not; I will sustain you, and your little ones.' And he comforted them, and spoke kindly unto them.
22โยเซฟอาศัยอยู่ในอียิปต์พร้อมกับครอบครัวของพ่อ เขามีอายุ 110 ปี
22And Joseph dwelt in Egypt, he, and his father's house; and Joseph lived a hundred and ten years.
23โยเซฟได้เห็นลูกหลานของเอฟราอิมถึงรุ่นที่ 3 และลูกๆ ของมาคีร์บุตรชายของมนัสเสห์ก็เกิดบนเข่าของโยเซฟด้วย
23And Joseph saw Ephraim's children of the third generation; the children also of Machir the son of Manasseh were born upon Joseph's knees.
24โยเซฟพูดกับพวกพี่น้องว่า “ผมกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน และจะพาพวกคุณออกจากแผ่นดินนี้ขึ้นไปยังแผ่นดินที่พระองค์สาบานว่าจะให้แก่อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ”
24And Joseph said unto his brethren: 'I die; but God will surely remember you, and bring you up out of this land unto the land which He swore to Abraham, to Isaac, and to Jacob.'
25โยเซฟให้บุตรหลานของอิสราเอลสาบานว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมขึ้นไปจากที่นี่”
25And Joseph took an oath of the children of Israel, saying: 'God will surely remember you, and ye shall carry up my bones from hence.'
26โยเซฟตายเมื่ออายุ 110 ปี พวกเขาดองศพเขาและใส่ไว้ในโลงศพที่อียิปต์
26So Joseph died, being a hundred and ten years old. And they embalmed him, and he was put in a coffin in Egypt.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.