ปฐมกาล 50
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1โยเซฟโน้มตัวลงแนบใบหน้าพ่อ ร้องไห้และจูบพ่อ
1Тада Јосиф паде на лице оцу свом, и плака над њим целујући га.
2โยเซฟสั่งพวกแพทย์ซึ่งเป็นคนรับใช้ของตนให้ดองศพพ่อ พวกแพทย์จึงดองศพอิสราเอล
2И заповеди Јосиф слугама својим лекарима да мирисима помажу оца његовог; и лекари помазаше мирисима Израиља.
3การดองศพใช้เวลา 40 วัน เพราะต้องใช้เวลานานเท่านั้น ชาวอียิปต์ไว้ทุกข์ให้อิสราเอล 70 วัน
3И наврши му се четрдесет дана, јер толико дана треба оним које помажу мирисима; и плакаше за њим Мисирци седамдесет дана.
4เมื่อวันไว้ทุกข์ผ่านไป โยเซฟพูดกับคนในสำนักของฟาโรห์ว่า “ถ้าพวกคุณเห็นแก่ผม ช่วยพูดกับฟาโรห์ให้ทีว่า
4А кад прођоше жалосни дани, рече Јосиф домашњима Фараоновим говорећи: Ако сам нашао милост пред вама, говорите Фараону и реците:
5‘พ่อให้ผมสาบานไว้ว่า “พ่อกำลังจะตาย ให้ฝังพ่อในหลุมฝังศพที่พ่อขุดไว้สำหรับตัวเองในแผ่นดินคานาอัน” เพราะฉะนั้นขออนุญาตให้ผมขึ้นไปฝังพ่อ แล้วผมจะกลับมา’”
5Отац ме је мој заклео говорећи: Ево, ја ћу скоро умрети; у гробу мом, који ископах у земљи хананској, онде ме погреби. Па сада да идем да погребем оца свог, а после ћу опет доћи.
6ฟาโรห์ตอบว่า “ขึ้นไปฝังพ่อของเจ้าเถอะ ตามที่พ่อให้เจ้าสาบานไว้”
6А Фараон му рече: Иди, погреби оца свог како те је заклео.
7โยเซฟจึงขึ้นไปฝังพ่อ คนรับใช้ของฟาโรห์ทั้งหมด ผู้อาวุโสในสำนักของฟาโรห์ และผู้อาวุโสทั่วแผ่นดินอียิปต์ก็ไปกับเขา
7И отиде Јосиф да погребе оца свог; и с њим пођоше све слуге Фараонове, старешине од дома његовог и све старешине од земље мисирске.
8รวมทั้งทุกคนในครอบครัวของโยเซฟ พวกพี่น้อง และครอบครัวของพ่อ เหลือไว้ที่โกเชนเพียงเด็กๆ ฝูงแกะ และฝูงโค
8И сав дом Јосифов и браћа његова и дом оца његовог; само децу своју и овце своје и говеда своја оставише у земљи гесемској.
9มีทั้งรถม้าและทหารม้าเดินทางไปกับเขา เป็นขบวนใหญ่มาก
9А пође с њим кола и коњаника толико да беше војска врло велика.
10เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของอาทัดซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาร้องคร่ำครวญกันอย่างหนักและโศกเศร้ายิ่ง โยเซฟไว้ทุกข์ให้พ่อ 7 วัน
10А кад дођоше на гумно Атадово, које је с оне стране Јордана, плакаше онде много и врло тужно; и Јосиф учини жалост за оцем својим за седам дана.
11เมื่อชาวคานาอันที่อยู่ในแผ่นดินเห็นการไว้ทุกข์ที่ลานนวดข้าวของอาทัด พวกเขาพูดว่า “ชาวอียิปต์กำลังไว้ทุกข์กันอย่างหนัก” เพราะเหตุนี้จึงเรียกสถานที่นั้นว่าอาเบลมิสราอิม ซึ่งอยู่อีกฟากของแม่น้ำจอร์แดน
11А људи из оне земље, Хананејци, кад видеше плач на гумну Атадовом, рекоше: У великој су жалости Мисирци. Зато прозваше оно место с оне стране Јордана Жалост мисирска.
12บุตรชายของยาโคบทำตามที่พ่อสั่งทุกอย่าง
12И учинише му синови његови како им беше заповедио.
13พวกเขานำศพพ่อเข้าไปในแผ่นดินคานาอัน และฝังไว้ในถ้ำที่ทุ่งมัคเปลาห์ใกล้มัมเร ซึ่งอับราฮัมซื้อพร้อมกับทุ่งจากเอโฟรนชาวฮิตไทต์ไว้เป็นกรรมสิทธิ์สำหรับฝังศพ
13Однесоше га синови његови у земљу хананску, и погребоше га у пећини на њиви макпелској, коју купи Аврам да има свој гроб у Ефрона Хетејина према Мамрији.
14หลังจากฝังพ่อแล้ว โยเซฟก็กลับอียิปต์พร้อมพวกพี่น้องและทุกคนที่ขึ้นไปฝังพ่อกับเขา
14И погребавши оца свог врати се Јосиф у Мисир и браћа његова и сви који беху изашли с њим да погребу оца његовог.
15เมื่อพวกพี่ชายของโยเซฟเห็นว่าพ่อตายแล้ว พวกเขาพูดกันว่า “ถ้าโยเซฟยังเกลียดพวกเราอยู่ เขาอาจจะเอาคืนพวกเราเต็มที่สำหรับความชั่วทั้งหมดที่เราทำกับเขา”
15А браћа Јосифова видећи где им отац умре, рекоше: Може бити да се Јосиф срди на нас, па ће нам се осветити за све зло што му учинисмо.
16พวกเขาจึงส่งข้อความไปหาโยเซฟว่า “ก่อนตายพ่อสั่งไว้ว่า
16Зато поручише Јосифу: Отац твој заповеди на самрти и рече:
17‘ให้บอกโยเซฟว่า “โปรดยกโทษให้พวกพี่น้องที่ล่วงเกินและทำบาป เพราะพวกเขาทำชั่วต่อเจ้า”’ ตอนนี้โปรดยกโทษให้พวกเราซึ่งเป็นคนรับใช้ของพระเจ้าของพ่อคุณที่ล่วงเกินด้วย” เมื่อได้ยินดังนั้นโยเซฟก็ร้องไห้
17Овако кажите Јосифу: Молим те, опрости браћи својој безакоње и грех, што ти пакостише; сада опрости безакоње слугама Бога оца твог. А Јосиф заплака се кад му то рекоше.
18แล้วพวกพี่ชายก็ไปหาโยเซฟ หมอบลงต่อหน้าเขาและพูดว่า “พวกเราเป็นคนรับใช้ของนายท่าน”
18После дођоше и браћа његова и падоше пред њим и рекоше: Ево смо слуге твоје.
19โยเซฟตอบว่า “อย่ากลัวเลย ผมจะไปแทนพระเจ้าได้อย่างไร?
19А Јосиф им рече: Не бојте се, зар сам ја место Бога?
20พวกพี่คิดร้ายต่อผม แต่พระเจ้าตั้งใจให้เรื่องนั้นเกิดผลดี เพื่อช่วยให้คนจำนวนมากมีชีวิตรอดอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้
20Ви сте мислили зло по ме, али је Бог мислио добро, да учини шта се данас збива, да се сачува у животу многи народ.
21เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัว ผมจะเลี้ยงดูพวกพี่กับลูกๆ เอง” โยเซฟปลอบพวกเขาและพูดอย่างอ่อนโยน
21Не бојте се дакле; ја ћу хранити вас и вашу децу. Тако их утеши и ослободи.
22โยเซฟอาศัยอยู่ในอียิปต์พร้อมกับครอบครัวของพ่อ เขามีอายุ 110 ปี
22Тако живљаше Јосиф у Мисиру с домом оца свог, и поживе сто и десет година.
23โยเซฟได้เห็นลูกหลานของเอฟราอิมถึงรุ่นที่ 3 และลูกๆ ของมาคีร์บุตรชายของมนัสเสห์ก็เกิดบนเข่าของโยเซฟด้วย
23И виде Јосиф синове Јефремове до трећег колена; и синови Махира сина Манасијиног родише се и одрастоше на коленима Јосифовим.
24โยเซฟพูดกับพวกพี่น้องว่า “ผมกำลังจะตาย แต่พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน และจะพาพวกคุณออกจากแผ่นดินนี้ขึ้นไปยังแผ่นดินที่พระองค์สาบานว่าจะให้แก่อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ”
24И рече Јосиф браћи својој: Ја ћу скоро умрети; али ће вас зацело Бог походити, и извешће вас из ове земље у земљу за коју се заклео Авраму, Исаку и Јакову.
25โยเซฟให้บุตรหลานของอิสราเอลสาบานว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมขึ้นไปจากที่นี่”
25И закле Јосиф синове Израиљеве и рече: Заиста ће вас походити Бог; а ви онда однесите кости моје одавде.
26โยเซฟตายเมื่ออายุ 110 ปี พวกเขาดองศพเขาและใส่ไว้ในโลงศพที่อียิปต์
26Потом умре Јосиф, а беше му сто и десет година; и помазавши га мирисима метнуше га у ковчег у Мисиру.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.