เยเรมีย์ 42
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมด โยฮานัน บุตรคาเรอาห์ เยซันยาห์ บุตรโฮชายาห์ และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด เข้ามาใกล้
1Then all the captains of the forces, and Johanan the son of Kareah, and Jezaniah the son of Hoshaiah, and all the people from the least even unto the greatest, came near,
2และบอกเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะว่า “โปรดรับคำวิงวอนของพวกเรา และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน เพื่อพวกเรา เพื่อผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดนี้ เพราะจากที่เคยมีมาก ตอนนี้พวกเราเหลือเพียงน้อยคน อย่างที่ท่านเห็นกับตา
2And said unto Jeremiah the prophet, Let, we beseech thee, our supplication be accepted before thee, and pray for us unto the LORD thy God, even for all this remnant; (for we are left but a few of many, as thine eyes do behold us:)
3เพื่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน จะให้พวกเรารู้ทางที่ควรเดินและสิ่งที่ควรทำ”
3That the LORD thy God may shew us the way wherein we may walk, and the thing that we may do.
4เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะจึงบอกว่า “ข้าพเจ้าได้ยินพวกท่านแล้ว จงฟัง ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ตามถ้อยคำของพวกท่าน ไม่ว่าพระยาห์เวห์ตอบพวกท่านเรื่องใด ข้าพเจ้าจะบอกพวกท่าน จะไม่ปิดบังสิ่งใดเลย”
4Then Jeremiah the prophet said unto them, I have heard you; behold, I will pray unto the LORD your God according to your words; and it shall come to pass, that whatsoever thing the LORD shall answer you, I will declare it unto you; I will keep nothing back from you.
5พวกเขาจึงบอกเยเรมีย์ว่า “หากพวกเราไม่ทำตามถ้อยคำทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน ส่งท่านมาบอกพวกเรา ขอพระยาห์เวห์เป็นพยานที่สัตย์จริงและซื่อตรงท่ามกลางพวกเรา
5Then they said to Jeremiah, The LORD be a true and faithful witness between us, if we do not even according to all things for the which the LORD thy God shall send thee to us.
6ไม่ว่าดีหรือร้าย พวกเราจะเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา ที่พวกเราส่งท่านไปหา เพื่อพวกเราจะอยู่ดี เมื่อเชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา”
6Whether it be good, or whether it be evil, we will obey the voice of the LORD our God, to whom we send thee; that it may be well with us, when we obey the voice of the LORD our God.
7หลังจากสิบวัน คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์
7¶ And it came to pass after ten days, that the word of the LORD came unto Jeremiah.
8เขาเรียกโยฮานัน บุตรคาเรอาห์ ผู้บัญชาการกองกำลังทั้งหมดที่อยู่กับเขา และประชาชนทั้งหมด ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด
8Then called he Johanan the son of Kareah, and all the captains of the forces which were with him, and all the people from the least even to the greatest,
9และบอกว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ที่พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปทูลคำวิงวอนต่อพระองค์ กล่าวดังนี้
9And said unto them, Thus saith the LORD , the God of Israel, unto whom ye sent me to present your supplication before him;
10‘หากพวกเจ้ายังอยู่ในดินแดนนี้ เราจะสร้างพวกเจ้า ไม่รื้อพวกเจ้าลง จะปลูกพวกเจ้า ไม่ถอนพวกเจ้าขึ้น เพราะเราเสียใจกับความทุกข์ที่เรานำมาสู่พวกเจ้า
10If ye will still abide in this land, then will I build you, and not pull you down, and I will plant you, and not pluck you up: for I repent me of the evil that I have done unto you.
11อย่ากลัวกษัตริย์บาบิโลนที่พวกเจ้ากลัว อย่ากลัวเขา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพราะเราอยู่กับพวกเจ้าเพื่อช่วยพวกเจ้าให้รอด และช่วยให้พ้นมือเขา
11Be not afraid of the king of Babylon, of whom ye are afraid; be not afraid of him, saith the LORD : for I am with you to save you, and to deliver you from his hand.
12เราจะให้พวกเจ้าได้รับความเมตตา เพื่อเขาจะเมตตาพวกเจ้าและให้พวกเจ้ากลับไปดินแดนของตน
12And I will shew mercies unto you, that he may have mercy upon you, and cause you to return to your own land.
13“‘แต่หากพวกเจ้ากล่าวว่า “พวกเราจะไม่อยู่ในดินแดนนี้” จนไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเจ้า
13¶ But if ye say, We will not dwell in this land, neither obey the voice of the LORD your God,
14บอกว่า “ไม่ พวกเราจะไปดินแดนอียิปต์ ซึ่งพวกเราจะไม่เห็นสงคราม ไม่ได้ยินเสียงแตร และไม่หิวเพราะขาดขนมปัง พวกเราจะอยู่ที่นั่น”’
14Saying, No; but we will go into the land of Egypt, where we shall see no war, nor hear the sound of the trumpet, nor have hunger of bread; and there will we dwell:
15ดังนั้นบัดนี้ ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์! พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘หากพวกเจ้ามุ่งหน้าไปอียิปต์จริง ๆ และไปอาศัยที่นั่น
15And now therefore hear the word of the LORD , ye remnant of Judah; Thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; If ye wholly set your faces to enter into Egypt, and go to sojourn there;
16ดาบที่พวกเจ้ากลัวจะตามพวกเจ้าทันในดินแดนอียิปต์ ความอดอยากที่พวกเจ้าหวาดกลัวจะไล่ตามไปติด ๆ ที่อียิปต์ และพวกเจ้าจะตายที่นั่น
16Then it shall come to pass, that the sword, which ye feared, shall overtake you there in the land of Egypt, and the famine, whereof ye were afraid, shall follow close after you there in Egypt; and there ye shall die.
17คนทั้งหมดที่มุ่งหน้าไปอาศัยในอียิปต์จะเป็นอย่างนี้ จะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ไม่มีใครเหลืออยู่หรือหนีรอดจากภัยร้ายที่เราจะนำมาสู่พวกเขา’
17So shall it be with all the men that set their faces to go into Egypt to sojourn there; they shall die by the sword, by the famine, and by the pestilence: and none of them shall remain or escape from the evil that I will bring upon them.
18เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘โทสะและความโกรธของเราถูกเทลงบนผู้คนที่อาศัยในเยรูซาเล็มอย่างไร ความโกรธของเราจะถูกเทลงบนพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าเข้าอียิปต์อย่างนั้น พวกเจ้าจะเป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ดูหมิ่น พวกเจ้าจะไม่เห็นที่นี่อีก’
18For thus saith the LORD of hosts, the God of Israel; As mine anger and my fury hath been poured forth upon the inhabitants of Jerusalem; so shall my fury be poured forth upon you, when ye shall enter into Egypt: and ye shall be an execration, and an astonishment, and a curse, and a reproach; and ye shall see this place no more.
19“พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับพวกท่าน ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ว่า ‘อย่าไปอียิปต์!’ จงรู้แน่ว่าวันนี้ข้าพเจ้าได้เป็นพยานเตือนพวกท่านแล้ว
19¶ The LORD hath said concerning you, O ye remnant of Judah; Go ye not into Egypt: know certainly that I have admonished you this day.
20เพราะพวกท่านหลอกลวงจนเป็นภัยต่อตัวเอง พวกท่านส่งข้าพเจ้าไปหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน บอกว่า ‘จงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อพวกเรา ไม่ว่าพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา กล่าวอะไร จงบอกพวกเราทั้งหมด แล้วพวกเราจะทำตาม’
20For ye dissembled in your hearts, when ye sent me unto the LORD your God, saying, Pray for us unto the LORD our God; and according unto all that the LORD our God shall say, so declare unto us, and we will do it .
21วันนี้ข้าพเจ้าบอกพวกท่านแล้ว แต่พวกท่านไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกท่าน ในเรื่องใดเลยที่พระองค์ส่งข้าพเจ้ามาบอก
21And now I have this day declared it to you; but ye have not obeyed the voice of the LORD your God, nor any thing for the which he hath sent me unto you.
22ดังนั้นบัดนี้ จงรู้แน่ว่าพวกท่านจะตายด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด ในที่ที่พวกท่านอยากไปอาศัย”
22Now therefore know certainly that ye shall die by the sword, by the famine, and by the pestilence, in the place whither ye desire to go and to sojourn.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.