เยเรมีย์ 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ในช่วงต้นรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ คำนี้มาจากพระยาห์เวห์ว่า
1Judah manghai Josiah capa Jehoiakim a manghai cuek vaengah he ol he BOEIPA taeng lamloh thui hamla ha pawk.
2“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘จงยืนในลานพระนิเวศของพระยาห์เวห์ พูดกับผู้คนจากทุกเมืองในยูดาห์ที่มานมัสการในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ บอกทุกคำที่เราสั่งให้เจ้าพูดกับพวกเขา อย่าละเว้นแม้แต่คำเดียว
2BOEIPA loh, “BOEIPA im kah vongup ah pai lamtah BOEIPA im ah bawk hamla aka pawk Judah khopuei boeih te thui pah. Amih taengah thui ham nang kang uen ol boeih tah ol te yuek boeh.
3พวกเขาอาจยอมฟัง และแต่ละคนหันกลับจากทางชั่ว เพื่อเราจะได้เปลี่ยนใจเรื่องภัยร้ายที่เราคิดจะให้เกิดกับพวกเขาเพราะความชั่วที่พวกเขาทำ’”
3A hnatun uh tih hlang loh a boethae longpuei lamloh mael uh khaming. Te daengah ni a khoboe thaenah hmai ah boethae neh amih saii ham ka moeh te ko ka hlawt eh.
4จงบอกพวกเขาว่า “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘หากพวกเจ้าไม่ฟังเรา ไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติที่เราวางไว้ตรงหน้าพวกเจ้า
4BOEIPA loh a thui he amih taengah thui pah. Nangmih mikhmuh ah kang khueh ka olkhueng dongah pongpa ham kai ol he na hnatun pawt atah,
5ไม่ฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของเรา ที่เราส่งมาหาพวกเจ้า เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าก็ไม่ฟัง
5Ka sal rhoek kah ol te hnatun sak ham kai loh nangmih taengah tonghma te kan tueih. Ka thoh neh kan tueih akhaw na yaak uh moenih.
6เราจะทำให้พระนิเวศนี้เป็นเหมือนชิโลห์ และทำให้เมืองนี้เป็นคำสาปแช่งสำหรับทุกชนชาติบนแผ่นดิน’”
6Te dongah he im he Shiloh bangla ka khueh vetih he khopuei rhoe he diklai namtom boeih taengah rhunkhuennah la ka khueh ni,” a ti.
7ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งหมดได้ยินเยเรมีย์กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
7Jeremiah loh BOEIPA im ah he ol a thui te khosoih rhoek, tonghma rhoek neh pilnam pum loh a yaak.
8เมื่อเยเรมีย์พูดทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์สั่งให้เขาพูดกับประชาชนทั้งหมดจบแล้ว ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งหมดก็จับตัวเขา พูดว่า “เจ้าต้องตายแน่!
8Pilnam boeih taengah thui ham BOEIPA loh a uen boeih thui ham khaw Jeremiah loh a bawt sak ham a om coeng. Te vaengah anih te khosoih rhoek, tonghma rhoek neh pilnam boeih loh a tuuk uh tih, “Duek khaw duek laeh.
9ทำไมเจ้าจึงเผยพระวจนะในนามพระยาห์เวห์ว่า ‘พระนิเวศนี้จะเป็นเหมือนชิโลห์ และเมืองนี้จะรกร้างไม่มีคนอาศัย’?” ประชาชนทั้งหมดเบียดเสียดล้อมเยเรมีย์อยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
9Balae tih BOEIPA ming neh na tonghma vaengah, “He im he Shiloh bangla om ni, he khopuei khaw khosa a om pawt la a khah ni, ' na ti,” a ti na uh. Te vaengah pilnam boeih loh Jeremiah te BOEIPA im ah a tingtun thil uh.
10เมื่อขุนนางของยูดาห์ได้ยินเรื่องเหล่านี้ พวกเขาขึ้นมาจากวังของกษัตริย์ถึงพระนิเวศของพระยาห์เวห์ และนั่งที่ทางเข้าประตูใหม่ของพระนิเวศของพระยาห์เวห์
10Te olka te Judah mangpa rhoek loh a yaak uh tih BOEIPA im kah manghai im lamloh cet uh. Te phoeiah BOEIPA vongka thai thohka ah ngol uh.
11ปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะกล่าวกับขุนนางและประชาชนทั้งหมดว่า “คนนี้สมควรตาย เพราะเขาพยากรณ์ต่อเมืองนี้ ดังที่พวกท่านได้ยินด้วยหูของตนเอง”
11Te phoeiah khosoih rhoek neh tonghma rhoek loh mangpa rhoek neh pilnam boeih taengah a thui uh tih, “Na hna neh na yaak uh bangla he khopuei a tonghma thil dongah he hlang ham laitloeknah tah dueknah ni aka om coeng,” a ti uh.
12เยเรมีย์จึงกล่าวกับขุนนางทั้งหมดและประชาชนทั้งหมดว่า “พระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้ามาพยากรณ์ต่อพระนิเวศนี้และต่อเมืองนี้ ด้วยถ้อยคำทั้งหมดที่พวกท่านได้ยิน
12Tedae Jeremiah loh mangpa boeih taeng neh pilnam boeih taengah a thui pah tih, “He im neh he khopuei he tonghma thil ham ni BOEIPA loh kai tueih. Tekah ol cungkuem te na yaak uh coeng.
13ดังนั้นบัดนี้จงแก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำของพวกท่าน เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน แล้วพระยาห์เวห์จะเปลี่ยนใจไม่ให้ภัยร้ายที่พระองค์ประกาศเกิดขึ้นกับพวกท่าน
13Na longpuei neh na khoboe te tlaih uh laeh lamtah BOEIPA na Pathen ol te hnatun uh. Te daengah ni nangmih taengah a thui bangla yoethae kawng te BOEIPA loh ko a hlawt eh.
14ส่วนข้าพเจ้า ดูเถิด ข้าพเจ้าอยู่ในมือพวกท่านแล้ว จงทำกับข้าพเจ้าตามที่พวกท่านเห็นว่าดีและถูกต้อง
14Kai aih he, nangmih kut dongkah kai aih he. Then na ti bangla, nangmih mik ah thuem na ti bangla kai taengah saii uh.
15แต่ขอให้รู้แน่ว่า หากพวกท่านฆ่าข้าพเจ้า พวกท่านจะนำความผิดฐานหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์มาสู่ตัวเอง มาสู่เมืองนี้และผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้ามาหาพวกท่านจริง ๆ เพื่อกล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้ให้พวกท่านได้ยิน”
15Tedae na ming khaw na ming uh coeng. Kai he nan duek sak uh cakhaw ommongsitoe thii te namamih long ni namamih so neh he khopuei so neh a khuikah khosa rhoek soah na khueh uh eh. He ol cungkuem he nangmih hna dongah thui ham ni BOEIPA loh kai he nangmih taengah oltak la n'tueih,” a ti nah.
16ขุนนางและประชาชนทั้งหมดจึงบอกปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะว่า “คนนี้ไม่สมควรตาย เพราะเขาพูดกับพวกเราในนามพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา”
16Te vaengah mangpa rhoek neh pilnam boeih loh khosoih rhoek taeng neh tonghma taengah, “Dueknah neh laitloeknah tah he kah hlang ham moenih, mamih kah Pathen BOEIPA ming neh mamih ham ni a thui,” a ti uh.
17ผู้อาวุโสของดินแดนนั้นบางคนจึงลุกขึ้นกล่าวกับประชาชนทั้งหมดที่ชุมนุมอยู่ว่า
17Khohmuen patong rhoek khui lamkah hlang rhoek te thoo uh tih pilnam hlangping boeih te a voek uh.
18“มีคาห์ชาวโมเรเชทเผยพระวจนะในสมัยเฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ เขากล่าวกับประชาชนยูดาห์ทั้งหมดว่า ‘พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “ศิโยนจะถูกไถเหมือนทุ่งนา เยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองซาก ภูเขาที่ตั้งพระนิเวศจะเป็นเหมือนที่สูงในป่า”’
18“Maikah, Judah manghai Hezekiah tue vaengah tonghma la aka om Morasthite Maikah loh, Judah pilnam boeih taengah a thui pah tih, 'Caempuei BOEIPA loh he ni a thui, Zion te lohma bangla a yoe ni. Jerusalem te lairhok la poeh vetih a im tlang te hmuensang duup la poeh ni,’ a ti.
19เฮเซคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ และชาวยูดาห์ทั้งหมดฆ่าเขาหรือ? กษัตริย์ไม่ได้ยำเกรงพระยาห์เวห์และวิงวอนขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์หรอกหรือ? แล้วพระยาห์เวห์ก็เปลี่ยนใจไม่ให้ภัยพิบัติที่พระองค์ประกาศเกิดขึ้นกับพวกเขา การทำเช่นนั้นก็เท่ากับพวกเราทำความชั่วอย่างใหญ่หลวงต่อตัวเอง!”
19Anih te Judah manghai Hezekiah neh Judah pum loh na duek rhoe na duek sak uh nama? BOEIPA te a rhih moenih a? BOEIPA maelhmai te a sak pah daengah ni amih taengah a thui yoethae kawng te BOEIPA loh ko a hlawt. Tedae boethae he mamih loh mamih kah hinglu soah ni muep n'saii uh coeng.
20ยังมีอีกคนหนึ่งที่เผยพระวจนะในนามพระยาห์เวห์ คืออุรียาห์ บุตรเชไมอาห์ จากคีริยาทเยอาริม เขาพยากรณ์ต่อเมืองนี้และต่อดินแดนนี้ด้วยถ้อยคำเหมือนเยเรมีย์ทุกประการ
20Hlang he Kiriathjearim lamloh Shemaiah capa Uriah khaw BOEIPA ming neh tonghma la om van. Te vaengah he khopuei neh he khohmuen taengah khaw Jeremiah ol bang boeih lam ni a tonghma thil coeng,” a ti nah.
21เมื่อกษัตริย์เยโฮยาคิม พร้อมกับนักรบผู้เก่งกล้าทั้งหมดและขุนนางทั้งหมด ได้ยินถ้อยคำของเขา กษัตริย์ก็หาทางฆ่าเขา แต่เมื่ออุรียาห์รู้เรื่อง เขากลัว จึงหนีไปอียิปต์
21Manghai Jehoiakim neh a hlangrhalh boeih long khaw, mangpa boeih long khaw anih ol te a yaak. Te dongah anih te duek sak ham manghai loh a tlap. Tedae Uriah loh a yaak vaengah a rhih. Te dongah yong tih Egypt la pawk.
22กษัตริย์เยโฮยาคิมจึงส่งเอลนาธัน บุตรอัคโบร์ และคนจำนวนหนึ่งไปกับเขาถึงอียิปต์
22Tedae manghai Jehoiakim loh Egypt hlang Akbor capa Elnathan neh amah taengkah hlang rhoek te Egypt la a thueih.
23พวกเขานำอุรียาห์ออกจากอียิปต์มาหากษัตริย์เยโฮยาคิม กษัตริย์ฆ่าเขาด้วยดาบและโยนศพลงในหลุมฝังศพของสามัญชน
23Te dongah Uriah te Egypt lamloh a khuen uh tih Jehoiakim manghai taengla a thak uh. Te phoeiah anih te cunghang neh a ngawn tih a rhok te pilnam koca kah phuel ah a voeih.
24แต่อาหิคัม บุตรชาฟาน คอยช่วยเหลือเยเรมีย์ จึงไม่มีใครมอบตัวเขาให้ประชาชนฆ่า
24Tedae Shaphan capa Ahikam kut he Jeremiah taengah om dae, anih duek sak ham pilnam kut dongah pae pawh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.