ปฐมกาล 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1พระยาห์เวห์มาเยือนซาราห์ตามที่กล่าวไว้และทำตามที่ได้พูดกับเธอไว้
1And the LORD visited Sarah as he had said, and the LORD did unto Sarah as he had spoken.
2ซาราห์ตั้งครรภ์และคลอดลูกชายให้อับราฮัมในวัยชราตามเวลาที่พระเจ้ากำหนดไว้กับเขา
2For Sarah conceived, and bare Abraham a son in his old age, at the set time of which God had spoken to him.
3อับราฮัมตั้งชื่อลูกชายที่ซาราห์คลอดให้เขาว่าอิสอัค
3And Abraham called the name of his son that was born unto him, whom Sarah bare to him, Isaac.
4เมื่ออิสอัคอายุ 8 วันอับราฮัมให้ลูกเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าสั่ง
4And Abraham circumcised his son Isaac being eight days old, as God had commanded him.
5อับราฮัมอายุ 100 ปีตอนอิสอัคลูกชายของเขาเกิด
5And Abraham was an hundred years old, when his son Isaac was born unto him.
6ซาราห์พูดว่า“พระเจ้าทำให้ฉันหัวเราะ ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้จะหัวเราะไปกับฉัน”
6¶ And Sarah said, God hath made me to laugh, so that all that hear will laugh with me.
7เธอพูดอีกว่า“ใครจะคิดว่าซาราห์จะได้เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมให้อับราฮัม แต่ฉันก็คลอดลูกชายให้เขาในวัยชรา”
7And she said, Who would have said unto Abraham, that Sarah should have given children suck? for I have born him a son in his old age.
8เด็กน้อยเติบโตขึ้นและหย่านม วันที่อิสอัคหย่านมอับราฮัมจัดงานเลี้ยงใหญ่
8And the child grew, and was weaned: and Abraham made a great feast the same day that Isaac was weaned.
9ซาราห์เห็นลูกชายของฮาการ์ชาวอียิปต์กำลังเยาะเย้ยอยู่เด็กคนนั้นเป็นลูกที่ฮาการ์คลอดให้อับราฮัม
9¶ And Sarah saw the son of Hagar the Egyptian, which she had born unto Abraham, mocking.
10เธอจึงพูดกับอับราฮัมว่า“ไล่ทาสหญิงคนนี้กับลูกของนางออกไป ลูกของทาสหญิงคนนี้จะมารับมรดกร่วมกับอิสอัคลูกของฉันไม่ได้”
10Wherefore she said unto Abraham, Cast out this bondwoman and her son: for the son of this bondwoman shall not be heir with my son, even with Isaac.
11เรื่องนี้ทำให้อับราฮัมทุกข์ใจมากเพราะอิชมาเอลก็เป็นลูกของเขา
11And the thing was very grievous in Abraham’s sight because of his son.
12พระเจ้ากล่าวกับอับราฮัมว่า“อย่าทุกข์ใจเรื่องเด็กคนนี้และทาสหญิงของเจ้าฟังทุกอย่างที่ซาราห์บอกเจ้าเพราะลูกหลานที่นับว่าเป็นของเจ้าจะสืบมาทางอิสอัค
12¶ And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called.
13แต่เราจะทำให้ลูกของทาสหญิงเป็นชนชาติหนึ่งด้วยเพราะเขาก็เป็นลูกของเจ้า”
13And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed.
14เช้าตรู่อับราฮัมเอาขนมปังกับถุงน้ำให้ฮาการ์วางไว้บนไหล่ของเธอแล้วมอบเด็กให้เธอและส่งเธอไปฮาการ์ออกไปเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุรกันดารแห่งเบเออร์เชบา
14And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beer-sheba.
15เมื่อน้ำในถุงหมดเธอก็วางเด็กไว้ใต้พุ่มไม้แห่งหนึ่ง
15And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs.
16แล้วเดินไปนั่งตรงข้ามห่างออกไปราวระยะยิงธนูเพราะเธอคิดว่า“ฉันทนดูลูกตายไม่ได้” เธอนั่งอยู่ตรงข้ามแล้วร้องไห้เสียงดัง
16And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him , and lift up her voice, and wept.
17พระเจ้าได้ยินเสียงของเด็ก ทูตของพระเจ้าเรียกฮาการ์จากท้องฟ้าว่า“ฮาการ์เป็นอะไรไป อย่ากลัวเลย พระเจ้าได้ยินเสียงของเด็กจากที่ที่เขาอยู่
17And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is .
18ลุกขึ้นไปหาเด็กและจับมือเขาไว้ให้มั่นเพราะเราจะทำให้เขาเป็นชนชาติใหญ่”
18Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation.
19พระเจ้าเปิดตาฮาการ์ให้เห็นบ่อน้ำ เธอจึงไปเติมน้ำใส่ถุงแล้วเอาให้เด็กดื่ม
19And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink.
20พระเจ้าอยู่กับเด็กคนนั้นเขาเติบโตขึ้นอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารและเมื่อเติบโตขึ้นก็กลายเป็นนักธนู
20And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer.
21เขาอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารปารานและแม่หาภรรยาชาวอียิปต์ให้
21And he dwelt in the wilderness of Paran: and his mother took him a wife out of the land of Egypt.
22เวลานั้นอาบีเมเลคกับฟีโคลผู้บัญชาการกองทัพมาพูดกับอับราฮัมว่า“พระเจ้าอยู่กับเจ้าในทุกสิ่งที่เจ้าทำ
22¶ And it came to pass at that time, that Abimelech and Phichol the chief captain of his host spake unto Abraham, saying, God is with thee in all that thou doest:
23เพราะฉะนั้นขอให้เจ้าสาบานต่อพระเจ้าที่นี่ว่าจะไม่หลอกลวงเราลูกของเราหรือหลานของเรา เราเคยแสดงความเมตตาต่อเจ้าอย่างไรเจ้าก็ต้องแสดงเช่นนั้นต่อเราและต่อดินแดนที่เจ้ามาอาศัยเป็นคนต่างถิ่น”
23Now therefore swear unto me here by God that thou wilt not deal falsely with me, nor with my son, nor with my son’s son: but according to the kindness that I have done unto thee, thou shalt do unto me, and to the land wherein thou hast sojourned.
24อับราฮัมตอบว่า“ผมจะสาบาน”
24And Abraham said, I will swear.
25อับราฮัมต่อว่าอาบีเมเลคเรื่องบ่อน้ำที่คนรับใช้ของอาบีเมเลคใช้กำลังยึดไป
25And Abraham reproved Abimelech because of a well of water, which Abimelech’s servants had violently taken away.
26อาบีเมเลคตอบว่า“เราไม่รู้ว่าใครทำเรื่องนี้ เจ้าก็ไม่เคยบอกและเราเพิ่งได้ยินวันนี้”
26And Abimelech said, I wot not who hath done this thing: neither didst thou tell me, neither yet heard I of it , but to day.
27อับราฮัมนำแกะและโคมามอบให้อาบีเมเลคแล้วทั้งสองทำพันธสัญญากัน
27And Abraham took sheep and oxen, and gave them unto Abimelech; and both of them made a covenant.
28จากนั้นอับราฮัมแยกลูกแกะตัวเมีย 7 ตัวออกจากฝูง
28And Abraham set seven ewe lambs of the flock by themselves.
29อาบีเมเลคถามว่า“ลูกแกะตัวเมีย 7 ตัวที่เจ้าแยกไว้นี้หมายถึงอะไร”
29And Abimelech said unto Abraham, What mean these seven ewe lambs which thou hast set by themselves?
30อับราฮัมตอบว่า“ขอให้ท่านรับลูกแกะตัวเมีย 7 ตัวนี้จากมือผมเพื่อเป็นพยานว่าผมเป็นคนขุดบ่อนี้”
30And he said, For these seven ewe lambs shalt thou take of my hand, that they may be a witness unto me, that I have digged this well.
31เพราะเหตุนี้เขาจึงเรียกที่แห่งนั้นว่าเบเออร์เชบา เพราะทั้งสองสาบานกันที่นั่น
31Wherefore he called that place Beer-sheba; because there they sware both of them.
32ดังนั้นพวกเขาจึงทำพันธสัญญากันที่เบเออร์เชบาแล้วอาบีเมเลคกับฟีโคลผู้บัญชาการกองทัพก็กลับไปยังดินแดนของชาวฟีลิสเตีย
32Thus they made a covenant at Beer-sheba: then Abimelech rose up, and Phichol the chief captain of his host, and they returned into the land of the Philistines.
33อับราฮัมปลูกต้นทามาริสก์ที่เบเออร์เชบาและที่นั่นเขาร้องเรียกพระนามของพระยาห์เวห์ คือพระเจ้านิรันดร์
33¶ And Abraham planted a grove in Beer-sheba, and called there on the name of the LORD , the everlasting God.
34อับราฮัมอาศัยเป็นคนต่างถิ่นในดินแดนของชาวฟีลิสเตียอยู่หลายวัน
34And Abraham sojourned in the Philistines’ land many days.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.