ปฐมกาล 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1โยเซฟถูกพาลงไปอียิปต์ โปทิฟาร์ชาวอียิปต์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของฟาโรห์และหัวหน้าองครักษ์ ซื้อโยเซฟมาจากชาวอิชมาเอลที่พาเขาลงมาที่นั่น
1And Joseph was brought down to Egypt; and Potiphar, an officer of Pharaoh, captain of the guard, an Egyptian, bought him of the hands of the Ishmeelites, which had brought him down thither.
2พระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ เขาจึงประสบความสำเร็จ และอาศัยอยู่ในบ้านของนายชาวอียิปต์
2And the LORD was with Joseph, and he was a prosperous man; and he was in the house of his master the Egyptian.
3นายของเขาเห็นว่าพระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกอย่างที่โยเซฟทำสำเร็จ
3And his master saw that the LORD was with him, and that the LORD made all that he did to prosper in his hand.
4โยเซฟเป็นที่ชื่นชอบของนายและคอยรับใช้เขา โปทิฟาร์จึงตั้งโยเซฟให้ดูแลบ้าน และมอบทุกอย่างที่มีให้อยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
4And Joseph found grace in his sight, and he served him: and he made him overseer over his house, and all that he had he put into his hand.
5ตั้งแต่โปทิฟาร์ให้โยเซฟดูแลบ้านและทุกอย่างที่มี พระยาห์เวห์ก็อวยพรบ้านของชาวอียิปต์คนนั้นเพราะโยเซฟ พระยาห์เวห์อวยพรทุกสิ่งที่เขามี ทั้งในบ้านและในทุ่ง
5And it came to pass from the time that he had made him overseer in his house, and over all that he had, that the LORD blessed the Egyptian’s house for Joseph’s sake; and the blessing of the LORD was upon all that he had in the house, and in the field.
6โปทิฟาร์จึงปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ในความดูแลของโยเซฟ และไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกนอกจากอาหารที่ตัวเองกิน โยเซฟรูปร่างดีและหน้าตาหล่อเหลา
6And he left all that he had in Joseph’s hand; and he knew not ought he had, save the bread which he did eat. And Joseph was a goodly person , and well favoured.
7หลังจากนั้น ภรรยาของนายจับจ้องโยเซฟ แล้วพูดว่า “มานอนกับฉันสิ”
7¶ And it came to pass after these things, that his master’s wife cast her eyes upon Joseph; and she said, Lie with me.
8แต่โยเซฟปฏิเสธและพูดกับภรรยาของนายว่า “นายของผมไม่ต้องคอยดูแลอะไรในบ้านเอง เพราะเขามอบทุกอย่างที่มีให้ผมรับผิดชอบ
8But he refused, and said unto his master’s wife, Behold, my master wotteth not what is with me in the house, and he hath committed all that he hath to my hand;
9ในบ้านนี้ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม และเขาไม่ได้กันอะไรไว้จากผมเลยนอกจากคุณ เพราะคุณเป็นภรรยาของเขา แล้วผมจะทำความชั่วร้ายขนาดนี้และทำบาปต่อพระเจ้าได้อย่างไร?”
9There is none greater in this house than I; neither hath he kept back any thing from me but thee, because thou art his wife: how then can I do this great wickedness, and sin against God?
10แม้เธอจะพูดกับโยเซฟอย่างนี้ทุกวัน เขาก็ไม่ยอมทำตาม ไม่ยอมนอนกับเธอ หรือแม้แต่อยู่กับเธอ
10And it came to pass, as she spake to Joseph day by day, that he hearkened not unto her, to lie by her, or to be with her.
11วันหนึ่งโยเซฟเข้าไปในบ้านเพื่อทำงาน และคนในบ้านไม่มีใครอยู่ข้างในเลย
11And it came to pass about this time, that Joseph went into the house to do his business; and there was none of the men of the house there within.
12เธอคว้าเสื้อของโยเซฟไว้แล้วพูดว่า “มานอนกับฉัน!” แต่โยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือเธอแล้ววิ่งออกไปข้างนอก
12And she caught him by his garment, saying, Lie with me: and he left his garment in her hand, and fled, and got him out.
13เมื่อเธอเห็นว่าโยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือแล้ววิ่งออกไป
13And it came to pass, when she saw that he had left his garment in her hand, and was fled forth,
14เธอก็เรียกผู้ชายในบ้านมาพูดว่า “เจ้านายของพวกคุณพาชาวฮีบรูคนนี้เข้ามาอยู่กับเราเพื่อให้มาหยามพวกเรา เขาเข้ามาจะนอนกับฉัน ฉันก็ร้องเสียงดัง
14That she called unto the men of her house, and spake unto them, saying, See, he hath brought in an Hebrew unto us to mock us; he came in unto me to lie with me, and I cried with a loud voice:
15พอเขาได้ยินฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
15And it came to pass, when he heard that I lifted up my voice and cried, that he left his garment with me, and fled, and got him out.
16เธอเก็บเสื้อของโยเซฟไว้ข้างตัวจนสามีกลับมาบ้าน
16And she laid up his garment by her, until his lord came home.
17แล้วเล่าเรื่องแบบเดียวกันให้สามีฟังว่า “คนรับใช้ชาวฮีบรูที่คุณพาเข้ามาอยู่กับเราเข้ามาหยามฉัน
17And she spake unto him according to these words, saying, The Hebrew servant, which thou hast brought unto us, came in unto me to mock me:
18พอฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
18And it came to pass, as I lifted up my voice and cried, that he left his garment with me, and fled out.
19เมื่อนายของโยเซฟได้ยินภรรยาพูดว่า “คนรับใช้ของคุณทำกับฉันอย่างนี้” เขาก็โกรธจัด
19And it came to pass, when his master heard the words of his wife, which she spake unto him, saying, After this manner did thy servant to me; that his wrath was kindled.
20นายของโยเซฟจับเขาไปขังในเรือนจำซึ่งใช้คุมขังนักโทษของกษัตริย์ โยเซฟจึงถูกขังอยู่ที่นั่น
20And Joseph’s master took him, and put him into the prison, a place where the king’s prisoners were bound: and he was there in the prison.
21แต่พระยาห์เวห์ยังอยู่กับโยเซฟ แสดงความเมตตาต่อเขา และทำให้ผู้คุมเรือนจำเอ็นดูเขา
21¶ But the LORD was with Joseph, and shewed him mercy, and gave him favour in the sight of the keeper of the prison.
22ผู้คุมเรือนจำมอบนักโทษทั้งหมดในเรือนจำให้โยเซฟดูแล และทุกอย่างที่พวกเขาทำที่นั่นอยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
22And the keeper of the prison committed to Joseph’s hand all the prisoners that were in the prison; and whatsoever they did there, he was the doer of it .
23ผู้คุมเรือนจำไม่ต้องตรวจตราอะไรที่อยู่ในความดูแลของโยเซฟ เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับเขา และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกสิ่งที่เขาทำสำเร็จ
23The keeper of the prison looked not to any thing that was under his hand; because the LORD was with him, and that which he did, the LORD made it to prosper.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.