ปฐมกาล 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1พระยาห์เวห์กล่าวกับอับรามว่า “ออกจากบ้านเมืองของเจ้า จากญาติพี่น้อง และจากบ้านของพ่อ แล้วไปยังดินแดนที่เราจะชี้ให้เจ้าเห็น
1Und der HERR sprach zu Abram: Gehe aus deinem Vaterlande und von deiner Freundschaft und aus deines Vaters Hause in ein Land, das ich dir zeigen will.
2เราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติใหญ่ เราจะอวยพรเจ้า และทำให้ชื่อของเจ้ายิ่งใหญ่ และเจ้าเองจะนำพรมาให้ผู้อื่น
2Und ich will dich zum großen Volk machen und will dich segnen und dir einen großen Namen machen, und sollst ein Segen sein.
3เราจะอวยพรคนที่อวยพรเจ้า และจะสาปคนที่ดูหมิ่นเจ้า ทุกครอบครัวบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านเจ้า”
3Ich will segnen, die dich segnen, und verfluchen, die dich verfluchen; und in dir sollen gesegnet werden alle Geschlechter auf Erden.
4อับรามจึงออกเดินทางตามที่พระยาห์เวห์กล่าว โลทไปกับเขาด้วย ตอนที่อับรามออกจากฮารานเขาอายุ 75 ปี
4Da zog Abram aus, wie der HERR zu ihm gesagt hatte, und Lot zog mit ihm. Abram aber ward fünfundsiebzig Jahre alt, da er aus Haran zog.
5อับรามพาซารายภรรยาของเขา โลทหลานชายของเขา รวมทั้งทรัพย์สินทั้งหมดที่สะสมไว้ และผู้คนทั้งหมดที่ได้มาอยู่กับพวกเขาในฮาราน พวกเขาออกเดินทางไปยังดินแดนคานาอัน และก็เข้ามาถึงดินแดนคานาอัน
5Also nahm Abram sein Weib Sarai und Lot, seines Bruders Sohn, mit aller ihrer Habe, die sie gewonnen hatten, und die Seelen, die sie erworben hatten in Haran; und zogen aus, zu reisen in das Land Kanaan. Und als sie gekommen waren in dasselbe Land,
6อับรามเดินผ่านดินแดนไปถึงเชเคมตรงต้นโอ๊กแห่งโมเรห์ เวลานั้นชาวคานาอันอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น
6zog Abram durch bis an die Stätte Sichem und an den Hain More; es wohnten aber zu der Zeit die Kanaaniter im Lande.
7พระยาห์เวห์ปรากฏแก่อับรามและกล่าวว่า“เราจะมอบดินแดนนี้ให้ลูกหลานของเจ้า” เขาจึงสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น คือพระองค์ผู้ปรากฏแก่เขา
7Da erschien der HERR dem Abram und sprach: Deinem Samen will ich dies Land geben. Und er baute daselbst einen Altar dem HERRN, der ihm erschienen war.
8จากที่นั่นเขาเดินทางไปยังภูเขาทางตะวันออกของเบเทล แล้วกางเต็นท์ระหว่างเบเทลทางตะวันตกกับอัยทางตะวันออก ที่นั่นเขาสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ และเรียกหาพระยาห์เวห์โดยเอ่ยพระนามของพระองค์
8Darnach brach er auf von dort an einen Berg, der lag gegen Morgen von der Stadt Beth-El, und richtete seine Hütte auf, daß er Beth-El gegen Abend und Ai gegen Morgen hatte, und baute daselbst dem HERRN einen Altar und predigte von dem Namen des HERRN.
9อับรามเดินทางต่อไปเรื่อยๆมุ่งลงทางใต้
9Darnach zog Abram weiter und zog aus ins Mittagsland.
10เกิดความอดอยากในดินแดนนั้น อับรามจึงลงไปอียิปต์เพื่ออาศัยอยู่ที่นั่นในฐานะคนต่างถิ่น เพราะความอดอยากรุนแรงมาก
10Es kam aber eine Teuerung in das Land. Da zog Abram hinab nach Ägypten, daß er sich daselbst als ein Fremdling aufhielte; denn die Teuerung war groß im Lande.
11เมื่อใกล้จะเข้าอียิปต์เขาพูดกับซารายภรรยาว่า“ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
11Und da er nahe an Ägypten kam, sprach er zu seinem Weib Sarai: Siehe, ich weiß, daß du ein schönes Weib von Angesicht bist.
12เมื่อชาวอียิปต์เห็นเธอ พวกเขาจะพูดว่า ‘นี่ภรรยาของเขา’ แล้วจะฆ่าฉัน แต่ไว้ชีวิตเธอ
12Wenn dich nun die Ägypter sehen werden, so werden sie sagen: Das ist sein Weib, und werden mich erwürgen, und dich leben lassen.
13ช่วยบอกว่าเราเป็นพี่น้องกัน เพื่อพวกเขาจะปฏิบัติดีต่อฉันเพราะเห็นแก่เธอ และฉันจะรอดชีวิตเพราะเธอ”
13Sage doch, du seist meine Schwester, auf daß mir's wohl gehe um deinetwillen und meine Seele am Leben bleibe um deinetwillen.
14เมื่ออับรามเข้ามาในอียิปต์ชาวอียิปต์ก็เห็นว่าหญิงคนนี้สวยมาก
14Als nun Abram nach Ägypten kam, sahen die Ägypter das Weib, daß sie sehr schön war.
15ขุนนางของฟาโรห์เห็นเธอและกล่าวชมเธอต่อฟาโรห์ หญิงคนนั้นจึงถูกพาเข้าไปในวังของฟาโรห์
15Und die Fürsten des Pharao sahen sie und priesen sie vor ihm. Da ward sie in des Pharao Haus gebracht.
16ฟาโรห์ปฏิบัติดีต่ออับรามเพราะเห็นแก่เธอ อับรามจึงมีแกะโคลาตัวผู้ทาสชายทาสหญิงลาตัวเมียและอูฐ
16Und er tat Abram Gutes um ihretwillen. Und er hatte Schafe, Rinder, Esel, Knechte und Mägde, Eselinnen und Kamele.
17แต่พระยาห์เวห์นำภัยพิบัติร้ายแรงมาสู่ฟาโรห์และคนในวังเพราะซารายภรรยาของอับราม
17Aber der HERR plagte den Pharao mit großen Plagen und sein Haus um Sarais, Abrams Weibes, willen.
18ฟาโรห์จึงเรียกอับรามมา แล้วพูดว่า “เจ้าทำอะไรกับเรานี่ ทำไมไม่บอกว่านางเป็นภรรยาของเจ้า
18Da rief Pharao Abram zu sich und sprach zu ihm: Warum hast du mir das getan? Warum sagtest du mir's nicht, daß sie dein Weib wäre?
19ทำไมเจ้าถึงบอกว่า ‘เราเป็นพี่น้องกัน’ จนเรารับนางมาเป็นภรรยา นี่ภรรยาของเจ้า พานางไป แล้วออกไปเสีย”
19Warum sprachst du denn, sie wäre deine Schwester? Derhalben ich sie mir zum Weibe nehmen wollte. Und nun siehe, da hast du dein Weib; nimm sie und ziehe hin.
20ฟาโรห์สั่งคนของตนให้พาอับราม ภรรยา และทุกสิ่งที่เขามีออกไป
20Und Pharao befahl seinen Leuten über ihm, daß sie ihn geleiteten und sein Weib und alles, was er hatte.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.