ปฐมกาล 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ทูตสวรรค์สององค์มาถึงโสโดมตอนเย็น โลทนั่งอยู่ที่ประตูเมืองโสโดม เมื่อเห็นพวกเขาเขาก็ลุกไปต้อนรับแล้วก้มหน้าลงถึงพื้น
1Die zwei Engel kamen gen Sodom des Abends; Lot aber saß zu Sodom unter dem Tor. Und da er sie sah, stand er auf, ihnen entgegen, und bückte sich mit seinem Angesicht zur Erde
2พูดว่า“ท่านทั้งสองขอเชิญมาพักที่บ้านของคนรับใช้คนนี้สักคืนล้างเท้าแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยเดินทางต่อ” พวกเขาตอบว่า“ไม่ เราจะค้างคืนที่ถนน”
2und sprach: Siehe, liebe Herren, kehrt doch ein zum Hause eures Knechtes und bleibt über Nacht; laßt eure Füße waschen, so steht ihr morgens früh auf und zieht eure Straße. Aber sie sprachen: Nein, sondern wir wollen über Nacht auf der Gasse bleiben.
3แต่โลทรบเร้าหนักเข้าพวกเขาจึงไปกับเขาและเข้าบ้าน โลทจัดอาหารเลี้ยงและอบขนมปังไร้เชื้อให้แล้วพวกเขาก็กิน
3Da nötigte er sie sehr; und sie kehrten zu ihm ein und kamen in sein Haus. Und er machte ihnen ein Mahl und buk ungesäuerte Kuchen; und sie aßen.
4ก่อนที่พวกเขาจะเข้านอนชายในเมืองโสโดมทั้งเด็กหนุ่มและคนแก่คือคนจากทุกส่วนของเมืองมาล้อมบ้าน
4Aber ehe sie sich legten, kamen die Leute der Stadt Sodom und umgaben das ganze Haus, jung und alt, das ganze Volk aus allen Enden,
5พวกเขาร้องเรียกโลทว่า“ผู้ชายที่มาหาเจ้าคืนนี้อยู่ไหนพาออกมาให้พวกเราจะได้หลับนอนกับพวกเขา”
5und forderten Lot und sprachen zu ihm: Wo sind die Männer, die zu dir gekommen sind diese Nacht? Führe sie heraus zu uns, daß wir sie erkennen.
6โลทออกไปหาพวกเขาทางประตูแล้วปิดประตูไว้ข้างหลัง
6Lot ging heraus zu ihnen vor die Tür und schloß die Tür hinter sich zu
7เขาพูดว่า“พี่น้องทั้งหลายขออย่าทำชั่วแบบนี้เลย
7und sprach: Ach, liebe Brüder, tut nicht so übel!
8ผมมีลูกสาวที่ยังเป็นสาวพรหมจารีสองคนผมจะพาพวกเธอออกมาจะทำกับพวกเธออย่างไรก็ได้ตามที่พวกคุณเห็นสมควรแต่อย่าทำอะไรชายเหล่านี้เลยเพราะพวกเขาเข้ามาพึ่งชายคาบ้านผม”
8Siehe, ich habe zwei Töchter, die haben noch keinen Mann erkannt, die will ich herausgeben unter euch, und tut mit ihnen, was euch gefällt; allein diesen Männern tut nichts, denn darum sind sie unter den Schatten meines Daches eingegangen.
9พวกเขาตะโกนว่า“ถอยไป!”แล้วพูดกันว่า“คนนี้มาอยู่เป็นคนต่างถิ่นแท้ๆยังจะตั้งตัวเป็นผู้พิพากษาอีก ตอนนี้พวกเราจะทำกับเจ้าให้หนักกว่าที่จะทำกับพวกนั้น!” พวกเขาเบียดโลทอย่างแรงและเข้าไปใกล้จะพังประตู
9Sie aber sprachen: Geh hinweg! und sprachen auch: Du bist der einzige Fremdling hier und willst regieren? Wohlan, wir wollen dich übler plagen denn jene. Und sie drangen hart auf den Mann Lot. Und da sie hinzuliefen und wollten die Tür aufbrechen,
10แต่ชายสองคนนั้นยื่นมือออกมาดึงโลทเข้าบ้านแล้วปิดประตู
10griffen die Männer hinaus und zogen Lot hinein zu sich ins Haus und schlossen die Tür zu.
11พวกเขาทำให้ชายที่อยู่หน้าประตูบ้านตาบอดทั้งผู้น้อยผู้ใหญ่จนทุกคนหาประตูกันจนหมดแรง
11Und die Männer vor der Tür wurden mit Blindheit geschlagen, klein und groß, bis sie müde wurden und die Tür nicht finden konnten.
12ชายสองคนถามโลทว่า“เจ้ายังมีใครอยู่ที่นี่อีกไหม ลูกเขย ลูกชาย ลูกสาวหรือใครก็ตามที่เป็นคนของเจ้าในเมืองนี้พาพวกเขาออกไปจากที่นี่
12Und die Männer sprachen zu Lot: Hast du noch irgend hier einen Eidam und Söhne und Töchter, und wer dir angehört in der Stadt, den führe aus dieser Stätte.
13เพราะเราจะทำลายที่แห่งนี้ เสียงร้องกล่าวโทษคนที่นี่ดังมากต่อหน้าพระยาห์เวห์จนพระยาห์เวห์ส่งเรามาทำลายเมืองนี้”
13Denn wir werden diese Stätte verderben, darum daß ihr Geschrei groß ist vor dem HERRN; der hat uns gesandt, sie zu verderben.
14โลทจึงออกไปพูดกับชายที่หมั้นหมายจะแต่งงานกับลูกสาวของเขาว่า“ลุกขึ้น ออกจากที่นี่เร็ว พระยาห์เวห์กำลังจะทำลายเมืองนี้!” แต่ชายเหล่านั้นคิดว่าโลทล้อเล่น
14Da ging Lot hinaus und redete mit seinen Eidamen, die seine Töchter nehmen sollten: Macht euch auf und geht aus diesem Ort; denn der HERR wird diese Stadt verderben. Aber es war ihnen lächerlich.
15พอรุ่งเช้าทูตสวรรค์ก็เร่งโลทว่า“ลุกขึ้นพาภรรยากับลูกสาวสองคนที่อยู่ที่นี่ไปเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นเจ้าจะถูกกวาดไปพร้อมกับเมืองนี้เพราะความผิดของมัน”
15Da nun die Morgenröte aufging, hießen die Engel den Lot eilen und sprachen: Mache dich auf, nimm dein Weib und deine zwei Töchter, die vorhanden sind, daß du nicht auch umkommst in der Missetat dieser Stadt.
16แต่โลทยังชักช้าชายสองคนจึงจับมือโลทมือภรรยาของเขาและมือลูกสาวทั้งสองเพราะพระยาห์เวห์เมตตาเขาแล้วพาพวกเขาออกไปไว้นอกเมือง
16Da er aber verzog, ergriffen die Männer ihn und sein Weib und seine zwei Töchter bei der Hand, darum daß der HERR ihn verschonte, und führten ihn hinaus und ließen ihn draußen vor der Stadt.
17เมื่อพาพวกเขาออกมาแล้วคนหนึ่งพูดว่า“หนีเอาชีวิตรอด อย่าหันกลับไปมองและอย่าหยุดที่ไหนในที่ราบ หนีไปบนภูเขาไม่อย่างนั้นจะถูกกวาดไปด้วย!”
17Und als sie ihn hatten hinausgebracht, sprach er: Errette dein Seele und sieh nicht hinter dich; auch stehe nicht in dieser ganzen Gegend. Auf den Berg rette dich, daß du nicht umkommst.
18โลทตอบว่า“ท่านขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย
18Aber Lot sprach zu ihnen: Ach nein, Herr!
19ท่านกรุณารับผมผู้เป็นคนรับใช้ไว้ด้วยดีและแสดงความเมตตาต่อผมอย่างมากด้วยการช่วยชีวิตผมไว้แต่ผมหนีไปถึงภูเขาไม่ไหวเกรงว่าภัยจะตามทันแล้วผมจะตาย
19Siehe, dieweil dein Knecht Gnade gefunden hat vor deinen Augen, so wollest du deine Barmherzigkeit groß machen, die du an mir getan hast, daß du meine Seele am Leben erhieltest. Ich kann mich nicht auf den Berg retten; es möchte mich ein Unfall ankommen, daß ich stürbe.
20มีเมืองเล็กๆอยู่ใกล้ๆพอจะหนีไปถึง ขอให้ผมหนีไปที่นั่นเถอะ เมืองนั้นเล็กนิดเดียวไม่ใช่หรือ แล้วผมจะรอดชีวิต”
20Siehe, da ist eine Stadt nahe, darein ich fliehen kann, und sie ist klein; dahin will ich mich retten (ist sie doch klein), daß meine Seele lebendig bleibe.
21เขาตอบว่า“เรื่องนี้เราก็ยอมตามคำขอของเจ้าเราจะไม่ทำลายเมืองที่เจ้าพูดถึง
21Da sprach er zu ihm: Siehe, ich habe auch in diesem Stück dich angesehen, daß ich die Stadt nicht umkehre, von der du geredet hast.
22รีบหนีไปที่นั่น เพราะเราทำอะไรไม่ได้จนกว่าเจ้าจะไปถึง” เพราะเหตุนี้เมืองนั้นจึงได้ชื่อว่าโซอาร์
22Eile und rette dich dahin; denn ich kann nichts tun, bis daß du hineinkommst. Daher ist diese Stadt genannt Zoar.
23ดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือแผ่นดินแล้วตอนโลทมาถึงโซอาร์
23Und die Sonne war aufgegangen auf Erden, da Lot nach Zoar kam.
24แล้วพระยาห์เวห์ให้กำมะถันกับไฟจากพระยาห์เวห์ตกลงมาเหนือโสโดมกับโกโมราห์จากท้องฟ้า
24Da ließ der HERR Schwefel und Feuer regnen von Himmel herab auf Sodom und Gomorra
25พระองค์ทำลายล้างเมืองเหล่านั้นทั้งที่ราบชาวเมืองทั้งหมดและพืชที่งอกจากดิน
25und kehrte die Städte um und die ganze Gegend und alle Einwohner der Städte und was auf dem Lande gewachsen war.
26แต่ภรรยาของโลทซึ่งอยู่ข้างหลังเขาหันกลับไปมองแล้วกลายเป็นเสาเกลือ
26Und sein Weib sah hinter sich und ward zur Salzsäule.
27เช้าตรู่อับราฮัมกลับไปยังที่ที่เขาเคยยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์
27Abraham aber machte sich des Morgens früh auf an den Ort, da er gestanden vor dem HERRN,
28เขามองไปทางโสโดมโกโมราห์และดินแดนทั่วที่ราบก็เห็นควันจากดินแดนนั้นลอยขึ้นเหมือนควันจากเตาไฟ
28und wandte sein Angesicht gegen Sodom und Gomorra und alles Land der Gegend und schaute; und siehe, da ging Rauch auf vom Lande wie ein Rauch vom Ofen.
29เมื่อพระเจ้าทำลายเมืองต่างๆในที่ราบพระเจ้าระลึกถึงอับราฮัมและนำโลทออกจากท่ามกลางการทำลายล้างเมื่อพระองค์ทำลายเมืองที่โลทอาศัยอยู่
29Und es geschah, da Gott die Städte in der Gegend verderbte, gedachte er an den Abraham und geleitete Lot aus den Städten, die er umkehrte, darin Lot wohnte.
30โลทออกจากโซอาร์ขึ้นไปอยู่บนภูเขาพร้อมลูกสาวสองคนเพราะเขากลัวจะอยู่ในโซอาร์ เขากับลูกสาวทั้งสองอาศัยอยู่ในถ้ำ
30Und Lot zog aus Zoar und blieb auf dem Berge mit seinen beiden Töchtern; denn er fürchtete sich, zu Zoar zu bleiben; und blieb also in einer Höhle mit seinen beiden Töchtern.
31ลูกสาวคนโตพูดกับน้องว่า“พ่อของเราแก่แล้วและไม่มีผู้ชายคนใดในแผ่นดินที่จะมาหลับนอนกับเราตามวิถีของคนทั่วโลก
31Da sprach die ältere zu der jüngeren: Unser Vater ist alt, und ist kein Mann mehr auf Erden der zu uns eingehen möge nach aller Welt Weise;
32มาเถอะเราให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นแล้วไปหลับนอนกับพ่อเพื่อจะรักษาสายตระกูลของพ่อไว้”
32so komm, laß uns unserm Vater Wein zu trinken geben und bei ihm schlafen, daß wir Samen von unserm Vater erhalten.
33คืนนั้นพวกเธอให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นแล้วลูกสาวคนโตเข้าไปหลับนอนกับพ่อ โลทไม่รู้เลยว่าเธอมานอนเมื่อไรหรือลุกไปเมื่อไร
33Also gaben sie ihrem Vater Wein zu trinken in derselben Nacht. Und die erste ging hinein und legte sich zu ihrem Vater; und der ward's nicht gewahr, da sie sich legte noch da sie aufstand.
34วันต่อมาลูกสาวคนโตพูดกับน้องว่า“เมื่อคืนฉันหลับนอนกับพ่อแล้ว คืนนี้เราให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นอีก เธอเข้าไปหลับนอนกับพ่อเพื่อเราจะรักษาสายตระกูลของพ่อไว้”
34Des Morgens sprach die ältere zu der jüngeren: Siehe, ich habe gestern bei meinem Vater gelegen. Laß uns ihm diese Nacht auch Wein zu trinken geben, daß du hineingehst und legst dich zu ihm, daß wir Samen von unserm Vater erhalten.
35คืนนั้นพวกเธอให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นอีก ลูกสาวคนเล็กเข้าไปหลับนอนกับพ่อและเขาไม่รู้เลยว่าเธอมานอนเมื่อไรหรือลุกไปเมื่อไร
35Also gaben sie ihrem Vater die Nacht auch Wein zu trinken. Und die jüngere machte sich auf und legte sich zu ihm; und er ward's nicht gewahr, da sie sich legte noch da sie aufstand.
36ดังนั้นลูกสาวทั้งสองของโลทจึงตั้งครรภ์กับพ่อของตน
36Also wurden beide Töchter Lots schwanger von ihrem Vater.
37ลูกสาวคนโตคลอดลูกชายและตั้งชื่อว่าโมอับ เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวโมอับจนถึงทุกวันนี้
37Und die ältere gebar einen Sohn, den nannte sie Moab. Von dem kommen her die Moabiter bis auf den heutigen Tag.
38ลูกสาวคนเล็กก็คลอดลูกชายและตั้งชื่อว่าเบนอัมมี เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวอัมโมนจนถึงทุกวันนี้
38Und die jüngere gebar auch einen Sohn, den hieß sie das Kind Ammi. Von dem kommen die Kinder Ammon bis auf den heutigen Tag.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.