ปฐมกาล
Chapter 37
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 37

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ยาโคบ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พ่อ​ของ​เขา​เคย​พำนัก คือ​แผ่นดิน​คานาอัน
1وَسَكَنَ يَعْقُوبُ فِي أَرْضِ غُرْبَةِ أَبِيهِ، فِي أَرْضِ كَنْعَانَ.
2นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​ยาโคบ ตอน​นั้น​โยเซฟ​อายุ 17 ปี กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​กับ​พวก​พี่​ชาย เขา​ยัง​เป็น​เด็กหนุ่ม อยู่​กับ​บุตร​ชาย​ของ​บิลฮาห์​และ​ศิลปาห์ ภรรยา​ของ​พ่อ โยเซฟ​เอา​เรื่อง​ไม่​ดี​ของ​พวก​เขา​ไป​บอก​พ่อ
2هَذِهِ مَوَالِيدُ يَعْقُوبَ: يُوسُفُ إِذْ كَانَ ٱبْنَ سَبْعَ عَشَرَةَ سَنَةً، كَانَ يَرْعَى مَعَ إِخْوَتِهِ ٱلْغَنَمَ وَهُوَ غُلَامٌ عِنْدَ بَنِي بِلْهَةَ وَبَنِي زِلْفَةَ ٱمْرَأَتَيْ أَبِيهِ، وَأَتَى يُوسُفُ بِنَمِيمَتِهِمِ ٱلرَّدِيئَةِ إِلَى أَبِيهِمْ.
3อิสราเอล​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​ลูก​คน​อื่นๆ เพราะ​โยเซฟ​เป็น​ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​เขา​แก่​แล้ว เขา​จึง​ทำ​เสื้อ​หลาก​สี​ให้​โยเซฟ
3وَأَمَّا إِسْرَائِيلُ فَأَحَبَّ يُوسُفَ أَكْثَرَ مِنْ سَائِرِ بَنِيهِ لِأَنَّهُ ٱبْنُ شَيْخُوخَتِهِ، فَصَنَعَ لَهُ قَمِيصًا مُلَوَّنًا.
4เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​เห็น​ว่า​พ่อ​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​พวก​เขา​ทุก​คน พวก​เขา​ก็​เกลียด​โยเซฟ​จน​ไม่​ยอม​พูด​ดี​กับ​เขา​เลย
4فَلَمَّا رَأَى إِخْوَتُهُ أَنَّ أَبَاهُمْ أَحَبَّهُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ إِخْوَتِهِ أَبْغَضُوهُ، وَلَمْ يَسْتَطِيعُوا أَنْ يُكَلِّمُوهُ بِسَلَامٍ.
5โยเซฟ​ฝัน​เรื่อง​หนึ่ง​แล้ว​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พวก​เขา​ก็​ยิ่ง​เกลียด​เขา​มาก​ขึ้น
5وَحَلُمَ يُوسُفُ حُلْمًا وَأَخْبَرَ إِخْوَتَهُ، فَٱزْدَادُوا أَيْضًا بُغْضًا لَهُ.
6โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ช่วย​ฟัง​ความ​ฝัน​ที่​ผม​ฝัน​มา​หน่อย
6فَقَالَ لَهُمُ: «ٱسْمَعُوا هَذَا ٱلْحُلْمَ ٱلَّذِي حَلُمْتُ:
7พวก​เรา​กำลัง​มัด​ฟ่อน​ข้าว​กัน​อยู่​ใน​ทุ่ง อยู่ๆ ฟ่อน​ของ​ผม​ก็​ตั้ง​ขึ้น​ตรง แล้ว​ฟ่อน​ของ​พวก​พี่​ก็​มา​ล้อม​ฟ่อน​ของ​ผม​และ​ก้มกราบ
7فَهَا نَحْنُ حَازِمُونَ حُزَمًا فِي ٱلْحَقْلِ، وَإِذَا حُزْمَتِي قَامَتْ وَٱنْتَصَبَتْ، فَٱحْتَاطَتْ حُزَمُكُمْ وَسَجَدَتْ لِحُزْمَتِي».
8พวก​พี่​ชาย​ถาม​ว่า “จะ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เรา​จริงๆ หรือ? จะ​มี​อำนาจ​เหนือ​พวก​เรา​จริงๆ หรือ?” พวก​เขา​จึง​ยิ่ง​เกลียด​โยเซฟ​เพราะ​ความ​ฝัน​และ​คำ​พูด​ของ​เขา
8فَقَالَ لَهُ إِخْوَتُهُ: «أَلَعَلَّكَ تَمْلِكُ عَلَيْنَا مُلْكًا أَمْ تَتَسَلَّطُ عَلَيْنَا تَسَلُّطًا؟» وَٱزْدَادُوا أَيْضًا بُغْضًا لَهُ مِنْ أَجْلِ أَحْلَامِهِ وَمِنْ أَجْلِ كَلَامِهِ.
9ต่อ​มา​โยเซฟ​ฝัน​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เขา​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง​ว่า “ผม​ฝัน​อีก​แล้ว ใน​ฝัน​นั้น​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ และ​ดาว 11 ดวง​ก้มกราบ​ผม”
9ثُمَّ حَلُمَ أَيْضًا حُلْمًا آخَرَ وَقَصَّهُ عَلَى إِخْوَتِهِ، فَقَالَ: «إِنِّي قَدْ حَلُمْتُ حُلْمًا أَيْضًا، وَإِذَا ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ وَأَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا سَاجِدَةٌ لِي».
10เมื่อ​โยเซฟ​เล่า​ความ​ฝัน​นี้​ให้​พ่อ​กับ​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พ่อ​ก็​ตำหนิ​เขา​ว่า “ความ​ฝัน​อะไร​ของ​ลูก? พ่อ แม่ และ​พี่น้อง​ของ​ลูก​จะ​ต้อง​มา​ก้มกราบ​ลูก​ถึง​พื้น​จริงๆ หรือ?”
10وَقَصَّهُ عَلَى أَبِيهِ وَعَلَى إِخْوَتِهِ، فَٱنْتَهَرَهُ أَبُوهُ وَقَالَ لَهُ: «مَا هَذَا ٱلْحُلْمُ ٱلَّذِي حَلُمْتَ؟ هَلْ نَأْتِي أَنَا وَأُمُّكَ وَإِخْوَتُكَ لِنَسْجُدَ لَكَ إِلَى ٱلْأَرْضِ؟»
11พวก​พี่​ชาย​อิจฉา​โยเซฟ แต่​พ่อ​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​ใน​ใจ
11فَحَسَدَهُ إِخْوَتُهُ، وَأَمَّا أَبُوهُ فَحَفِظَ ٱلْأَمْرَ.
12ต่อ​มา​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​ไป​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​ของ​พ่อ​ที่​เชเคม
12وَمَضَى إِخْوَتُهُ لِيَرْعَوْا غَنَمَ أَبِيهِمْ عِنْدَ شَكِيمَ.
13อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พี่ๆ ของ​ลูก​กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่​เชเคม​ไม่​ใช่​หรือ? มา​นี่​สิ พ่อ​จะ​ส่ง​ลูก​ไป​หา​พวก​เขา” โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ”
13فَقَالَ إِسْرَائِيلُ لِيُوسُفَ: «أَلَيْسَ إِخْوَتُكَ يَرْعَوْنَ عِنْدَ شَكِيمَ؟ تَعَالَ فَأُرْسِلَكَ إِلَيْهِمْ». فَقَالَ لَهُ: «هَأَنَذَا».
14พ่อ​จึง​บอก​ว่า “ไป​ดู​ว่า​พวก​พี่ๆ สบาย​ดี​ไหม ฝูง​สัตว์​เป็น​อย่างไร แล้ว​กลับ​มาบ​อก​พ่อ” เขา​จึง​ส่ง​โยเซฟ​ออก​จาก​หุบเขา​เฮโบรน และ​โยเซฟ​ก็​มา​ถึง​เชเคม
14فَقَالَ لَهُ: «ٱذْهَبِ ٱنْظُرْ سَلَامَةَ إِخْوَتِكَ وَسَلَامَةَ ٱلْغَنَمِ وَرُدَّ لِي خَبَرًا». فَأَرْسَلَهُ مِنْ وَطَاءِ حَبْرُونَ فَأَتَى إِلَى شَكِيمَ.
15มี​ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​โยเซฟ​กำลัง​เดิน​หลง​อยู่​ใน​ทุ่ง จึง​ถาม​ว่า “กำลัง​หา​อะไร​อยู่?”
15فَوَجَدَهُ رَجُلٌ وَإِذَا هُوَ ضَالٌّ فِي ٱلْحَقْلِ. فَسَأَلَهُ ٱلرَّجُلُ قَائِلًا: «مَاذَا تَطْلُبُ؟»
16โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​กำลัง​หา​พวก​พี่​ชาย ช่วย​บอก​หน่อย​ว่า​พวก​เขา​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่ไหน”
16فَقَالَ: «أَنَا طَالِبٌ إِخْوَتِي. أَخْبِرْنِي «أَيْنَ يَرْعَوْنَ؟».
17ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​ไป​จาก​ที่​นี่​แล้ว เพราะ​ฉัน​ได้ยิน​พวก​เขา​พูด​ว่า ‘ไป​โดธาน​กัน​เถอะ’” โยเซฟ​จึง​ตาม​พวก​พี่​ชาย​ไป และ​พบ​พวก​เขา​ที่​โดธาน
17فَقَالَ ٱلرَّجُلُ: «قَدِ ٱرْتَحَلُوا مِنْ هُنَا، لِأَنِّي سَمِعْتُهُمْ يَقُولُونَ: لِنَذْهَبْ إِلَى دُوثَانَ». فَذَهَبَ يُوسُفُ وَرَاءَ إِخْوَتِهِ فَوَجَدَهُمْ فِي دُوثَانَ.
18พวก​เขา​เห็น​โยเซฟ​มา​แต่​ไกล ก่อน​ที่​เขา​จะ​เข้า​มา​ใกล้ พวก​เขา​ก็​วาง​แผน​กัน​จะ​ฆ่า​เขา
18فَلَمَّا أَبْصَرُوهُ مِنْ بَعِيدٍ، قَبْلَمَا ٱقْتَرَبَ إِلَيْهِمِ، ٱحْتَالُوا لَهُ لِيُمِيتُوهُ.
19พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “นั่นไง นัก​ฝัน​มา​แล้ว
19فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: «هُوَذَا هَذَا صَاحِبُ ٱلْأَحْلَامِ قَادِمٌ.
20มา​เถอะ ฆ่า​เขา​แล้ว​โยน​ลง​บ่อ​สัก​บ่อ จาก​นั้น​เรา​จะ​บอก​ว่า​สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป แล้ว​คอย​ดู​กัน​ว่า​ความ​ฝัน​ของ​เขา​จะ​เป็น​อย่างไร”
20فَٱلْآنَ هَلُمَّ نَقْتُلْهُ وَنَطْرَحْهُ فِي إِحْدَى ٱلْآبَارِ وَنَقُولُ: وَحْشٌ رَدِيءٌ أَكَلَهُ. فَنَرَى مَاذَا تَكُونُ أَحْلَامُهُ».
21รูเบน​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา โดย​พูด​ว่า “อย่า​ฆ่า​เขา​เลย”
21فَسَمِعَ رَأُوبَيْنُ وَأَنْقَذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ، وَقَالَ: «لَا نَقْتُلُهُ».
22แล้ว​รูเบน​พูด​ต่อว่า “อย่า​หลั่ง​เลือด​เลย โยน​เขา​ลง​บ่อ​นี้​ใน​ถิ่น​กันดาร​ก็​พอ แต่​อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา” รูเบน​พูด​อย่าง​นี้​เพราะ​ตั้งใจ​จะ​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา แล้ว​พาก​ลับ​ไป​หา​พ่อ
22وَقَالَ لَهُمْ رَأُوبَيْنُ: «لَا تَسْفِكُوا دَمًا. اِطْرَحُوهُ فِي هَذِهِ ٱلْبِئْرِ ٱلَّتِي فِي ٱلْبَرِّيَّةِ وَلَا تَمُدُّوا إِلَيْهِ يَدًا». لِكَيْ يُنْقِذَهُ مِنْ أَيْدِيهِمْ لِيَرُدَّهُ إِلَى أَبِيهِ.
23เมื่อ​โยเซฟ​มา​ถึง พวก​พี่​ชาย​ก็​ถอด​เสื้อ​หลาก​สี​ที่​เขา​สวม​อยู่
23فَكَانَ لَمَّا جَاءَ يُوسُفُ إِلَى إِخْوَتِهِ أَنَّهُمْ خَلَعُوا عَنْ يُوسُفَ قَمِيصَهُ، ٱلْقَمِيصَ ٱلْمُلَوَّنَ ٱلَّذِي عَلَيْهِ،
24แล้ว​จับ​เขา​โยน​ลง​บ่อ บ่อ​นั้น​ว่างเปล่า ไม่​มี​น้ำ​อยู่​เลย
24وَأَخَذُوهُ وَطَرَحُوهُ فِي ٱلْبِئْرِ. وَأَمَّا ٱلْبِئْرُ فَكَانَتْ فَارِغَةً لَيْسَ فِيهَا مَاءٌ.
25จาก​นั้น​พวก​เขา​ก็​นั่ง​ลง​กิน​อาหาร เมื่อ​เงย​หน้า​ขึ้น​มอง ก็​เห็น​กอง​คาราวาน​ชาว​อิชมาเอล​กำลัง​มา​จาก​กิเลอาด อูฐ​ของ​พวก​เขา​บรรทุก​เครื่องเทศ ยาง​หอม และ​มดยอบ เพื่อน​ำลงไป​อียิปต์
25ثُمَّ جَلَسُوا لِيَأْكُلُوا طَعَامًا. فَرَفَعُوا عُيُونَهُمْ وَنَظَرُوا وَإِذَا قَافِلَةُ إِسْمَاعِيلِيِّينَ مُقْبِلَةٌ مِنْ جِلْعَادَ، وَجِمَالُهُمْ حَامِلَةٌ كَثِيرَاءَ وَبَلَسَانًا وَلَاذَنًا، ذَاهِبِينَ لِيَنْزِلُوا بِهَا إِلَى مِصْرَ.
26ยูดาห์​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ถ้า​เรา​ฆ่า​น้อง​ชาย​ของ​เรา​แล้ว​ปิดบัง​เรื่อง​เลือด​ของ​เขา เรา​จะ​ได้​อะไร?
26فَقَالَ يَهُوذَا لِإِخْوَتِهِ: «مَا ٱلْفَائِدَةُ أَنْ نَقْتُلَ أَخَانَا وَنُخْفِيَ دَمَهُ؟
27ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​กัน​เถอะ อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา​เลย เพราะ​เขา​เป็น​น้อง​ของ​เรา เป็น​เลือด​เนื้อ​ของ​เรา​เอง” พวก​พี่น้อง​ก็​ฟัง​ยูดาห์
27تَعَالَوْا فَنَبِيعَهُ لِلْإِسْمَاعِيلِيِّينَ، وَلَا تَكُنْ أَيْدِينَا عَلَيْهِ لِأَنَّهُ أَخُونَا وَلَحْمُنَا». فَسَمِعَ لَهُ إِخْوَتُهُ.
28เมื่อ​พ่อค้า​ชาว​มีเดียน​ผ่าน​มา พ่อค้า​เหล่า​นั้น​ดึง​โยเซฟ​ขึ้น​จาก​บ่อ แล้ว​ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​แลก​กับ​เงิน 20 ชิ้น จาก​นั้น​พวก​พ่อค้า​ก็​พา​โยเซฟ​ลง​ไป​อียิปต์
28وَٱجْتَازَ رِجَالٌ مِدْيَانِيُّونَ تُجَّارٌ، فَسَحَبُوا يُوسُفَ وَأَصْعَدُوهُ مِنَ ٱلْبِئْرِ، وَبَاعُوا يُوسُفَ لِلْإِسْمَاعِيلِيِّينَ بِعِشْرِينَ مِنَ ٱلْفِضَّةِ. فَأَتَوْا بِيُوسُفَ إِلَى مِصْرَ.
29เมื่อ​รูเบน​กลับ​มา​ที่​บ่อ​และ​เห็น​ว่า​โยเซฟ​ไม่​อยู่​แล้ว เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตัวเอง
29وَرَجَعَ رَأُوبَيْنُ إِلَى ٱلْبِئْرِ، وَإِذَا يُوسُفُ لَيْسَ فِي ٱلْبِئْرِ، فَمَزَّقَ ثِيَابَهُ.
30แล้ว​กลับ​ไป​หา​พวก​พี่น้อง​พูด​ว่า “เด็ก​คน​นั้น​ไม่​อยู่​แล้ว ทีนี้​ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร?”
30ثُمَّ رَجَعَ إِلَى إِخْوَتِهِ وَقَالَ: «ٱلْوَلَدُ لَيْسَ مَوْجُودًا، وَأَنَا إِلَى أَيْنَ أَذْهَبُ؟».
31พวก​เขา​จึง​เอา​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​มา ฆ่า​แพะ​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง แล้ว​เอา​เสื้อ​จุ่ม​ลง​ใน​เลือด
31فَأَخَذُوا قَمِيصَ يُوسُفَ وَذَبَحُوا تَيْسًا مِنَ ٱلْمِعْزَى وَغَمَسُوا ٱلْقَمِيصَ فِي ٱلدَّمِ.
32จาก​นั้น​พวก​เขา​นำ​เสื้อ​หลาก​สี​นั้น​ไป​ให้​พ่อ​แล้ว​พูด​ว่า “พวก​เรา​เจอ​เสื้อ​นี้ ช่วย​ดู​ให้​ดี​ว่า​ใช่​เสื้อ​ของ​ลูกชาย​พ่อ​หรือ​ไม่”
32وَأَرْسَلُوا ٱلْقَمِيصَ ٱلْمُلَوَّنَ وَأَحْضَرُوهُ إِلَى أَبِيهِمْ وَقَالُوا: «وَجَدْنَا هَذَا. حَقِّقْ أَقَمِيصُ ٱبْنِكَ هُوَ أَمْ لَا؟».
33ยาโคบ​จำ​เสื้อ​นั้น​ได้​และ​พูด​ว่า “นี่​เป็น​เสื้อ​ของ​ลูก​ฉัน สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป​แล้ว โยเซฟ​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ แน่นอน”
33فَتَحَقَّقَهُ وَقَالَ: «قَمِيصُ ٱبْنِي! وَحْشٌ رَدِيءٌ أَكَلَهُ، ٱفْتُرِسَ يُوسُفُ ٱفْتِرَاسًا».
34ยาโคบ​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน เอา​ผ้า​กระสอบ​คาด​เอว และ​ไว้ทุกข์​ให้​ลูก​อยู่​หลาย​วัน
34فَمَزَّقَ يَعْقُوبُ ثِيَابَهُ، وَوَضَعَ مِسْحًا عَلَى حَقَوَيْهِ، وَنَاحَ عَلَى ٱبْنِهِ أَيَّامًا كَثِيرَةً.
35ลูกชาย​ลูกสาว​ทุก​คน​มา​ปลอบ​เขา แต่​เขา​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ปลอบ เขา​พูด​ว่า “ฉัน​จะ​ลง​ไป​ยัง​เชโอล หา​ลูก​ของ​ฉัน​ทั้ง​ที่​ยัง​โศกเศร้า​อยู่​อย่าง​นี้” พ่อ​ของ​โยเซฟ​ร้องไห้​อาลัย​เขา
35فَقَامَ جَمِيعُ بَنِيهِ وَجَمِيعُ بَنَاتِهِ لِيُعَزُّوهُ، فَأَبَى أَنْ يَتَعَزَّى وَقَالَ: «إِنِّي أَنْزِلُ إِلَى ٱبْنِي نَائِحًا إِلَى ٱلْهَاوِيَةِ». وَبَكَى عَلَيْهِ أَبُوهُ.
36ส่วน​ชาว​มีเดียน​ขาย​โยเซฟ​ใน​อียิปต์​ให้​โปทิฟาร์ เจ้า​หน้าที่​คน​หนึ่ง​ของ​ฟาโรห์ ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​องครักษ์
36وَأَمَّا ٱلْمِدْيَانِيُّونَ فَبَاعُوهُ فِي مِصْرَ لِفُوطِيفَارَ خَصِيِّ فِرْعَوْنَ، رَئِيسِ ٱلشُّرَطِ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.