ปฐมกาล 50
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1โยเซฟโน้มตัวลงแนบใบหน้าพ่อ ร้องไห้และจูบพ่อ
1و یوسف بر روی پدر خود افتاده، بروی گریست و او را بوسید.
2โยเซฟสั่งพวกแพทย์ซึ่งเป็นคนรับใช้ของตนให้ดองศพพ่อ พวกแพทย์จึงดองศพอิสราเอล
2و یوسف طبیبانی را که از بندگان او بودند، امر فرمود تا پدراو را حنوط کنند. و طبیبان، اسرائیل را حنوطکردند.
3การดองศพใช้เวลา 40 วัน เพราะต้องใช้เวลานานเท่านั้น ชาวอียิปต์ไว้ทุกข์ให้อิสราเอล 70 วัน
3و چهل روز در کار وی سپری شد، زیراکه این قدر روزها در حنوط کردن صرف میشد، و اهل مصر هفتاد روز برای وی ماتم گرفتند.
4เมื่อวันไว้ทุกข์ผ่านไป โยเซฟพูดกับคนในสำนักของฟาโรห์ว่า “ถ้าพวกคุณเห็นแก่ผม ช่วยพูดกับฟาโรห์ให้ทีว่า
4وچون ایام ماتم وی تمام شد، یوسف اهل خانه فرعون را خطاب کرده، گفت: «اگر الان در نظرشما التفات یافتهام، در گوش فرعون عرض کرده، بگویید:
5‘พ่อให้ผมสาบานไว้ว่า “พ่อกำลังจะตาย ให้ฝังพ่อในหลุมฝังศพที่พ่อขุดไว้สำหรับตัวเองในแผ่นดินคานาอัน” เพราะฉะนั้นขออนุญาตให้ผมขึ้นไปฝังพ่อ แล้วผมจะกลับมา’”
5“پدرم مرا سوگند داده، گفت: اینک من میمیرم؛ در قبری که برای خویشتن در زمین کنعان کندهام، آنجا مرا دفن کن.” اکنون بروم و پدرخود را دفن کرده، مراجعت نمایم.»
6ฟาโรห์ตอบว่า “ขึ้นไปฝังพ่อของเจ้าเถอะ ตามที่พ่อให้เจ้าสาบานไว้”
6فرعون گفت: «برو و چنانکه پدرت به تو سوگند داده است، او را دفن کن.»
7โยเซฟจึงขึ้นไปฝังพ่อ คนรับใช้ของฟาโรห์ทั้งหมด ผู้อาวุโสในสำนักของฟาโรห์ และผู้อาวุโสทั่วแผ่นดินอียิปต์ก็ไปกับเขา
7پس یوسف روانه شد تا پدرخود را دفن کند، و همه نوکران فرعون که مشایخ خانه وی بودند، و جمیع مشایخ زمین مصر با او رفتند.
8รวมทั้งทุกคนในครอบครัวของโยเซฟ พวกพี่น้อง และครอบครัวของพ่อ เหลือไว้ที่โกเชนเพียงเด็กๆ ฝูงแกะ และฝูงโค
8و همه اهل خانه یوسف و برادرانش واهل خانه پدرش، جز اینکه اطفال و گلهها ورمه های خود را در زمین جوشن واگذاشتند.
9มีทั้งรถม้าและทหารม้าเดินทางไปกับเขา เป็นขบวนใหญ่มาก
9وارابهها نیز و سواران، همراهش رفتند؛ و انبوهی بسیار کثیر بودند.
10เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของอาทัดซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาร้องคร่ำครวญกันอย่างหนักและโศกเศร้ายิ่ง โยเซฟไว้ทุกข์ให้พ่อ 7 วัน
10پس به خرمنگاه اطاد که آنطرف اردن است رسیدند، و در آنجا ماتمی عظیم و بسیار سخت گرفتند، و برای پدر خودهفت روز نوحه گری نمود.
11เมื่อชาวคานาอันที่อยู่ในแผ่นดินเห็นการไว้ทุกข์ที่ลานนวดข้าวของอาทัด พวกเขาพูดว่า “ชาวอียิปต์กำลังไว้ทุกข์กันอย่างหนัก” เพราะเหตุนี้จึงเรียกสถานที่นั้นว่าอาเบลมิสราอิม ซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน
11و چون کنعانیان ساکن آن زمین، این ماتم را در خرمنگاه اطاددیدند، گفتند: «این برای مصریان ماتم سخت است.» از اینرو آن موضع را آبل مصرایم نامیدند، که بدان طرف اردن واقع است.
12บุตรชายของยาโคบทำตามที่พ่อสั่งทุกอย่าง
12همچنان پسران او بدان طوریکه امر فرموده بود، کردند.
13พวกเขานำศพพ่อเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน และฝังไว้ในถ้ำที่ทุ่งมัคเปลาห์ใกล้มัมเร ซึ่งอับราฮัมซื้อพร้อมกับทุ่งจากเอโฟรนชาวฮิตไทต์ไว้เป็นกรรมสิทธิ์สำหรับฝังศพ
13و پسرانش، او را به زمین کنعان بردند. و او را در مغاره صحرای مکفیله، که ابراهیم با آن صحرا از عفرون حتی برای ملکیت مقبره خریده بود، در مقابل ممری دفن کردند.
14หลังจากฝังพ่อแล้ว โยเซฟก็กลับอียิปต์พร้อมพวกพี่น้องและทุกคนที่ขึ้นไปฝังพ่อกับเขา
14و یوسف بعد از دفن پدر خود، با برادران خویش و همه کسانی که برای دفن پدرش با وی رفته بودند، به مصر برگشتند.
15เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟเห็นว่าพ่อตายแล้ว พวกเขาพูดกันว่า “ถ้าโยเซฟยังเกลียดพวกเราอยู่ เขาอาจจะเอาคืนพวกเราเต็มที่สำหรับความชั่วทั้งหมดที่เราทำกับเขา”
15و چون برادران یوسف دیدند که پدر ایشان مرده است، گفتند: «اگر یوسف الان از ما کینه دارد، هر آینه مکافات همه بدی را که به وی کردهایم به ما خواهد رسانید.»
16พวกเขาจึงส่งข้อความไปหาโยเซฟว่า “ก่อนตายพ่อสั่งไว้ว่า
16پس نزد یوسف فرستاده، گفتند: «پدر تو قبل از مردنش امرفرموده، گفت:
17‘ให้บอกโยเซฟว่า “โปรดยกโทษให้พวกพี่น้องที่ล่วงเกินและทำบาป เพราะพวกเขาทำชั่วต่อเจ้า”’ ตอนนี้โปรดยกโทษให้พวกเราซึ่งเป็นคนรับใช้ของพระเจ้าของพ่อคุณที่ล่วงเกินด้วย” เมื่อได้ยินดังนั้นโยเซฟก็ร้องไห้
17به یوسف چنین بگویید: التماس دارم که گناه و خطای برادران خود را عفوفرمایی، زیرا که به تو بدی کردهاند، پس اکنون گناه بندگان خدای پدر خود را عفو فرما.» و چون به وی سخنگفتند، یوسف بگریست.
18แล้วพวกพี่ชายก็ไปหาโยเซฟ หมอบลงต่อหน้าเขาและพูดว่า “พวกเราเป็นคนรับใช้ของนายท่าน”
18وبرادرانش نیز آمده، به حضور وی افتادند، وگفتند: «اینک غلامان تو هستیم.»
19โยเซฟตอบว่า “อย่ากลัวเลย ผมจะไปแทนพระเจ้าได้อย่างไร?
19یوسف ایشان را گفت: «مترسید زیرا که آیا من در جای خدا هستم؟
20พวกพี่คิดร้ายต่อผม แต่พระเจ้าตั้งใจให้เรื่องนั้นเกิดผลดี เพื่อช่วยให้คนจำนวนมากมีชีวิตรอดอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้
20شما درباره من بد اندیشیدید، لیکن خدا از آن قصد نیکی کرد، تا کاری کند که قوم کثیری را احیا نماید، چنانکه امروز شده است.
21เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัว ผมจะเลี้ยงดูพวกพี่กับลูกๆ เอง” โยเซฟปลอบพวกเขาและพูดอย่างอ่อนโยน
21و الان ترسان مباشید. من، شما را واطفال شما را میپرورانم.» پس ایشان را تسلی دادو سخنان دل آویز بدیشان گفت.
22โยเซฟอาศัยอยู่ในอียิปต์พร้อมกับครอบครัวของพ่อ เขามีอายุ 110 ปี
22و یوسف در مصر ساکن ماند، او و اهل خانه پدرش. و یوسف صد و ده سال زندگانی کرد.
23โยเซฟได้เห็นลูกหลานของเอฟราอิมถึงรุ่นที่ 3 และลูกๆ ของมาคีร์บุตรชายของมนัสเสห์ก็เกิดบนเข่าของโยเซฟด้วย
23ویوسف پسران پشت سوم افرایم را دید. و پسران ماکیر، پسر منسی نیز بر زانوهای یوسف تولدیافتند.
24โยเซฟพูดกับพวกพี่น้องว่า “ผมกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน และจะพาพวกคุณออกจากแผ่นดินนี้ขึ้นไปยังแผ่นดินที่พระองค์สาบานว่าจะให้แก่อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ”
24و یوسف، برادران خود را گفت: «من میمیرم، و یقین خدا از شما تفقد خواهد نمود، وشما را از این زمین به زمینی که برای ابراهیم واسحاق و یعقوب قسم خورده است، خواهدبرد.»
25โยเซฟให้บุตรหลานของอิสราเอลสาบานว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมขึ้นไปจากที่นี่”
25و یوسف به بنیاسرائیل سوگند داده، گفت: «هر آینه خدا از شما تفقد خواهد نمود، واستخوانهای مرا از اینجا خواهید برداشت.»
26โยเซฟตายเมื่ออายุ 110 ปี พวกเขาดองศพเขาและใส่ไว้ในโลงศพที่อียิปต์
26ویوسف مرد در حینی که صد و ده ساله بود. و اورا حنوط کرده، در زمین مصر در تابوت گذاشتند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.