ปฐมกาล
Chapter 45
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 45

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1โยเซฟ​กลั้น​อารมณ์​ไว้​ต่อ​หน้า​คน​ที่​ยืน​อยู่​รอบ​ตัว​ไม่​ไหว​อีก​แล้ว จึง​ร้อง​สั่ง​ว่า “ให้​ทุก​คน​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่!” ไม่​มี​คน​อื่น​อยู่​กับ​เขา​เมื่อ​โยเซฟ​เปิดเผย​ตัว​กับ​พวก​พี่​ชาย
1فَلَمْ يَسْتَطِعْ يُوسُفُ أَنْ يَضْبِطَ نَفْسَهُ لَدَى جَمِيعِ ٱلْوَاقِفِينَ عِنْدَهُ فَصَرَخَ: «أَخْرِجُوا كُلَّ إِنْسَانٍ عَنِّي». فَلَمْ يَقِفْ أَحَدٌ عِنْدَهُ حِينَ عَرَّفَ يُوسُفُ إِخْوَتَهُ بِنَفْسِهِ.
2เขา​ร้องไห้​เสียงดัง​จน​ชาว​อียิปต์​ได้ยิน และ​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์​ก็​ได้ยิน​ด้วย
2فَأَطْلَقَ صَوْتَهُ بِٱلْبُكَاءِ، فَسَمِعَ ٱلْمِصْرِيُّونَ وَسَمِعَ بَيْتُ فِرْعَوْنَ.
3โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่​ชาย​ว่า “ผม​คือ​โยเซฟ! พ่อ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไหม?” พวก​พี่​ชาย​ตอบ​อะไร​ไม่​ได้ เพราะ​ตก​ตะลึง​กลัว​เมื่อ​อยู่​ต่อ​หน้า​เขา
3وَقَالَ يُوسُفُ لِإِخْوَتِهِ: «أَنَا يُوسُفُ. أَحَيٌّ أَبِي بَعْدُ؟» فَلَمْ يَسْتَطِعْ إِخْوَتُهُ أَنْ يُجِيبُوهُ، لِأَنَّهُمُ ٱرْتَاعُوا مِنْهُ.
4โยเซฟ​จึง​พูด​ว่า “พวก​พี่​เข้า​มา​ใกล้​ผม​หน่อย” พวก​เขา​เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​โยเซฟ​พูด​ว่า “ผม​คือ​โยเซฟ น้อง​ชาย​ที่​พวก​พี่​ขาย​มา​อียิปต์
4فَقَالَ يُوسُفُ لِإِخْوَتِهِ: «تَقَدَّمُوا إِلَيَّ». فَتَقَدَّمُوا. فَقَالَ: «أَنَا يُوسُفُ أَخُوكُمُ ٱلَّذِي بِعْتُمُوهُ إِلَى مِصْرَ.
5ตอน​นี้​อย่า​เสียใจ​หรือ​โกรธ​ตัวเอง​ที่​ขาย​ผม​มา​ที่​นี่​เลย เพราะ​พระเจ้า​ส่ง​ผม​มาก่อ​นพ​วก​พี่​เพื่อ​รักษา​ชีวิต​คน​ไว้
5وَٱلْآنَ لَا تَتَأَسَّفُوا وَلَا تَغْتَاظُوا لِأَنَّكُمْ بِعْتُمُونِي إِلَى هُنَا، لِأَنَّهُ لِٱسْتِبْقَاءِ حَيَاةٍ أَرْسَلَنِيَ ٱللهُ قُدَّامَكُمْ.
6ความ​อดอยาก​เกิด​ขึ้น​ใน​แผ่นดิน​นี้​มา 2 ปี​แล้ว และ​ยัง​เหลือ​อีก 5 ปี​ที่​ไม่​มี​การ​ไถ​หรือ​เก็บเกี่ยว
6لِأَنَّ لِلْجُوعِ فِي ٱلْأَرْضِ ٱلْآنَ سَنَتَيْنِ. وَخَمْسُ سِنِينَ أَيْضًا لَا تَكُونُ فِيهَا فَلَاحَةٌ وَلَا حَصَادٌ.
7พระเจ้า​ส่ง​ผม​มาก่อ​นพ​วก​พี่ เพื่อ​ให้​พวก​พี่​เหลือ​รอด​อยู่​ใน​แผ่นดิน และ​รักษา​ชีวิต​พวก​พี่​ไว้​ด้วย​การ​ช่วย​ให้​พ้น​ภัย​ครั้ง​ใหญ่
7فَقَدْ أَرْسَلَنِي ٱللهُ قُدَّامَكُمْ لِيَجْعَلَ لَكُمْ بَقِيَّةً فِي ٱلْأَرْضِ وَلِيَسْتَبْقِيَ لَكُمْ نَجَاةً عَظِيمَةً.
8เพราะ​ฉะนั้น​คน​ที่​ส่ง​ผม​มา​ที่​นี่​ไม่​ใช่​พวก​พี่ แต่​เป็น​พระเจ้า พระองค์​ทำให้​ผม​เป็น​เหมือน​พ่อ​ของ​ฟาโรห์ เป็น​เจ้านาย​เหนือ​ทุก​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ และ​เป็น​ผู้ปกครอง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์
8فَٱلْآنَ لَيْسَ أَنْتُمْ أَرْسَلْتُمُونِي إِلَى هُنَا بَلِ ٱللهُ. وَهُوَ قَدْ جَعَلَنِي أَبًا لِفِرْعَوْنَ وَسَيِّدًا لِكُلِّ بَيْتِهِ وَمُتَسَلِّطًا عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ.
9รีบ​กลับ​ขึ้น​ไป​หา​พ่อ แล้ว​บอก​ว่า ‘โยเซฟ​ลูก​ของ​พ่อ​พูด​อย่าง​นี้​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​เป็น​เจ้านาย​ทั่ว​อียิปต์​แล้ว ลง​มา​หา​ผม​เถอะ อย่า​ช้า​เลย
9أَسْرِعُوا وَٱصْعَدُوا إِلَى أَبِي وَقُولُوا لَهُ: هَكَذَا يَقُولُ ٱبْنُكَ يُوسُفُ: قَدْ جَعَلَنِيَ ٱللهُ سَيِّدًا لِكُلِّ مِصْرَ. اِنْزِلْ إِلَيَّ. لَا تَقِفْ.
10พ่อ​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โกเชน ใกล้​กับ​ผม ทั้ง​พ่อ ลูกหลาน ฝูง​แกะ ฝูง​โค และ​ทุก​อย่าง​ที่​พ่อ​มี
10فَتَسْكُنَ فِي أَرْضِ جَاسَانَ وَتَكُونَ قَرِيبًا مِنِّي، أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنُو بَنِيكَ وَغَنَمُكَ وَبَقَرُكَ وَكُلُّ مَا لَكَ.
11ผม​จะ​เลี้ยงดู​พ่อ​ที่​นั่น เพราะ​ยัง​เหลือ​ความ​อดอยาก​อีก 5 ปี ไม่​อย่าง​นั้น​พ่อ ครอบครัว และ​ทุก​อย่าง​ที่​พ่อ​มี​จะ​หมด​ตัว”’
11وَأَعُولُكَ هُنَاكَ، لِأَنَّهُ يَكُونُ أَيْضًا خَمْسُ سِنِينَ جُوعًا. لِئَلَّا تَفْتَقِرَ أَنْتَ وَبَيْتُكَ وَكُلُّ مَا لَكَ.
12พวก​พี่​เห็น​อยู่​กับ​ตา และ​เบนยามิน​น้อง​ของ​ผม​ก็​เห็น ว่า​ผม​กำลัง​พูด​กับ​พวก​พี่​ด้วย​ปาก​ของ​ผม​เอง
12وَهُوَذَا عْيُونُكُمْ تَرَى، وَعَيْنَا أَخِي بَنْيَامِينَ، أَنَّ فَمِي هُوَ ٱلَّذِي يُكَلِّمُكُمْ.
13พวก​พี่​ต้อง​เล่า​ให้​พ่อ​ฟัง​ถึง​เกียรติ​ทั้งหมด​ที่​ผม​มี​ใน​อียิปต์​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​พี่​ได้​เห็น แล้ว​รีบ​พา​พ่อ​ลง​มา​ที่​นี่”
13وَتُخْبِرُونَ أَبِي بِكُلِّ مَجْدِي فِي مِصْرَ وَبِكُلِّ مَا رَأَيْتُمْ، وَتَسْتَعْجِلُونَ وَتَنْزِلُونَ بِأَبِي إِلَى هُنَا».
14โยเซฟ​โผ​เข้า​กอด​คอ​เบนยามิน​น้อง​ชาย​และ​ร้องไห้ เบนยามิน​ก็​กอด​คอ​เขา​ร้องไห้
14ثُمَّ وَقَعَ عَلَى عُنُقِ بَنْيَامِينَ أَخِيهِ وَبَكَى، وَبَكَى بَنْيَامِينُ عَلَى عُنُقِهِ.
15โยเซฟ​จูบ​พวก​พี่​ชาย​ทุก​คน​และ​ร้องไห้​กับ​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​พวก​พี่​จึง​เริ่ม​พูด​คุย​กับ​เขา
15وَقَبَّلَ جَمِيعَ إِخْوَتِهِ وَبَكَى عَلَيْهِمْ. وَبَعْدَ ذَلِكَ تَكَلَّمَ إِخْوَتُهُ مَعَهُ.
16เมื่อ​ข่าว​ว่า “พี่น้อง​ของ​โยเซฟ​มา​แล้ว” ไป​ถึง​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ ฟาโรห์​กับ​คน​รับใช้​ต่าง​ก็​พอใจ
16وَسُمِعَ ٱلْخَبَرُ فِي بَيْتِ فِرْعَوْنَ، وَقِيلَ: «جَاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ». فَحَسُنَ فِي عَيْنَيْ فِرْعَوْنَ وَفِي عُيُونِ عَبِيدِهِ.
17ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “บอก​พวก​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ว่า ‘ทำ​อย่าง​นี้ บรรทุก​ของ​ขึ้น​สัตว์​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​เดินทาง​กลับ​ไป​แผ่นดิน​คานาอัน
17فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِيُوسُفَ: «قُلْ لِإِخْوَتِكَ: ٱفْعَلُوا هَذَا: حَمِّلُوا دَوَابَّكُمْ وَٱنْطَلِقُوا، ٱذْهَبُوا إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ.
18พา​พ่อ​และ​ครอบครัว​ของ​พวก​เจ้า​มา​หา​เรา เรา​จะ​ให้​สิ่ง​ดี​ที่สุด​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​แก่​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​ส่วน​ที่​อุดม​สมบูรณ์​ที่สุด​ของ​แผ่นดิน’
18وَخُذُوا أَبَاكُمْ وَبُيُوتَكُمْ وَتَعَالَوْا إِلَيَّ، فَأُعْطِيَكُمْ خَيْرَاتِ أَرْضِ مِصْرَ وَتَأْكُلُوا دَسَمَ ٱلْأَرْضِ.
19เจ้า​จง​บอก​พวก​เขา​ตาม​คำสั่ง​นี้​ด้วย​ว่า ‘เอา​เกวียน​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ไป​รับ​เด็กๆ ภรรยา และ​พ่อ​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​กลับ​มา
19فَأَنْتَ قَدْ أُمِرْتَ، ٱفْعَلُوا هَذَا: خُذُوا لَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ عَجَلَاتٍ لِأَوْلَادِكُمْ وَنِسَائِكُمْ، وَٱحْمِلُوا أَبَاكُمْ وَتَعَالَوْا.
20ไม่​ต้อง​เสียดาย​ข้าวของ​ที่​ทิ้ง​ไว้ เพราะ​สิ่ง​ดี​ที่สุด​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​จะ​เป็น​ของ​พวก​เจ้า’”
20وَلَا تَحْزَنْ عُيُونُكُمْ عَلَى أَثَاثِكُمْ، لِأَنَّ خَيْرَاتِ جَمِيعِ أَرْضِ مِصْرَ لَكُمْ».
21บุตร​ชาย​ของ​อิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม โยเซฟ​ให้​เกวียน​แก่​พวก​เขา​ตาม​คำสั่ง​ของ​ฟาโรห์ และ​ให้​เสบียง​สำหรับ​เดินทาง
21فَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ هَكَذَا. وَأَعْطَاهُمْ يُوسُفُ عَجَلَاتٍ بِحَسَبِ أَمْرِ فِرْعَوْنَ، وَأَعْطَاهُمْ زَادًا لِلطَّرِيقِ.
22เขา​ให้​เสื้อผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน​แก่​แต่ละ​คน แต่​ให้​เบนยามิน​เงิน 300 ชิ้น​กับ​เสื้อผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน 5 ชุด
22وَأَعْطَى كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ حُلَلَ ثِيَابٍ، وَأَمَّا بَنْيَامِينُ فَأَعْطَاهُ ثَلَاثَ مِئَةٍ مِنَ ٱلْفِضَّةِ وَخَمْسَ حُلَلِ ثِيَابٍ.
23ส่วน​ของ​ที่​ส่ง​ให้​พ่อ​มี​ลา 10 ตัว​บรรทุก​ของ​ดี​จาก​อียิปต์ และ​ลา​ตัวเมีย 10 ตัว​บรรทุก​ข้าว ขนม​ปัง และ​เสบียง​สำหรับ​พ่อ​ระหว่าง​ทาง
23وَأَرْسَلَ لِأَبِيهِ هَكَذَا: عَشْرَةَ حَمِيرٍ حَامِلَةً مِنْ خَيْرَاتِ مِصْرَ، وَعَشَرَ أُتُنٍ حَامِلَةً حِنْطَةً، وَخُبْزًا وَطَعَامًا لِأَبِيهِ لِأَجْلِ ٱلطَّرِيقِ.
24แล้ว​โยเซฟ​ส่ง​พวก​พี่​ชาย​กลับ​ไป ก่อน​ออก​เดินทาง​เขา​บอก​ว่า “อย่า​ทะเลาะ​กัน​ระหว่าง​ทาง​นะ”
24ثُمَّ صَرَفَ إِخْوَتَهُ فَٱنْطَلَقُوا، وَقَالَ لَهُمْ: «لَا تَتَغَاضَبُوا فِي ٱلطَّرِيقِ».
25พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์​กลับ​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​คานาอัน​หา​ยาโคบ​พ่อ​ของ​ตน
25فَصَعِدُوا مِنْ مِصْرَ وَجَاءُوا إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ، إِلَى يَعْقُوبَ أَبِيهِمْ.
26แล้ว​บอก​ว่า “โยเซฟ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ และ​เขา​เป็น​ผู้ปกครอง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์” ยาโคบ​ใจ​หาย​จน​แทบ​หมดแรง เพราะ​ไม่​เชื่อ​พวก​เขา
26وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: «يُوسُفُ حَيٌّ بَعْدُ، وَهُوَ مُتَسَلِّطٌ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ». فَجَمَدَ قَلْبُهُ لِأَنَّهُ لَمْ يُصَدِّقْهُمْ.
27แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เล่า​คำ​ทุก​อย่าง​ที่​โยเซฟ​ฝาก​มา และ​ยาโคบ​เห็น​เกวียน​ที่​โยเซฟ​ส่ง​มา​รับ ใจ​ของ​ยาโคบ​พ่อ​ของ​พวก​เขา​ก็​กลับ​ฟื้น​ขึ้น
27ثُمَّ كَلَّمُوهُ بِكُلِّ كَلَامِ يُوسُفَ ٱلَّذِي كَلَّمَهُمْ بِهِ، وَأَبْصَرَ ٱلْعَجَلَاتِ ٱلَّتِي أَرْسَلَهَا يُوسُفُ لِتَحْمِلَهُ. فَعَاشَتْ رُوحُ يَعْقُوبَ أَبِيهِمْ.
28อิสราเอล​พูด​ว่า “พอ​แล้ว! โยเซฟ​ลูก​ของ​ฉัน​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ฉัน​จะ​ไป​หา​เขา​ให้​เห็น​กับ​ตา​ก่อน​ตาย”
28فَقَالَ إِسْرَائِيلُ: «كَفَى! يُوسُفُ ٱبْنِي حَيٌّ بَعْدُ. أَذْهَبُ وَأَرَاهُ قَبْلَ أَنْ أَمُوتَ».

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.