ปฐมกาล 34
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ดีนาห์ลูกสาวของเลอาห์ซึ่งเลอาห์คลอดให้ยาโคบออกไปพบพวกผู้หญิงในดินแดนนั้น
1پس دینه، دختر لیه، که او را برای یعقوب زاییده بود، برای دیدن دختران آن ملک بیرون رفت.
2เชเคมลูกชายของฮาโมร์ชาวฮีไวต์ผู้ปกครองดินแดนเห็นเธอ เขาจับตัวเธอไปหลับนอนกับเธอและย่ำยีเธอ
2و چون شکیم بن حمورحوی که رئیس آن زمین بود، او را بدید، او را بگرفت و با او همخواب شده، وی را بیعصمت ساخت.
3ใจของเขาผูกพันอยู่กับดีนาห์ลูกสาวของยาโคบ เขารักหญิงสาวและพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
3و دلش به دینه، دختر یعقوب، بسته شده، عاشق آن دختر گشت، و سخنان دل آویز به آن دختر گفت.
4เชเคมพูดกับฮาโมร์พ่อของตนว่า“ไปขอหญิงสาวคนนี้มาเป็นภรรยาให้ผม”
4و شکیم به پدر خود، حمورخطاب کرده، گفت: «این دختر را برای من به زنی بگیر.»
5ยาโคบได้ยินว่าเชเคมทำให้ดีนาห์ลูกสาวของเขาแปดเปื้อนตอนนั้นลูกชายของยาโคบอยู่กับปศุสัตว์ในทุ่งยาโคบจึงยังไม่พูดอะไรจนพวกเขากลับมา
5و یعقوب شنید که دخترش دینه رابی عصمت کرده است. و چون پسرانش با مواشی او در صحرا بودند، یعقوب سکوت کرد تا ایشان بیایند.
6ฮาโมร์พ่อของเชเคมออกไปหายาโคบเพื่อพูดคุยกัน
6و حمور، پدر شکیم نزد یعقوب بیرون آمد تا به وی سخن گوید.
7ลูกชายของยาโคบกลับจากทุ่งเมื่อได้ยินเรื่อง พวกเขาเสียใจและโกรธมากเพราะเชเคมทำเรื่องน่าอัปยศในอิสราเอลด้วยการหลับนอนกับลูกสาวของยาโคบซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ
7و چون پسران یعقوب این را شنیدند، از صحرا آمدند و غضبناک شده، خشم ایشان به شدت افروخته شد، زیرا که بادختر یعقوب همخواب شده، قباحتی دراسرائیل نموده بود و این عمل، ناکردنی بود.
8ฮาโมร์พูดกับพวกเขาว่า“เชเคมลูกชายของผมปรารถนาลูกสาวของพวกท่านมากขอยกเธอให้เขาเป็นภรรยา
8پس حمور ایشان را خطاب کرده، گفت: «دل پسرم شکیم شیفته دختر شماست؛ او را به وی به زنی بدهید.
9ให้พวกเราแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน ยกลูกสาวของพวกท่านให้พวกเราและรับลูกสาวของพวกเราไปเป็นภรรยา
9و با ما مصاهرت نموده، دختران خود را به ما بدهید و دختران ما را برای خودبگیرید.
10พวกท่านมาอาศัยอยู่กับพวกเราได้ดินแดนนี้พร้อมสำหรับพวกท่านจะอยู่ค้าขายและมีทรัพย์สินที่นี่ก็ได้”
10و با ما ساکن شوید و زمین از آن شماباشد. در آن بمانید و تجارت کنید و در آن تصرف کنید.»
11เชเคมพูดกับพ่อและพี่น้องของดีนาห์ว่า“ขอให้พวกท่านกรุณาผมพวกท่านจะเรียกร้องอะไรจากผมผมก็จะให้
11و شکیم به پدر و برادران آن دختر گفت: «در نظر خود مرا منظور بدارید و آنچه به من بگویید، خواهم داد.
12จะเรียกสินสอดและของขวัญมากเท่าไรก็ได้ผมจะให้ตามที่พวกท่านขอ ขอเพียงยกหญิงสาวให้ผมเป็นภรรยา”
12مهر و پیشکش هر قدرزیاده از من بخواهید، آنچه بگویید، خواهم دادفقط دختر را به زنی به من بسپارید.»
13ลูกชายของยาโคบตอบเชเคมกับฮาโมร์พ่อของเขาด้วยอุบายเพราะเชเคมทำให้ดีนาห์น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
13اما پسران یعقوب در جواب شکیم و پدرش حمور به مکرسخنگفتند زیرا خواهر ایشان، دینه رابی عصمت کرده بود.
14พวกเขาพูดว่า“พวกเราทำอย่างนี้ไม่ได้จะยกน้องสาวให้ชายที่ยังไม่ได้เข้าสุหนัตไม่ได้เพราะนั่นเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับพวกเรา
14پس بدیشان گفتند: «این کار را نمی توانیم کرد که خواهر خود را به شخصی نامختون بدهیم، چونکه این برای ما ننگ است.
15พวกเราจะยอมตกลงกับพวกท่านได้ก็ต่อเมื่อพวกท่านเป็นเหมือนพวกเราคือผู้ชายทุกคนในหมู่พวกท่านเข้าสุหนัต
15لکن بدین شرط با شما همداستان میشویم اگر چون ما بشوید، که هر ذکوری ازشما مختون گردد.
16แล้วพวกเราจะยกลูกสาวให้พวกท่านและรับลูกสาวของพวกท่านมา พวกเราจะอยู่ด้วยกันและจะกลายเป็นชนชาติเดียวกัน
16آنگاه دختران خود را به شما دهیم و دختران شما را برای خود گیریم و باشما ساکن شده، یک قوم شویم.
17แต่ถ้าพวกท่านไม่ฟังและไม่เข้าสุหนัตพวกเราจะพาน้องสาว ของพวกเราไปแล้วจากที่นี่”
17اما اگر سخن ما را اجابت نکنید و مختون نشوید، دختر خود رابرداشته، از اینجا کوچ خواهیم کرد.»
18คำพูดของพวกเขาเป็นที่พอใจของฮาโมร์และเชเคมลูกชายของฮาโมร์
18و سخنان ایشان بنظر حمور و بنظر شکیم بن حمور پسند افتاد.
19ชายหนุ่มรีบทำตามทันทีเพราะเขารักลูกสาวของยาโคบมากและเขาเป็นคนที่ได้รับเกียรติมากที่สุดในบ้านของพ่อ
19و آن جوان در کردن این کار تاخیر ننمود، زیرا که شیفته دختر یعقوب بود، و او از همه اهل خانه پدرش گرامی تر بود.
20ฮาโมร์กับเชเคมลูกชายไปที่ประตูเมืองแล้วพูดกับผู้ชายในเมืองว่า
20پس حمور و پسرش شکیم به دروازه شهرخود آمده، مردمان شهر خود را خطاب کرده، گفتند:
21“คนเหล่านี้มาดีกับพวกเรา ให้พวกเขาอาศัยและค้าขายในดินแดนนี้เถอะเพราะดินแดนกว้างพอสำหรับพวกเขา พวกเราจะรับลูกสาวของพวกเขามาเป็นภรรยาและยกลูกสาวของพวกเราให้พวกเขา
21«این مردمان با ما صلاح اندیش هستند، پس در این زمین ساکن بشوند، و در آن تجارت کنند. اینک زمین از هر طرف برای ایشان وسیع است؛ دختران ایشان را به زنی بگیریم و دختران خود را بدیشان بدهیم.
22แต่คนเหล่านี้จะยอมอยู่กับพวกเราและกลายเป็นชนชาติเดียวกันก็ต่อเมื่อผู้ชายทุกคนในหมู่พวกเราเข้าสุหนัตเหมือนพวกเขา
22فقط بدین شرط ایشان باما متفق خواهند شد تا با ما ساکن شده، یک قوم شویم که هر ذکوری از ما مختون شود، چنانکه ایشان مختونند.
23แล้วปศุสัตว์ทรัพย์สินและสัตว์ทั้งหมดของพวกเขาจะไม่กลายเป็นของพวกเราหรือ ขอเพียงเรายอมตกลงพวกเขาก็จะอยู่กับพวกเรา”
23آیا مواشی ایشان و اموال ایشان و هر حیوانی که دارند، از آن ما نمی شود؟ فقط با ایشان همداستان شویم تا با ما ساکن شوند.»
24ทุกคนที่ออกไปทางประตูเมืองเชื่อฟังฮาโมร์กับเชเคมลูกชาย ผู้ชายทุกคนที่ออกทางประตูเมืองจึงเข้าสุหนัต
24پس همه کسانی که به دروازه شهر اودرآمدند، به سخن حمور و پسرش شکیم رضادادند، و هر ذکوری از آنانی که به دروازه شهر اودرآمدند، مختون شدند.
25วันที่ 3 ขณะที่พวกผู้ชายยังเจ็บแผลสิเมโอนกับเลวีลูกชายสองคนของยาโคบซึ่งเป็นพี่ชายของดีนาห์ต่างถือดาบเข้าโจมตีเมืองที่ไม่ทันระวังตัวและฆ่าผู้ชายทุกคน
25و در روز سوم چون دردمند بودند، دو پسر یعقوب، شمعون و لاوی، برادران دینه، هر یکی شمشیر خود را گرفته، دلیرانه بر شهر آمدند و همه مردان را کشتند.
26พวกเขาฆ่าฮาโมร์กับเชเคมลูกชายด้วยคมดาบแล้วพาดีนาห์ออกจากบ้านของเชเคมและจากไป
26وحمور و پسرش شکیم را به دم شمشیر کشتند، ودینه را از خانه شکیم برداشته، بیرون آمدند.
27ลูกชายของยาโคบเข้าไปท่ามกลางคนที่ถูกฆ่าแล้วปล้นเมืองเพราะคนในเมืองทำให้น้องสาวของพวกเขาแปดเปื้อน
27وپسران یعقوب بر کشتگان آمده، شهر را غارت کردند، زیرا خواهر ایشان را بیعصمت کرده بودند.
28พวกเขาเอาฝูงแกะฝูงโคลารวมทั้งทุกสิ่งที่อยู่ในเมืองและในทุ่ง
28و گلهها و رمهها و الاغها و آنچه در شهرو آنچه در صحرا بود، گرفتند.
29เอาทรัพย์สินทั้งหมดจับเด็กๆกับภรรยาของชาวเมืองไปเป็นเชลยและปล้นทุกสิ่งที่อยู่ในบ้าน
29و تمامی اموال ایشان و همه اطفال و زنان ایشان را به اسیری بردند. و آنچه در خانهها بود تاراج کردند.
30ยาโคบพูดกับสิเมโอนและเลวีว่า“พวกเจ้าทำให้พ่อเดือดร้อนและทำให้พ่อเป็นที่เกลียดชังของชาวแผ่นดินนี้ทั้งชาวคานาอันและชาวเปริสซีพวกเรามีกันน้อยถ้าพวกเขารวมตัวมาโจมตีพ่อกับครอบครัวก็จะถูกทำลายหมด”
30پس یعقوب به شمعون و لاوی گفت: «مرا به اضطراب انداختید، و مرا نزد سکنه این زمین، یعنی کنعانیان و فرزیان مکروه ساختید، و من در شماره قلیلم، همانا بر من جمع شوند و مرا بزنند و من با خانهام هلاک شوم.»
31พวกเขาตอบว่า“เขาควรทำกับน้องสาวของพวกเราเหมือนเป็นหญิงโสเภณีหรือ”
31گفتند: «آیا او با خواهر ما مثل فاحشه عمل کند؟»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.