ปฐมกาล 28
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1อิสอัคเรียกยาโคบมาอวยพรเขาและกำชับว่า“อย่าแต่งงานกับผู้หญิงชาวคานาอัน
1فَدَعَا إِسْحَاقُ يَعْقُوبَ وَبَارَكَهُ، وَأَوْصَاهُ وَقَالَ لَهُ: «لَا تَأْخُذْ زَوْجَةً مِنْ بَنَاتِ كَنْعَانَ.
2ไปปัดดานอารัมไปบ้านเบธูเอลพ่อของแม่และหาภรรยาจากลูกสาวของลาบันซึ่งเป็นพี่น้องกับแม่
2قُمِ ٱذْهَبْ إِلَى فَدَّانِ أَرَامَ، إِلَى بَيْتِ بَتُوئِيلَ أَبِي أُمِّكَ، وَخُذْ لِنَفْسِكَ زَوْجَةً مِنْ هُنَاكَ، مِنْ بَنَاتِ لَابَانَ أَخِي أُمِّكَ.
3ขอพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์อวยพรลูกให้ลูกมีลูกดกเพิ่มจำนวนจนกลายเป็นกลุ่มชนหลายชนชาติ
3وَٱللهُ ٱلْقَدِيرُ يُبَارِكُكَ، وَيَجْعَلُكَ مُثْمِرًا، وَيُكَثِّرُكَ فَتَكُونُ جُمْهُورًا مِنَ ٱلشُّعُوبِ.
4ขอพระองค์มอบพรของอับราฮัมให้ลูกและลูกหลานเพื่อให้ลูกได้ครอบครองดินแดนที่ลูกอาศัยเป็นคนต่างถิ่นซึ่งพระเจ้ามอบให้อับราฮัม”
4وَيُعْطِيكَ بَرَكَةَ إِبْرَاهِيمَ لَكَ وَلِنَسْلِكَ مَعَكَ، لِتَرِثَ أَرْضَ غُرْبَتِكَ ٱلَّتِي أَعْطَاهَا ٱللهُ لِإِبْرَاهِيمَ».
5แล้วอิสอัคก็ส่งยาโคบไปยาโคบเดินทางไปปัดดานอารัมหาลาบันลูกชายของเบธูเอลชาวซีเรียซึ่งเป็นพี่น้องกับเรเบคาห์แม่ของยาโคบและเอซาว
5فَصَرَفَ إِسْحَاقُ يَعْقُوبَ فَذَهَبَ إِلَى فَدَّانِ أَرَامَ، إِلَى لَابَانَ بْنِ بَتُوئِيلَ ٱلْأَرَامِيِّ، أَخِي رِفْقَةَ أُمِّ يَعْقُوبَ وَعِيسُوَ.
6เอซาวเห็นว่าอิสอัคอวยพรยาโคบและส่งเขาไปปัดดานอารัมเพื่อหาภรรยาที่นั่นและตอนอวยพรก็กำชับว่า“อย่าแต่งงานกับผู้หญิงชาวคานาอัน”
6فَلَمَّا رَأَى عِيسُو أَنَّ إِسْحَاقَ بَارَكَ يَعْقُوبَ وَأَرْسَلَهُ إِلَى فَدَّانِ أَرَامَ لِيَأْخُذَ لِنَفْسِهِ مِنْ هُنَاكَ زَوْجَةً، إِذْ بَارَكَهُ وَأَوْصَاهُ قَائِلًا: «لَا تَأْخُذْ زَوْجَةً مِنْ بَنَاتِ كَنْعَانَ».
7เอซาวเห็นว่ายาโคบเชื่อฟังพ่อแม่และเดินทางไปปัดดานอารัม
7وَأَنَّ يَعْقُوبَ سَمِعَ لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ وَذَهَبَ إِلَى فَدَّانِ أَرَامَ،.
8เอซาวจึงรู้ว่าผู้หญิงชาวคานาอันไม่เป็นที่พอใจของอิสอัคพ่อของเขา
8رَأَى عِيسُو أَنَّ بَنَاتِ كَنْعَانَ شِرِّيرَاتٌ فِي عَيْنَيْ إِسْحَاقَ أَبِيهِ،
9เขาจึงไปหาอิชมาเอลและนอกจากภรรยาที่มีอยู่แล้วก็แต่งงานกับมาหะลัทลูกสาวของอิชมาเอลบุตรของอับราฮัมมาหะลัทเป็นพี่น้องคนหนึ่งของเนบาโยท
9فَذَهَبَ عِيسُو إِلَى إِسْمَاعِيلَ وَأَخَذَ مَحْلَةَ بِنْتَ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، أُخْتَ نَبَايُوتَ، زَوْجَةً لَهُ عَلَى نِسَائِهِ.
10ยาโคบออกจากเบเออร์เชบามุ่งหน้าไปฮาราน
10فَخَرَجَ يَعْقُوبُ مِنْ بِئْرِ سَبْعٍ وَذَهَبَ نَحْوَ حَارَانَ.
11เมื่อมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งเขาพักค้างคืนเพราะดวงอาทิตย์ตกแล้วเขาหยิบก้อนหินก้อนหนึ่งที่นั่นมาหนุนศีรษะแล้วนอนหลับในที่นั้น
11وَصَادَفَ مَكَانًا وَبَاتَ هُنَاكَ لِأَنَّ ٱلشَّمْسَ كَانَتْ قَدْ غَابَتْ، وَأَخَذَ مِنْ حِجَارَةِ ٱلْمَكَانِ وَوَضَعَهُ تَحْتَ رَأْسِهِ، فَٱضْطَجَعَ فِي ذَلِكَ ٱلْمَكَانِ.
12เขาฝันเห็นบันไดตั้งอยู่บนแผ่นดินปลายบันไดสูงถึงท้องฟ้าและมีทูตสวรรค์ของพระเจ้ากำลังขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้น
12وَرَأَى حُلْمًا، وَإِذَا سُلَّمٌ مَنْصُوبَةٌ عَلَى ٱلْأَرْضِ وَرَأْسُهَا يَمَسُّ ٱلسَّمَاءَ، وَهُوَذَا مَلَائِكَةُ ٱللهِ صَاعِدَةٌ وَنَازِلَةٌ عَلَيْهَا.
13แล้วพระยาห์เวห์ยืนอยู่เหนือบันไดและกล่าวว่า“เราเป็นพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัมพ่อของเจ้าและพระเจ้าของอิสอัคดินแดนที่เจ้านอนอยู่นี้เราจะมอบให้เจ้าและลูกหลานของเจ้า
13وَهُوَذَا ٱلرَّبُّ وَاقِفٌ عَلَيْهَا، فَقَالَ: «أَنَا ٱلرَّبُّ إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ أَبِيكَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ. ٱلْأَرْضُ ٱلَّتِي أَنْتَ مُضْطَجِعٌ عَلَيْهَا أُعْطِيهَا لَكَ وَلِنَسْلِكَ.
14ลูกหลานของเจ้าจะมากเหมือนฝุ่นบนแผ่นดินและจะกระจายออกไปทางตะวันตกตะวันออกเหนือและใต้ทุกครอบครัวบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านทางเจ้าและลูกหลานของเจ้า
14وَيَكُونُ نَسْلُكَ كَتُرَابِ ٱلْأَرْضِ، وَتَمْتَدُّ غَرْبًا وَشَرْقًا وَشَمَالًا وَجَنُوبًا، وَيَتَبَارَكُ فِيكَ وَفِي نَسْلِكَ جَمِيعُ قَبَائِلِ ٱلْأَرْضِ.
15เราอยู่กับเจ้าจะคุ้มครองเจ้าไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหนและจะพาเจ้ากลับมายังดินแดนนี้เราจะไม่ทอดทิ้งเจ้าจนกว่าจะทำทุกสิ่งที่เราพูดไว้กับเจ้าให้สำเร็จ”
15وَهَا أَنَا مَعَكَ، وَأَحْفَظُكَ حَيْثُمَا تَذْهَبُ، وَأَرُدُّكَ إِلَى هَذِهِ ٱلْأَرْضِ، لِأَنِّي لَا أَتْرُكُكَ حَتَّى أَفْعَلَ مَا كَلَّمْتُكَ بِهِ».
16ยาโคบตื่นจากหลับแล้วพูดว่า“พระยาห์เวห์อยู่ในที่นี้จริงๆแต่ฉันไม่รู้เลย”
16فَٱسْتَيْقَظَ يَعْقُوبُ مِنْ نَوْمِهِ وَقَالَ: «حَقًّا إِنَّ ٱلرَّبَّ فِي هَذَا ٱلْمَكَانِ وَأَنَا لَمْ أَعْلَمْ!».
17เขารู้สึกเกรงกลัวและพูดว่า“สถานที่นี้น่าเกรงขามจริงๆที่นี่คือบ้านของพระเจ้าและนี่คือประตูสวรรค์”
17وَخَافَ وَقَالَ: «مَا أَرْهَبَ هَذَا ٱلْمَكَانَ! مَا هَذَا إِلَا بَيْتُ ٱللهِ، وَهَذَا بَابُ ٱلسَّمَاءِ».
18เช้าตรู่ยาโคบลุกขึ้นหยิบก้อนหินที่ใช้หนุนศีรษะมาตั้งขึ้นเป็นเสาหินแล้วเทน้ำมันลงบนยอดเสาหิน
18وَبَكَّرَ يَعْقُوبُ فِي ٱلصَّبَاحِ وَأَخَذَ ٱلْحَجَرَ ٱلَّذِي وَضَعَهُ تَحْتَ رَأْسِهِ وَأَقَامَهُ عَمُودًا، وَصَبَّ زَيْتًا عَلَى رَأْسِهِ.
19เขาตั้งชื่อสถานที่นั้นว่าเบเทลแต่เดิมเมืองนั้นชื่อว่าลูส
19وَدَعَا ٱسْمَ ذَلِكَ ٱلْمَكَانِ «بَيْتَ إِيلَ»، وَلَكِنِ ٱسْمُ ٱلْمَدِينَةِ أَوَّلًا كَانَ لُوزَ.
20ยาโคบกล่าวคำปฏิญาณว่า“ถ้าพระเจ้าอยู่กับฉันคุ้มครองฉันตลอดทางที่ไปให้ขนมปังกินและเสื้อผ้าใส่
20وَنَذَرَ يَعْقُوبُ نَذْرًا قَائِلًا: «إِنْ كَانَ ٱللهُ مَعِي، وَحَفِظَنِي فِي هَذَا ٱلطَّرِيقِ ٱلَّذِي أَنَا سَائِرٌ فِيهِ، وَأَعْطَانِي خُبْزًا لِآكُلَ وَثِيَابًا لِأَلْبَسَ،
21จนฉันกลับมาถึงบ้านพ่ออย่างปลอดภัยและพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าของฉัน
21وَرَجَعْتُ بِسَلَامٍ إِلَى بَيْتِ أَبِي، يَكُونُ ٱلرَّبُّ لِي إِلَهًا،
22ก้อนหินที่ฉันตั้งเป็นเสาหินนี้ก็จะเป็นบ้านของพระเจ้าและทุกสิ่งที่พระองค์ให้ฉันฉันจะถวายหนึ่งในสิบแด่พระองค์อย่างแน่นอน”
22وَهَذَا ٱلْحَجَرُ ٱلَّذِي أَقَمْتُهُ عَمُودًا يَكُونُ بَيْتَ ٱللهِ، وَكُلُّ مَا تُعْطِينِي فَإِنِّي أُعَشِّرُهُ لَكَ».
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.