ปฐมกาล 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1งูมีเล่ห์เหลี่ยมกว่าสัตว์ในทุ่งทุกชนิดที่พระเจ้ายาห์เวห์ทำไว้ มันถามหญิงคนนั้นว่า “พระเจ้าพูดจริงหรือว่า ‘ห้ามพวกเจ้ากินผลจากต้นไม้ทุกต้นในสวน’?”
1Now the serpent was more crafty than any beast of the field that the LORD God had made. And he said to the woman, “Did God really say, ‘You must not eat from any tree in the garden?’”
2หญิงนั้นตอบงูว่า “พวกเรากินผลจากต้นไม้ในสวนได้
2The woman answered the serpent, “We may eat the fruit of the trees of the garden,
3แต่ผลจากต้นที่อยู่กลางสวน พระเจ้าบอกว่า ‘อย่ากิน และอย่าแตะต้อง ไม่อย่างนั้นพวกเจ้าจะตาย’”
3but about the fruit of the tree in the middle of the garden, God has said, ‘You must not eat of it or touch it, or you will die.’”
4งูตอบหญิงนั้นว่า “พวกเจ้าไม่ตายหรอก
4“You will not surely die,” the serpent told her.
5พระเจ้ารู้ว่าเมื่อกินผลนั้น ตาของพวกคุณจะเปิดออก แล้วพวกคุณจะเป็นเหมือนพระเจ้า รู้จักดีและชั่ว”
5“For God knows that in the day you eat of it, your eyes will be opened and you will be like God, knowing good and evil.”
6หญิงนั้นเห็นว่าผลจากต้นไม้นั้นน่ากิน ดูสวยงาม และน่าปรารถนาเพราะจะทำให้มีปัญญา เธอจึงเด็ดผลมากิน แล้วแบ่งให้สามีที่อยู่กับเธอ เขาก็กินด้วย
6When the woman saw that the tree was good for food and pleasing to the eyes, and that it was desirable for obtaining wisdom, she took the fruit and ate it. She also gave some to her husband who was with her, and he ate it.
7แล้วตาของทั้งสองก็เปิดออก พวกเขารู้ว่าตัวเองเปลือยกาย จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเข้าด้วยกันทำเป็นเครื่องนุ่งห่ม
7And the eyes of both of them were opened, and they knew that they were naked; so they sewed together fig leaves and made coverings for themselves.
8เมื่อได้ยินเสียงก้าวเดินของพระเจ้ายาห์เวห์ในสวนยามลมเย็น ชายกับภรรยาก็ซ่อนตัวจากเบื้องหน้าพระเจ้ายาห์เวห์อยู่ท่ามกลางต้นไม้ในสวน
8Then the man and his wife heard the voice of the LORD God walking in the garden in the breeze of the day, and they hid themselves from the presence of the LORD God among the trees of the garden.
9พระเจ้ายาห์เวห์เรียกชายคนนั้นว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน?”
9But the LORD God called out to the man, “Where are you?”
10ชายตอบว่า “ได้ยินเสียงของพระองค์ในสวน ก็กลัวเพราะเปลือยกายอยู่ เลยซ่อนตัว”
10“I heard Your voice in the garden,” he replied, “and I was afraid because I was naked; so I hid myself.”
11พระเจ้าถามว่า “ใครบอกเจ้าว่าเจ้าเปลือยกาย? เจ้าได้กินผลจากต้นไม้ที่เราสั่งห้ามไว้หรือ?”
11“Who told you that you were naked?” asked the LORD God. “Have you eaten from the tree of which I commanded you not to eat?”
12ชายตอบว่า “ผู้หญิงที่พระองค์ให้มาอยู่ด้วยเอาผลจากต้นนั้นให้ผม ผมก็เลยกิน”
12And the man answered, “The woman whom You gave me, she gave me fruit from the tree, and I ate it.”
13พระเจ้ายาห์เวห์ถามหญิงนั้นว่า “เจ้าทำอะไรลงไป?” หญิงนั้นตอบว่า “งูหลอกฉัน ฉันก็เลยกิน”
13Then the LORD God said to the woman, “What is this you have done?” “The serpent deceived me,” she replied, “and I ate.”
14พระเจ้ายาห์เวห์กล่าวกับงูว่า “เพราะเจ้าทำเช่นนี้ เจ้าจึงถูกสาปยิ่งกว่าปศุสัตว์ทั้งหมด และสัตว์ในทุ่งทุกชนิด เจ้าจะเลื้อยด้วยท้อง และกินฝุ่นตลอดชีวิต
14So the LORD God said to the serpent: “Because you have done this, cursed are you above all livestock and every beast of the field! On your belly will you go, and dust you will eat, all the days of your life.
15เราจะทำให้เจ้ากับหญิงนี้เป็นศัตรูกัน และให้เชื้อสายของเจ้ากับเชื้อสายของนางเป็นศัตรูกัน เขาจะทำให้หัวเจ้าบาดเจ็บ ส่วนเจ้าจะทำให้ส้นเท้าของเขาบาดเจ็บ”
15And I will put enmity between you and the woman, and between your seed and her seed. He will crush your head, and you will strike his heel.”
16พระองค์กล่าวกับหญิงนั้นว่า “เราจะทำให้ความเจ็บปวดในการคลอดลูกของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก เจ้าจะคลอดลูกด้วยความเจ็บปวด เจ้าจะปรารถนาสามีของเจ้า และเขาจะปกครองเจ้า”
16To the woman He said: “I will sharply increase your pain in childbirth; in pain you will bring forth children. Your desire will be for your husband, and he will rule over you.”
17พระองค์กล่าวกับอาดัมว่า “เจ้าฟังคำภรรยาของเจ้า และกินผลจากต้นไม้ ซึ่งเราเคยสั่งห้ามไว้ว่า ‘ห้ามกินผลจากต้นนั้น’ เพราะเหตุนี้ ดินจึงถูกสาปเพราะเจ้า เจ้าจะตรากตรำหากินจากดินนี้ตลอดชีวิต
17And to Adam He said: “Because you have listened to the voice of your wife and have eaten from the tree of which I commanded you not to eat, cursed is the ground because of you; through toil you will eat of it all the days of your life.
18ดินจะงอกทั้งหนามและพืชมีหนามขึ้นมาให้เจ้า และเจ้าจะกินพืชในทุ่ง
18Both thorns and thistles it will yield for you, and you will eat the plants of the field.
19เจ้าจะกินขนมปังด้วยหยาดเหงื่อบนใบหน้า จนกว่าจะกลับคืนสู่ดิน เพราะเจ้ามาจากดิน เจ้าเป็นฝุ่น และเจ้าจะกลับเป็นฝุ่นอีก”
19By the sweat of your brow you will eat your bread, until you return to the ground— because out of it were you taken. For dust you are, and to dust you shall return.”
20ชายคนนั้นตั้งชื่อภรรยาว่าเอวา เพราะเธอจะเป็นแม่ของคนทุกคนที่มีชีวิต
20And Adam named his wife Eve, because she would be the mother of all the living.
21พระเจ้ายาห์เวห์ทำเสื้อผ้าจากหนังสัตว์ให้อาดัมและภรรยา แล้วสวมให้พวกเขา
21And the LORD God made garments of skin for Adam and his wife, and He clothed them.
22พระเจ้ายาห์เวห์กล่าวว่า “ดูสิ มนุษย์กลายเป็นเหมือนหนึ่งในพวกเราแล้ว คือรู้จักดีและชั่ว ทีนี้ ถ้าเขายื่นมือไปเอาผลจากต้นไม้แห่งชีวิตมากินด้วย แล้วมีชีวิตตลอดไป—”
22Then the LORD God said, “Behold, the man has become like one of Us, knowing good and evil. And now, lest he reach out his hand and take also from the tree of life, and eat, and live forever...”
23พระเจ้ายาห์เวห์จึงส่งเขาออกจากสวนเอเดน ให้ไปเพาะปลูกดินที่เขามาจาก
23Therefore the LORD God banished him from the Garden of Eden to work the ground from which he had been taken.
24พระองค์ขับมนุษย์ออกไป แล้วตั้งเครูบิม ไว้ทางตะวันออกของสวนเอเดน พร้อมดาบเพลิงที่หมุนไปได้ทุกทิศ เพื่อเฝ้าทางไปยังต้นไม้แห่งชีวิต
24So He drove out the man and stationed cherubim on the east side of the Garden of Eden, along with a whirling sword of flame to guard the way to the tree of life.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.