ปฐมกาล 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1พระเจ้าระลึกถึงโนอาห์ รวมทั้งสัตว์ทั้งหมดและปศุสัตว์ทั้งหมดที่อยู่กับเขาในเรือ พระเจ้าให้ลมพัดผ่านแผ่นดิน แล้วน้ำก็ลดลง
1But God remembered Noah and all the animals and livestock that were with him in the ark. And God sent a wind over the earth, and the waters began to subside.
2ตาน้ำของห้วงน้ำลึกและช่องฟ้าก็ปิดลงส่วนฝนจากท้องฟ้าก็หยุด
2The springs of the deep and the floodgates of the heavens were closed, and the rain from the sky was restrained.
3น้ำค่อย ๆ ลดจากแผ่นดินอย่างต่อเนื่อง เมื่อครบ 150 วัน ระดับน้ำก็ลดลง
3The waters receded steadily from the earth, and after 150 days the waters had gone down.
4ในเดือนที่ 7 วันที่ 17 ของเดือนเรือมาพักอยู่บนเทือกเขาอารารัต
4On the seventeenth day of the seventh month, the ark came to rest on the mountains of Ararat.
5น้ำลดลงเรื่อยๆจนถึงเดือนที่ 10 ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 10 ยอดภูเขาก็ปรากฏให้เห็น
5And the waters continued to recede until the tenth month, and on the first day of the tenth month the tops of the mountains became visible.
6เมื่อผ่านไป 40 วันโนอาห์เปิดหน้าต่างเรือที่เขาทำไว้
6After forty days Noah opened the window he had made in the ark
7แล้วปล่อยอีกาออกไป มันบินไปบินกลับจนน้ำบนแผ่นดินแห้งหมด
7and sent out a raven. It kept flying back and forth until the waters had dried up from the earth.
8จากนั้นเขาปล่อยนกพิราบออกไป เพื่อดูว่าน้ำลดจากพื้นดินแล้วหรือยัง
8Then Noah sent out a dove to see if the waters had receded from the surface of the ground.
9แต่นกพิราบหาที่ให้เท้าพักไม่ได้จึงบินกลับมาหาเขาที่เรือเพราะน้ำยังปกคลุมผิวแผ่นดินทั้งหมด โนอาห์ยื่นมือออกไปรับมันและนำกลับเข้ามาในเรือ
9But the dove found no place to rest her foot, and she returned to him in the ark, because the waters were still covering the surface of all the earth. So he reached out his hand and brought her back inside the ark.
10เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกจากเรืออีกครั้ง
10Noah waited seven more days and again sent out the dove from the ark.
11ตอนเย็นนกพิราบกลับมาหาเขา และปรากฏว่ามันคาบใบมะกอกสดที่เพิ่งเด็ดมา โนอาห์จึงรู้ว่าน้ำลดจากแผ่นดินแล้ว
11And behold, the dove returned to him in the evening with a freshly plucked olive leaf in her beak. So Noah knew that the waters had receded from the earth.
12เขารออีก 7 วันแล้วปล่อยนกพิราบออกไปอีก คราวนี้มันไม่กลับมาหาเขาอีก
12And Noah waited seven more days and sent out the dove again, but this time she did not return to him.
13เมื่อโนอาห์อายุ 601 ปี ในวันที่ 1 ของเดือนที่ 1 น้ำบนแผ่นดินแห้งไป โนอาห์เปิดที่คลุมเรือออก แล้วมองดูก็เห็นว่าพื้นดินแห้งแล้ว
13In Noah’s six hundred and first year, on the first day of the first month, the waters had dried up from the earth. So Noah removed the covering from the ark and saw that the surface of the ground was dry.
14ในวันที่ 27 ของเดือนที่ 2 แผ่นดินก็แห้งสนิท
14By the twenty-seventh day of the second month, the earth was fully dry.
15พระเจ้ากล่าวกับโนอาห์ว่า
15Then God said to Noah,
16“ออกจากเรือเถอะ ทั้งเจ้า ภรรยาของเจ้า ลูกชายของเจ้า และภรรยาของลูกชายเจ้า
16“Come out of the ark, you and your wife, along with your sons and their wives.
17จงนำสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่กับเจ้าออกมาด้วยทั้งนกปศุสัตว์และสัตว์ทุกชนิดที่คลานไปบนแผ่นดินเพื่อให้พวกมันแพร่พันธุ์อย่างมากบนแผ่นดินออกลูกดกและเพิ่มจำนวนบนแผ่นดิน”
17Bring out all the living creatures that are with you—birds, livestock, and everything that crawls upon the ground—so that they can spread out over the earth and be fruitful and multiply upon it.”
18โนอาห์จึงออกจากเรือ พร้อมกับลูกชายของเขา ภรรยาของเขา และภรรยาของลูกชาย
18So Noah came out, along with his sons and his wife and his sons’ wives.
19สัตว์ทุกชนิด สัตว์ที่คลานไปตามพื้น และนกทุกชนิด คือทุกสิ่งที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน ต่างออกจากเรือตามพวกของมัน
19Every living creature, every creeping thing, and every bird—everything that moves upon the earth—came out of the ark, kind by kind.
20โนอาห์สร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์แล้วเลือกสัตว์สะอาดทุกชนิดและนกสะอาดทุกชนิดมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาบนแท่น
20Then Noah built an altar to the LORD. And taking from every kind of clean animal and clean bird, he offered burnt offerings on the altar.
21พระยาห์เวห์ได้กลิ่นหอมที่น่าพอใจ แล้วคิดในใจว่า “เพราะความคิดในใจมนุษย์นั้นชั่วร้ายตั้งแต่ยังเยาว์ เราจะไม่สาปดินอีกเพราะมนุษย์ และจะไม่ทำลายสิ่งมีชีวิตทุกอย่างอีกเหมือนที่เราทำมา
21When the LORD smelled the pleasing aroma, He said in His heart, “Never again will I curse the ground because of man, even though every inclination of his heart is evil from his youth. And never again will I destroy all living creatures as I have done.
22ตราบใดที่แผ่นดินยังคงอยู่ ฤดูหว่านและฤดูเก็บเกี่ยว ความหนาวและความร้อน ฤดูร้อนและฤดูหนาว กลางวันและกลางคืนจะไม่หยุด”
22As long as the earth endures, seedtime and harvest, cold and heat, summer and winter, day and night shall never cease.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.