รูธ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ในสมัยที่บรรดาผู้วินิจฉัยปกครองแผ่นดิน เกิดความอดอยากขึ้น ชายคนหนึ่งจากเบธเลเฮมในยูดาห์จึงไปอาศัยอยู่ในดินแดนโมอับ พร้อมกับภรรยาและลูกชายสองคน
1Now it came to pass in the days when the judges ruled, that there was a famine in the land. And a certain man of Beth-lehem-judah went to sojourn in the country of Moab, he, and his wife, and his two sons.
2ชายคนนั้นชื่อเอลีเมเลค ภรรยาชื่อนาโอมี ส่วนลูกชายสองคนชื่อมาห์โลนกับคิลโยน พวกเขาเป็นชาวเอฟราธาห์จากเบธเลเฮมในยูดาห์ พวกเขาเข้าไปในดินแดนโมอับและอาศัยอยู่ที่นั่น
2And the name of the man was Elimelech, and the name of his wife Naomi, and the name of his two sons Mahlon and Chilion, Ephrathites of Beth-lehem-judah. And they came into the country of Moab, and continued there.
3ต่อมาเอลีเมเลคสามีของนาโอมีเสียชีวิต นางจึงเหลืออยู่กับลูกชายสองคน
3And Elimelech Naomi’s husband died; and she was left, and her two sons.
4ลูกชายทั้งสองแต่งงานกับหญิงชาวโมอับ คนหนึ่งชื่อโอรปาห์ อีกคนชื่อรูธ พวกเขาอยู่ที่นั่นประมาณสิบปี
4And they took them wives of the women of Moab; the name of the one was Orpah, and the name of the other Ruth: and they dwelled there about ten years.
5แล้วมาห์โลนกับคิลโยนก็เสียชีวิตทั้งคู่ นาโอมีจึงสูญเสียทั้งลูกสองคนและสามี
5And Mahlon and Chilion died also both of them; and the woman was left of her two sons and her husband.
6นาโอมีพร้อมกับลูกสะใภ้ทั้งสองจึงเตรียมตัวกลับจากดินแดนโมอับ เพราะขณะอยู่ที่นั่นนางได้ยินว่าพระยาห์เวห์ ทรงเหลียวแลประชาชนของพระองค์โดยประทานอาหารให้พวกเขา
6¶ Then she arose with her daughters in law, that she might return from the country of Moab: for she had heard in the country of Moab how that the LORD had visited his people in giving them bread.
7นางออกจากที่ที่เคยอาศัยอยู่พร้อมกับลูกสะใภ้ทั้งสอง แล้วพากันเดินทางกลับไปยังแผ่นดินยูดาห์
7Wherefore she went forth out of the place where she was, and her two daughters in law with her; and they went on the way to return unto the land of Judah.
8นาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ทั้งสองว่า “ลูกทั้งสองกลับไปบ้านแม่ของตนเถิด ขอพระยาห์เวห์ทรงเมตตาลูกทั้งสอง เหมือนที่ลูกทั้งสองได้เมตตาต่อผู้ตายและต่อแม่
8And Naomi said unto her two daughters in law, Go, return each to her mother’s house: the LORD deal kindly with you, as ye have dealt with the dead, and with me.
9ขอพระยาห์เวห์โปรดให้ลูกแต่ละคนได้พบความมั่นคงในบ้านของสามีตน” แล้วนาโอมีก็จูบลาพวกนาง ทั้งสองส่งเสียงร้องไห้
9The LORD grant you that ye may find rest, each of you in the house of her husband. Then she kissed them; and they lifted up their voice, and wept.
10และพูดกับนาโอมีว่า “ไม่ เราจะกลับไปกับแม่ ไปยังชนชาติของแม่”
10And they said unto her, Surely we will return with thee unto thy people.
11นาโอมีตอบว่า “กลับไปเถิด ลูกๆ ของแม่ จะไปกับแม่ทำไม แม่ยังมีลูกชายอยู่ในครรภ์ที่จะมาเป็นสามีให้ลูกได้อีกหรือ
11And Naomi said, Turn again, my daughters: why will ye go with me? are there yet any more sons in my womb, that they may be your husbands?
12กลับไปเถิด ลูกๆ ของแม่ ต่างคนต่างกลับไปเถิด เพราะแม่แก่เกินกว่าจะมีสามีแล้ว ถึงแม้แม่จะบอกว่า ‘แม่ยังมีหวัง’ และคืนนี้จะมีสามี แล้วคลอดลูกชายได้อีก
12Turn again, my daughters, go your way; for I am too old to have an husband. If I should say, I have hope, if I should have an husband also to night, and should also bear sons;
13จะรอจนพวกเขาโตหรือ แล้วจะไม่แต่งงานกับใครเพราะรอพวกเขาหรือ ไม่เลย ลูกๆ ของแม่ แม่ทุกข์ใจเพราะพวกลูกเหลือเกิน เพราะพระยาห์เวห์ทรงหันมาต่อต้านแม่”
13Would ye tarry for them till they were grown? would ye stay for them from having husbands? nay, my daughters; for it grieveth me much for your sakes that the hand of the LORD is gone out against me.
14พวกนางส่งเสียงร้องไห้อีกครั้ง แล้วโอรปาห์ก็จูบลาแม่สามี แต่รูธยังคงอยู่กับนาโอมี
14And they lifted up their voice, and wept again: and Orpah kissed her mother in law; but Ruth clave unto her.
15นาโอมีจึงพูดว่า “ดูสิ สะใภ้อีกคนกลับไปหาชนชาติและเทพเจ้าของนางแล้ว จงกลับตามนางไปเถิด”
15And she said, Behold, thy sister in law is gone back unto her people, and unto her gods: return thou after thy sister in law.
16แต่รูธตอบว่า “อย่าคะยั้นคะยอให้ฉันทิ้งแม่หรือหันกลับไปจากแม่เลย แม่จะไปไหน ฉันจะไปด้วย แม่จะพักที่ไหน ฉันจะพักที่นั่น ชนชาติของแม่จะเป็นชนชาติของฉัน และพระเจ้าของแม่ จะเป็นพระเจ้าของฉัน
16And Ruth said, Intreat me not to leave thee, or to return from following after thee: for whither thou goest, I will go; and where thou lodgest, I will lodge: thy people shall be my people, and thy God my God:
17แม่จะตายที่ไหน ฉันจะตายที่นั่น และจะถูกฝังที่นั่นด้วย ขอพระยาห์เวห์ทรงลงโทษฉันเช่นนี้และหนักยิ่งกว่านี้ หากมีสิ่งอื่นนอกจากความตายมาพรากเราสองคนจากกัน”
17Where thou diest, will I die, and there will I be buried: the LORD do so to me, and more also, if ought but death part thee and me.
18เมื่อนาโอมีเห็นว่ารูธตั้งใจแน่วแน่จะไปด้วย นางก็เลิกเกลี้ยกล่อม
18When she saw that she was stedfastly minded to go with her, then she left speaking unto her.
19ทั้งสองเดินทางต่อไปจนถึงเบธเลเฮม เมื่อมาถึง คนทั้งเมืองก็พากันตื่นเต้นเมื่อเห็นพวกนาง และถามกันว่า “นี่นาโอมีหรือ”
19¶ So they two went until they came to Beth-lehem. And it came to pass, when they were come to Beth-lehem, that all the city was moved about them, and they said, Is this Naomi?
20นาโอมีตอบพวกนางว่า “อย่าเรียกฉันว่านาโอมี เลย เรียกฉันว่ามารา เถิด เพราะองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพทรงทำให้ชีวิตฉันขมขื่นอย่างยิ่ง
20And she said unto them, Call me not Naomi, call me Mara: for the Almighty hath dealt very bitterly with me.
21ตอนฉันออกไป ฉันมีทุกอย่าง แต่พระยาห์เวห์ทรงพาฉันกลับมาตัวเปล่า แล้วทำไมยังเรียกฉันว่านาโอมี ในเมื่อพระยาห์เวห์ทรงเป็นพยานกล่าวโทษฉัน และองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพทรงนำความทุกข์มาสู่ฉัน”
21I went out full, and the LORD hath brought me home again empty: why then call ye me Naomi, seeing the LORD hath testified against me, and the Almighty hath afflicted me?
22ดังนั้นนาโอมีจึงกลับมา พร้อมกับรูธหญิงชาวโมอับลูกสะใภ้ของนาง ผู้กลับมาจากดินแดนโมอับ ทั้งสองมาถึงเบธเลเฮมในช่วงเริ่มต้นฤดูเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์
22So Naomi returned, and Ruth the Moabitess, her daughter in law, with her, which returned out of the country of Moab: and they came to Beth-lehem in the beginning of barley harvest.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.