ปฐมกาล
Chapter 39
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 39

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1โยเซฟ​ถูก​พา​ลง​ไป​อียิปต์ โปทิฟาร์​ชาว​อียิปต์ ซึ่ง​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ของ​ฟาโรห์​และ​หัวหน้า​องครักษ์ ซื้อ​โยเซฟ​มา​จาก​ชาว​อิชมาเอล​ที่​พา​เขา​ลง​มา​ที่​นั่น
1وَأَمَّا يُوسُفُ فَأُنْزِلَ إِلَى مِصْرَ، وَٱشْتَرَاهُ فُوطِيفَارُ خَصِيُّ فِرْعَوْنَ رَئِيسُ ٱلشُّرَطِ، رَجُلٌ مِصْرِيٌّ، مِنْ يَدِ ٱلْإِسْمَاعِيلِيِّينَ ٱلَّذِينَ أَنْزَلُوهُ إِلَى هُنَاكَ.
2พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​โยเซฟ เขา​จึง​ประสบ​ความ​สำเร็จ และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​นาย​ชาว​อียิปต์
2وَكَانَ ٱلرَّبُّ مَعَ يُوسُفَ فَكَانَ رَجُلًا نَاجِحًا، وَكَانَ فِي بَيْتِ سَيِّدِهِ ٱلْمِصْرِيِّ.
3นาย​ของ​เขา​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​โยเซฟ และ​พระยาห์เวห์​ทำให้​ทุก​อย่าง​ที่​โยเซฟ​ทำ​สำเร็จ
3وَرَأَى سَيِّدُهُ أَنَّ ٱلرَّبَّ مَعَهُ، وَأَنَّ كُلَّ مَا يَصْنَعُ كَانَ ٱلرَّبُّ يُنْجِحُهُ بِيَدِهِ.
4โยเซฟ​เป็น​ที่​ชื่น​ชอบ​ของ​นาย​และ​คอย​รับใช้​เขา โปทิฟาร์​จึง​ตั้ง​โยเซฟ​ให้​ดูแล​บ้าน และ​มอบ​ทุก​อย่าง​ที่​มี​ให้​อยู่​ใน​ความ​รับผิดชอบ​ของ​โยเซฟ
4فَوَجَدَ يُوسُفُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْهِ، وَخَدَمَهُ، فَوَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ وَدَفَعَ إِلَى يَدِهِ كُلَّ مَا كَانَ لَهُ.
5ตั้งแต่​โปทิฟาร์​ให้​โยเซฟ​ดูแล​บ้าน​และ​ทุก​อย่าง​ที่​มี พระยาห์เวห์​ก็​อวยพร​บ้าน​ของ​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น​เพราะ​โยเซฟ พระยาห์เวห์​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี ทั้ง​ใน​บ้าน​และ​ใน​ทุ่ง
5وَكَانَ مِنْ حِينِ وَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ، وَعَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ، أَنَّ ٱلرَّبَّ بَارَكَ بَيْتَ ٱلْمِصْرِيِّ بِسَبَبِ يُوسُفَ. وَكَانَتْ بَرَكَةُ ٱلرَّبِّ عَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ فِي ٱلْبَيْتِ وَفِي ٱلْحَقْلِ،
6โปทิฟาร์​จึง​ปล่อย​ให้​ทุก​อย่าง​อยู่​ใน​ความ​ดูแล​ของ​โยเซฟ และ​ไม่​ต้อง​กังวล​เรื่อง​อะไร​อีก​นอกจาก​อาหาร​ที่​ตัวเอง​กิน โยเซฟ​รูปร่าง​ดี​และ​หน้าตา​หล่อ​เหลา
6فَتَرَكَ كُلَّ مَا كَانَ لَهُ فِي يَدِ يُوسُفَ. وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُ يَعْرِفُ شَيْئًا إِلَا ٱلْخُبْزَ ٱلَّذِي يَأْكُلُ. وَكَانَ يُوسُفُ حَسَنَ ٱلصُّورَةِ وَحَسَنَ ٱلْمَنْظَرِ.
7หลัง​จาก​นั้น ภรรยา​ของ​นาย​จับ​จ้อง​โยเซฟ แล้ว​พูด​ว่า “มา​นอน​กับ​ฉัน​สิ”
7وَحَدَثَ بَعْدَ هَذِهِ ٱلْأُمُورِ أَنَّ ٱمْرَأَةَ سَيِّدِهِ رَفَعَتْ عَيْنَيْهَا إِلَى يُوسُفَ وَقَالَتِ: «ٱضْطَجِعْ مَعِي».
8แต่​โยเซฟ​ปฏิเสธ​และ​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​นาย​ว่า “นาย​ของ​ผม​ไม่​ต้อง​คอย​ดูแล​อะไร​ใน​บ้าน​เอง เพราะ​เขา​มอบ​ทุก​อย่าง​ที่​มี​ให้​ผม​รับผิดชอบ
8فَأَبَى وَقَالَ لِٱمْرَأَةِ سَيِّدِهِ: «هُوَذَا سَيِّدِي لَا يَعْرِفُ مَعِي مَا فِي ٱلْبَيْتِ، وَكُلُّ مَا لَهُ قَدْ دَفَعَهُ إِلَى يَدِي.
9ใน​บ้าน​นี้​ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​มาก​กว่า​ผม และ​เขา​ไม่​ได้​กัน​อะไร​ไว้​จาก​ผม​เลย​นอกจาก​คุณ เพราะ​คุณ​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา แล้ว​ผม​จะ​ทำ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ขนาด​นี้​และ​ทำบาป​ต่อ​พระเจ้า​ได้​อย่างไร?”
9لَيْسَ هُوَ فِي هَذَا ٱلْبَيْتِ أَعْظَمَ مِنِّي. وَلَمْ يُمْسِكْ عَنِّي شَيْئًا غَيْرَكِ، لِأَنَّكِ ٱمْرَأَتُهُ. فَكَيْفَ أَصْنَعُ هَذَا ٱلشَّرَّ ٱلْعَظِيمَ وَأُخْطِئُ إِلَى ٱللهِ؟».
10แม้​เธอ​จะ​พูด​กับ​โยเซฟ​อย่าง​นี้​ทุก​วัน เขา​ก็​ไม่​ยอม​ทำ​ตาม ไม่​ยอม​นอน​กับ​เธอ หรือ​แม้​แต่​อยู่​กับ​เธอ
10وَكَانَ إِذْ كَلَّمَتْ يُوسُفَ يَوْمًا فَيَوْمًا أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ لَهَا أَنْ يَضْطَجِعَ بِجَانِبِهَا لِيَكُونَ مَعَهَا.
11วัน​หนึ่ง​โยเซฟ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​เพื่อ​ทำงาน และ​คน​ใน​บ้าน​ไม่​มี​ใคร​อยู่​ข้าง​ใน​เลย
11ثُمَّ حَدَثَ نَحْوَ هَذَا ٱلْوَقْتِ أَنَّهُ دَخَلَ ٱلْبَيْتَ لِيَعْمَلَ عَمَلَهُ، وَلَمْ يَكُنْ إِنْسَانٌ مِنْ أَهْلِ ٱلْبَيْتِ هُنَاكَ فِي ٱلْبَيْتِ.
12เธอ​คว้า​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​ไว้​แล้ว​พูด​ว่า “มา​นอน​กับ​ฉัน!” แต่​โยเซฟ​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ใน​มือ​เธอ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก
12فَأَمْسَكَتْهُ بِثَوْبِهِ قَائِلَةً: «ٱضْطَجِعْ مَعِي!». فَتَرَكَ ثَوْبَهُ فِي يَدِهَا وَهَرَبَ وَخَرَجَ إِلَى خَارِجٍ.
13เมื่อ​เธอ​เห็น​ว่า​โยเซฟ​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ใน​มือ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป
13وَكَانَ لَمَّا رَأَتْ أَنَّهُ تَرَكَ ثَوْبَهُ فِي يَدِهَا وَهَرَبَ إِلَى خَارِجٍ،
14เธอ​ก็​เรียก​ผู้ชาย​ใน​บ้าน​มา​พูด​ว่า “เจ้านาย​ของ​พวก​คุณ​พา​ชาว​ฮีบรู​คน​นี้​เข้า​มา​อยู่​กับ​เรา​เพื่อ​ให้​มา​หยาม​พวก​เรา เขา​เข้า​มา​จะ​นอน​กับ​ฉัน ฉัน​ก็​ร้อง​เสียงดัง
14أَنَّهَا نَادَتْ أَهْلَ بَيْتِهَا، وَكَلَّمَتهُمْ قَائِلةً: «ٱنْظُرُوا! قَدْ جَاءَ إِلَيْنَا بِرَجُلٍ عِبْرَانِيٍّ لِيُدَاعِبَنَا! دَخَلَ إِلَيَّ لِيَضْطَجِعَ مَعِي، فَصَرَخْتُ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ.
15พอ​เขา​ได้ยิน​ฉัน​ร้อง​ตะโกน เขา​ก็​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ข้างๆ ฉัน​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก”
15وَكَانَ لَمَّا سَمِعَ أَنِّي رَفَعْتُ صَوْتِي وَصَرَخْتُ، أَنَّهُ تَرَكَ ثَوْبَهُ بِجَانِبِي وَهَرَبَ وَخَرَجَ إِلَى خَارِجٍ».
16เธอ​เก็บ​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​ไว้​ข้าง​ตัว​จน​สามี​กลับ​มาบ้าน
16فَوَضَعَتْ ثَوْبَهُ بِجَانِبِهَا حَتَّى جَاءَ سَيِّدُهُ إِلَى بَيْتِهِ.
17แล้ว​เล่า​เรื่อง​แบบ​เดียวกัน​ให้​สามี​ฟัง​ว่า “คน​รับใช้​ชาว​ฮีบรู​ที่​คุณ​พา​เข้า​มา​อยู่​กับ​เรา​เข้า​มา​หยาม​ฉัน
17فَكَلَّمَتْهُ بِمِثْلِ هَذَا ٱلْكَلَامِ قَائِلَةً: «دَخَلَ إِلَيَّ ٱلْعَبْدُ ٱلْعِبْرَانِيُّ ٱلَّذِي جِئْتَ بِهِ إِلَيْنَا لِيُدَاعِبَنِي.
18พอ​ฉัน​ร้อง​ตะโกน เขา​ก็​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ข้างๆ ฉัน​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก”
18وَكَانَ لَمَّا رَفَعْتُ صَوْتِي وَصَرَخْتُ، أَنَّهُ تَرَكَ ثَوْبَهُ بِجَانِبِي وَهَرَبَ إِلَى خَارِجٍ».
19เมื่อ​นาย​ของ​โยเซฟ​ได้ยิน​ภรรยา​พูด​ว่า “คน​รับใช้​ของ​คุณ​ทำ​กับ​ฉัน​อย่าง​นี้” เขา​ก็​โกรธ​จัด
19فَكَانَ لَمَّا سَمِعَ سَيِّدُهُ كَلَامَ ٱمْرَأَتِهِ ٱلَّذِي كَلَّمَتْهُ بِهِ قَائِلَةً: «بِحَسَبِ هَذَا ٱلْكَلَامِ صَنَعَ بِي عَبْدُكَ»، أَنَّ غَضَبَهُ حَمِيَ.
20นาย​ของ​โยเซฟ​จับ​เขา​ไป​ขัง​ใน​เรือนจำ​ซึ่ง​ใช้​คุม​ขัง​นักโทษ​ของ​กษัตริย์ โยเซฟ​จึง​ถูก​ขัง​อยู่​ที่​นั่น
20فَأَخَذَ يُوسُفَ سَيِّدُهُ وَوَضَعَهُ فِي بَيْتِ ٱلسِّجْنِ، ٱلْمَكَانِ ٱلَّذِي كَانَ أَسْرَى ٱلْمَلِكِ مَحْبُوسِينَ فِيهِ. وَكَانَ هُنَاكَ فِي بَيْتِ ٱلسِّجْنِ.
21แต่​พระยาห์เวห์​ยัง​อยู่​กับ​โยเซฟ แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา และ​ทำให้​ผู้​คุม​เรือนจำ​เอ็นดู​เขา
21وَلَكِنَّ ٱلرَّبَّ كَانَ مَعَ يُوسُفَ، وَبَسَطَ إِلَيْهِ لُطْفًا، وَجَعَلَ نِعْمَةً لَهُ فِي عَيْنَيْ رَئِيسِ بَيْتِ ٱلسِّجْنِ.
22ผู้​คุม​เรือนจำ​มอบ​นักโทษ​ทั้งหมด​ใน​เรือนจำ​ให้​โยเซฟ​ดูแล และ​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​ทำ​ที่​นั่น​อยู่​ใน​ความ​รับผิดชอบ​ของ​โยเซฟ
22فَدَفَعَ رَئِيسُ بَيْتِ ٱلسِّجْنِ إِلَى يَدِ يُوسُفَ جَمِيعَ ٱلْأَسْرَى ٱلَّذِينَ فِي بَيْتِ ٱلسِّجْنِ. وَكُلُّ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ هُنَاكَ كَانَ هُوَ ٱلْعَامِلَ.
23ผู้​คุม​เรือนจำ​ไม่​ต้อง​ตรวจ​ตรา​อะไร​ที่​อยู่​ใน​ความ​ดูแล​ของ​โยเซฟ เพราะ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​เขา และ​พระยาห์เวห์​ทำให้​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​สำเร็จ
23وَلَمْ يَكُنْ رَئِيسُ بَيْتِ ٱلسِّجْنِ يَنْظُرُ شَيْئًا ٱلْبَتَّةَ مِمَّا فِي يَدِهِ، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ كَانَ مَعَهُ، وَمَهْمَا صَنَعَ كَانَ ٱلرَّبُّ يُنْجِحُهُ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.