ปฐมกาล 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1โยเซฟถูกพาลงไปอียิปต์ โปทิฟาร์ชาวอียิปต์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของฟาโรห์และหัวหน้าองครักษ์ ซื้อโยเซฟมาจากชาวอิชมาเอลที่พาเขาลงมาที่นั่น
1Joseph ward hinab nach Ägypten geführt; und Potiphar, ein ägyptischer Mann, des Pharao Kämmerer und Hauptmann, kaufte ihn von den Ismaeliten, die ihn hinabbrachten.
2พระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ เขาจึงประสบความสำเร็จ และอาศัยอยู่ในบ้านของนายชาวอียิปต์
2Und der HERR war mit Joseph, daß er ein glücklicher Mann ward; und er war in seines Herrn, des Ägypters, Hause.
3นายของเขาเห็นว่าพระยาห์เวห์อยู่กับโยเซฟ และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกอย่างที่โยเซฟทำสำเร็จ
3Und sein Herr sah, daß der HERR mit ihm war; denn alles, was er tat, dazu gab der HERR Glück durch ihn,
4โยเซฟเป็นที่ชื่นชอบของนายและคอยรับใช้เขา โปทิฟาร์จึงตั้งโยเซฟให้ดูแลบ้าน และมอบทุกอย่างที่มีให้อยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
4Also daß er Gnade fand vor seinem Herrn und sein Diener ward. Der setzte ihn über sein Haus, und alles, was er hatte, tat er unter seine Hände.
5ตั้งแต่โปทิฟาร์ให้โยเซฟดูแลบ้านและทุกอย่างที่มี พระยาห์เวห์ก็อวยพรบ้านของชาวอียิปต์คนนั้นเพราะโยเซฟ พระยาห์เวห์อวยพรทุกสิ่งที่เขามี ทั้งในบ้านและในทุ่ง
5Und von der Zeit an, da er ihn über sein Haus und alle seine Güter gesetzt hatte, segnete der HERR des Ägypters Haus um Josephs willen; und war eitel Segen des HERRN in allem, was er hatte, zu Hause und auf dem Felde.
6โปทิฟาร์จึงปล่อยให้ทุกอย่างอยู่ในความดูแลของโยเซฟ และไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรอีกนอกจากอาหารที่ตัวเองกิน โยเซฟรูปร่างดีและหน้าตาหล่อเหลา
6Darum ließ er alles unter Josephs Händen, was er hatte, und nahm sich keines Dinges an, solange er ihn hatte, nur daß er aß und trank. Und Joseph war schön und hübsch von Angesicht.
7หลังจากนั้น ภรรยาของนายจับจ้องโยเซฟ แล้วพูดว่า “มานอนกับฉันสิ”
7Und es begab sich nach dieser Geschichte, daß seines Herrn Weib ihre Augen auf Joseph warf und sprach: Schlafe bei mir!
8แต่โยเซฟปฏิเสธและพูดกับภรรยาของนายว่า “นายของผมไม่ต้องคอยดูแลอะไรในบ้านเอง เพราะเขามอบทุกอย่างที่มีให้ผมรับผิดชอบ
8Er weigerte sich aber und sprach zu ihr: Siehe, mein Herr nimmt sich keines Dinges an vor mir, was im Hause ist, und alles, was er hat, das hat er unter meine Hände getan,
9ในบ้านนี้ไม่มีใครมีอำนาจมากกว่าผม และเขาไม่ได้กันอะไรไว้จากผมเลยนอกจากคุณ เพราะคุณเป็นภรรยาของเขา แล้วผมจะทำความชั่วร้ายขนาดนี้และทำบาปต่อพระเจ้าได้อย่างไร?”
9und hat nichts so Großes in dem Hause, das er mir verhohlen habe, außer dir, indem du sein Weib bist. Wie sollte ich denn nun ein solch groß Übel tun und wider Gott sündigen?
10แม้เธอจะพูดกับโยเซฟอย่างนี้ทุกวัน เขาก็ไม่ยอมทำตาม ไม่ยอมนอนกับเธอ หรือแม้แต่อยู่กับเธอ
10Und sie trieb solche Worte gegen Joseph täglich. Aber er gehorchte ihr nicht, daß er nahe bei ihr schliefe noch um sie wäre.
11วันหนึ่งโยเซฟเข้าไปในบ้านเพื่อทำงาน และคนในบ้านไม่มีใครอยู่ข้างในเลย
11Es begab sich eines Tages, daß Joseph in das Haus ging, sein Geschäft zu tun, und war kein Mensch vom Gesinde des Hauses dabei.
12เธอคว้าเสื้อของโยเซฟไว้แล้วพูดว่า “มานอนกับฉัน!” แต่โยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือเธอแล้ววิ่งออกไปข้างนอก
12Und sie erwischte ihn bei seinem Kleid und sprach: Schlafe bei mir! Aber er ließ das Kleid in ihrer Hand und floh und lief zum Hause hinaus.
13เมื่อเธอเห็นว่าโยเซฟทิ้งเสื้อไว้ในมือแล้ววิ่งออกไป
13Da sie nun sah, daß er sein Kleid in ihrer Hand ließ und hinaus entfloh,
14เธอก็เรียกผู้ชายในบ้านมาพูดว่า “เจ้านายของพวกคุณพาชาวฮีบรูคนนี้เข้ามาอยู่กับเราเพื่อให้มาหยามพวกเรา เขาเข้ามาจะนอนกับฉัน ฉันก็ร้องเสียงดัง
14rief sie das Gesinde im Hause und sprach zu ihnen: Sehet, er hat uns den hebräischen Mann hereingebracht, daß er seinen Mutwillen mit uns treibe. Er kam zu mir herein und wollte bei mir schlafen; ich rief aber mit lauter Stimme.
15พอเขาได้ยินฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
15Und da er hörte, daß ich ein Geschrei machte und rief, da ließ er sein Kleid bei mir und lief hinaus.
16เธอเก็บเสื้อของโยเซฟไว้ข้างตัวจนสามีกลับมาบ้าน
16Und sie legte sein Kleid neben sich, bis der Herr heimkam,
17แล้วเล่าเรื่องแบบเดียวกันให้สามีฟังว่า “คนรับใช้ชาวฮีบรูที่คุณพาเข้ามาอยู่กับเราเข้ามาหยามฉัน
17und sagte zu ihm ebendieselben Worte und sprach: Der hebräische Knecht, den du uns hereingebracht hast, kam zu mir herein und wollte seinen Mutwillen mit mir treiben.
18พอฉันร้องตะโกน เขาก็ทิ้งเสื้อไว้ข้างๆ ฉันแล้ววิ่งออกไปข้างนอก”
18Da ich aber ein Geschrei machte und rief, da ließ er sein Kleid bei mir und floh hinaus.
19เมื่อนายของโยเซฟได้ยินภรรยาพูดว่า “คนรับใช้ของคุณทำกับฉันอย่างนี้” เขาก็โกรธจัด
19Als sein Herr hörte die Rede seines Weibes, die sie ihm sagte und sprach: Also hat mir dein Knecht getan, ward er sehr zornig.
20นายของโยเซฟจับเขาไปขังในเรือนจำซึ่งใช้คุมขังนักโทษของกษัตริย์ โยเซฟจึงถูกขังอยู่ที่นั่น
20Da nahm ihn sein Herr und legte ihn ins Gefängnis, darin des Königs Gefangene lagen; und er lag allda im Gefängnis.
21แต่พระยาห์เวห์ยังอยู่กับโยเซฟ แสดงความเมตตาต่อเขา และทำให้ผู้คุมเรือนจำเอ็นดูเขา
21Aber der HERR war mit ihm und neigte seine Huld zu ihm und ließ ihn Gnade finden vor dem Amtmann über das Gefängnis,
22ผู้คุมเรือนจำมอบนักโทษทั้งหมดในเรือนจำให้โยเซฟดูแล และทุกอย่างที่พวกเขาทำที่นั่นอยู่ในความรับผิดชอบของโยเซฟ
22daß er ihm unter seine Hand befahl alle Gefangenen im Gefängnis, auf daß alles, was da geschah, durch ihn geschehen mußte.
23ผู้คุมเรือนจำไม่ต้องตรวจตราอะไรที่อยู่ในความดูแลของโยเซฟ เพราะพระยาห์เวห์อยู่กับเขา และพระยาห์เวห์ทำให้ทุกสิ่งที่เขาทำสำเร็จ
23Denn der Amtmann des Gefängnisses nahm sich keines Dinges an; denn der HERR war mit Joseph, und was er tat, dazu gab der HERR Glück.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.