เยเรมีย์ 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมด โยฮานัน บุตรคาเรอาห์ เยซันยาห์ บุตรโฮชายาห์ และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด เข้ามาใกล้
1Caem mangpa boeih, Kareah capa Johanan, Hoshaiah capa Jezaniah neh pilnam he tanoe lamloh kangham duela boeih mop uh tih,
2และบอกเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า “โปรดรับคำวิงวอนของพวกเรา และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน เพื่อพวกเรา เพื่อผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดนี้ เพราะจากที่เคยมีมาก ตอนนี้พวกเราเหลือเพียงน้อยคน อย่างที่ท่านเห็นกับตา
2tonghma Jeremiah taengah, “Kaimih kah lungmacil he na mikhmuh ah buk mai saeh lamtah kaimih ham neh a meet boeih ham he BOEIPA na Pathen taengah thangthui laeh. Na mik loh a hmuh bangla mamih he hlangping lamloh hlangsi la n'cul coeng.
3เพื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน จะให้พวกเรารู้ทางที่ควรเดินและสิ่งที่ควรทำ”
3A longpuei ah pongpa ham neh a ol bangla saii ham te BOEIPA na Pathen loh kaimih taengah ha puen bitni,” a ti na uh.
4เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะจึงบอกว่า “ข้าพเจ้าได้ยินพวกท่านแล้ว จงฟัง ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ตามถ้อยคำของพวกท่าน ไม่ว่าพระยาห์เวห์ตอบพวกท่านเรื่องใด ข้าพเจ้าจะบอกพวกท่าน จะไม่ปิดบังสิ่งใดเลย”
4Te vaengah tonghma Jeremiah loh amih te, “Ka yaak ngawn ne, nangmih ol bangla BOEIPA na Pathen taengah ka thangthui ngawn, BOEIPA loh nangmih ham a thui ol te boeih ana om bitni. Nangmih taengah ka puen vetih nangmih ham ol ka tuem mahpawh,” a ti nah.
5พวกเขาจึงบอกเยเรมีย์ว่า “หากพวกเราไม่ทำตามถ้อยคำทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน ส่งท่านมาบอกพวกเรา ขอพระยาห์เวห์เป็นพยานที่สัตย์จริงและซื่อตรงท่ามกลางพวกเรา
5Te dongah amih loh Jeremiah taengah, “Mamih taengah oltak neh uepom laipai la BOEIPA he om saeh. BOEIPA na Pathen loh kaimih ham nang taengah ol cungkuem han tueih bangla ka saii uh tangloeng mahpawt nim?
6ไม่ว่าดีหรือร้าย พวกเราจะเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา ที่พวกเราส่งท่านไปหา เพื่อพวกเราจะอยู่ดี เมื่อเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา”
6BOEIPA mamih kah Pathen ol tah, then cakhaw, thae cakhaw kaimih nan tueih bangla ka ngai uh bitni. Te daengah ni mamih kah Pathen BOEIPA ol te ka hnatun uh vetih kaimih ham a voelphoeng eh?,” a ti uh.
7หลังจากสิบวัน คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์
7A hnin rha a bawtnah a pha vaengah tah BOEIPA ol te Jeremiah taengla ha pawk.
8เขาเรียกโยฮานัน บุตรคาเรอาห์ ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมดที่อยู่กับเขา และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด
8Te dongah Kareah capa Johanan neh a taengkah caem mangpa boeih, pilnam boeih te tanoe lamloh kangham duela a khue.
9และบอกว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ที่พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปทูลคำวิงวอนต่อพระองค์ กล่าวดังนี้
9Te vaengah amih te, “Israel Pathen BOEIPA loh he ni a thui. Nangmih kah lungmacil te amah mikhmuh ah khuen ham amah taengla kai nan tueih uh.
10‘หากพวกเจ้ายังอยู่ในดินแดนนี้ เราจะสร้างพวกเจ้า ไม่รื้อพวกเจ้าลง จะปลูกพวกเจ้า ไม่ถอนพวกเจ้าขึ้น เพราะเราเสียใจกับความทุกข์ที่เรานำมาสู่พวกเจ้า
10He khohmuen ah na mael tih na om atah nangmih te kan thoh vetih kan koengloeng voel mahpawh. Nangmih te kam phung vetih kam phu mahpawh. Nangmih sokah ka saii boethae khaw damti coeng.
11อย่ากลัวกษัตริย์บาบิโลนที่พวกเจ้ากลัว อย่ากลัวเขา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพราะเราอยู่กับพวกเจ้าเพื่อช่วยพวกเจ้าให้รอด และช่วยให้พ้นมือเขา
11A mikhmuh ah na rhih uh Babylon manghai te khaw rhih uh boeh. Anih te rhih uh boeh. He tah BOEIPA kah olphong ni. Nangmih khang ham neh a kut lamloh nangmih huul ham ni nangmih taengah ka om.
12เราจะให้พวกเจ้าได้รับความเมตตา เพื่อเขาจะเมตตาพวกเจ้าและให้พวกเจ้ากลับไปดินแดนของตน
12Nangmih taengah haidamnah ka khueh vetih nangmih te kan haidam ni. Te vaengah nangmih te namah khohmuen la kam mael puei ni.
13“‘แต่หากพวกเจ้ากล่าวว่า “พวกเราจะไม่อยู่ในดินแดนนี้” จนไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเจ้า
13Tedae, ‘He khohmuen ah khosa boel sih,’ na ti uh cakhaw BOEIPA na pathen ol te na hnatun pawt dongah ni.
14บอกว่า “ไม่ พวกเราจะไปดินแดนอียิปต์ ซึ่งพวกเราจะไม่เห็นสงคราม ไม่ได้ยินเสียงแตร และไม่หิวเพราะขาดขนมปัง พวกเราจะอยู่ที่นั่น”’
14“Egypt kho te ka paan bitni. Te ah tah caemtloek m'hmu pawt vetih tuki ol khaw n'ya mahpawh, buh dongah khaw n'lamlum kolla kho n'sak ni,’ ti uh boeh.
15ดังนั้นบัดนี้ ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์! พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากพวกเจ้ามุ่งหน้าไปอียิปต์จริง ๆ และไปอาศัยที่นั่น
15Te dongah Judah kah a meet aw, BOEIPA ol he hnatun tangloeng laeh. Israel Pathen caempuei BOEIPA loh he ni a thui. Egypt la caeh ham nangmih loh na maelhmai te na khueh la na khueh coeng atah, bakuep ham pahoi cet uh.
16ดาบที่พวกเจ้ากลัวจะตามพวกเจ้าทันในดินแดนอียิปต์ ความอดอยากที่พวกเจ้าหวาดกลัวจะไล่ตามไปติด ๆ ที่อียิปต์ และพวกเจ้าจะตายที่นั่น
16Tedae Egypt khohmuen ah khaw na rhih cunghang te ana om vetih nangmih te n'kae ni. Na mawn thil uh khokha loh Egypt kah nangmih hnuk ah balak vetih pahoi na duek uh ni.
17คนทั้งหมดที่มุ่งหน้าไปอาศัยในอียิปต์จะเป็นอย่างนี้ จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ไม่มีใครเหลืออยู่หรือหนีรอดจากภัยร้ายที่เราจะนำมาสู่พวกเขา’
17Egypt ah bakuep ham neh caeh hamla a maelhmai aka khueh hlang boeih te ana om ngawn saeh. Amih te cunghang neh khokha neh, duektahaw dongah ni pahoi a duek uh eh. Amih soah ka thoeng sak boethae hmai lamloh rhaengnaeng neh hlangyong khaw amih ah om mahpawh.
18เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘โทสะและความโกรธของเราถูกเทลงบนผู้คนที่อาศัยในเยรูซาเล็มอย่างไร ความโกรธของเราจะถูกเทลงบนพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าเข้าอียิปต์อย่างนั้น พวกเจ้าจะเป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ดูหมิ่น พวกเจ้าจะไม่เห็นที่นี่อีก’
18Israel Pathen caempuei BOEIPA loh he ni a thui. Jerusalem khosa rhoek soah ka thintoek neh ka kosi a bo bangla, Egypt la na caeh uh vaengah khaw nangmih soah ka kosi he bo van ni. Te vaengah thaephoeinah neh imsuep la, rhunkhuennah neh kokhahnah la na om uh vetih he hmuen he koep na hmuh uh mahpawh.
19“พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับพวกท่าน ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ว่า ‘อย่าไปอียิปต์!’ จงรู้แน่ว่าวันนี้ข้าพเจ้าได้เป็นพยานเตือนพวกท่านแล้ว
19Judah kah a meet nangmih taengah BOEIPA loh a thui coeng. Egypt la na caeh uh pawt ham tahae khohnin ah nangmih kang hih he ming rhoela ming uh.
20เพราะพวกท่านหลอกลวงจนเป็นภัยต่อตัวเอง พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน บอกว่า ‘จงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อพวกเรา ไม่ว่าพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา กล่าวอะไร จงบอกพวกเราทั้งหมด แล้วพวกเราจะทำตาม’
20BOEIPA na Pathen taengla kai nan tueih uh vaengah na hinglu dongah na hmaang rhoe na hmaang uh coeng tih, “Mamih kah Pathen BOEIPA taengah kaimih yueng thangthui lamtah, mamih kah Pathen BOEIPA loh a thui boeih te kaimih taengah ha puen lamtah ka saii uh bitni,” na ti uh.
21วันนี้ข้าพเจ้าบอกพวกท่านแล้ว แต่พวกท่านไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ในเรื่องใดเลยที่พระองค์ส่งข้าพเจ้ามาบอก
21Nangmih taengah ka puen dae tahae khohnin ah khaw BOEIPA na Pathen ol te na hnatun uh moenih. A cungkuem dongah kai ni nangmih taengla n'tueih.
22ดังนั้นบัดนี้ จงรู้แน่ว่าพวกท่านจะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ในที่ที่พวกท่านอยากไปอาศัย”
22Paan ham neh bakuep ham na ngaih hmuen ah cunghang neh, khokha neh, duektahaw neh na duek uh ham te ming rhoela ming van laeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.