ปฐมกาล 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1ทูตสวรรค์สององค์มาถึงโสโดมตอนเย็น โลทนั่งอยู่ที่ประตูเมืองโสโดม เมื่อเห็นพวกเขาเขาก็ลุกไปต้อนรับแล้วก้มหน้าลงถึงพื้น
1فَجَاءَ ٱلْمَلَاكَانِ إِلَى سَدُومَ مَسَاءً، وَكَانَ لُوطٌ جَالِسًا فِي بَابِ سَدُومَ. فَلَمَّا رَآهُمَا لُوطٌ قَامَ لِٱسْتِقْبَالِهِمَا، وَسَجَدَ بِوَجْهِهِ إِلَى ٱلْأَرْضِ.
2พูดว่า“ท่านทั้งสองขอเชิญมาพักที่บ้านของคนรับใช้คนนี้สักคืนล้างเท้าแล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยเดินทางต่อ” พวกเขาตอบว่า“ไม่ เราจะค้างคืนที่ถนน”
2وَقَالَ: «يَا سَيِّدَيَّ، مِيلَا إِلَى بَيْتِ عَبْدِكُمَا وَبِيتَا وَٱغْسِلَا أَرْجُلَكُمَا، ثُمَّ تُبَكِّرَانِ وَتَذْهَبَانِ فِي طَرِيقِكُمَا». فَقَالَا: «لَا، بَلْ فِي ٱلسَّاحَةِ نَبِيتُ».
3แต่โลทรบเร้าหนักเข้าพวกเขาจึงไปกับเขาและเข้าบ้าน โลทจัดอาหารเลี้ยงและอบขนมปังไร้เชื้อให้แล้วพวกเขาก็กิน
3فَأَلَحَّ عَلَيْهِمَا جِدًّا، فَمَالَا إِلَيْهِ وَدَخَلَا بَيْتَهُ، فَصَنَعَ لَهُمَا ضِيَافَةً وَخَبَزَ فَطِيرًا فَأَكَلَا.
4ก่อนที่พวกเขาจะเข้านอนชายในเมืองโสโดมทั้งเด็กหนุ่มและคนแก่คือคนจากทุกส่วนของเมืองมาล้อมบ้าน
4وَقَبْلَمَا ٱضْطَجَعَا أَحَاطَ بِٱلْبَيْتِ رِجَالُ ٱلْمَدِينَةِ، رِجَالُ سَدُومَ، مِنَ ٱلْحَدَثِ إِلَى ٱلشَّيْخِ، كُلُّ ٱلشَّعْبِ مِنْ أَقْصَاهَا.
5พวกเขาร้องเรียกโลทว่า“ผู้ชายที่มาหาเจ้าคืนนี้อยู่ไหนพาออกมาให้พวกเราจะได้หลับนอนกับพวกเขา”
5فَنَادَوْا لُوطًا وَقَالُوا لَهُ: «أَيْنَ ٱلرَّجُلَانِ ٱللَّذَانِ دَخَلَا إِلَيْكَ ٱللَّيْلَةَ؟ أَخْرِجْهُمَا إِلَيْنَا لِنَعْرِفَهُمَا».
6โลทออกไปหาพวกเขาทางประตูแล้วปิดประตูไว้ข้างหลัง
6فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ لُوطٌ إِلَى ٱلْبَابِ وَأَغْلَقَ ٱلْبَابَ وَرَاءَهُ
7เขาพูดว่า“พี่น้องทั้งหลายขออย่าทำชั่วแบบนี้เลย
7وَقَالَ: «لَا تَفْعَلُوا شَرًّا يَا إِخْوَتِي.
8ผมมีลูกสาวที่ยังเป็นสาวพรหมจารีสองคนผมจะพาพวกเธอออกมาจะทำกับพวกเธออย่างไรก็ได้ตามที่พวกคุณเห็นสมควรแต่อย่าทำอะไรชายเหล่านี้เลยเพราะพวกเขาเข้ามาพึ่งชายคาบ้านผม”
8هُوَذَا لِي ٱبْنَتَانِ لَمْ تَعْرِفَا رَجُلًا. أُخْرِجُهُمَا إِلَيْكُمْ فَٱفْعَلُوا بِهِمَا كَمَا يَحْسُنُ فِي عُيُونِكُمْ. وَأَمَّا هَذَانِ ٱلرَّجُلَانِ فَلَا تَفْعَلُوا بِهِمَا شَيْئًا، لِأَنَّهُمَا قَدْ دَخَلَا تَحْتَ ظِلِّ سَقْفِي».
9พวกเขาตะโกนว่า“ถอยไป!”แล้วพูดกันว่า“คนนี้มาอยู่เป็นคนต่างถิ่นแท้ๆยังจะตั้งตัวเป็นผู้พิพากษาอีก ตอนนี้พวกเราจะทำกับเจ้าให้หนักกว่าที่จะทำกับพวกนั้น!” พวกเขาเบียดโลทอย่างแรงและเข้าไปใกล้จะพังประตู
9فَقَالُوا: «ٱبْعُدْ إِلَى هُنَاكَ». ثُمَّ قَالُوا: «جَاءَ هَذَا ٱلْإِنْسَانُ لِيَتَغَرَّبَ، وَهُوَ يَحْكُمُ حُكْمًا. ٱلْآنَ نَفْعَلُ بِكَ شَرًّا أَكْثَرَ مِنْهُمَا». فَأَلَحُّوا عَلَى ٱلْرَّجُلِ لُوطٍ جِدًّا وَتَقَدَّمُوا لِيُكَسِّرُوا ٱلْبَابَ،
10แต่ชายสองคนนั้นยื่นมือออกมาดึงโลทเข้าบ้านแล้วปิดประตู
10فَمَدَّ ٱلرَّجُلَانِ أَيْدِيَهُمَا وَأَدْخَلَا لُوطًا إِلَيْهِمَا إِلَى ٱلْبَيْتِ وَأَغْلَقَا ٱلْبَابَ.
11พวกเขาทำให้ชายที่อยู่หน้าประตูบ้านตาบอดทั้งผู้น้อยผู้ใหญ่จนทุกคนหาประตูกันจนหมดแรง
11وَأَمَّا ٱلرِّجَالُ ٱلَّذِينَ عَلَى بَابِ ٱلْبَيْتِ فَضَرَبَاهُمْ بِٱلْعَمَى، مِنَ ٱلصَّغِيرِ إِلَى ٱلْكَبِيرِ، فَعَجِزُوا عَنْ أَنْ يَجِدُوا ٱلْبَابَ.
12ชายสองคนถามโลทว่า“เจ้ายังมีใครอยู่ที่นี่อีกไหม ลูกเขย ลูกชาย ลูกสาวหรือใครก็ตามที่เป็นคนของเจ้าในเมืองนี้พาพวกเขาออกไปจากที่นี่
12وَقَالَ ٱلرَّجُلَانِ لِلُوطٍ: «مَنْ لَكَ أَيْضًا هَهُنَا؟ أَصْهَارَكَ وَبَنِيكَ وَبَنَاتِكَ وَكُلَّ مَنْ لَكَ فِي ٱلْمَدِينَةِ، أَخْرِجْ مِنَ ٱلْمَكَانِ،
13เพราะเราจะทำลายที่แห่งนี้ เสียงร้องกล่าวโทษคนที่นี่ดังมากต่อหน้าพระยาห์เวห์จนพระยาห์เวห์ส่งเรามาทำลายเมืองนี้”
13لِأَنَّنَا مُهْلِكَانِ هَذَا ٱلْمَكَانَ، إِذْ قَدْ عَظُمَ صُرَاخُهُمْ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، فَأَرْسَلَنَا ٱلرَّبُّ لِنُهْلِكَهُ».
14โลทจึงออกไปพูดกับชายที่หมั้นหมายจะแต่งงานกับลูกสาวของเขาว่า“ลุกขึ้น ออกจากที่นี่เร็ว พระยาห์เวห์กำลังจะทำลายเมืองนี้!” แต่ชายเหล่านั้นคิดว่าโลทล้อเล่น
14فَخَرَجَ لُوطٌ وَكَلَّمَ أَصْهَارَهُ ٱلْآخِذِينَ بَنَاتِهِ وَقَالَ: «قُومُوا ٱخْرُجُوا مِنْ هَذَا ٱلْمَكَانِ، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ مُهْلِكٌ ٱلْمَدِينَةَ». فَكَانَ كَمَازِحٍ فِي أَعْيُنِ أَصْهَارِهِ.
15พอรุ่งเช้าทูตสวรรค์ก็เร่งโลทว่า“ลุกขึ้นพาภรรยากับลูกสาวสองคนที่อยู่ที่นี่ไปเดี๋ยวนี้ไม่อย่างนั้นเจ้าจะถูกกวาดไปพร้อมกับเมืองนี้เพราะความผิดของมัน”
15وَلَمَّا طَلَعَ ٱلْفَجْرُ كَانَ ٱلْمَلَاكَانِ يُعَجِّلَانِ لُوطًا قَائِلَيْنِ: «قُمْ خُذِ ٱمْرَأَتَكَ وَٱبْنَتَيْكَ ٱلْمَوْجُودَتَيْنِ لِئَلَّا تَهْلِكَ بِإِثْمِ ٱلْمَدِينَةِ».
16แต่โลทยังชักช้าชายสองคนจึงจับมือโลทมือภรรยาของเขาและมือลูกสาวทั้งสองเพราะพระยาห์เวห์เมตตาเขาแล้วพาพวกเขาออกไปไว้นอกเมือง
16وَلَمَّا تَوَانَى، أَمْسَكَ ٱلرَّجُلَانِ بِيَدِهِ وَبِيَدِ ٱمْرَأَتِهِ وَبِيَدِ ٱبْنَتَيْهِ، لِشَفَقَةِ ٱلرَّبِّ عَلَيْهِ، وَأَخْرَجَاهُ وَوَضَعَاهُ خَارِجَ ٱلْمَدِينَةِ.
17เมื่อพาพวกเขาออกมาแล้วคนหนึ่งพูดว่า“หนีเอาชีวิตรอด อย่าหันกลับไปมองและอย่าหยุดที่ไหนในที่ราบ หนีไปบนภูเขาไม่อย่างนั้นจะถูกกวาดไปด้วย!”
17وَكَانَ لَمَّا أَخْرَجَاهُمْ إِلَى خَارِجٍ أَنَّهُ قَالَ: «ٱهْرُبْ لِحَيَاتِكَ. لَا تَنْظُرْ إِلَى وَرَائِكَ، وَلَا تَقِفْ فِي كُلِّ ٱلدَّائِرَةِ. ٱهْرُبْ إِلَى ٱلْجَبَلِ لِئَلَّا تَهْلِكَ».
18โลทตอบว่า“ท่านขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย
18فَقَالَ لَهُمَا لُوطٌ: «لَا يَا سَيِّدُ.
19ท่านกรุณารับผมผู้เป็นคนรับใช้ไว้ด้วยดีและแสดงความเมตตาต่อผมอย่างมากด้วยการช่วยชีวิตผมไว้แต่ผมหนีไปถึงภูเขาไม่ไหวเกรงว่าภัยจะตามทันแล้วผมจะตาย
19هُوَذَا عَبْدُكَ قَدْ وَجَدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ، وَعَظَّمْتَ لُطْفَكَ ٱلَّذِي صَنَعْتَ إِلَيَّ بِٱسْتِبْقَاءِ نَفْسِي، وَأَنَا لَا أَقْدِرُ أَنْ أَهْرُبَ إِلَى ٱلْجَبَلِ لَعَلَّ ٱلشَّرَّ يُدْرِكُنِي فَأَمُوتَ.
20มีเมืองเล็กๆอยู่ใกล้ๆพอจะหนีไปถึง ขอให้ผมหนีไปที่นั่นเถอะ เมืองนั้นเล็กนิดเดียวไม่ใช่หรือ แล้วผมจะรอดชีวิต”
20هُوَذَا ٱلْمَدِينَةُ هَذِهِ قَرِيبَةٌ لِلْهَرَبِ إِلَيْهَا وَهِيَ صَغِيرَةٌ. أَهْرُبُ إِلَى هُنَاكَ. أَلَيْسَتْ هِيَ صَغِيرَةً؟ فَتَحْيَا نَفْسِي».
21เขาตอบว่า“เรื่องนี้เราก็ยอมตามคำขอของเจ้าเราจะไม่ทำลายเมืองที่เจ้าพูดถึง
21فَقَالَ لَهُ: «إِنِّي قَدْ رَفَعْتُ وَجْهَكَ فِي هَذَا ٱلْأَمْرِ أَيْضًا، أَنْ لَا أَقْلِبَ ٱلْمَدِينَةَ ٱلَّتِي تَكَلَّمْتَ عَنْهَا.
22รีบหนีไปที่นั่น เพราะเราทำอะไรไม่ได้จนกว่าเจ้าจะไปถึง” เพราะเหตุนี้เมืองนั้นจึงได้ชื่อว่าโซอาร์
22أَسْرِعِ ٱهْرُبْ إِلَى هُنَاكَ لِأَنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَفْعَلَ شَيْئًا حَتَّى تَجِيءَ إِلَى هُنَاكَ». لِذَلِكَ دُعِيَ ٱسْمُ ٱلْمَدِينَةِ «صُوغَرَ».
23ดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือแผ่นดินแล้วตอนโลทมาถึงโซอาร์
23وَإِذْ أَشْرَقَتِ ٱلشَّمْسُ عَلَى ٱلْأَرْضِ دَخَلَ لُوطٌ إِلَى صُوغَرَ،
24แล้วพระยาห์เวห์ให้กำมะถันกับไฟจากพระยาห์เวห์ตกลงมาเหนือโสโดมกับโกโมราห์จากท้องฟ้า
24فَأَمْطَرَ ٱلرَّبُّ عَلَى سَدُومَ وَعَمُورَةَ كِبْرِيتًا وَنَارًا مِنْ عِنْدِ ٱلرَّبِّ مِنَ ٱلسَّمَاءِ.
25พระองค์ทำลายล้างเมืองเหล่านั้นทั้งที่ราบชาวเมืองทั้งหมดและพืชที่งอกจากดิน
25وَقَلَبَ تِلْكَ ٱلْمُدُنَ، وَكُلَّ ٱلدَّائِرَةِ، وَجَمِيعَ سُكَّانِ ٱلْمُدُنِ، وَنَبَاتِ ٱلْأَرْضِ.
26แต่ภรรยาของโลทซึ่งอยู่ข้างหลังเขาหันกลับไปมองแล้วกลายเป็นเสาเกลือ
26وَنَظَرَتِ ٱمْرَأَتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَصَارَتْ عَمُودَ مِلْحٍ.
27เช้าตรู่อับราฮัมกลับไปยังที่ที่เขาเคยยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์
27وَبَكَّرَ إِبْرَاهِيمُ فِي ٱلْغَدِ إِلَى ٱلْمَكَانِ ٱلَّذِي وَقَفَ فِيهِ أَمَامَ ٱلرَّبِّ،
28เขามองไปทางโสโดมโกโมราห์และดินแดนทั่วที่ราบก็เห็นควันจากดินแดนนั้นลอยขึ้นเหมือนควันจากเตาไฟ
28وَتَطَلَّعَ نَحْوَ سَدُومَ وَعَمُورَةَ، وَنَحْوَ كُلِّ أَرْضِ ٱلدَّائِرَةِ، وَنَظَرَ وَإِذَا دُخَانُ ٱلْأَرْضِ يَصْعَدُ كَدُخَانِ ٱلْأَتُونِ.
29เมื่อพระเจ้าทำลายเมืองต่างๆในที่ราบพระเจ้าระลึกถึงอับราฮัมและนำโลทออกจากท่ามกลางการทำลายล้างเมื่อพระองค์ทำลายเมืองที่โลทอาศัยอยู่
29وَحَدَثَ لَمَّا أَخْرَبَ ٱللهُ مُدُنَ ٱلدَّائِرَةِ أَنَّ ٱللهَ ذَكَرَ إِبْرَاهِيمَ، وَأَرْسَلَ لُوطًا مِنْ وَسَطِ ٱلِٱنْقِلَابِ. حِينَ قَلَبَ ٱلْمُدُنَ ٱلَّتِي سَكَنَ فِيهَا لُوطٌ.
30โลทออกจากโซอาร์ขึ้นไปอยู่บนภูเขาพร้อมลูกสาวสองคนเพราะเขากลัวจะอยู่ในโซอาร์ เขากับลูกสาวทั้งสองอาศัยอยู่ในถ้ำ
30وَصَعِدَ لُوطٌ مِنْ صُوغَرَ وَسَكَنَ فِي ٱلْجَبَلِ، وَٱبْنَتَاهُ مَعَهُ، لِأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَسْكُنَ فِي صُوغَرَ. فَسَكَنَ فِي ٱلْمَغَارَةِ هُوَ وَٱبْنَتَاهُ.
31ลูกสาวคนโตพูดกับน้องว่า“พ่อของเราแก่แล้วและไม่มีผู้ชายคนใดในแผ่นดินที่จะมาหลับนอนกับเราตามวิถีของคนทั่วโลก
31وَقَالَتِ ٱلْبِكْرُ لِلصَّغِيرَةِ: «أَبُونَا قَدْ شَاخَ، وَلَيْسَ فِي ٱلْأَرْضِ رَجُلٌ لِيَدْخُلَ عَلَيْنَا كَعَادَةِ كُلِّ ٱلْأَرْضِ.
32มาเถอะเราให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นแล้วไปหลับนอนกับพ่อเพื่อจะรักษาสายตระกูลของพ่อไว้”
32هَلُمَّ نَسْقِي أَبَانَا خَمْرًا وَنَضْطَجِعُ مَعَهُ، فَنُحْيِي مِنْ أَبِينَا نَسْلًا».
33คืนนั้นพวกเธอให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นแล้วลูกสาวคนโตเข้าไปหลับนอนกับพ่อ โลทไม่รู้เลยว่าเธอมานอนเมื่อไรหรือลุกไปเมื่อไร
33فَسَقَتَا أَبَاهُمَا خَمْرًا فِي تِلْكَ ٱللَّيْلَةِ، وَدَخَلَتِ ٱلْبِكْرُ وَٱضْطَجَعَتْ مَعَ أَبِيهَا، وَلَمْ يَعْلَمْ بِٱضْطِجَاعِهَا وَلَا بِقِيَامِهَا.
34วันต่อมาลูกสาวคนโตพูดกับน้องว่า“เมื่อคืนฉันหลับนอนกับพ่อแล้ว คืนนี้เราให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นอีก เธอเข้าไปหลับนอนกับพ่อเพื่อเราจะรักษาสายตระกูลของพ่อไว้”
34وَحَدَثَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ ٱلْبِكْرَ قَالَتْ لِلصَّغِيرَةِ: «إِنِّي قَدِ ٱضْطَجَعْتُ ٱلْبَارِحَةَ مَعَ أَبِي. نَسْقِيهِ خَمْرًا ٱللَّيْلَةَ أَيْضًا فَٱدْخُلِي ٱضْطَجِعِي مَعَهُ، فَنُحْيِيَ مِنْ أَبِينَا نَسْلًا».
35คืนนั้นพวกเธอให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นอีก ลูกสาวคนเล็กเข้าไปหลับนอนกับพ่อและเขาไม่รู้เลยว่าเธอมานอนเมื่อไรหรือลุกไปเมื่อไร
35فَسَقَتَا أَبَاهُمَا خَمْرًا فِي تِلْكَ ٱللَّيْلَةِ أَيْضًا، وَقَامَتِ ٱلصَّغِيرَةُ وَٱضْطَجَعَتْ مَعَهُ، وَلَمْ يَعْلَمْ بِٱضْطِجَاعِهَا وَلَا بِقِيَامِهَا،
36ดังนั้นลูกสาวทั้งสองของโลทจึงตั้งครรภ์กับพ่อของตน
36فَحَبِلَتِ ٱبْنَتَا لُوطٍ مِنْ أَبِيهِمَا.
37ลูกสาวคนโตคลอดลูกชายและตั้งชื่อว่าโมอับ เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวโมอับจนถึงทุกวันนี้
37فَوَلَدَتِ ٱلْبِكْرُ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ «مُوآبَ»، وَهُوَ أَبُو ٱلْمُوآبِيِّينَ إِلَى ٱلْيَوْمِ.
38ลูกสาวคนเล็กก็คลอดลูกชายและตั้งชื่อว่าเบนอัมมี เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวอัมโมนจนถึงทุกวันนี้
38وَٱلصَّغِيرَةُ أَيْضًا وَلَدَتِ ٱبْنًا وَدَعَتِ ٱسْمَهُ «بِنْ عَمِّي»، وَهُوَ أَبُو بَنِي عَمُّونَ إِلَى ٱلْيَوْمِ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.