Ӂенеза 34
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Дина, фата пе каре о нэскусе луй Иаков Лея, а ешит сэ вадэ пе фетеле цэрий.
1پس دینه، دختر لیه، که او را برای یعقوب زاییده بود، برای دیدن دختران آن ملک بیرون رفت.
2Еа а фост зэритэ де Сихем, фиул хевитулуй Хамор, домниторул цэрий. Ел а пус мына пе еа, с-а кулкат ку еа ши а нечинстит-о.
2و چون شکیم بن حمورحوی که رئیس آن زمین بود، او را بدید، او را بگرفت و با او همخواب شده، وی را بی‌عصمت ساخت.
3С-а липит ку тоатэ инима де Дина, фата луй Иаков, а юбит фата ши а кэутат с-о лиништяскэ.
3و دلش به دینه، دختر یعقوب، بسته شده، عاشق آن دختر گشت، و سخنان دل آویز به آن دختر گفت.
4Дупэ ачея Сихем а зис татэлуй сэу Хамор: „Я-мь де невастэ пе фата ачаста!”
4و شکیم به پدر خود، حمورخطاب کرده، گفت: «این دختر را برای من به زنی بگیر.»
5Иаков а афлат кэ-й нечинстисе пе фийкэ-са Дина ши, фииндкэ фиий сэй ерау ку вителе ла пэшуне, Иаков а тэкут пынэ ла ынтоарчеря лор.
5و یعقوب شنید که دخترش دینه رابی عصمت کرده است. و چون پسرانش با مواشی او در صحرا بودند، یعقوب سکوت کرد تا ایشان بیایند.
6Хамор, татэл луй Сихем, с-а дус ла Иаков ка сэ-й ворбяскэ.
6و حمور، پدر شکیم نزد یعقوب بیرون آمد تا به وی سخن گوید.
7Дар, кынд с-ау ынторс фиий луй Иаков де ла пэшуне ши ау аузит лукрул ачеста, с-ау супэрат ши с-ау мыният фоарте таре, пентру кэ Сихем сэвыршисе о мишелие ын Исраел, кулкынду-се ку фата луй Иаков: аша чева н-ар фи требуит сэ се факэ ничодатэ.
7و چون پسران یعقوب این را شنیدند، از صحرا آمدند و غضبناک شده، خشم ایشان به شدت افروخته شد، زیرا که بادختر یعقوب همخواب شده، قباحتی دراسرائیل نموده بود و این عمل، ناکردنی بود.
8Хамор ле-а ворбит астфел: „Фиул меу Сихем с-а липит ку тоатэ инима де фата воастрэ. Вэ рог, даци-й-о де невастэ
8پس حمور ایشان را خطاب کرده، گفت: «دل پسرم شکیم شیفته دختر شماست؛ او را به وی به زنی بدهید.
9ши ынкускрици-вэ ку ной; вой даци-не фетеле воастре ши луаць пентру вой пе але ноастре!
9و با ما مصاهرت نموده، دختران خود را به ما بدهید و دختران ما را برای خودبگیرید.
10Локуиць ку ной; цара вэ стэ ынаинте, рэмынець ын еа, фачець негоц ши кумпэраць пэмынтурь ын еа.”
10و با ما ساکن شوید و زمین از آن شماباشد. در آن بمانید و تجارت کنید و در آن تصرف کنید.»
11Сихем а зис татэлуй ши фрацилор Диней: „Сэ капэт тречере ынаинтя воастрэ, ши вэ вой да че-мь вець чере.
11و شکیم به پدر و برادران آن دختر گفت: «در نظر خود مرا منظور بدارید و آنچه به من بگویید، خواهم داد.
12Череци-мь о зестре кыт де маре ши кыт де мулте дарурь, ши вой да тот че-мь вець зиче; нумай даци-мь фата де невастэ.”
12مهر و پیشکش هر قدرزیاده از من بخواهید، آنچه بگویید، خواهم دادفقط دختر را به زنی به من بسپارید.»
13Фиий луй Иаков ау рэспунс ши ау ворбит ку виклешуг луй Сихем ши татэлуй сэу Хамор, пентру кэ Сихем нечинстисе пе сора лор Дина.
13اما پسران یعقوب در جواب شکیم و پدرش حمور به مکرسخن‌گفتند زیرا خواهر ایشان، دینه رابی عصمت کرده بود.
14Ей й-ау зис: „Есте ун лукру пе каре ну-л путем фаче, сэ дэм пе сора ноастрэ унуй ом нетэят ымпрежур, кэч ар фи о окарэ пентру ной.
14پس بدیشان گفتند: «این کار را نمی توانیم کرد که خواهر خود را به شخصی نامختون بدهیم، چونکه این برای ما ننگ است.
15Ну не вом ынвои ла аша чева декыт дакэ вэ фачець ши вой ка ной ши дакэ орьче парте бэрбэтяскэ динтре вой се ва тэя ымпрежур.
15لکن بدین شرط با شما همداستان می‌شویم اگر چون ما بشوید، که هر ذکوری ازشما مختون گردد.
16Атунч вэ вом да пе фетеле ноастре ши вом луа пентру ной пе але воастре; вом локуи ку вой ши вом фаче ымпреунэ ун сингур нород.
16آنگاه دختران خود را به شما دهیم و دختران شما را برای خود گیریم و باشما ساکن شده، یک قوم شویم.
17Дар, дакэ ну воиць сэ не аскултаць ши сэ вэ тэяць ымпрежур, не вом луа фата ши вом плека.”
17اما اگر سخن ما را اجابت نکنید و مختون نشوید، دختر خود رابرداشته، از اینجا کوچ خواهیم کرد.»
18Кувинтеле лор ау плэкут луй Хамор ши луй Сихем, фиул луй Хамор.
18و سخنان ایشان بنظر حمور و بنظر شکیم بن حمور پسند افتاد.
19Тынэрул н-а преӂетат сэ факэ лукрул ачеста, кэч юбя пе фата луй Иаков ши ера чел май бине вэзут ын каса татэлуй сэу.
19و آن جوان در کردن این کار تاخیر ننمود، زیرا که شیفته دختر یعقوب بود، و او از همه اهل خانه پدرش گرامی تر بود.
20Хамор ши фиул луй Сихем с-ау дус ла поарта четэций ши ау ворбит астфел оаменилор дин четатя лор:
20پس حمور و پسرش شکیم به دروازه شهرخود آمده، مردمان شهر خود را خطاب کرده، گفتند:
21„Оамений ачештя ау гындурь де паче фацэ де ной; сэ рэмынэ дар ын царэ ши сэ факэ негоц; цара есте дестул де ларгэ пентру ей. Ной вом луа де невесте пе фетеле лор ши ле вом да де невесте пе фетеле ноастре.
21«این مردمان با ما صلاح اندیش هستند، پس در این زمین ساکن بشوند، و در آن تجارت کنند. اینک زمین از هر طرف برای ایشان وسیع است؛ دختران ایشان را به زنی بگیریم و دختران خود را بدیشان بدهیم.
22Дар оамений ачештя ну вор вои сэ локуяскэ ымпреунэ ку ной, ка сэ алкэтуим ун сингур попор, декыт дакэ орьче парте бэрбэтяскэ динтре ной се ва тэя ымпрежур, дупэ кум ши ей ыншишь сунт тэяць ымпрежур.
22فقط بدین شرط ایشان باما متفق خواهند شد تا با ما ساکن شده، یک قوم شویم که هر ذکوری از ما مختون شود، چنانکه ایشان مختونند.
23Турмеле лор, авериле лор ши тоате вителе лор вор фи атунч але ноастре. Сэ примим нумай че чер ей, ка сэ рэмынэ ла ной.”
23آیا مواشی ایشان و اموال ایشان و هر حیوانی که دارند، از آن ما نمی شود؟ فقط با ایشان همداستان شویم تا با ما ساکن شوند.»
24Тоць чей че тречяу пе поарта четэций ау аскултат пе Хамор ши пе фиул сэу Сихем ши тоць бэрбаций ау фост тэяць ымпрежур, тоць чей че тречяу пе поарта четэций.
24پس همه کسانی که به دروازه شهر اودرآمدند، به سخن حمور و پسرش شکیم رضادادند، و هر ذکوری از آنانی که به دروازه شهر اودرآمدند، مختون شدند.
25А трея зи, пе кынд суферяу ей ынкэ, чей дой фий ай луй Иаков, Симеон ши Леви, фраций Диней, шь-ау луат фиекаре сабия, с-ау нэпустит асупра четэций каре се кредя ын линиште ши ау учис пе тоць бэрбаций.
25و در روز سوم چون دردمند بودند، دو پسر یعقوب، شمعون و لاوی، برادران دینه، هر یکی شمشیر خود را گرفته، دلیرانه بر شهر آمدند و همه مردان را کشتند.
26Ау трекут, де асеменя, прин аскуцишул сабией пе Хамор ши пе фиул сэу Сихем; ау ридикат пе Дина дин каса луй Сихем ши ау ешит афарэ.
26وحمور و پسرش شکیم را به دم شمشیر کشتند، ودینه را از خانه شکیم برداشته، بیرون آمدند.
27Фиий луй Иаков с-ау арункат асупра челор морць ши ау жефуит четатя, пентру кэ нечинстисерэ пе сора лор.
27وپسران یعقوب بر کشتگان آمده، شهر را غارت کردند، زیرا خواهر ایشان را بی‌عصمت کرده بودند.
28Ле-ау луат оиле, боий ши мэгарий, тот че ера ын четате ши че ера пе кымп;
28و گله‌ها و رمه‌ها و الاغها و آنچه در شهرو آنچه در صحرا بود، گرفتند.
29ле-ау луат ка прадэ де рэзбой тоате богэцииле, копиий ши невестеле ши тот че се гэся ын касе.
29و تمامی اموال ایشان و همه اطفال و زنان ایشان را به اسیری بردند. و آنچه در خانه‌ها بود تاراج کردند.
30Атунч, Иаков а зис луй Симеон ши луй Леви: „Вой м-аць ненорочит, фэкынду-мэ урыт локуиторилор цэрий, канааницилор ши ферезицилор. Н-ам суб порунка мя декыт ун мик нумэр де оамень; ей се вор стрынӂе ымпотрива мя, мэ вор бате ши вой фи нимичит, еу ши каса мя.”
30پس یعقوب به شمعون و لاوی گفت: «مرا به اضطراب انداختید، و مرا نزد سکنه این زمین، یعنی کنعانیان و فرزیان مکروه ساختید، و من در شماره قلیلم، همانا بر من جمع شوند و مرا بزنند و من با خانه‌ام هلاک شوم.»
31Ей ау рэспунс: „Се кувеня оаре сэ се поарте ку сора ноастрэ кум се поартэ ку о курвэ?”
31گفتند: «آیا او با خواهر ما مثل فاحشه عمل کند؟»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.