ปฐมกาล
Chapter 41
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 41

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1เมื่อ​ครบ 2 ปี​เต็ม ฟาโรห์​ฝัน​ว่า​กำลัง​ยืน​อยู่​ริม​แม่น้ำ
1وَحَدَثَ مِنْ بَعْدِ سَنَتَيْنِ مِنَ ٱلزَّمَانِ أَنَّ فِرْعَوْنَ رَأَى حُلْمًا: وَإِذَا هُوَ وَاقِفٌ عِنْدَ ٱلنَّهْرِ،
2แล้ว​มี​วัว 7 ตัว​ขึ้น​มา​จาก​แม่น้ำ ตัว​อ้วนพี​และ​ดู​สมบูรณ์ พวก​มัน​กิน​หญ้า​อยู่​ริม​น้ำ
2وَهُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ طَالِعَةٍ مِنَ ٱلنَّهْرِ حَسَنَةِ ٱلْمَنْظَرِ وَسَمِينَةِ ٱللَّحْمِ، فَٱرْتَعَتْ فِي رَوْضَةٍ.
3จาก​นั้น​มี​วัว​อีก 7 ตัว​ขึ้น​จาก​แม่น้ำ​ตาม​มา รูปร่าง​น่า​เกลียด​และ​ผอมโซ พวก​มัน​มา​ยืน​ข้าง​วัว​ชุด​แรก​ตรง​ริม​แม่น้ำ
3ثُمَّ هُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ أُخْرَى طَالِعَةٍ وَرَاءَهَا مِنَ ٱلنَّهْرِ قَبِيحَةِ ٱلْمَنْظَرِ وَرَقِيقَةِ ٱللَّحْمِ، فَوَقَفَتْ بِجَانِبِ ٱلْبَقَرَاتِ ٱلْأُولَى عَلَى شَاطِئِ ٱلنَّهْرِ،
4วัว​ที่​น่า​เกลียด​และ​ผอมโซ​กิน​วัว​อ้วนพี​ทั้ง 7 ตัว​เข้า​ไป แล้ว​ฟาโรห์​ก็​ตื่น
4فَأَكَلَتِ ٱلْبَقَرَاتُ ٱلْقَبِيحَةُ ٱلْمَنْظَرِ وَٱلرَّقِيقَةُ ٱللَّحْمِ ٱلْبَقَرَاتِ ٱلسَّبْعَ ٱلْحَسَنَةَ ٱلْمَنْظَرِ وَٱلسَّمِينَةَ. وَٱسْتَيْقَظَ فِرْعَوْنُ.
5ฟาโรห์​หลับ​ต่อ​และ​ฝัน​เป็น​ครั้ง​ที่ 2 มี​รวง​ธัญพืช 7 รวง​งอก​ขึ้น​จาก​ก้าน​เดียว สมบูรณ์​และ​งาม
5ثُمَّ نَامَ فَحَلُمَ ثَانِيَةً: وَهُوَذَا سَبْعُ سَنَابِلَ طَالِعَةٍ فِي سَاقٍ وَاحِدٍ سَمِينَةٍ وَحَسَنَةٍ.
6จาก​นั้น​มี​รวง​ธัญพืช​อีก 7 รวง​งอก​ตาม​มา ลีบ​และ​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​จน​แห้ง
6ثُمَّ هُوَذَا سَبْعُ سَنَابِلَ رَقِيقَةٍ وَمَلْفُوحَةٍ بِٱلرِّيحِ ٱلشَّرْقِيَّةِ نَابِتَةٍ وَرَاءَهَا.
7รวง​ที่​ลีบ​กลืน​รวง​ที่​อวบ​เต็ม​ทั้ง 7 รวง​เข้า​ไป ฟาโรห์​ตื่น​ขึ้น และ​พบ​ว่า​เป็น​ความ​ฝัน
7فَٱبْتَلَعَتِ ٱلسَّنَابِلُ ٱلرَّقِيقَةُ ٱلسَّنَابِلَ ٱلسَّبْعَ ٱلسَّمِينَةَ ٱلْمُمْتَلِئَةَ. وَٱسْتَيْقَظَ فِرْعَوْنُ، وَإِذَا هُوَ حُلْمٌ.
8พอ​เช้า ใจ​ของ​ฟาโรห์​กระวน​กระวาย เขา​จึง​เรียก​นัก​เวท​และ​นัก​ปราชญ์​ทั้งหมด​ของ​อียิปต์​มา ฟาโรห์​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​พวก​เขา​ฟัง แต่​ไม่​มี​ใคร​แปล​ความ​ฝัน​ให้​ฟาโรห์​ได้
8وَكَانَ فِي ٱلصَّبَاحِ أَنَّ نَفْسَهُ ٱنْزَعَجَتْ، فَأَرْسَلَ وَدَعَا جَمِيعَ سَحَرَةِ مِصْرَ وَجَمِيعَ حُكَمَائِهَا. وَقَصَّ عَلَيْهِمْ فِرْعَوْنُ حُلْمَهُ، فَلَمْ يَكُنْ مَنْ يُعَبِّرُهُ لِفِرْعَوْنَ.
9หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​จึง​พูด​กับ​ฟาโรห์​ว่า “วัน​นี้​ผม​นึก​ถึง​ความ​ผิด​ของ​ตัวเอง​ขึ้น​มา​ได้
9ثُمَّ كَلَّمَ رَئِيسُ ٱلسُّقَاةِ فِرْعَوْنَ قَائِلًا: «أَنَا أَتَذَكَّرُ ٱلْيَوْمَ خَطَايَايَ.
10ตอน​นั้น​ท่าน​โกรธ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน และ​ขัง​ผม​ไว้​ใน​บ้าน​ของ​หัวหน้า​องครักษ์​พร้อม​กับ​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง
10فِرْعَوْنُ سَخَطَ عَلَى عَبْدَيْهِ، فَجَعَلَنِي فِي حَبْسِ بَيْتِ رَئِيسِ ٱلشُّرَطِ أَنَا وَرَئِيسَ ٱلْخَبَّازِينَ.
11คืน​หนึ่ง​ผม​กับ​เขา​ต่าง​ก็​ฝัน และ​ความ​ฝัน​ของ​แต่ละ​คน​ก็​มี​ความหมาย​เฉพาะ​ของ​มัน
11فَحَلُمْنَا حُلْمًا فِي لَيْلَةٍ وَاحِدَةٍ أَنَا وَهُوَ. حَلُمْنَا كُلُّ وَاحِدٍ بِحَسَبِ تَعْبِيرِ حُلْمِهِ.
12ที่​นั่น​มี​ชาย​หนุ่ม​ชาว​ฮีบรู​คน​หนึ่ง เป็น​คน​รับใช้​ของ​หัวหน้า​องครักษ์ เรา​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​เขา​ฟัง เขา​ก็​แปล​ความ​ฝัน​ให้​เรา​แต่ละ​คน​ตาม​ความ​ฝัน​ของ​เรา
12وَكَانَ هُنَاكَ مَعَنَا غُلَامٌ عِبْرَانِيٌّ عَبْدٌ لِرَئِيسِ ٱلشُّرَطِ، فَقَصَصْنَا عَلَيْهِ، فَعَبَّرَ لَنَا حُلْمَيْنَا. عَبَّرَ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِحَسَبِ حُلْمِهِ.
13แล้ว​ทุก​อย่าง​ก็​เกิด​ขึ้น​ตาม​ที่​เขา​แปล​ไว้ ท่าน​คืน​ตำแหน่ง​ให้​ผม และ​แขวน​อีก​คน​ไว้”
13وَكَمَا عَبَّرَ لَنَا هَكَذَا حَدَثَ. رَدَّنِي أَنَا إِلَى مَقَامِي، وَأَمَّا هُوَ فَعَلَّقَهُ».
14ฟาโรห์​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​โยเซฟ พวก​เขา​รีบ​พา​เขา​ออก​จาก​คุก​ใต้​ดิน โยเซฟ​โกน​หนวด​เครา เปลี่ยน​เสื้อผ้า แล้ว​มา​หา​ฟาโรห์
14فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ وَدَعَا يُوسُفَ، فَأَسْرَعُوا بِهِ مِنَ ٱلسِّجْنِ. فَحَلَقَ وَأَبْدَلَ ثِيَابَهُ وَدَخَلَ عَلَى فِرْعَوْنَ.
15ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เรา​ฝัน​เรื่อง​หนึ่ง แต่​ไม่​มี​ใคร​แปล​ได้ เรา​ได้ยิน​มา​ว่า​เจ้า​พอ​ฟัง​ความ​ฝัน​ก็​แปล​ความหมาย​ได้”
15فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «حَلُمْتُ حُلْمًا وَلَيْسَ مَنْ يُعَبِّرُهُ. وَأَنَا سَمِعْتُ عَنْكَ قَوْلًا، إِنَّكَ تَسْمَعُ أَحْلَامًا لِتُعَبِّرَهَا».
16โยเซฟ​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “เรื่อง​นี้​ไม่​ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​ผม พระเจ้า​จะ​เป็น​ผู้​ให้​คำ​ตอบ​ที่​ทำให้​ท่าน​คลาย​กังวล”
16فَأَجَابَ يُوسُفُ فِرْعَوْنَ قَائِلًا: «لَيْسَ لِي. ٱللهُ يُجِيبُ بِسَلَامَةٍ فِرْعَوْنَ».
17ฟาโรห์​จึง​เล่า​ให้​โยเซฟ​ฟัง​ว่า “ใน​ฝัน เรา​กำลัง​ยืน​อยู่​ริม​แม่น้ำ
17فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «إِنِّي كُنْتُ فيِ حُلْمِي وَاقِفًا عَلَى شَاطِئِ ٱلنَّهْرِ،
18มี​วัว 7 ตัว​ขึ้น​มา​จาก​แม่น้ำ ตัว​อ้วนพี​และ​ดู​สมบูรณ์ แล้ว​กิน​หญ้า​อยู่​ริม​น้ำ
18وَهُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ طَالِعَةٍ مِنَ ٱلنَّهْرِ سَمِينَةِ ٱللَّحْمِ وَحَسَنَةَ ٱلصُّورَةِ، فَٱرْتَعَتْ فِي رَوْضَةٍ.
19ต่อ​มาก็​มี​วัว​อีก 7 ตัว​ขึ้น​มา​ตาม​หลัง สภาพ​แย่ น่า​เกลียด​มาก และ​ผอมโซ​อย่าง​ที่​เรา​ไม่​เคย​เห็น​วัว​น่า​เกลียด​อย่าง​นี้​เลย​ทั่ว​อียิปต์
19ثُمَّ هُوَذَا سَبْعُ بَقَرَاتٍ أُخْرَى طَالِعَةٍ وَرَاءَهَا مَهْزُولَةً وَقَبِيحَةَ ٱلصُّورَةِ جِدًّا وَرَقِيقَةَ ٱللَّحْمِ. لَمْ أَنْظُرْ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ مِثْلَهَا فِي ٱلْقَبَاحَةِ.
20วัว​ผอม​และ​น่า​เกลียด​กิน​วัว​อ้วน 7 ตัว​แรก​เข้า​ไป
20فَأَكَلَتِ ٱلْبَقَرَاتُ ٱلرَّقِيقَةُ وَٱلْقَبِيحَةُ ٱلْبَقَرَاتِ ٱلسَّبْعَ ٱلْأُولَى ٱلسَّمِينَةَ.
21แต่​เมื่อ​กิน​เข้า​ไป​แล้ว​ก็​ดู​ไม่​ออก​เลย​ว่า​พวก​มัน​กิน​อะไร​ไป เพราะ​ยัง​น่า​เกลียด​เหมือน​เดิม แล้ว​เรา​ก็​ตื่น
21فَدَخَلَتْ أَجْوَافَهَا، وَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّهَا دَخَلَتْ فِي أَجْوَافِهَا، فَكَانَ مَنْظَرُهَا قَبِيحًا كَمَا فِي ٱلْأَوَّلِ. وَٱسْتَيْقَظْتُ.
22จาก​นั้น​ใน​ฝัน เรา​เห็น​รวง​ธัญพืช 7 รวง​งอก​ขึ้น​จาก​ก้าน​เดียว เต็ม​เมล็ด​และ​งาม
22ثُمَّ رَأَيْتُ فِي حُلْمِي وَهُوَذَا سَبْعُ سَنَابِلَ طَالِعَةٌ فِي سَاقٍ وَاحِدٍ مُمْتَلِئَةً وَحَسَنَةً.
23แล้ว​มี​รวง​ธัญพืช​อีก 7 รวง​งอก​ตาม​มา เหี่ยว ลีบ และ​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​จน​แห้ง
23ثُمَّ هُوَذَا سَبْعُ سَنَابِلَ يَابِسَةً رَقِيقَةً مَلْفُوحَةً بِٱلرِّيحِ ٱلشَّرْقِيَّةِ نَابِتَةٌ وَرَاءَهَا.
24รวง​ที่​ลีบ​กลืน​รวง​ที่​ดี​ทั้ง 7 รวง​เข้า​ไป เรา​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​นัก​เวท​ฟัง แต่​ไม่​มี​ใคร​อธิบาย​ให้​เรา​ได้”
24فَٱبْتَلَعَتِ ٱلسَّنَابِلُ ٱلرَّقِيقَةُ ٱلسَّنَابِلَ ٱلسَّبْعَ ٱلْحَسَنَةَ. فَقُلْتُ لِلسَّحَرَةِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْ يُخْبِرُنِي».
25โยเซฟ​พูด​กับ​ฟาโรห์​ว่า “ความ​ฝัน​ของ​ท่าน​เป็น​เรื่อง​เดียวกัน พระเจ้า​ได้​บอก​ท่าน​แล้ว​ว่า​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร
25فَقَالَ يُوسُفُ لِفِرْعَوْنَ: «حُلْمُ فِرْعَوْنَ وَاحِدٌ. قَدْ أَخْبَرَ ٱللهُ فِرْعَوْنَ بِمَا هُوَ صَانِعٌ.
26วัว​ดี 7 ตัว​หมาย​ถึง 7 ปี และ​รวง​ธัญพืช​ดี 7 รวง​ก็​หมาย​ถึง 7 ปี ความ​ฝัน​ทั้ง​สอง​เป็น​เรื่อง​เดียวกัน
26اَلْبَقَرَاتُ ٱلسَّبْعُ ٱلْحَسَنَةُ هِيَ سَبْعُ سِنِينَ، وَٱلسَّنَابِلُ ٱلسَّبْعُ ٱلْحَسَنَةُ هِيَ سَبْعُ سِنِينَ. هُوَ حُلْمٌ وَاحِدٌ.
27วัว​ผอม​และ​น่า​เกลียด 7 ตัว​ที่​ขึ้น​มา​ตาม​หลัง​หมาย​ถึง 7 ปี ส่วน​รวง​ธัญพืช​ลีบ 7 รวง​ที่​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​ก็​เช่น​กัน ทั้งหมด​หมาย​ถึง​ความ​อดอยาก 7 ปี
27وَٱلْبَقَرَاتُ ٱلسَّبْعُ ٱلرَّقِيقَةُ ٱلْقَبِيحَةُ ٱلَّتِي طَلَعَتْ وَرَاءَهَا هِيَ سَبْعُ سِنِينَ، وَٱلسَّنَابِلُ ٱلسَّبْعُ ٱلْفَارِغَةُ ٱلْمَلْفُوحَةُ بِٱلرِّيحِ ٱلشَّرْقِيَّةِ تَكُونُ سَبْعَ سِنِينَ جُوعًا.
28นี่​คือ​สิ่ง​ที่​ผม​บอก​ท่าน พระเจ้า​ได้​แสดง​ให้​ท่าน​เห็น​แล้ว​ว่า​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร
28هُوَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِي كَلَّمْتُ بِهِ فِرْعَوْنَ. قَدْ أَظْهَرَ ٱللهُ لِفِرْعَوْنَ مَا هُوَ صَانِعٌ.
29กำลัง​จะ​มี 7 ปี​ที่​อุดม​สมบูรณ์​อย่าง​ยิ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์
29هُوَذَا سَبْعُ سِنِينَ قَادِمَةٌ شِبَعًا عَظِيمًا فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
30หลัง​จาก​นั้น​จะ​เกิด​ความ​อดอยาก 7 ปี จน​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ที่​เคย​มี​ก็​จะ​เลือน​หาย​ไป​จาก​อียิปต์ ความ​อดอยาก​จะ​กลืน​กิน​แผ่นดิน
30ثُمَّ تَقُومُ بَعْدَهَا سَبْعُ سِنِينَ جُوعًا، فَيُنْسَى كُلُّ ٱلشِّبَعِ فِي أَرْضِ مِصْرَ وَيُتْلِفُ ٱلْجُوعُ ٱلْأَرْضَ.
31ความ​อุดม​สมบูรณ์​ก่อน​หน้า​นั้น​จะ​ไม่​เหลือ​ร่อง​รอย​ใน​แผ่นดิน เพราะ​ความ​อดอยาก​ที่​ตาม​มา​จะ​รุนแรง​มาก
31وَلَا يُعْرَفُ ٱلشِّبَعُ فِي ٱلْأَرْضِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ ٱلْجُوعِ بَعْدَهُ، لِأَنَّهُ يَكُونُ شَدِيدًا جِدًّا.
32ที่​ท่าน​ฝัน​ซ้ำ​สอง​ครั้ง​ก็​เพราะ​พระเจ้า​ได้​กำหนด​เรื่อง​นี้​ไว้​อย่าง​แน่นอน และ​พระเจ้า​จะ​ทำให้​เกิด​ขึ้น​ใน​ไม่​ช้า
32وَأَمَّا عَنْ تَكْرَارِ ٱلْحُلْمِ عَلَى فِرْعَوْنَ مَرَّتَيْنِ، فَلِأَنَّ ٱلْأَمْرَ مُقَرَّرٌ مِنْ قِبَلِ ٱللهِ، وَٱللهُ مُسْرِعٌ لِيَصْنَعَهُ.
33“ดังนั้น ท่าน​ควร​หา​คน​ที่​รอบคอบ​และ​มี​ปัญญา แล้ว​ตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​แผ่นดิน​อียิปต์
33«فَٱلْآنَ لِيَنْظُرْ فِرْعَوْنُ رَجُلًا بَصِيرًا وَحَكِيمًا وَيَجْعَلْهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
34ท่าน​ควร​แต่งตั้ง​ผู้​กำกับ​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน และ​เก็บ​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​ผลผลิต​ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์
34يَفْعَلْ فِرْعَوْنُ فَيُوَكِّلْ نُظَّارًا عَلَى ٱلْأَرْضِ، وَيَأْخُذْ خُمْسَ غَلَّةِ أَرْضِ مِصْرَ فِي سَبْعِ سِنِي ٱلشِّبَعِ،
35ให้​คน​เหล่า​นั้น​รวบรวม​อาหาร​ทั้งหมด​จาก​ปี​ที่​อุดม​สมบูรณ์​ซึ่ง​กำลัง​มา​ถึง เก็บ​ธัญพืช​ไว้​ใน​เมือง​ต่างๆ ภาย​ใต้​อำนาจ​ของ​ฟาโรห์ และ​รักษา​ไว้​เป็น​อาหาร
35فَيَجْمَعُونَ جَمِيعَ طَعَامِ هَذِهِ ٱلسِّنِينَ ٱلْجَيِّدَةِ ٱلْقَادِمَةِ، وَيَخْزِنُونَ قَمْحًا تَحْتَ يَدِ فِرْعَوْنَ طَعَامًا فِي ٱلْمُدُنِ وَيَحْفَظُونَهُ.
36อาหาร​นี้​จะ​เป็น​เสบียง​สำรอง​สำหรับ​แผ่นดิน​ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​ที่​จะ​เกิด​ใน​อียิปต์ เพื่อ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​พินาศ​เพราะ​ความ​อดอยาก”
36فَيَكُونُ ٱلطَّعَامُ ذَخِيرَةً لِلْأَرْضِ لِسَبْعِ سِنِي ٱلْجُوعِ ٱلَّتِي تَكُونُ فِي أَرْضِ مِصْرَ، فَلَا تَنْقَرِضُ ٱلْأَرْضُ بِٱلْجُوعِ».
37ข้อ​เสนอ​นี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​ฟาโรห์​และ​คน​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เขา
37فَحَسُنَ ٱلْكَلَامُ فِي عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَفِي عُيُونِ جَمِيعِ عَبِيدِهِ.
38ฟาโรห์​พูด​กับ​คน​รับใช้​ว่า “เรา​จะ​หา​คน​อย่าง​นี้​ได้​อีก​หรือ คน​ที่​มี​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​ตัว?”
38فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِعَبِيدِهِ: «هَلْ نَجِدُ مِثْلَ هَذَا رَجُلًا فِيهِ رُوحُ ٱللهِ؟»
39แล้ว​ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เพราะ​พระเจ้า​เปิดเผย​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ให้​เจ้า​รู้ ก็​ไม่​มี​ใคร​รอบคอบ​และ​มี​ปัญญา​เท่า​เจ้า
39ثُمَّ قَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «بَعْدَ مَا أَعْلَمَكَ ٱللهُ كُلَّ هَذَا، لَيْسَ بَصِيرٌ وَحَكِيمٌ مِثْلَكَ.
40เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​ดูแล​บ้าน​ของ​เรา ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เรา​จะ​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​เจ้า มี​เพียง​เรา​ใน​ฐานะ​ผู้​ครอง​บัลลังก์​เท่านั้น​ที่​อยู่​เหนือ​กว่า​เจ้า”
40أَنْتَ تَكُونُ عَلَى بَيْتِي، وَعَلَى فَمِكَ يُقَبِّلُ جَمِيعُ شَعْبِي إِلَا إِنَّ ٱلْكُرْسِيَّ أَكُونُ فِيهِ أَعْظَمَ مِنْكَ».
41ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ต่อว่า “เรา​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​แล้ว”
41ثُمَّ قَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «ٱنْظُرْ، قَدْ جَعَلْتُكَ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ».
42ฟาโรห์​ถอด​แหวน​ตราประทับ​จาก​มือ​ของ​ตน สวม​ให้​โยเซฟ ให้​เขา​สวม​เสื้อผ้า​ลินิน​เนื้อ​ละเอียด และ​คล้อง​สร้อย​ทอง​ที่​คอ
42وَخَلَعَ فِرْعَوْنُ خَاتِمَهُ مِنْ يَدِهِ وَجَعَلَهُ فِي يَدِ يُوسُفَ، وَأَلْبَسَهُ ثِيَابَ بُوصٍ، وَوَضَعَ طَوْقَ ذَهَبٍ فِي عُنُقِهِ،
43ฟาโรห์​ให้​โยเซฟ​นั่ง​รถม้า​คัน​ที่​สอง​ของ​ตน มี​คน​ร้อง​นำ​หน้า​เขา​ว่า “คุกเข่า​ลง!” ฟาโรห์​จึง​ตั้ง​โยเซฟ​ให้​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์
43وَأَرْكَبَهُ فِي مَرْكَبَتِهِ ٱلْثَّانِيَةِ، وَنَادَوْا أَمَامَهُ «ٱرْكَعُوا». وَجَعَلَهُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
44ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เรา​เป็น​ฟาโรห์ ถ้า​ไม่​มี​เจ้า จะ​ไม่​มี​ใคร​ยก​มือ​หรือ​ยก​เท้า​ได้​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์”
44وَقَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «أَنَا فِرْعَوْنُ. فَبِدُونِكَ لَا يَرْفَعُ إِنْسَانٌ يَدَهُ وَلَا رِجْلَهُ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ».
45ฟาโรห์​ตั้ง​ชื่อ​โยเซฟ​ว่า​ศาเฟนาท-ปาเนอาห์ และ​ยก​อาเสนัท​บุตร​สาว​ของ​โปทิเฟรา นักบวช​แห่ง​โอน ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา โยเซฟ​จึง​ออก​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์
45وَدَعَا فِرْعَوْنُ ٱسْمَ يُوسُفَ «صَفْنَاتَ فَعْنِيحَ»، وَأَعْطَاهُ أَسْنَاتَ بِنْتَ فُوطِي فَارَعَ كَاهِنِ أُونَ زَوْجَةً. فَخَرَجَ يُوسُفُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ.
46โยเซฟ​อายุ 30 ปี​เมื่อ​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์ จาก​นั้น​เขา​ออก​จาก​ที่​ที่​ฟาโรห์​อยู่​และ​เดินทาง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์
46وَكَانَ يُوسُفُ ٱبْنَ ثَلَاثِينَ سَنَةً لَمَّا وَقَفَ قُدَّامَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ. فَخَرَجَ يُوسُفُ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَٱجْتَازَ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
47ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์ แผ่นดิน​ให้​ผลผลิต​อย่าง​เหลือเฟือ
47وَأَثْمَرَتِ ٱلْأَرْضُ فِي سَبْعِ سِنِي ٱلشِّبَعِ بِحُزَمٍ.
48โยเซฟ​รวบรวม​อาหาร​ที่​ได้​มา​ตลอด 7 ปี​นั้น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ แล้ว​เก็บ​ไว้​ตาม​เมือง​ต่างๆ โดย​เก็บ​ผลผลิต​จาก​ทุ่ง​รอบ​เมือง​แต่ละ​แห่ง​ไว้​ใน​เมือง​นั้น
48فَجَمَعَ كُلَّ طَعَامِ ٱلسَّبْعِ سِنِينَ ٱلَّتِي كَانَتْ فِي أَرْضِ مِصْرَ، وَجَعَلَ طَعَامًا فِي ٱلْمُدُنِ. طَعَامَ حَقْلِ ٱلْمَدِينَةِ ٱلَّذِي حَوَالَيْهَا جَعَلَهُ فِيهَا.
49โยเซฟ​สะสม​ธัญพืช​ไว้​มากมาย​เหมือน​เม็ดทราย​ริม​ทะเล จน​ใน​ที่สุด​เลิก​นับ เพราะ​มี​มาก​จน​นับ​ไม่​ถ้วน
49وَخَزَنَ يُوسُفُ قَمْحًا كَرَمْلِ ٱلْبَحْرِ، كَثِيرًا جِدًّا حَتَّى تَرَكَ ٱلْعَدَدَ، إِذْ لَمْ يَكُنْ لَهُ عَدَدٌ.
50ก่อน​ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​มา​ถึง โยเซฟ​มี​บุตร​ชาย​สอง​คน ซึ่ง​อาเสนัท​บุตร​สาว​ของ​โปทิเฟรา นักบวช​แห่ง​โอน คลอด​ให้​เขา
50وَوُلِدَ لِيُوسُفَ ٱبْنَانِ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ سَنَةُ ٱلْجُوعِ، وَلَدَتْهُمَا لَهُ أَسْنَاتُ بِنْتُ فُوطِي فَارَعَ كَاهِنِ أُونَ.
51โยเซฟ​ตั้ง​ชื่อ​บุตร​คน​โต​ว่า​มนัสเสห์ เพราะ​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​ลืม​ความ​ลำบาก​ทั้งหมด​และ​บ้าน​ของ​พ่อ”
51وَدَعَا يُوسُفُ ٱسْمَ ٱلْبِكْرِ «مَنَسَّى» قَائِلًا: «لِأَنَّ ٱللهَ أَنْسَانِي كُلَّ تَعَبِي وَكُلَّ بَيْتِ أَبِي».
52เขา​ตั้ง​ชื่อ​บุตร​คน​ที่​สอง​ว่า​เอฟราอิม เพราะ​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​งอกงาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​ผม​ต้อง​ทุกข์​ยาก”
52وَدَعَا ٱسْمَ ٱلثَّانِى «أَفْرَايِمَ» قَائِلًا: «لِأَنَّ ٱللهَ جَعَلَنِي مُثْمِرًا فِي أَرْضِ مَذَلَّتِي».
537 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​สิ้นสุด​ลง
53ثُمَّ كَمِلَتْ سَبْعُ سِنِي ٱلشِّبَعِ ٱلَّذِي كَانَ فِي أَرْضِ مِصْرَ.
54แล้ว 7 ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​ก็​เริ่ม​ขึ้น​ตาม​ที่​โยเซฟ​บอก​ไว้ ทุก​ดินแดน​เกิด​ความ​อดอยาก แต่​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ยัง​มี​อาหาร​กิน
54وَٱبْتَدَأَتْ سَبْعُ سِنِي ٱلْجُوعِ تَأْتِي كَمَا قَالَ يُوسُفُ، فَكَانَ جُوعٌ فِي جَمِيعِ ٱلْبُلْدَانِ. وَأَمَّا جَمِيعُ أَرْضِ مِصْرَ فَكَانَ فِيهَا خُبْزٌ.
55เมื่อ​คน​ทั่ว​อียิปต์​เริ่ม​อดอยาก พวก​เขา​ร้องขอ​อาหาร​จาก​ฟาโรห์ ฟาโรห์​จึง​บอก​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ว่า “ไป​หา​โยเซฟ แล้ว​ทำ​ตาม​ที่​เขา​บอก”
55وَلَمَّا جَاعَتْ جَمِيعُ أَرْضِ مِصْرَ وَصَرَخَ ٱلشَّعْبُ إِلَى فِرْعَوْنَ لِأَجْلِ ٱلْخُبْزِ، قَالَ فِرْعَوْنُ لِكُلِّ ٱلْمِصْرِيِّينَ: «ٱذْهَبُوا إِلَى يُوسُفَ، وَٱلَّذِي يَقُولُ لَكُمُ ٱفْعَلُوا».
56ความ​อดอยาก​แผ่​ไป​ทั่ว​พื้น​แผ่นดิน โยเซฟ​จึง​เปิด​คลัง​อาหาร​ทั้งหมด​ออก​ขาย​ให้​ชาว​อียิปต์ ความ​อดอยาก​ใน​อียิปต์​รุนแรง​มาก
56وَكَانَ ٱلْجُوعُ عَلَى كُلِّ وَجْهِ ٱلْأَرْضِ، وَفَتَحَ يُوسُفُ جَمِيعَ مَا فِيهِ طَعَامٌ وَبَاعَ لِلْمِصْرِيِّينَ. وَٱشْتَدَّ ٱلْجُوعُ فِي أَرْضِ مِصْرَ.
57ผู้คน​จาก​ทุก​ประเทศ​มา​ยัง​อียิปต์​เพื่อ​ซื้อ​ธัญพืช​จาก​โยเซฟ เพราะ​ความ​อดอยาก​รุนแรง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน
57وَجَاءَتْ كُلُّ ٱلْأَرْضِ إِلَى مِصْرَ إِلَى يُوسُفَ لِتَشْتَرِيَ قَمْحًا، لِأَنَّ ٱلْجُوعَ كَانَ شَدِيدًا فِي كُلِّ ٱلْأَرْضِ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.