ปฐมกาล 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1พระเจ้าระลึกถึงโนอาห์ รวมทั้งสัตว์ทั้งหมดและปศุสัตว์ทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าให้ลมพัดผ่านแผ่นดิน แล้วน้ำก็ลดลง
1Da gedachte Gott an Noah und an alle Tiere und an alles Vieh, das mit ihm in dem Kasten war, und ließ Wind auf Erden kommen, und die Wasser fielen;
2ตาน้ำของห้วงน้ำลึกและช่องฟ้าก็ปิดลงส่วนฝนจากท้องฟ้าก็หยุด
2und die Brunnen der Tiefe wurden verstopft samt den Fenstern des Himmels, und dem Regen vom Himmel ward gewehrt;
3น้ำค่อย ๆ ลดจากแผ่นดินอย่างต่อเนื่อง เมื่อครบ 150 วัน ระดับน้ำก็ลดลง
3und das Gewässer verlief sich von der Erde immer mehr und nahm ab nach hundertfünfzig Tagen.
4ในเดือนที่ 7 วันที่ 17 ของเดือนเรือมาพักอยู่บนเทือกเขาอารารัต
4Am siebzehnten Tage des siebenten Monats ließ sich der Kasten nieder auf das Gebirge Ararat.
5น้ำลดลงเรื่อยๆจนถึงเดือนที่ 10 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 10 ยอดภูเขาก็ปรากฏให้เห็น
5Es nahm aber das Gewässer immer mehr ab bis auf den zehnten Monat. Am ersten Tage des zehnten Monats sahen der Berge Spitzen hervor.
6เมื่อผ่านไป 40 วันโนอาห์เปิดหน้าต่างเรือที่เขาทำไว้
6Nach vierzig Tagen tat Noah das Fenster auf an dem Kasten, das er gemacht hatte,
7แล้วปล่อยอีกาออกไป มันบินไปบินกลับจนน้ำบนแผ่นดินแห้งหมด
7und ließ einen Raben ausfliegen; der flog immer hin und wieder her, bis das Gewässer vertrocknete auf Erden.
8จากนั้นเขาปล่อยนกพิราบออกไป เพื่อดูว่าน้ำลดจากพื้นดินแล้วหรือยัง
8Darnach ließ er eine Taube von sich ausfliegen, auf daß er erführe, ob das Gewässer gefallen wäre auf Erden.
9แต่นกพิราบหาที่ให้เท้าพักไม่ได้จึงบินกลับมาหาเขาที่เรือเพราะน้ำยังปกคลุมผิวแผ่นดินทั้งหมด โนอาห์ยื่นมือออกไปรับมันและนำกลับเข้ามาในเรือ
9Da aber die Taube nicht fand, da ihr Fuß ruhen konnte, kam sie wieder zu ihm in den Kasten; denn das Gewässer war noch auf dem ganzen Erdboden. Da tat er die Hand heraus und nahm sie zu sich in den Kasten.
10เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกจากเรืออีกครั้ง
10Da harrte er noch weitere sieben Tage und ließ abermals eine Taube fliegen aus dem Kasten.
11ตอนเย็นนกพิราบกลับมาหาเขา และปรากฏว่ามันคาบใบมะกอกสดที่เพิ่งเด็ดมา โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำลดจากแผ่นดินแล้ว
11Die kam zu ihm zur Abendzeit, und siehe, ein Ölblatt hatte sie abgebrochen und trug's in ihrem Munde. Da merkte Noah, daß das Gewässer gefallen wäre auf Erden.
12เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกไปอีก คราวนี้มันไม่กลับมาหาเขาอีก
12Aber er harrte noch weiter sieben Tage und ließ eine Taube ausfliegen; die kam nicht wieder zu ihm.
13เมื่อโนอาห์อายุ 601 ปี ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 1 น้ำบนแผ่นดินแห้งไป โนอาห์เปิดที่คลุมเรือออก แล้วมองดูก็เห็นว่าพื้นดินแห้งแล้ว
13Im sechshundertundersten Jahr des Alters Noahs, am ersten Tage des ersten Monats vertrocknete das Gewässer auf Erden. Da tat Noah das Dach von dem Kasten und sah, daß der Erdboden trocken war.
14ในวันที่ 27 ของเดือนที่ 2 แผ่นดินก็แห้งสนิท
14Also ward die Erde ganz trocken am siebenundzwanzigsten Tage des zweiten Monats.
15พระเจ้ากล่าวกับโนอาห์ว่า
15Da redete Gott mit Noah und sprach:
16“ออกจากเรือเถอะ ทั้งเจ้า ภรรยาของเจ้า ลูกชายของเจ้า และภรรยาของลูกชายเจ้า
16Gehe aus dem Kasten, du und dein Weib, deine Söhne und deiner Söhne Weiber mit dir.
17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกมาด้วยทั้งนกปศุสัตว์และสัตว์ทุกชนิดที่คลานไปบนแผ่นดินเพื่อให้พวกมันแพร่พันธุ์อย่างมากบนแผ่นดินออกลูกดกและเพิ่มจำนวนบนแผ่นดิน”
17Allerlei Getier, das bei dir ist, von allerlei Fleisch, an Vögeln, an Vieh und an allerlei Gewürm, das auf Erden kriecht, das gehe heraus mit dir, daß sie sich regen auf Erden und fruchtbar seien und sich mehren auf Erden.
18โนอาห์จึงออกจากเรือ พร้อมกับลูกชายของเขา ภรรยาของเขา และภรรยาของลูกชาย
18Also ging Noah heraus mit seinen Söhnen und seinem Weibe und seiner Söhne Weibern,
19สัตว์ทุกชนิด สัตว์ที่คลานไปตามพื้น และนกทุกชนิด คือทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน ต่างออกจากเรือตามพวกของมัน
19dazu allerlei Getier, allerlei Gewürm, allerlei Vögel und alles, was auf Erden kriecht; das ging aus dem Kasten, ein jegliches mit seinesgleichen.
20โนอาห์สร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์แล้วเลือกสัตว์สะอาดทุกชนิดและนกสะอาดทุกชนิดมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาบนแท่น
20Noah aber baute dem HERRN einen Altar und nahm von allerlei reinem Vieh und von allerlei reinem Geflügel und opferte Brandopfer auf dem Altar.
21พระยาห์เวห์ได้กลิ่นหอมที่น่าพอใจ แล้วคิดในใจว่า “เพราะความคิดในใจมนุษย์นั้นชั่วร้ายตั้งแต่ยังเยาว์ เราจะไม่สาปดินอีกเพราะมนุษย์ และจะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทุกอย่างอีกเหมือนที่เราทำมา
21Und der HERR roch den lieblichen Geruch und sprach in seinem Herzen: Ich will hinfort nicht mehr die Erde verfluchen um der Menschen willen; denn das Dichten des menschlichen Herzens ist böse von Jugend auf. Und ich will hinfort nicht mehr schlagen alles, was da lebt, wie ich getan habe.
22ตราบใดที่แผ่นดินยังคงอยู่ ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว ความหนาวและความร้อน ฤดูร้อนและฤดูหนาว กลางวันและกลางคืนจะไม่หยุด”
22Solange die Erde steht, soll nicht aufhören Saat und Ernte, Frost und Hitze, Sommer und Winter, Tag und Nacht.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.