Gênesis 22
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Depois destas coisas, Deus provou Abraão, e lhe disse: “Abraão!” Ele disse: “Eis-me aqui.”
1После тога хтеде Бог окушати Аврама, па му рече: Авраме! А он одговори: Ево ме.
2Ele disse: “Tome agora seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá para a terra de Moriá. Ofereça-o ali como holocausto sobre um dos montes que eu lhe disser.”
2И рече му Бог: Узми сада сина свог, јединца свог милог, Исака, па иди у земљу Морију, и спали га на жртву тамо на брду где ћу ти казати.
3Abraão levantou-se de madrugada, selou seu jumento, e levou consigo dois de seus moços, e Isaque, seu filho. Ele rachou a lenha para o holocausto, levantou-se e foi para o lugar do qual Deus lhe tinha falado.
3И сутрадан рано уставши Аврам осамари магарца свог, и узе са собом два момка и Исака сина свог; и нацепавши дрва за жртву подиже се и пође на место које му каза Бог.
4No terceiro dia, Abraão levantou os olhos e viu o lugar de longe.
4Трећи дан подигавши очи своје Аврам угледа место из далека.
5Abraão disse aos seus moços: “Fiquem aqui com o jumento. O rapaz e eu iremos até lá. Nós adoraremos e voltaremos para vocês.”
5И рече Аврам момцима својим: Останите ви овде с магарцем, а ја и дете идемо онамо, па кад се помолимо Богу, вратићемо се к вама.
6Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele pegou em sua mão o fogo e a faca. E os dois foram juntos.
6И узевши Аврам дрва за жртву напрти Исаку сину свом, а сам узе у своје руке огња и нож; па отидоше обојица заједно.
7Isaque falou a Abraão, seu pai, e disse: “Meu pai?” Ele disse: “Eis-me aqui, meu filho.” Ele disse: “Aqui estão o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?”
7Тада рече Исак Авраму оцу свом: Оче! А он рече: Шта је, сине! И рече Исак: Ето огња и дрва, а где је јагње за жртву?
8Abraão disse: “Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho.” Assim, os dois foram juntos.
8А Аврам одговори: Бог ће се, синко, постарати за јагње себи на жртву. И иђаху обојица заједно.
9Eles chegaram ao lugar do qual Deus lhe tinha falado. Abraão construiu ali o altar, arrumou a lenha, amarrou Isaque, seu filho, e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
9А кад дођоше на место које му Бог каза, Аврам начини онде жртвеник, и метну дрва на њ, и свезавши Исака сина свог метну га на жртвеник врх дрва;
10Abraão estendeu a mão e pegou a faca para matar seu filho.
10и измахну Аврам руком својом и узе нож да закоље сина свог.
11O anjo do SENHOR o chamou do céu, e disse: “Abraão, Abraão!” Ele disse: “Eis-me aqui.”
11Али анђео Господњи викну га с неба, и рече: Авраме! Авраме! А он рече: Ево ме.
12Ele disse: “Não estenda a mão sobre o rapaz nem lhe faça nada. Pois agora sei que você teme a Deus, visto que não me negou seu filho, seu único filho.”
12А анђео рече: Не дижи руку своју на дете, и не чини му ништа; јер сада познах да се бојиш Бога, кад ниси пожалио сина свог, јединца свог, мене ради.
13Abraão levantou os olhos, olhou, e viu que atrás dele havia um carneiro preso pelos chifres em um arbusto. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como holocausto em lugar de seu filho.
13И Аврам подигавши очи своје погледа; и гле, ован иза њега заплео се у чести роговима; и отишавши Аврам узе овна и спали га на жртву место сина свог.
14Abraão chamou o nome daquele lugar de “O SENHOR Proverá”. Como se diz até o dia de hoje: “No monte do SENHOR se proverá.”
14И назва Аврам оно место Господ ће се постарати. Зато се и данас каже: На брду, где ће се Господ постарати.
15O anjo do SENHOR chamou a Abraão pela segunda vez do céu,
15И анђео Господњи опет викну с неба Аврама.
16e disse: “'Jurei por mim mesmo', diz o SENHOR, 'porquanto você fez isso, e não me negou seu filho, seu único filho,
16И рече: Собом се заклех, вели Господ: кад си тако учинио, и ниси пожалио сина свог, јединца свог,
17que eu o abençoarei grandemente, e multiplicarei grandemente a sua descendência como as estrelas dos céus, e como a areia que está na praia do mar. A sua descendência possuirá a porta dos seus inimigos.
17заиста ћу те благословити и семе твоје веома умножити, да га буде као звезда на небу и као песка на брегу морском; и наследиће семе твоје врата непријатеља својих;
18Todas as nações da terra serão abençoadas por meio da sua descendência, porque você obedeceu à minha voz.'”
18и благословиће се у семену твом сви народи на земљи, кад си послушао глас мој.
19Então Abraão voltou aos seus moços, e eles se levantaram e foram juntos para Berseba. E Abraão habitou em Berseba.
19Тада се Аврам врати к момцима својим, те се дигоше, и отидоше заједно у Вирсавеју, јер Аврам живеше у Вирсавеји.
20Depois destas coisas, foi dito a Abraão: “Eis que Milca também deu filhos ao seu irmão Naor:
20После тога јавише Авраму говорећи: Гле, и Мелха роди синове брату твом Нахору:
21Uz, o seu primogênito, Buz, o seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
21Уза првенца и Вуза брата му, и Камуила, оца Арамовог,
22Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.”
22и Хазада и Азава и Фалдеса и Јелдафа и Ватуила.
23Betuel gerou a Rebeca. Estes oito Milca deu à luz a Naor, irmão de Abraão.
23А Ватуило роди Ревеку. Осам их роди Мелха Нахору брату Аврамовом.
24A sua concubina, cujo nome era Reumá, também deu à luz a Teba, Gaã, Taás e Maaca.
24И иноча његова, по имену Ревма, роди и она Тавека и Гама и Тохоса и Моха.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.