เยเรมีย์ 1
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1นี่คือถ้อยคำของเยเรมีย์ บุตรฮิลคียาห์ ปุโรหิตคนหนึ่งในอานาโธท ในดินแดนเบนยามิน
1Benjamin kho Anathoth kah Khosoih Hilkiah capa Jeremiah kah ol;
2คำจากพระยาห์เวห์ มาถึงเขาในรัชสมัยโยสิยาห์ บุตรอาโมน กษัตริย์ยูดาห์ ในปีที่สิบสามแห่งรัชกาล
2Judah manghai Amon capa Josiah a manghai tue vaengkah kum hlai thum dongah anih taengah BOEIPA ol a om pah.
3คำนั้นยังมาถึงเขาในรัชสมัยเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ต่อเนื่องไปจนสิ้นปีที่สิบเอ็ดแห่งรัชกาลเศเดคียาห์ บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ จนถึงเมื่อเยรูซาเล็มถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยในเดือนที่ห้า
3Judah manghai Josiah capa Jehoiakim tue neh Judah manghai Josiah capa Zedekiah kah kum hlai khat thok tih a hla nga dongkah Jerusalem a khum duela om pueng.
4คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
4Te vaengah BOEIPA ol tah kai taengah om tih,
5“ก่อนเราปั้นเจ้าในครรภ์ เราก็รู้จักเจ้าแล้ว ก่อนเจ้าเกิด เราได้แยกเจ้าไว้ให้บริสุทธิ์ เราได้แต่งตั้งเจ้าเป็นผู้เผยพระวจนะแก่ชนชาติต่าง ๆ”
5“Nang he bungko khuiah kan hlinsai khaw kan hlinsai hlan ah nang kan ming coeng. Bung khui lamkah na thoeng hlan ah nang kan ciim tih namtom rhoek ham tonghma la nang kang khueh coeng,” a ti.
6ข้าพเจ้าทูลว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าไม่รู้จะพูดอย่างไร เพราะข้าพเจ้าเป็นเด็ก”
6Te vaengah, “Ya-oe ka Boeipa Yahovah aih khaw, kai camoe loh thui ham khaw ka ming moenih he,” ka ti nah.
7แต่พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อย่าพูดว่า ‘ข้าพเจ้าเป็นเด็ก’ เราส่งเจ้าไปหาใคร เจ้าก็ต้องไป เราสั่งให้พูดอะไร เจ้าก็ต้องพูด
7Tedae BOEIPA loh kai te, “Ka camoe,” ti boeh. Hlang boeih taengah nang kan tueih vanbangla cet lamtah nang kang uen te boeih thui.
8อย่ากลัวพวกเขา เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้พ้นภัย” พระยาห์เวห์กล่าว
8Amih maelhmai te rhih boeh, nang huul hamla namah taengah kai ka om. BOEIPA kah olphong ni.
9แล้วพระยาห์เวห์ยื่นมือมาแตะปากข้าพเจ้า แล้วพระยาห์เวห์กล่าวว่า “นี่ เราใส่ถ้อยคำของเราไว้ในปากเจ้าแล้ว
9BOEIPA loh a kut a yueng tih ka ka ham puei. Te phoeiah BOEIPA loh Kai taengah, “Na ka dongah ka ol kang khueh coeng he.
10นี่ วันนี้เราตั้งเจ้าไว้เหนือชนชาติและอาณาจักรต่าง ๆ เพื่อถอนราก รื้อทำลาย ทำลายล้างและโค่นลง เพื่อสร้างและปลูก”
10Tihnin namtom rhoek neh ram tom te phuk hamla, palet ham neh paltham sak ham, koengloeng ham, khoeng ham neh phung ham nang kan tuek he hmu laeh,” a ti.
11คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า “เยเรมีย์ เจ้าเห็นอะไร?” ข้าพเจ้าทูลว่า “ข้าพเจ้าเห็นกิ่งอัลมอนด์”
11Te phoeiah kai taengla BOEIPA ol ha om tih, “Jeremiah balae na hmuh,” a ti. Te dongah, “Noe kah a hlaeng ka hmuh,” ka ti nah.
12พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เจ้าเห็นถูกแล้ว เพราะเราเฝ้าดูถ้อยคำของเราเพื่อทำให้สำเร็จ”
12Te dongah BOEIPA loh kai te, “Na hmuh te thuem, kai tah ka ol bangla saii ham ka hak thil,” a ti.
13คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าเป็นครั้งที่สองว่า “เจ้าเห็นอะไร?” ข้าพเจ้าทูลว่า “ข้าพเจ้าเห็นหม้อใบใหญ่ที่กำลังเดือด เอียงออกจากทิศเหนือ”
13BOEIPA ol te ka taengah koep om tih, “Balae na hmuh,” a ti. Te dongah, “Am aka tlawk te ka hmuh tih a rhai te tlangpuei hmai la mael,” ka ti nah.
14พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ภัยร้ายจะปะทุจากทิศเหนือมาถึงทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้
14Te vaengah BOEIPA loh kai taengah, “Tlangpuei lamkah yoethaenah loh diklai khosa boeih te a phuh ni.
15จงฟัง เราจะเรียกทุกตระกูลของอาณาจักรทางเหนือมา” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาจะมา แต่ละคนจะตั้งบัลลังก์ที่ทางเข้าประตูเยรูซาเล็ม เพื่อต่อสู้กับกำแพงเมืองทุกด้าน และกับทุกเมืองของยูดาห์
15Kai loh tlangpuei ram kah huiko boeih te BOEIPA kah olphong dongla ka khue coeng he. Ha pawk uh vaengah a ngolkhoel te Jerusalem vongka kah thohka neh a kaepvai kah vongtung boeih, Judah khopuei tomah te khaw rhip a hol thil uh ni.
16เราจะประกาศคำพิพากษาลงโทษพวกเขาเพราะความชั่วทั้งหมด เพราะพวกเขาละทิ้งเรา เผาเครื่องหอมบูชาเทพเจ้าอื่น และกราบไหว้สิ่งที่มือตนเองทำขึ้น
16Amih te kamah kah laitloeknah ka thui pah ni. Amih kah boethae boeih neh kai n'hnoo uh tih pathen tloe rhoek taengah a phum uh. Te phoeiah amah kut dongkah bisai te a bawk uh.
17“ส่วนเจ้า จงรัดเข็มขัดที่เอว ลุกขึ้น และบอกพวกเขาทุกอย่างที่เราสั่ง อย่าหวาดหวั่นต่อหน้าพวกเขา มิฉะนั้นเราจะทำให้เจ้าหวาดหวั่นต่อหน้าพวกเขา
17Nang tah na cinghen te yen lamtah pai laeh. Kai loh nang kang uen boeih te amih taengah thui pah. Amih mikhmuh ah rhihyawp boeh namah te amih mikhmuh ah kang rhihyawp sak ve.
18นี่ วันนี้เราทำให้เจ้าเป็นเมืองที่มีป้อมปราการ เป็นเสาเหล็กและกำแพงทองสัมฤทธิ์ ยืนหยัดต่อสู้กับทั้งแผ่นดิน กับกษัตริย์ยูดาห์ กับขุนนาง กับปุโรหิต และกับประชาชนในแผ่นดิน
18Kai loh tihnin ah nang he hmuencak khopuei la, thi tung la, rhohum vongtung la Judah manghai rhoek kah khohmuen boeih, a mangpa rhoek, a khosoih rhoek, khohmuen kah pilnam taengah kang khueh coeng he.
19พวกเขาจะต่อสู้กับเจ้า แต่จะเอาชนะเจ้าไม่ได้ เพราะเราอยู่กับเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “เพื่อช่วยเจ้าให้พ้นภัย”
19Nang m'vathoh thil cakhaw nang te n'na uh mahpawh. Nang huul hamla nang taengah kamah ka om he BOEIPA kah olphong coeng ni,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.