ปฐมกาล 34
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ดีนาห์ลูกสาวของเลอาห์ซึ่งเลอาห์คลอดให้ยาโคบออกไปพบพวกผู้หญิงในดินแดนนั้น
1А Дина кћи Лијина, коју роди Јакову, изађе да гледа девојке у оном крају.
2เชเคมลูกชายของฮาโมร์ชาวฮีไวต์ผู้ปกครองดินแดนเห็นเธอ เขาจับตัวเธอไปหลับนอนกับเธอและย่ำยีเธอ
2А угледа је Сихем, син Емора Ефејина, кнеза од оне земље, и узе је и леже с њом и осрамоти је.
3ใจของเขาผูกพันอยู่กับดีนาห์ลูกสาวของยาโคบ เขารักหญิงสาวและพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
3И приону срце његово за Дину кћер Јаковљеву, и девојка му омиле, и он јој се умиљаваше.
4เชเคมพูดกับฮาโมร์พ่อของตนว่า“ไปขอหญิงสาวคนนี้มาเป็นภรรยาให้ผม”
4И рече Сихем Емору оцу свом говорећи: Ожени ме овом девојком.
5ยาโคบได้ยินว่าเชเคมทำให้ดีนาห์ลูกสาวของเขาแปดเปื้อนตอนนั้นลูกชายของยาโคบอยู่กับปศุสัตว์ในทุ่งยาโคบจึงยังไม่พูดอะไรจนพวกเขากลับมา
5А Јаков чу да је осрамотио Дину кћер његову; а синови његови беху у пољу са стоком његовом, и Јаков оћуте докле они не дођу.
6ฮาโมร์พ่อของเชเคมออกไปหายาโคบเพื่อพูดคุยกัน
6А Емор отац Сихемов изиђе к Јакову да се разговори с њим.
7ลูกชายของยาโคบกลับจากทุ่งเมื่อได้ยินเรื่อง พวกเขาเสียใจและโกรธมากเพราะเชเคมทำเรื่องน่าอัปยศในอิสราเอลด้วยการหลับนอนกับลูกสาวของยาโคบซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
7А кад дођоше синови Јаковљеви из поља и чуше шта је било, жао би људима врло и разгневише се веома, што учини срамоту Израиљу облежав кћер Јаковљеву, како не би ваљало чинити.
8ฮาโมร์พูดกับพวกเขาว่า“เชเคมลูกชายของผมปรารถนาลูกสาวของพวกท่านมากขอยกเธอให้เขาเป็นภรรยา
8Тада им рече Емор говорећи: Син мој Сихем срцем приону за вашу кћер; подајте му је за жену.
9ให้พวกเราแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน ยกลูกสาวของพวกท่านให้พวกเราและรับลูกสาวของพวกเราไปเป็นภรรยา
9И опријатељите се с нама; кћери своје удајите за нас и кћерима нашим жените се.
10พวกท่านมาอาศัยอยู่กับพวกเราได้ดินแดนนี้พร้อมสำหรับพวกท่านจะอยู่ค้าขายและมีทรัพย์สินที่นี่ก็ได้”
10Па живите с нама, и земља ће вам бити отворена; настаните се и тргујте и држите баштине у њој.
11เชเคมพูดกับพ่อและพี่น้องของดีนาห์ว่า“ขอให้พวกท่านกรุณาผมพวกท่านจะเรียกร้องอะไรจากผมผมก็จะให้
11И рече Сихем оцу девојчином и браћи јој: Да нађем милост пред вама, и даћу шта ми год кажете.
12จะเรียกสินสอดและของขวัญมากเท่าไรก็ได้ผมจะให้ตามที่พวกท่านขอ ขอเพียงยกหญิงสาวให้ผมเป็นภรรยา”
12Иштите ми колико год хоћете уздарја и дара, ја ћу дати шта год кажете; само ми дајте девојку за жену.
13ลูกชายของยาโคบตอบเชเคมกับฮาโมร์พ่อของเขาด้วยอุบายเพราะเชเคมทำให้ดีนาห์น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
13А синови Јаковљеви одговорише Сихему и Емору оцу његовом преварно, јер осрамоти Дину сестру њихову.
14พวกเขาพูดว่า“พวกเราทำอย่างนี้ไม่ได้จะยกน้องสาวให้ชายที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตไม่ได้เพราะนั่นเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับพวกเรา
14И рекоше им: Не можемо то учинити ни дати сестре своје за човека необрезаног, јер је то срамота нама.
15พวกเราจะยอมตกลงกับพวกท่านได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านเป็นเหมือนพวกเราคือผู้ชายทุกคนในหมู่พวกท่านเข้าสุหนัต
15Него ћемо вам учинити по вољи, ако ћете се изједначити с нама и обрезати све мушкиње између себе.
16แล้วพวกเราจะยกลูกสาวให้พวกท่านและรับลูกสาวของพวกท่านมา พวกเราจะอยู่ด้วยกันและจะกลายเป็นชนชาติเดียวกัน
16Онда ћемо удавати своје кћери за вас и женићемо се вашим кћерима, и постаћемо један народ.
17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟังและไม่เข้าสุหนัตพวกเราจะพาน้องสาว ของพวกเราไปแล้วจากที่นี่”
17Ако ли не пристанете да се обрежете, ми ћемо узети своју девојку и отићи ћемо.
18คำพูดของพวกเขาเป็นที่พอใจของฮาโมร์และเชเคมลูกชายของฮาโมร์
18И по вољи бише речи њихове Емору и Сихему сину Еморовом.
19ชายหนุ่มรีบทำตามทันทีเพราะเขารักลูกสาวของยาโคบมากและเขาเป็นคนที่ได้รับเกียรติมากที่สุดในบ้านของพ่อ
19И момак не оклеваше учинити то; јер му кћи Јаковљева омиле веома; и он беше највише поштован између свих у кући оца свог.
20ฮาโมร์กับเชเคมลูกชายไปที่ประตูเมืองแล้วพูดกับผู้ชายในเมืองว่า
20И отиде Емор и син му Сихем на врата града свог, и рекоше грађанима говорећи:
21“คนเหล่านี้มาดีกับพวกเรา ให้พวกเขาอาศัยและค้าขายในดินแดนนี้เถอะเพราะดินแดนกว้างพอสำหรับพวกเขา พวกเราจะรับลูกสาวของพวกเขามาเป็นภรรยาและยกลูกสาวของพวกเราให้พวกเขา
21Ови људи хоће мирно да живе с нама, да се настане у овој земљи и да тргују по њој; а ево земља је широка и за њих; па ћемо се кћерима њиховим женити и своје ћемо кћери удавати за њих.
22แต่คนเหล่านี้จะยอมอยู่กับพวกเราและกลายเป็นชนชาติเดียวกันก็ต่อเมื่อผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเราเข้าสุหนัตเหมือนพวกเขา
22Али ће тако пристати да живе с нама и да постанемо један народ, ако се све мушкиње међу нама обрежу, као што су они обрезани.
23แล้วปศุสัตว์ทรัพย์สินและสัตว์ทั้งหมดของพวกเขาจะไม่กลายเป็นของพวกเราหรือ ขอเพียงเรายอมตกลงพวกเขาก็จะอยู่กับพวกเรา”
23Њихова стока и њихово благо и сва говеда њихова неће ли бити наша? Сложимо се само с њима, па ће остати код нас.
24ทุกคนที่ออกไปทางประตูเมืองเชื่อฟังฮาโมร์กับเชเคมลูกชาย ผู้ชายทุกคนที่ออกทางประตูเมืองจึงเข้าสุหนัต
24И који излажаху на врата града његовог, сви послушаше Емора и Сихема сина његовог; и обреза се све мушкиње, сви који излажаху на врата града његовог.
25วันที่ 3 ขณะที่พวกผู้ชายยังเจ็บแผลสิเมโอนกับเลวีลูกชายสองคนของยาโคบซึ่งเป็นพี่ชายของดีนาห์ต่างถือดาบเข้าโจมตีเมืองที่ไม่ทันระวังตัวและฆ่าผู้ชายทุกคน
25А трећи дан кад они беху у боловима, узеше два сина Јаковљева Симеун и Левије, браћа Динина, сваки свој мач и уђоше слободно у град и побише све мушкиње.
26พวกเขาฆ่าฮาโมร์กับเชเคมลูกชายด้วยคมดาบแล้วพาดีนาห์ออกจากบ้านของเชเคมและจากไป
26Убише и Емора и сина му Сихема оштрим мачем, и узевши Дину из куће Сихемове отидоше.
27ลูกชายของยาโคบเข้าไปท่ามกลางคนที่ถูกฆ่าแล้วปล้นเมืองเพราะคนในเมืองทำให้น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
27Тада дођоше синови Јаковљеви на побијене, и опленише град, јер у њему би осрамоћена сестра њихова.
28พวกเขาเอาฝูงแกะฝูงโคลารวมทั้งทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองและในทุ่ง
28И узеше овце њихове и говеда њихова и магарце њихове, шта год беше у граду и шта бод беше у пољу.
29เอาทรัพย์สินทั้งหมดจับเด็กๆกับภรรยาของชาวเมืองไปเป็นเชลยและปล้นทุกสิ่งที่อยู่ในบ้าน
29И све благо њихово, и сву децу и жене њихове похваташе и одведоше, и шта год беше у којој кући.
30ยาโคบพูดกับสิเมโอนและเลวีว่า“พวกเจ้าทำให้พ่อเดือดร้อนและทำให้พ่อเป็นที่เกลียดชังของชาวแผ่นดินนี้ทั้งชาวคานาอันและชาวเปริสซีพวกเรามีกันน้อยถ้าพวกเขารวมตัวมาโจมตีพ่อกับครอบครัวก็จะถูกทำลายหมด”
30А Јаков рече Симеуну и Левију; сметосте ме, и омразисте ме народу ове земље, Хананејима и Ферезејима; у мене има мало људи, па ако се скупе на ме, хоће ме убити те ћу се истребити ја и дом мој.
31พวกเขาตอบว่า“เขาควรทำกับน้องสาวของพวกเราเหมือนเป็นหญิงโสเภณีหรือ”
31А они рекоше: Зар са сестром нашом да раде као с курвом?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.