Gênesis 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, a serpente era mais astuta que qualquer animal do campo que o SENHOR Deus tinha feito. Ela disse à mulher: “Deus realmente disse: ‘Vocês não comerão de nenhuma árvore do jardim’?”
1Али змија беше лукава мимо све звери пољске, које створи Господ Бог; па рече жени: Је ли истина да је Бог казао да не једете са сваког дрвета у врту?
2A mulher disse à serpente: “Nós podemos comer do fruto das árvores do jardim,
2А жена рече змији: Ми једемо род са сваког дрвета у врту;
3mas não do fruto da árvore que está no meio do jardim. Deus disse: ‘Vocês não comerão dele, nem tocarão nele, para que não morram’.”
3само род с оног дрвета усред врта, казао је Бог, не једите и не дирајте у њ, да не умрете.
4A serpente disse à mulher: “Certamente vocês não morrerão,
4А змија рече жени: Нећете ви умрети;
5porque Deus sabe que no dia em que comerem dele, os seus olhos se abrirão, e vocês serão como Deus, conhecendo o bem e o mal.”
5него зна Бог да ће вам се у онај дан кад окусите с њега отворити очи, па ћете постати као богови и знати шта је добро шта ли зло.
6Quando a mulher viu que a árvore era boa para se comer, e que era agradável aos olhos, e que a árvore era desejável para dar entendimento, ela tomou do seu fruto e comeu. Então ela deu um pouco ao seu marido que estava com ela, e ele também comeu.
6И жена видећи да је род на дрвету добар за јело и да га је милина гледати и да је дрво врло драго ради знања, узабра род с њега и окуси, па даде и мужу свом, те и он окуси.
7Os olhos de ambos se abriram, e eles perceberam que estavam nus. Eles costuraram folhas de figueira e fizeram coberturas para si mesmos.
7Тада им се отворише очи, и видеше да су голи; па сплетоше лишћа смоковог и начинише себи прегаче.
8Eles ouviram a voz do SENHOR Deus, que andava no jardim à brisa do dia, e o homem e sua mulher se esconderam da presença do SENHOR Deus entre as árvores do jardim.
8И зачуше глас Господа Бога, који иђаше по врту кад захлади; и сакри се Адам и жена му испред Господа Бога међу дрвета у врту.
9O SENHOR Deus chamou o homem e lhe disse: “Onde você está?”
9А Господ Бог викну Адама и рече му: Где си?
10O homem disse: “Eu ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque eu estava nu; por isso me escondi.”
10А он рече: Чух глас Твој у врту, па се поплаших, јер сам го, те се сакрих.
11Deus disse: “Quem lhe disse que você estava nu? Você comeu da árvore da qual eu lhe ordenei que não comesse?”
11А Бог рече: Ко ти каза да си го? Да ниси јео с оног дрвета што сам ти забранио да не једеш с њега?
12O homem disse: “A mulher que me deste para estar comigo, ela me deu do fruto da árvore, e eu comi.”
12А Адам рече: Жена коју си удружио са мном, она ми даде с дрвета, те једох.
13O SENHOR Deus disse à mulher: “O que é isso que você fez?” A mulher disse: “A serpente me enganou, e eu comi.”
13А Господ Бог рече жени: Зашто си то учинила? А жена одговори: Змија ме превари, те једох.
14O SENHOR Deus disse à serpente: “Porque você fez isso, maldita é você entre todos os rebanhos, e entre todos os animais do campo. Sobre o seu ventre você rastejará e pó você comerá todos os dias da sua vida.
14Тада рече Господ Бог змији: Кад си то учинила, да си проклета мимо свако живинче и мимо све звери пољске; на трбуху да се вучеш и прах да једеш до свог века.
15Porei inimizade entre você e a mulher, e entre a sua descendência e a descendência dela. Ele ferirá a sua cabeça, e você ferirá o calcanhar dele.”
15И још мећем непријатељство између тебе и жене и између семена твог и семена њеног; оно ће ти на главу стајати а ти ћеш га у пету уједати.
16À mulher ele disse: “Multiplicarei grandemente a sua dor no parto. Com dor você dará à luz filhos. O seu desejo será para o seu marido, e ele dominará sobre você.”
16А жени рече: Теби ћу многе муке задати кад затрудниш, с мукама ћеш децу рађати, и воља ће твоја стајати под влашћу мужа твог, и он ће ти бити господар.
17A Adão ele disse: “Porque você deu ouvidos à voz da sua mulher, e comeu da árvore, a respeito da qual eu lhe ordenei, dizendo: ‘Você não comerá dela’, maldita é a terra por sua causa. Com muito trabalho você comerá dela todos os dias da sua vida.
17Па онда рече Адаму: Што си послушао жену и окусио с дрвета с ког сам ти забранио рекавши да не једеш с њега, земља да је проклета с тебе, с муком ћеш се од ње хранити до свог века;
18Ela lhe produzirá espinhos e abrolhos; e você comerá a erva do campo.
18Трње и коров ће ти рађати, а ти ћеш јести зеље пољско;
19Com o suor do seu rosto você comerá o seu pão, até que volte à terra, pois dela você foi tirado. Porque você é pó, e ao pó você retornará.”
19Са знојем лица свог јешћеш хлеб, докле се не вратиш у земљу од које си узет; јер си прах, и у прах ћеш се вратити.
20O homem chamou sua mulher de Eva, porque ela seria a mãe de todos os viventes.
20И Адам надеде жени својој име Јева, зато што је она мати свима живима.
21O SENHOR Deus fez vestimentas de peles de animais para Adão e para sua mulher, e os vestiu.
21И начини Господ Бог Адаму и жени његовој хаљине од коже, и обуче их у њих.
22O SENHOR Deus disse: “Eis que o homem se tornou como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Agora, para que ele não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva para sempre—”
22И рече Господ Бог: Ето, човек поста као један од нас знајући шта је добро шта ли зло; али сада да не пружи руку своју и узбере и с дрвета од живота, и окуси, те до века живи.
23Portanto, o SENHOR Deus o mandou embora do jardim do Éden, para cultivar a terra da qual ele havia sido tirado.
23И Господ Бог изагна га из врта едемског да ради земљу, од које би узет;
24Assim ele expulsou o homem; e colocou querubins ao oriente do jardim do Éden, e uma espada flamejante que se movia em todas as direções, para guardar o caminho para a árvore da vida.
24и изагнав човека постави пред вртом едемским херувима с пламеним мачем, који се вијаше и тамо и амо, да чува пут ка дрвету од живота.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.