Gênesis 34
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Diná, a filha de Lia, que ela deu à luz a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
1А Дина кћи Лијина, коју роди Јакову, изађе да гледа девојке у оном крају.
2Siquém, filho de Hamor, o heveu, príncipe da terra, a viu. Ele a tomou, deitou-se com ela e a desonrou.
2А угледа је Сихем, син Емора Ефејина, кнеза од оне земље, и узе је и леже с њом и осрамоти је.
3Sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e ele amou a jovem, e falou ternamente à jovem.
3И приону срце његово за Дину кћер Јаковљеву, и девојка му омиле, и он јој се умиљаваше.
4Siquém falou a seu pai, Hamor, dizendo: “Consiga-me esta jovem por esposa.”
4И рече Сихем Емору оцу свом говорећи: Ожени ме овом девојком.
5Ora, Jacó ouviu que ele havia desonrado Diná, sua filha; e seus filhos estavam com o seu rebanho no campo. Jacó calou-se até que eles chegassem.
5А Јаков чу да је осрамотио Дину кћер његову; а синови његови беху у пољу са стоком његовом, и Јаков оћуте докле они не дођу.
6Hamor, pai de Siquém, saiu para falar com Jacó.
6А Емор отац Сихемов изиђе к Јакову да се разговори с њим.
7Os filhos de Jacó vieram do campo quando souberam disso. Os homens ficaram entristecidos e muito irados, porque ele havia cometido uma insensatez em Israel, deitando-se com a filha de Jacó, uma coisa que não se devia fazer.
7А кад дођоше синови Јаковљеви из поља и чуше шта је било, жао би људима врло и разгневише се веома, што учини срамоту Израиљу облежав кћер Јаковљеву, како не би ваљало чинити.
8Hamor falou com eles, dizendo: “A alma de meu filho, Siquém, anseia por sua filha. Por favor, deem-na a ele por esposa.
8Тада им рече Емор говорећи: Син мој Сихем срцем приону за вашу кћер; подајте му је за жену.
9Façam casamentos conosco. Deem-nos as suas filhas, e tomem as nossas filhas para vocês.
9И опријатељите се с нама; кћери своје удајите за нас и кћерима нашим жените се.
10Vocês habitarão conosco, e a terra estará diante de vocês. Vivam e negociem nela, e adquiram propriedades nela.”
10Па живите с нама, и земља ће вам бити отворена; настаните се и тргујте и држите баштине у њој.
11Siquém disse ao pai e aos irmãos dela: “Que eu encontre favor aos seus olhos, e tudo o que me disserem, eu darei.
11И рече Сихем оцу девојчином и браћи јој: Да нађем милост пред вама, и даћу шта ми год кажете.
12Peçam-me uma grande quantia como dote, e eu darei o que me pedirem, mas deem-me a jovem por esposa.”
12Иштите ми колико год хоћете уздарја и дара, ја ћу дати шта год кажете; само ми дајте девојку за жену.
13Os filhos de Jacó responderam a Siquém e a Hamor, seu pai, com engano quando falaram, porque ele havia desonrado Diná, a irmã deles,
13А синови Јаковљеви одговорише Сихему и Емору оцу његовом преварно, јер осрамоти Дину сестру њихову.
14e disseram-lhes: “Não podemos fazer tal coisa, dar a nossa irmã a um homem incircunciso; pois isso seria uma vergonha para nós.
14И рекоше им: Не можемо то учинити ни дати сестре своје за човека необрезаног, јер је то срамота нама.
15Somente sob esta condição consentiremos com vocês: se vocês se tornarem como nós, que todo homem entre vocês seja circuncidado,
15Него ћемо вам учинити по вољи, ако ћете се изједначити с нама и обрезати све мушкиње између себе.
16então daremos as nossas filhas a vocês; e tomaremos as suas filhas para nós, habitaremos com vocês, e nos tornaremos um só povo.
16Онда ћемо удавати своје кћери за вас и женићемо се вашим кћерима, и постаћемо један народ.
17Mas se não nos ouvirem e não forem circuncidados, então tomaremos a nossa irmã, e iremos embora.”
17Ако ли не пристанете да се обрежете, ми ћемо узети своју девојку и отићи ћемо.
18As palavras deles agradaram a Hamor e a Siquém, filho de Hamor.
18И по вољи бише речи њихове Емору и Сихему сину Еморовом.
19O jovem não demorou em fazer isso, porque se agradava da filha de Jacó, e ele era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
19И момак не оклеваше учинити то; јер му кћи Јаковљева омиле веома; и он беше највише поштован између свих у кући оца свог.
20Hamor e Siquém, seu filho, vieram à porta da sua cidade, e falaram com os homens da sua cidade, dizendo:
20И отиде Емор и син му Сихем на врата града свог, и рекоше грађанима говорећи:
21“Estes homens são pacíficos conosco. Portanto, deixem-nos viver na terra e negociar nela. Pois eis que a terra é grande o suficiente para eles. Tomemos as suas filhas para nós por esposas, e demos a eles as nossas filhas.
21Ови људи хоће мирно да живе с нама, да се настане у овој земљи и да тргују по њој; а ево земља је широка и за њих; па ћемо се кћерима њиховим женити и своје ћемо кћери удавати за њих.
22Somente sob esta condição os homens consentirão em viver conosco, para nos tornarmos um só povo: se todo homem entre nós for circuncidado, assim como eles são circuncidados.
22Али ће тако пристати да живе с нама и да постанемо један народ, ако се све мушкиње међу нама обрежу, као што су они обрезани.
23Não serão nossos o seu rebanho, os seus bens e todos os seus animais? Somente demos o nosso consentimento a eles, e eles habitarão conosco.”
23Њихова стока и њихово благо и сва говеда њихова неће ли бити наша? Сложимо се само с њима, па ће остати код нас.
24Todos os que saíam pela porta da sua cidade deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho; e todo homem foi circuncidado, todos os que saíam pela porta da sua cidade.
24И који излажаху на врата града његовог, сви послушаше Емора и Сихема сина његовог; и обреза се све мушкиње, сви који излажаху на врата града његовог.
25No terceiro dia, quando eles estavam com dor, dois dos filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram cada um a sua espada, atacaram a cidade desprevenida e mataram todos os homens.
25А трећи дан кад они беху у боловима, узеше два сина Јаковљева Симеун и Левије, браћа Динина, сваки свој мач и уђоше слободно у град и побише све мушкиње.
26Mataram Hamor e Siquém, seu filho, ao fio da espada, tiraram Diná da casa de Siquém e foram embora.
26Убише и Емора и сина му Сихема оштрим мачем, и узевши Дину из куће Сихемове отидоше.
27Os filhos de Jacó vieram sobre os mortos e saquearam a cidade, porque haviam desonrado a sua irmã.
27Тада дођоше синови Јаковљеви на побијене, и опленише град, јер у њему би осрамоћена сестра њихова.
28Tomaram as suas ovelhas, os seus bois, os seus jumentos, o que havia na cidade e o que havia no campo,
28И узеше овце њихове и говеда њихова и магарце њихове, шта год беше у граду и шта бод беше у пољу.
29e todas as suas riquezas. Levaram cativas todas as suas crianças e as suas mulheres, e tomaram como despojo tudo o que havia na casa.
29И све благо њихово, и сву децу и жене њихове похваташе и одведоше, и шта год беше у којој кући.
30Jacó disse a Simeão e a Levi: “Vocês me trouxeram problemas, tornando-me odioso aos habitantes da terra, entre os cananeus e os ferezeus. Sendo eu pouco numeroso, eles se ajuntarão contra mim e me atacarão, e serei destruído, eu e a minha casa.”
30А Јаков рече Симеуну и Левију; сметосте ме, и омразисте ме народу ове земље, Хананејима и Ферезејима; у мене има мало људи, па ако се скупе на ме, хоће ме убити те ћу се истребити ја и дом мој.
31Eles disseram: “Deveria ele tratar a nossa irmã como a uma prostituta?”
31А они рекоше: Зар са сестром нашом да раде као с курвом?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.