ปฐมกาล 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1พระยาห์เวห์ปรากฏแก่อับราฮัมที่ต้นโอ๊กของมัมเรขณะเขานั่งอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ในช่วงที่อากาศร้อนจัด
1And the LORD appeared unto him in the plains of Mamre: and he sat in the tent door in the heat of the day;
2เขาเงยหน้ามองและเห็นชายสามคนยืนอยู่ใกล้ๆ พอเห็นพวกเขาก็วิ่งจากทางเข้าเต็นท์ไปต้อนรับแล้วก้มลงจนถึงพื้น
2And he lift up his eyes and looked, and, lo, three men stood by him: and when he saw them , he ran to meet them from the tent door, and bowed himself toward the ground,
3พูดว่า“ท่านถ้าท่านพอใจในตัวผมขออย่าเพิ่งผ่านคนรับใช้คนนี้ไปเลย
3And said, My Lord, if now I have found favour in thy sight, pass not away, I pray thee, from thy servant:
4ขอให้ผมเอาน้ำมาให้สักหน่อยพวกท่านล้างเท้าแล้วพักใต้ต้นไม้นี้เถอะ
4Let a little water, I pray you, be fetched, and wash your feet, and rest yourselves under the tree:
5ผมจะไปเอาขนมปังมาให้กินรองท้องแล้วค่อยเดินทางต่อในเมื่อพวกท่านแวะมาหาคนรับใช้ของท่านแล้ว” พวกเขาตอบว่า“ดี ทำตามที่เจ้าพูดเถอะ”
5And I will fetch a morsel of bread, and comfort ye your hearts; after that ye shall pass on: for therefore are ye come to your servant. And they said, So do, as thou hast said.
6อับราฮัมรีบเข้าไปในเต็นท์หาซาราห์แล้วบอกว่า“เร็วเข้าเอาแป้งอย่างดีสามเซอาห์ มานวดแล้วทำเป็นขนมปัง”
6And Abraham hastened into the tent unto Sarah, and said, Make ready quickly three measures of fine meal, knead it , and make cakes upon the hearth.
7จากนั้นอับราฮัมวิ่งไปที่ฝูงโคเลือกลูกวัวเนื้อนุ่มตัวดีมาตัวหนึ่งแล้วมอบให้คนรับใช้ คนรับใช้ก็รีบจัดเตรียม
7And Abraham ran unto the herd, and fetcht a calf tender and good, and gave it unto a young man; and he hasted to dress it.
8อับราฮัมเอาเนยนมและเนื้อลูกวัวที่เตรียมแล้วมาวางต่อหน้าพวกเขา เขายืนคอยอยู่ใกล้ๆใต้ต้นไม้ขณะพวกเขากิน
8And he took butter, and milk, and the calf which he had dressed, and set it before them; and he stood by them under the tree, and they did eat.
9พวกเขาถามว่า“ซาราห์ภรรยาของเจ้าอยู่ไหน” อับราฮัมตอบว่า“อยู่ในเต็นท์”
9¶ And they said unto him, Where is Sarah thy wife? And he said, Behold, in the tent.
10ชายคนหนึ่งกล่าวว่า“ปีหน้าราวเวลานี้เราจะกลับมาหาเจ้าอีกและซาราห์ภรรยาของเจ้าจะมีลูกชาย” ซาราห์ฟังอยู่ที่ทางเข้าเต็นท์ซึ่งอยู่ข้างหลังชายคนนั้น
10And he said, I will certainly return unto thee according to the time of life; and, lo, Sarah thy wife shall have a son. And Sarah heard it in the tent door, which was behind him.
11อับราฮัมกับซาราห์แก่มากแล้ว ซาราห์เลยวัยที่จะมีลูก
11Now Abraham and Sarah were old and well stricken in age; and it ceased to be with Sarah after the manner of women.
12ซาราห์หัวเราะอยู่ในใจและคิดว่า“ฉันแก่ป่านนี้แล้วจะยังมีความสุขแบบนั้นอีกหรือ สามีของฉันก็แก่แล้วด้วย”
12Therefore Sarah laughed within herself, saying, After I am waxed old shall I have pleasure, my lord being old also?
13พระยาห์เวห์กล่าวกับอับราฮัมว่า“ทำไมซาราห์ถึงหัวเราะและพูดว่า‘ฉันแก่แล้วจะมีลูกได้จริงหรือ’
13And the LORD said unto Abraham, Wherefore did Sarah laugh, saying, Shall I of a surety bear a child, which am old?
14มีอะไรยากเกินไปสำหรับพระยาห์เวห์หรือ เมื่อถึงเวลาที่กำหนดปีหน้าราวเวลานี้เราจะกลับมาหาเจ้าและซาราห์จะมีลูกชาย”
14Is any thing too hard for the LORD ? At the time appointed I will return unto thee, according to the time of life, and Sarah shall have a son.
15ซาราห์กลัวจึงปฏิเสธว่า“ฉันไม่ได้หัวเราะ” เขาตอบว่า“ไม่จริง เจ้าหัวเราะ”
15Then Sarah denied, saying, I laughed not; for she was afraid. And he said, Nay; but thou didst laugh.
16ชายเหล่านั้นลุกจากที่นั่นแล้วมองไปทางโสโดม อับราฮัมเดินไปส่งพวกเขา
16¶ And the men rose up from thence, and looked toward Sodom: and Abraham went with them to bring them on the way.
17พระยาห์เวห์กล่าวว่า“เราจะปิดบังอับราฮัมเรื่องที่เรากำลังจะทำหรือ
17And the LORD said, Shall I hide from Abraham that thing which I do;
18ในเมื่ออับราฮัมจะกลายเป็นชนชาติใหญ่และมีอำนาจอย่างแน่นอนและทุกชนชาติบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านเขา
18Seeing that Abraham shall surely become a great and mighty nation, and all the nations of the earth shall be blessed in him?
19เรารู้จักเขาเพื่อให้เขาสั่งสอนลูกหลานและคนในครัวเรือนที่มาหลังเขาให้รักษาทางของพระยาห์เวห์ด้วยการทำสิ่งที่ชอบธรรมและยุติธรรม แล้วพระยาห์เวห์จะทำให้สิ่งที่พระองค์กล่าวไว้เกี่ยวกับอับราฮัมสำเร็จ”
19For I know him, that he will command his children and his household after him, and they shall keep the way of the LORD , to do justice and judgment; that the LORD may bring upon Abraham that which he hath spoken of him.
20พระยาห์เวห์กล่าวว่า“เสียงร้องกล่าวโทษโสโดมและโกโมราห์ดังมากและบาปของพวกเขาหนักหนาเหลือเกิน
20And the LORD said, Because the cry of Sodom and Gomorrah is great, and because their sin is very grievous;
21เราจะลงไปดูว่าพวกเขาทำชั่วอย่างที่เสียงร้องที่มาถึงเราบอกจริงหรือไม่ ถ้าไม่ใช่เราก็จะรู้”
21I will go down now, and see whether they have done altogether according to the cry of it, which is come unto me; and if not, I will know.
22ชายเหล่านั้นจึงหันจากที่นั่นมุ่งไปโสโดมแต่อับราฮัมยังยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์
22And the men turned their faces from thence, and went toward Sodom: but Abraham stood yet before the LORD .
23อับราฮัมเข้าไปใกล้และถามว่า“พระองค์จะกวาดคนชอบธรรมไปพร้อมกับคนชั่วร้ายจริงหรือ
23¶ And Abraham drew near, and said, Wilt thou also destroy the righteous with the wicked?
24ถ้าในเมืองมีคนชอบธรรม 50 คนล่ะ พระองค์จะยังทำลายเมืองและไม่ละเว้นสถานที่นั้นเพราะเห็นแก่คนชอบธรรม 50 คนที่อยู่ในเมืองหรือ
24Peradventure there be fifty righteous within the city: wilt thou also destroy and not spare the place for the fifty righteous that are therein?
25ขออย่าให้พระองค์ทำเช่นนั้นเลยคือฆ่าคนชอบธรรมพร้อมกับคนชั่วร้ายจนคนชอบธรรมมีชะตาเดียวกับคนชั่วร้ายขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลยผู้พิพากษาเหนือทั้งแผ่นดินจะไม่ทำสิ่งที่ยุติธรรมหรือ”
25That be far from thee to do after this manner, to slay the righteous with the wicked: and that the righteous should be as the wicked, that be far from thee: Shall not the Judge of all the earth do right?
26พระยาห์เวห์ตอบว่า“ถ้าเราพบคนชอบธรรม 50 คนในเมืองโสโดมเราจะไว้ชีวิตสถานที่ทั้งหมดเพราะเห็นแก่พวกเขา”
26And the LORD said, If I find in Sodom fifty righteous within the city, then I will spare all the place for their sakes.
27อับราฮัมตอบว่า“ผมบังอาจพูดกับพระองค์ทั้งที่ผมเป็นเพียงฝุ่นและเถ้าถ่าน
27And Abraham answered and said, Behold now, I have taken upon me to speak unto the Lord, which am but dust and ashes:
28ถ้าคนชอบธรรมขาดจาก 50 คนไป 5 คนล่ะ พระองค์จะทำลายทั้งเมืองเพราะขาดไป 5 คนหรือ” พระองค์ตอบว่า“ถ้าเราพบ 45 คนที่นั่นเราจะไม่ทำลายเมือง”
28Peradventure there shall lack five of the fifty righteous: wilt thou destroy all the city for lack of five? And he said, If I find there forty and five, I will not destroy it .
29อับราฮัมพูดกับพระองค์อีกว่า“ถ้าพบ 40 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 40 คนเราจะไม่ทำ”
29And he spake unto him yet again, and said, Peradventure there shall be forty found there. And he said, I will not do it for forty’s sake.
30อับราฮัมกล่าวว่า“ขอพระองค์อย่าโกรธเลยผมขอพูดอีก ถ้าพบ 30 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“ถ้าเราพบ 30 คนที่นั่นเราจะไม่ทำ”
30And he said unto him , Oh let not the Lord be angry, and I will speak: Peradventure there shall thirty be found there. And he said, I will not do it , if I find thirty there.
31เขากล่าวว่า“ผมบังอาจพูดกับพระองค์อีกครั้ง ถ้าพบ 20 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 20 คนเราจะไม่ทำลายเมือง”
31And he said, Behold now, I have taken upon me to speak unto the Lord: Peradventure there shall be twenty found there. And he said, I will not destroy it for twenty’s sake.
32เขากล่าวว่า“ขอพระองค์อย่าโกรธเลยผมจะพูดอีกเพียงครั้งเดียว ถ้าพบ 10 คนที่นั่นล่ะ” พระองค์ตอบว่า“เพราะเห็นแก่ 10 คนเราจะไม่ทำลายเมือง”
32And he said, Oh let not the Lord be angry, and I will speak yet but this once: Peradventure ten shall be found there. And he said, I will not destroy it for ten’s sake.
33เมื่อพระยาห์เวห์สนทนากับอับราฮัมเสร็จแล้วพระองค์ก็จากไปส่วนอับราฮัมกลับไปยังที่ของตน
33And the LORD went his way, as soon as he had left communing with Abraham: and Abraham returned unto his place.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.