Ӂенеза 23
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Вяца Сарей а фост де о сутэ доуэзечь ши шапте де ань: ачештя сунт аний веций Сарей.
1و ایام زندگانی ساره، صد و بیست وهفت سال بود، این است سالهای عمرساره.
2Сара а мурит ла Кириат-Арба, адикэ Хеброн, ын цара Канаан, ши Авраам а венит сэ желяскэ пе Сара ши с-о плынгэ.
2و ساره در قریه اربع، که حبرون باشد، درزمین کنعان مرد. و ابراهیم آمد تا برای ساره ماتم و گریه کند.
3Авраам с-а скулат апой динаинтя моартей сале ши а ворбит астфел фиилор луй Хет:
3و ابراهیم از نزد میت خودبرخاست، و بنی حت را خطاب کرده، گفت:
4„Еу сунт стрэин ши венетик принтре вой; даци-мь ун огор, ка лок де ынгропаре ла вой, ка сэ-мь ынгроп моарта ши с-о ридик динаинтя мя.”
4«من نزد شما غریب و نزیل هستم. قبری از نزد خود به ملکیت من دهید، تا میت خود را از پیش روی خود دفن کنم.»
5Фиий луй Хет ау рэспунс астфел луй Авраам:
5پس بنی حت در جواب ابراهیم گفتند:
6„Аскултэ-не, домнуле! Ту ешть ка ун домнитор ал луй Думнезеу ын мижлокул ностру; ынгроапэ-ць моарта ын чел май бун дин морминтеле ноастре! Ничунул дин ной ну те ва опри сэ-ць ынгропь моарта ын мормынтул луй.”
6«ای مولای من، سخن ما را بشنو. تو درمیان ما رئیس خدا هستی. در بهترین مقبره های ما، میت خود را دفن کن. هیچ کدام از ما، قبرخویش را از تو دریغ نخواهد داشت که میت خودرا دفن کنی.»
7Авраам с-а скулат ши с-а арункат ку фаца ла пэмынт ынаинтя нородулуй цэрий, адикэ ынаинтя фиилор луй Хет.
7پس ابراهیم برخاست، و نزد اهل آن زمین، یعنی بنی حت، تعظیم نمود.
8Ши ле-а ворбит астфел: „Дакэ гэсиць ку кале сэ-мь ынгроп моарта ши с-о яу динаинтя окилор мей, аскултаци-мэ ши ругаць пентру мине пе Ефрон, фиул луй Цохар,
8و ایشان را خطاب کرده، گفت: «اگر مرضی شما باشد که میت خود را از نزد خود دفن کنم، سخن مرابشنوید و به عفرون بن صوحار، برای من سفارش کنید،
9сэ-мь дя пештера Макпела, каре-й а луй ши каре есте кяр ла марӂиня огорулуй луй; сэ мь-о дя ын скимбул прецулуй ей, ка сэ-мь служяскэ дрепт лок пентру ынгропаре ын мижлокул востру.”
9تا مغاره مکفیله را که از املاک او در کنارزمینش واقع است، به من دهد، به قیمت تمام، درمیان شما برای قبر، به ملکیت من بسپارد.»
10Ефрон ера ши ел аколо, ын мижлокул фиилор луй Хет. Ши Ефрон, Хетитул, а рэспунс луй Авраам ын аузул фиилор луй Хет ши ын аузул тутурор челор че тречяу пе поарта четэций:
10و عفرون در میان بنی حت نشسته بود. پس عفرون حتی، در مسامع بنی حت، یعنی همه که به دروازه شهر او داخل می‌شدند، در جواب ابراهیم گفت:
11„Ну, домнул меу, аскултэ-мэ! Ыць дэруеск огорул ши-ць дэруеск ши пештера каре есте ын ел. Ци ле дэруеск ын фаца фиилор нородулуй меу: ши ынгроапэ-ць моарта.”
11«ای مولای من، نی، سخن مرا بشنو، آن زمین را به تو می‌بخشم، و مغاره‌ای را که در آن است به تو می‌دهم، بحضور ابنای قوم خود، آن رابه تو می‌بخشم. میت خود را دفن کن.»
12Авраам с-а арункат ку фаца ла пэмынт ынаинтя нородулуй цэрий.
12پس ابراهیم نزد اهل آن زمین تعظیم نمود،
13Ши а ворбит астфел луй Ефрон ын аузул нородулуй цэрий: „Аскултэ-мэ, те рог! Ыць дау прецул огорулуй. Примеште-л де ла мине ши-мь вой ынгропа моарта ын ел.”
13و عفرون را به مسامع اهل زمین خطاب کرده، گفت: «اگر تو راضی هستی، التماس دارم عرض مرا اجابت کنی. قیمت زمین را به تو می‌دهم، از من قبول فرمای، تا در آنجا میت خود را دفن کنم.»
14Ши Ефрон а рэспунс астфел луй Авраам:
14عفرون در جواب ابراهیم گفت:
15„Домнул меу, аскултэ-мэ! О букатэ де пэмынт де патру суте де сикли де арӂинт – че есте ачаста ынтре мине ши тине? Ынгроапэ-ць дар моарта!”
15«ای مولای من، از من بشنو، قیمت زمین چهارصد مثقال نقره است، این در میان من و تو چیست؟ میت خود رادفن کن.»
16Авраам а ынцелес пе Ефрон. Ши Авраам а кынтэрит луй Ефрон прецул кумпэрэрий деспре каре ворбисе, ын фаца фиилор луй Хет: патру суте де сикли де арӂинт, каре мерӂяу ла орьче негустор.
16پس ابراهیم، سخن عفرون را اجابت نمود، و آن مبلغی را که در مسامع بنی حت گفته بود، یعنی چهارصد مثقال نقره رایج المعامله، به نزدعفرون وزن کرد.
17Огорул луй Ефрон дин Макпела, каре есте фацэ ын фацэ ку Мамре, огорул ши пештера дин ел ши тоць копачий каре се афлау ын огор ши ын тоате хотареле луй де жур ымпрежур
17پس زمین عفرون، که درمکفیله، برابر ممری واقع است، یعنی زمین ومغاره‌ای که در آن است، با همه درختانی که در آن زمین، و در تمامی حدود و حوالی آن بود، مقررشد
18ау фост ынтэрите астфел ка мошие а луй Авраам, ын фаца фиилор луй Хет ши а тутурор челор че тречяу пе поарта четэций.
18به ملکیت ابراهیم، بحضور بنی حت، یعنی همه که به دروازه شهرش داخل می‌شدند.
19Дупэ ачея, Авраам а ынгропат пе Сара, невастэ-са, ын пештера дин огорул Макпела, каре есте фацэ ын фацэ ку Мамре, адикэ Хеброн, ын цара Канаан.
19ازآن پس، ابراهیم، زوجه خود، ساره را در مغاره صحرای مکفیله، در مقابل ممری، که حبرون باشد، در زمین کنعان دفن کرد.
20Огорул ши пештера дин ел ау фост ынтэрите астфел луй Авраам, ка огор пентру ынмормынтаре, де кэтре фиий луй Хет.
20و آن صحرا، بامغاره‌ای که در آن است، از جانب بنی حت، به ملکیت ابراهیم، به جهت قبر مقرر شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.