เยเรมีย์ 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1BOEIPA taeng lamloh Jeremiah taengla ol ha pawk tih,
2“ลุกขึ้น ลงไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ ที่นั่นเราจะให้เจ้าได้ยินถ้อยคำของเรา”
2“Thoo lamtah amsai im la cet. Te vaengah ka ol he nang taengah pahoi kan yaak sak bini,” a ti.
3ข้าพเจ้าจึงลงไปที่บ้านช่างปั้นหม้อ เห็นเขากำลังทำงานบนแป้นหมุน
3Te dongah amsai im la pakcak ka suntlak vaengah amkhawn dongah bi tarha ana saii.
4เมื่อภาชนะที่เขาปั้นจากดินเสียรูปอยู่ในมือช่างปั้นหม้อ เขาก็ปั้นใหม่เป็นภาชนะอีกใบตามที่ตนเห็นดี
4Tedae amsai kut dongah amlai lamloh a saii am te vik rhek. Te dongah mael tih am tloe te a saii tih amsai mik dongah then a ti bangla a saii.
5คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
5Te phoeiah BOEIPA ol loh kai taengah ha pawk tih,
6“ชนอิสราเอล เราทำกับพวกเจ้าเหมือนช่างปั้นหม้อคนนี้ไม่ได้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “ดูเถิด ชนอิสราเอล พวกเจ้าอยู่ในมือเราเหมือนดินในมือช่างปั้นหม้อ
6Israel imkhui nangmih taengah he kah amsai bangla saii ham ka coeng moenih a? He tah BOEIPA kah olphong ni. Amsai kut kah amlai bangla nangmih Israel imkhui khaw kamah kut ah om van he.
7เมื่อใดเราประกาศถึงชนชาติหรืออาณาจักรหนึ่งว่าจะถอนราก รื้อและทำลาย
7Namtom neh ram he phuk ham khaw, palet ham neh milh sak ham khaw mikhaptok ah ka thui coeng.
8ถ้าชนชาติที่เราประกาศนั้นหันจากความชั่ว เราจะเปลี่ยนใจจากภัยร้ายที่คิดจะทำกับพวกเขา
8Namtom he a boethae lamloh a yut te ni amah taengah ka thui. Te daengah ni a soah boethae saii ham ka moeh te ko ka hlawt eh.
9เมื่อใดเราประกาศถึงชนชาติหรืออาณาจักรหนึ่งว่าจะสร้างและปลูก
9Namtom neh ram te thoh ham neh phung ham khaw mikhaptok ah ka thui coeng.
10ถ้าพวกเขาทำชั่วในสายตาของเรา ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา เราจะเปลี่ยนใจจากสิ่งดีที่พูดว่าจะให้พวกเขา
10Ka mikhmuh ah a thae a thae te a saii tih ka ol he hnatun pawh. A then ham a then la ka thui khaw ko ka hlawt ni.
11“บัดนี้ จงบอกชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เรากำลังเตรียมภัยร้ายและวางแผนต่อพวกเจ้า ทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วเดี๋ยวนี้ แก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำ”’
11Te dongah Judah hlang taeng neh Jerusalem khosa taengah voek laeh lamtah he he thui laeh. BOEIPA loh, “Nangmih ham yoethae ka hmoel tih nangmih ham kopoek ka moeh coeng he. Hlang loh a longpuei thae lamloh mael laeh saeh. Na longpuei neh na khoboe te dueng uh laeh.
12แต่พวกเขาพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ พวกเราจะทำตามแผนของตน แต่ละคนจะทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วของตน’”
12Tedae, 'Talsae la, kaimih kopoek hnukah ka pongpa uh bitni,’ a ti uh vetih hlang loh a lungbuei kah thinthahnah neh, 'A thae saii sih,’ a ti uh ni,'” a ti.
13เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงถามในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ว่า ‘ใครเคยได้ยินเรื่องอย่างนี้?’ สาวพรหมจารีอิสราเอลทำสิ่งน่าสยดสยองที่สุด
13Te dongah BOEIPA loh he ni a thui. Namtom taengah khaw dawt laeh. Israel oila loh rhih-om la mat a saii bang he unim aka ya?
14หิมะเลบานอนจะหายจากโขดหินในทุ่งหรือ? น้ำเย็นที่ไหลจากแดนไกลจะเหือดแห้งหรือ?
14Lebanon vuelsong hmuen kah lungpang lamloh a hawk tih kholong khosik kah aka long tui ke kak bal nim?
15เพราะชนชาติของเราลืมเรา เผาเครื่องหอมบูชาเทพเจ้าเท็จ พวกเขาถูกทำให้สะดุดในทางของตน ในทางเก่าแก่ จนไปเดินทางแยก ทางที่ไม่ได้สร้างไว้
15Ka pilnam loh kai n'hnilh tih a poeyoek la a phum uh. Te dongah a longpuei ah amamih paloe uh. Khosuen lamkat ah pongpa ham a hawn longpuei te picai uh pawh.
16เพื่อทำให้แผ่นดินของพวกเขาเป็นที่น่าตกตะลึง และเป็นที่ถูกเย้ยหยันตลอดไป ทุกคนที่เดินผ่านจะตกตะลึง และส่ายหน้า
16A khohmuen te imsuep la a khueh uh tih kumhal due a rhungnah om. Te te aka pah boeih khaw pong vetih a lu te a thuk ni.
17เราจะกระจายพวกเขาต่อหน้าศัตรูเหมือนลมตะวันออก เราจะหันหลังให้ ไม่หันหน้า ในวันที่พวกเขาประสบภัยพิบัติ
17Amih te a thunkha mikhmuh ah khothoeng yilh bangla a rhawn long ka taekyak ni. Amih kah rhainah khohnin ah amih te maelhmai ka tueng mahpawh.
18พวกเขาพูดว่า “มาเถิด! ให้พวกเราวางแผนต่อต้านเยเรมีย์ เพราะข้อบัญญัติจะไม่สูญไปจากปุโรหิต คำปรึกษาจะไม่สูญไปจากคนฉลาด และถ้อยคำจะไม่สูญไปจากผู้เผยพระวจนะ มาเถิด ให้พวกเราใช้ลิ้นโจมตีเขา อย่าฟังถ้อยคำของเขาสักคำ”
18Te vaengah, “Cet uh sih lamtah Jeremiah te kopoek neh moeh uh sih. Khosoih neh hlangcueih kah cilsuep dongah khaw, tonghma lamkah ol dongah khaw olkhueng he paltham mahpawh. Anih te ol nen khaw ngawn uh sih lamtah a thui boeih te hnatung uh boel sih,” a ti uh.
19พระยาห์เวห์ โปรดใส่ใจข้าพเจ้า ฟังเสียงคนที่โต้แย้งข้าพเจ้า
19BOEIPA aw kai taengkah he hnatung lamtah ka lungawn ol te ya lah.
20ควรตอบแทนความดีด้วยความชั่วหรือ? พวกเขาขุดหลุมดักชีวิตข้าพเจ้า โปรดระลึกว่าข้าพเจ้าเคยยืนต่อหน้าพระองค์พูดสิ่งดีเพื่อพวกเขาอย่างไร เพื่อให้ความเดือดดาลของพระองค์หันไปจากพวกเขา
20Ka hinglu ham vaam a vueh uh lalah a boethae te a then neh ka thuung venim? Na mikhmuh ah ka pai ham, amih yueng a then thui ham, na kosi te amih taeng lamloh a mael ham khaw poek lah.
21เพราะฉะนั้น โปรดมอบลูกของพวกเขาให้ความอดอยาก มอบพวกเขาไว้ใต้อำนาจดาบ ให้ภรรยาของพวกเขาไร้ลูกและเป็นม่าย ให้ผู้ชายถูกฆ่า ให้ชายหนุ่มถูกดาบฟันในศึก
21Te dongah a ca rhoek te khokha taengah pae tangloeng lamtah cunghang kut dongah khaw hawk laeh. A yuu rhoek te dueidah laemhong neh nuhmai la om uh saeh. A hlang rhoek te dueknah kah a ngawn la om uh saeh. Tongpang rhoek te caemtloek vaengah cunghang loh ngawn saeh.
22ให้มีเสียงร้องจากบ้านของพวกเขา เมื่อพระองค์นำกองทหารมาโจมตีทันที เพราะพวกเขาขุดหลุมจับข้าพเจ้า ซ่อนบ่วงดักเท้า
22Kai tuuk ham tah rhom te khaw vaam la a vueh uh tih ka kho ham khaw pael a tung uh dongah, amih ham caem buengrhuet na khuen pah vaengah a imkhui lamloh a pang uh ya saeh.
23แต่พระยาห์เวห์ พระองค์รู้แผนทั้งหมดที่พวกเขาคิดจะฆ่าข้าพเจ้า อย่ายกโทษความผิดของพวกเขา อย่าลบบาปของพวกเขาให้พ้นสายตาพระองค์ ให้พวกเขาถูกโค่นลงต่อหน้าพระองค์ โปรดจัดการพวกเขาในเวลาที่พระองค์โกรธ
23Tedae dueknah ham kai soah amih kah cilsuep boeih te BOEIPA namah loh na ming. Amih kathaesainah te dawth pah boel lamtah a tholhnah te na mikhmuh lamloh huih pah boeh. Na thintoek tue vaengah amih te saii lamtah na mikhmuh ah aka paloe la om rhoe om saeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.