ปฐมกาล 45
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1โยเซฟกลั้นอารมณ์ไว้ต่อหน้าคนที่ยืนอยู่รอบตัวไม่ไหวอีกแล้ว จึงร้องสั่งว่า “ให้ทุกคนออกไปจากที่นี่!” ไม่มีคนอื่นอยู่กับเขาเมื่อโยเซฟเปิดเผยตัวกับพวกพี่ชาย
1Joseph long khaw amah taengkah aka pai boeih taengah thiim uh ham a coeng voelpawt vaengah, “Hlang boeih loh kai taeng lamkah nong uh,” tila pang. Te dongah a taengkah hlang tloe aka pai te a om pawt vaengah Joseph loh a manuca rhoek taengah amah kawng te a phoe.
2เขาร้องไห้เสียงดังจนชาวอียิปต์ได้ยิน และคนในสำนักของฟาโรห์ก็ได้ยินด้วย
2Te vaengah rhahnah neh a ol a huel. Te dongah Egypt rhoek loh a yaak uh tih Pharaoh im long khaw a yaak.
3โยเซฟพูดกับพวกพี่ชายว่า “ผมคือโยเซฟ! พ่อยังมีชีวิตอยู่ไหม?” พวกพี่ชายตอบอะไรไม่ได้ เพราะตกตะลึงกลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา
3Te vaengah Joseph loh a manuca rhoek la, “Kai he Joseph ni. A pa hing pueng a?,” a ti nah. Tedae anih hmuh ah a manuca rhoek te let uh tih doo uh thai pawh.
4โยเซฟจึงพูดว่า “พวกพี่เข้ามาใกล้ผมหน่อย” พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วโยเซฟพูดว่า “ผมคือโยเซฟ น้องชายที่พวกพี่ขายมาอียิปต์
4Te vaengah Joseph loh a manuca rhoek la, “Kai taengla bet ha thoeih uh lah,” a ti nah tih a thoeih uh hatah, “Kai Joseph he na manuca ni. Kai he Egypt la nan yoih uh.
5ตอนนี้อย่าเสียใจหรือโกรธตัวเองที่ขายผมมาที่นี่เลย เพราะพระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่เพื่อรักษาชีวิตคนไว้
5Tedae hinglu hlawtnah ham Pathen loh nangmih hmai ah kai n'tueih coeng dongah kai nan yoih uh te namamih kah mik dongah na ngaihlih sak uh boel lamtah sai boeh.
6ความอดอยากเกิดขึ้นในแผ่นดินนี้มา 2 ปีแล้ว และยังเหลืออีก 5 ปีที่ไม่มีการไถหรือเก็บเกี่ยว
6Tahae lamkah khokha kum loh kho khui ah om vetih kum nga ngawn tah lotawn cangah mueh la om pueng ni.
7พระเจ้าส่งผมมาก่อนพวกพี่ เพื่อให้พวกพี่เหลือรอดอยู่ในแผ่นดิน และรักษาชีวิตพวกพี่ไว้ด้วยการช่วยให้พ้นภัยครั้งใหญ่
7Tedae diklai ah a meet la nangmih te n'hoep phoeiah loeihnah tanglue neh nangmih te hing sak ham ni nangmih hmai ah Pathen loh kai n'tueih.
8เพราะฉะนั้นคนที่ส่งผมมาที่นี่ไม่ใช่พวกพี่ แต่เป็นพระเจ้า พระองค์ทำให้ผมเป็นเหมือนพ่อของฟาโรห์ เป็นเจ้านายเหนือทุกคนในสำนักของฟาโรห์ และเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์
8Te dongah nangmih loh hela kai nan tueih uh moenih. Tedae Pathen loh kai he Pharaoh napa lam khaw, amah im pum kah boei lam khaw, Egypt kho tom aka taemrhai ham khaw, n'khueh.
9รีบกลับขึ้นไปหาพ่อ แล้วบอกว่า ‘โยเซฟลูกของพ่อพูดอย่างนี้ว่า “พระเจ้าทำให้ผมเป็นเจ้านายทั่วอียิปต์แล้ว ลงมาหาผมเถอะ อย่าช้าเลย
9A pa taengah a loe la cet uh lamtah, 'Na capa Joseph te Pathen loh Egypt pum kah boei la a khueh coeng,'. Uelh mueh la kai taengah na suntla uh tih,
10พ่อจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน ใกล้กับผม ทั้งพ่อ ลูกหลาน ฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่พ่อมี
10kamah neh a yoei la om ham Goshen kho ah a pa namah khaw, na ca rhoek khaw, na ca rhoek kah a ca rhoek patoeng khaw, na boiva khaw, na saelhung neh na taengkah aka om boeih te khaw kho na sak uh bitni.
11ผมจะเลี้ยงดูพ่อที่นั่น เพราะยังเหลือความอดอยากอีก 5 ปี ไม่อย่างนั้นพ่อ ครอบครัว และทุกอย่างที่พ่อมีจะหมดตัว”’
11Khokha he kum nga a om pueng dongah nangmih te kan cangbam bitni. Namah khaw, na im khaw na taengkah aka om boeih khaw tal ve,’ a ti,’ ti nah.
12พวกพี่เห็นอยู่กับตา และเบนยามินน้องของผมก็เห็น ว่าผมกำลังพูดกับพวกพี่ด้วยปากของผมเอง
12Tahae ah kamah ka neh nangmih taengah ka thui he nangmih mik neh ka mana Benjamin mik loh rhep a hmuh he.
13พวกพี่ต้องเล่าให้พ่อฟังถึงเกียรติทั้งหมดที่ผมมีในอียิปต์และทุกสิ่งที่พวกพี่ได้เห็น แล้วรีบพาพ่อลงมาที่นี่”
13Egypt ah kai, thangpomnah cungkuem neh nan hmuh uh boeih te a pa taengah puen uh lamtah a pa te pahoi tlek han khuen uh,” a ti nah.
14โยเซฟโผเข้ากอดคอเบนยามินน้องชายและร้องไห้ เบนยามินก็กอดคอเขาร้องไห้
14Te phoeiah a mana Benjamin te a rhawn ah a kop tih rhap. Benjamin long khaw a rhawn ah a kop tih rhap van.
15โยเซฟจูบพวกพี่ชายทุกคนและร้องไห้กับพวกเขา หลังจากนั้นพวกพี่จึงเริ่มพูดคุยกับเขา
15A manuca rhoek te rhip a mok tih a rhah thil. Te phoei daengah a manuca rhoek loh anih taengah cal uh.
16เมื่อข่าวว่า “พี่น้องของโยเซฟมาแล้ว” ไปถึงสำนักของฟาโรห์ ฟาโรห์กับคนรับใช้ต่างก็พอใจ
16Tedae Joseph kah a manuca rhoek halo uh a ti te Pharaoh im loh olthang a yaak vaengah Pharaoh mik ah khaw, a sal rhoek mik ah khaw cop.
17ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “บอกพวกพี่น้องของเจ้าว่า ‘ทำอย่างนี้ บรรทุกของขึ้นสัตว์ของพวกเจ้า แล้วเดินทางกลับไปแผ่นดินคานาอัน
17Te dongah Pharaoh loh Joseph taengah, “He tlam he saii mai. Na manuca rhoek la, 'Na rhamsa neh sawn uh lamtah Kanaan kho la bal uh ngawn.
18พาพ่อและครอบครัวของพวกเจ้ามาหาเรา เราจะให้สิ่งดีที่สุดในแผ่นดินอียิปต์แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้กินส่วนที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของแผ่นดิน’
18Na pa te khaw, na imkhui khaw, lo uh lamtah kai taengla han khuen uh. Nangmih te Egypt khohmuen kah a thennah kam paek vetih lai men te na caak uh bitni.
19เจ้าจงบอกพวกเขาตามคำสั่งนี้ด้วยว่า ‘เอาเกวียนจากแผ่นดินอียิปต์ไปรับเด็กๆ ภรรยา และพ่อของพวกเจ้า แล้วกลับมา
19Te phoeiah namah loh uen lamtah saii. Na ca rhoek ham khaw, na yuu rhoek ham khaw, na pa te khaw lo uh. Te phoeiah na bal uh vaengkah ham leng te Egypt kho lamloh namah neh puei uh.
20ไม่ต้องเสียดายข้าวของที่ทิ้งไว้ เพราะสิ่งดีที่สุดทั่วแผ่นดินอียิปต์จะเป็นของพวกเจ้า’”
20Egypt khohmuen kah a thennah boeih he nangmih ham coeng dongah na hnopai khaw na mik dongah rhen boeh,’ ti nah,” a ti nah.
21บุตรชายของอิสราเอลก็ทำตาม โยเซฟให้เกวียนแก่พวกเขาตามคำสั่งของฟาโรห์ และให้เสบียงสำหรับเดินทาง
21Te dongah Isreal ca rhoek loh a saii uh tih Pharaoh kah olpaek vanbangla amih te Joseph loh leng a paek. Te phoeiah amih te longpueng ham lampu khaw a paek.
22เขาให้เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนแก่แต่ละคน แต่ให้เบนยามินเงิน 300 ชิ้นกับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน 5 ชุด
22Amih ham thovaelnah himbai te khat khat rhip a paek tih Benjamin te tah tangka ya thum neh himbai thovaelnah ham yung nga a paek.
23ส่วนของที่ส่งให้พ่อมีลา 10 ตัวบรรทุกของดีจากอียิปต์ และลาตัวเมีย 10 ตัวบรรทุกข้าว ขนมปัง และเสบียงสำหรับพ่อระหว่างทาง
23A napa ham khaw Egypt kah a thennah aka phuei laak pumrha, cang, caak neh a napa ham longpueng kah lampu aka phuei laaknu pumrha te a pat pah.
24แล้วโยเซฟส่งพวกพี่ชายกลับไป ก่อนออกเดินทางเขาบอกว่า “อย่าทะเลาะกันระหว่างทางนะ”
24Tedae a manuca rhoek te a tueih tih a hlah uh vaengah amih te, “Longpueng ah tlai uh boeh ne,” a ti nah.
25พวกเขาออกจากอียิปต์กลับขึ้นไปยังแผ่นดินคานาอันหายาโคบพ่อของตน
25Te phoeiah Egypt lamkah Kanaan kho la cet uh tih a napa Jakob te a paan uh.
26แล้วบอกว่า “โยเซฟยังมีชีวิตอยู่ และเขาเป็นผู้ปกครองทั่วแผ่นดินอียิปต์” ยาโคบใจหายจนแทบหมดแรง เพราะไม่เชื่อพวกเขา
26Te phoeiah Jakob taengah, “Joseph hing pueng tih anih loh Egypt kho boeih a taem a rhai,” tila a puen pa uh. Tedae a lungbuei a lungmit coeng tih amih te tangnah pawh.
27แต่เมื่อพวกเขาเล่าคำทุกอย่างที่โยเซฟฝากมา และยาโคบเห็นเกวียนที่โยเซฟส่งมารับ ใจของยาโคบพ่อของพวกเขาก็กลับฟื้นขึ้น
27Tedae Joseph loh amih taengah a thui olka boeih te Jakob taengah a thui pa uh tih amah aka phuei ham Joseph kah a pat leng te a hmuh vaengah a napa Jakob kah a mueihla koep hing.
28อิสราเอลพูดว่า “พอแล้ว! โยเซฟลูกของฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะไปหาเขาให้เห็นกับตาก่อนตาย”
28Te daengah Israel loh, “Rhoek saeh, ka ca Joseph a hing pueng te ka duek hlanah ka cet vetih a muei ka hmu dae ni,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.