ปฐมกาล 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1โยเซฟถูกพาลงไปอียิปต์ โปทิฟาร์ชาวอียิปต์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของฟาโรห์และหัวหน้าองครักษ์ ซื้อโยเซฟมาจากชาวอิชมาเอลที่พาเขาลงมาที่นั่น
1Josef was dus naar Egypte gevoerd, waar de Egyptenaar Potifar, een hoveling van Farao en overste van de lijfwacht, hem van de Jisjmaëlieten, die hem daarheen hadden gebracht, had gekocht.
2พระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ เขาจึงประสบความสำเร็จ และอาศัยอยู่ในบ้านของนายชาวอียิปต์
2Maar Jahweh stond Josef bij, zodat het hem voorspoedig ging, en hij in het huis van zijn egyptischen meester mocht blijven.
3นายของเขาเห็นว่าพระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกอย่างที่โยเซฟทำสำเร็จ
3En toen zijn meester zag, dat Jahweh met hem was, en Jahweh alles, wat hij ondernam, deed gelukken,
4โยเซฟเป็นที่ชื่นชอบของนายและคอยรับใช้เขา โปทิฟาร์จึงตั้งโยเซฟให้ดูแลบ้าน และมอบทุกอย่างที่มีให้อยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
4kwam Josef bij hem in de gunst, en moest hem persoonlijk bedienen. Hij gaf hem het toezicht over zijn huis, en vertrouwde hem al zijn bezittingen toe.
5ตั้งแต่โปทิฟาร์ให้โยเซฟดูแลบ้านและทุกอย่างที่มี พระยาห์เวห์ก็อวยพรบ้านของชาวอียิปต์คนนั้นเพราะโยเซฟ พระยาห์เวห์อวยพรทุกสิ่งที่เขามี ทั้งในบ้านและในทุ่ง
5En van het oogenblik af, dat hij hem over zijn huis en al zijn bezittingen had gesteld, zegende Jahweh het huis van den Egyptenaar terwille van Josef. En toen de zegen van Jahweh bleef rusten op heel zijn bezit, in huis en op het land,
6โปทิฟาร์จึงปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ในความดูแลของโยเซฟ และไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกนอกจากอาหารที่ตัวเองกิน โยเซฟรูปร่างดีและหน้าตาหล่อเหลา
6liet hij tenslotte al zijn bezittingen door Josef beheren, en bemoeide zich met niets meer, dan met het brood, dat hij at. Josef was kloek van gestalte en knap van uiterlijk.
7หลังจากนั้น ภรรยาของนายจับจ้องโยเซฟ แล้วพูดว่า “มานอนกับฉันสิ”
7Zo gebeurde het na enige tijd, dat de vrouw van zijn meester het oog op Josef liet vallen en zeide: Kom bij mij liggen.
8แต่โยเซฟปฏิเสธและพูดกับภรรยาของนายว่า “นายของผมไม่ต้องคอยดูแลอะไรในบ้านเอง เพราะเขามอบทุกอย่างที่มีให้ผมรับผิดชอบ
8Hij weigerde, en zeide tot de vrouw van zijn meester: Zie, mijn heer bemoeit zich met niets in zijn huis buiten mij om, en hij heeft mij al zijn bezittingen toevertrouwd.
9ในบ้านนี้ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม และเขาไม่ได้กันอะไรไว้จากผมเลยนอกจากคุณ เพราะคุณเป็นภรรยาของเขา แล้วผมจะทำความชั่วร้ายขนาดนี้และทำบาปต่อพระเจ้าได้อย่างไร?”
9Hij zelf is hier in huis niet groter dan ik, en niets heeft hij aan mijn macht onttrokken behalve u, omdat ge zijn vrouw zijt. Hoe zou ik dan dit grote kwaad kunnen doen en zondigen tegen God?
10แม้เธอจะพูดกับโยเซฟอย่างนี้ทุกวัน เขาก็ไม่ยอมทำตาม ไม่ยอมนอนกับเธอ หรือแม้แต่อยู่กับเธอ
10En ofschoon ze dag in dag uit bij Josef aandrong, dat hij bij haar zou komen liggen, en haar terwille zou zijn, luisterde hij niet naar haar.
11วันหนึ่งโยเซฟเข้าไปในบ้านเพื่อทำงาน และคนในบ้านไม่มีใครอยู่ข้างในเลย
11Maar op zekere dag gebeurde het, dat hij naar huis kwam, om zijn werk te verrichten, en er niemand van de huisgenoten binnen was.
12เธอคว้าเสื้อของโยเซฟไว้แล้วพูดว่า “มานอนกับฉัน!” แต่โยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือเธอแล้ววิ่งออกไปข้างนอก
12Toen greep ze hem bij zijn kleren vast en zei: Kom bij mij liggen. Doch hij liet zijn kleed in haar handen achter, en vluchtte haastig naar buiten.
13เมื่อเธอเห็นว่าโยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือแล้ววิ่งออกไป
13Toen zij zag, dat hij zijn kleed in haar handen had achtergelaten en naar buiten was gevlucht,
14เธอก็เรียกผู้ชายในบ้านมาพูดว่า “เจ้านายของพวกคุณพาชาวฮีบรูคนนี้เข้ามาอยู่กับเราเพื่อให้มาหยามพวกเรา เขาเข้ามาจะนอนกับฉัน ฉันก็ร้องเสียงดัง
14schreeuwde zij haar huisgenoten bijeen, en zei hun: Daar hebt ge het nu; men heeft een Hebreër in huis gebracht, om zijn spel met ons te drijven. Hij is naar mij toegekomen, om bij mij te liggen; maar ik ben gaan schreeuwen, zo hard ik kon.
15พอเขาได้ยินฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
15Toen hij mij zo hard hoorde schreeuwen en gillen, liet hij zijn kleed bij mij achter, en vluchtte haastig naar buiten.
16เธอเก็บเสื้อของโยเซฟไว้ข้างตัวจนสามีกลับมาบ้าน
16Ze hield het kleed bij zich achter, totdat zijn meester thuis kwam.
17แล้วเล่าเรื่องแบบเดียวกันให้สามีฟังว่า “คนรับใช้ชาวฮีบรูที่คุณพาเข้ามาอยู่กับเราเข้ามาหยามฉัน
17Toen vertelde ze hem hetzelfde: Die hebreeuwse slaaf, dien ge in huis hebt gehaald, is bij mij binnengedrongen, om zijn spel met mij te drijven.
18พอฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
18Maar toen ik hard begon te schreeuwen en te gillen, liet hij zijn kleed bij mij achter, en vluchtte haastig naar buiten.
19เมื่อนายของโยเซฟได้ยินภรรยาพูดว่า “คนรับใช้ของคุณทำกับฉันอย่างนี้” เขาก็โกรธจัด
19Toen de heer van Josef zijn vrouw hoorde vertellen, hoe zijn slaaf haar zou hebben behandeld, werd hij zeer toornig;
20นายของโยเซฟจับเขาไปขังในเรือนจำซึ่งใช้คุมขังนักโทษของกษัตริย์ โยเซฟจึงถูกขังอยู่ที่นั่น
20hij liet Josef grijpen en hem in de kerker werpen, waar de gevangenen van den koning zaten opgesloten. Maar ook toen Josef daar in de gevangenis zat,
21แต่พระยาห์เวห์ยังอยู่กับโยเซฟ แสดงความเมตตาต่อเขา และทำให้ผู้คุมเรือนจำเอ็นดูเขา
21stond Jahweh hem bij, en strekte zijn genade over hem uit. Hij zorgde er voor, dat hij bij den gevangenbewaarder in de gunst kwam,
22ผู้คุมเรือนจำมอบนักโทษทั้งหมดในเรือนจำให้โยเซฟดูแล และทุกอย่างที่พวกเขาทำที่นั่นอยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
22zodat deze al die in de kerker zaten opgesloten aan Josef toevertrouwde, en er niets geschiedde buiten hem om.
23ผู้คุมเรือนจำไม่ต้องตรวจตราอะไรที่อยู่ในความดูแลของโยเซฟ เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับเขา และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกสิ่งที่เขาทำสำเร็จ
23De gevangenbewaarder bemoeide zich met niets, van wat hij Josef had toevertrouwd; want Jahweh stond hem bij, en wat hij deed, liet Jahweh gelukken.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.