เยเรมีย์
Chapter 42
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 42

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ผู้บัญชาการ​กอง​กำลัง​ทั้งหมด โยฮานัน บุตร​คาเรอาห์ เยซันยาห์ บุตร​โฮชายาห์ และ​ประชาชน​ทั้งหมด ตั้งแต่​คน​เล็ก​น้อย​ที่สุด​ถึง​คน​ใหญ่​โต​ที่สุด เข้า​มา​ใกล้
1וַֽיִּגְּשׁוּ֙ כָּל־שָׂרֵ֣י הַחֲיָלִ֔ים וְיֹֽוחָנָן֙ בֶּן־קָרֵ֔חַ וִֽיזַנְיָ֖ה בֶּן־הֹושַֽׁעְיָ֑ה וְכָל־הָעָ֖ם מִקָּטֹ֥ן וְעַד־גָּדֹֽול׃
2และ​บอก​เยเรมีย์​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า “โปรด​รับคำ​วิงวอน​ของ​พวกเรา และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน เพื่อ​พวกเรา เพื่อ​ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ทั้งหมด​นี้ เพราะ​จาก​ที่​เคย​มี​มาก ตอน​นี้​พวกเรา​เหลือ​เพียง​น้อย​คน อย่าง​ที่​ท่าน​เห็น​กับ​ตา
2וַיֹּאמְר֞וּ אֶֽל־יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֗יא תִּפָּל־נָ֤א תְחִנָּתֵ֙נוּ֙ לְפָנֶ֔יךָ וְהִתְפַּלֵּ֤ל בַּעֲדֵ֙נוּ֙ אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּעַ֖ד כָּל־הַשְּׁאֵרִ֣ית הַזֹּ֑את כִּֽי־נִשְׁאַ֤רְנוּ מְעַט֙ מֵֽהַרְבֵּ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר עֵינֶ֖יךָ רֹאֹ֥ות אֹתָֽנוּ׃
3เพื่อ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน จะ​ให้​พวกเรา​รู้​ทาง​ที่​ควร​เดิน​และ​สิ่ง​ที่​ควร​ทำ”
3וְיַגֶּד־לָ֙נוּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֶת־הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁ֣ר נֵֽלֶךְ־בָּ֑הּ וְאֶת־הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר נַעֲשֶֽׂה׃
4เยเรมีย์​ผู้เผยพระวจนะ​จึง​บอก​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้ยิน​พวก​ท่าน​แล้ว จง​ฟัง ข้าพเจ้า​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พวก​ท่าน ไม่​ว่า​พระยาห์เวห์​ตอบ​พวก​ท่าน​เรื่อง​ใด ข้าพเจ้า​จะ​บอก​พวก​ท่าน จะ​ไม่​ปิดบัง​สิ่ง​ใด​เลย”
4וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ שָׁמַ֔עְתִּי הִנְנִ֧י מִתְפַּלֵּ֛ל אֶל־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם כְּדִבְרֵיכֶ֑ם וְֽהָיָ֡ה כָּֽל־הַדָּבָר֩ אֲשֶׁר־יַעֲנֶ֨ה יְהוָ֤ה אֶתְכֶם֙ אַגִּ֣יד לָכֶ֔ם לֹֽא־אֶמְנַ֥ע מִכֶּ֖ם דָּבָֽר׃
5พวก​เขา​จึง​บอก​เยเรมีย์​ว่า “หาก​พวกเรา​ไม่​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ท่าน ส่ง​ท่าน​มาบ​อก​พวกเรา ขอ​พระยาห์เวห์​เป็น​พยาน​ที่​สัตย์​จริง​และ​ซื่อตรง​ท่ามกลาง​พวกเรา
5וְהֵ֙מָּה֙ אָמְר֣וּ אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ יְהִ֤י יְהוָה֙ בָּ֔נוּ לְעֵ֖ד אֱמֶ֣ת וְנֶאֱמָ֑ן אִם־לֹ֡א כְּֽכָל־הַ֠דָּבָר אֲשֶׁ֨ר יִֽשְׁלָחֲךָ֜ יְהוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֵלֵ֖ינוּ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃
6ไม่​ว่า​ดี​หรือ​ร้าย พวกเรา​จะ​เชื่อ​ฟัง​เสียง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา ที่​พวกเรา​ส่ง​ท่าน​ไป​หา เพื่อ​พวกเรา​จะ​อยู่ดี เมื่อ​เชื่อ​ฟัง​เสียง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา”
6אִם־טֹ֣וב וְאִם־רָ֔ע בְּקֹ֣ול ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ אֲשֶׁ֨ר *אֲנוּ (אֲנַ֜חְנוּ) שֹׁלְחִ֥ים אֹתְךָ֛ אֵלָ֖יו נִשְׁמָ֑ע לְמַ֙עַן֙ אֲשֶׁ֣ר יִֽיטַב־לָ֔נוּ כִּ֣י נִשְׁמַ֔ע בְּקֹ֖ול יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ ס
7หลัง​จาก​สิบ​วัน คำ​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​เยเรมีย์
7וַיְהִ֕י מִקֵּ֖ץ עֲשֶׂ֣רֶת יָמִ֑ים וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֶֽל־יִרְמְיָֽהוּ׃
8เขา​เรียก​โยฮานัน บุตร​คาเรอาห์ ผู้บัญชาการ​กอง​กำลัง​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา และ​ประชาชน​ทั้งหมด ตั้งแต่​คน​เล็ก​น้อย​ที่สุด​ถึง​คน​ใหญ่​โต​ที่สุด
8וַיִּקְרָ֗א אֶל־יֹֽוחָנָן֙ בֶּן־קָרֵ֔חַ וְאֶ֛ל כָּל־שָׂרֵ֥י הַחֲיָלִ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתֹּ֑ו וּלְכָ֨ל־הָעָ֔ם לְמִקָּטֹ֥ן וְעַד־גָּדֹֽול׃
9และ​บอก​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ที่​พวก​ท่าน​ส่ง​ข้าพเจ้า​ไป​ทูล​คำ​วิงวอน​ต่อ​พระองค์ กล่าว​ดังนี้
9וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֨ר שְׁלַחְתֶּ֤ם אֹתִי֙ אֵלָ֔יו לְהַפִּ֥יל תְּחִנַּתְכֶ֖ם לְפָנָֽיו׃
10‘หาก​พวกเจ้า​ยัง​อยู่​ใน​ดินแดน​นี้ เรา​จะ​สร้าง​พวกเจ้า ไม่​รื้อ​พวกเจ้า​ลง จะ​ปลูก​พวกเจ้า ไม่​ถอน​พวกเจ้า​ขึ้น เพราะ​เรา​เสียใจ​กับ​ความ​ทุกข์​ที่​เรา​นำ​มา​สู่​พวกเจ้า
10אִם־שֹׁ֤וב תֵּֽשְׁבוּ֙ בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וּבָנִ֤יתִי אֶתְכֶם֙ וְלֹ֣א אֶהֱרֹ֔ס וְנָטַעְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם וְלֹ֣א אֶתֹּ֑ושׁ כִּ֤י נִחַ֙מְתִּי֙ אֶל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לָכֶֽם׃
11อย่า​กลัว​กษัตริย์​บาบิโลน​ที่​พวกเจ้า​กลัว อย่า​กลัว​เขา’ พระยาห์เวห์​กล่าว ‘เพราะ​เรา​อยู่​กับ​พวกเจ้า​เพื่อ​ช่วย​พวกเจ้า​ให้​รอด และ​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​เขา
11אַל־תִּֽירְא֗וּ מִפְּנֵי֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם יְרֵאִ֖ים מִפָּנָ֑יו אַל־תִּֽירְא֤וּ מִמֶּ֙נּוּ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּֽי־אִתְּכֶ֣ם אָ֔נִי לְהֹושִׁ֧יעַ אֶתְכֶ֛ם וּלְהַצִּ֥יל אֶתְכֶ֖ם מִיָּדֹֽו׃
12เรา​จะ​ให้​พวกเจ้า​ได้​รับ​ความเมตตา เพื่อ​เขา​จะ​เมตตา​พวกเจ้า​และ​ให้​พวกเจ้า​กลับ​ไป​ดินแดน​ของ​ตน
12וְאֶתֵּ֥ן לָכֶ֛ם רַחֲמִ֖ים וְרִחַ֣ם אֶתְכֶ֑ם וְהֵשִׁ֥יב אֶתְכֶ֖ם אֶל־אַדְמַתְכֶֽם׃
13“‘แต่​หาก​พวกเจ้า​กล่าว​ว่า “พวกเรา​จะ​ไม่​อยู่​ใน​ดินแดน​นี้” จน​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เสียง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า
13וְאִם־אֹמְרִ֣ים אַתֶּ֔ם לֹ֥א נֵשֵׁ֖ב בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את לְבִלְתִּ֣י שְׁמֹ֔עַ בְּקֹ֖ול יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
14บอก​ว่า “ไม่ พวกเรา​จะไป​ดินแดน​อียิปต์ ซึ่ง​พวกเรา​จะ​ไม่​เห็น​สงคราม ไม่​ได้ยิน​เสียง​แตร และ​ไม่​หิว​เพราะ​ขาด​ขนมปัง พวกเรา​จะ​อยู่​ที่​นั่น”’
14לֵאמֹ֗ר לֹ֚א כִּ֣י אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ נָבֹ֔וא אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נִרְאֶה֙ מִלְחָמָ֔ה וְקֹ֥ול שֹׁופָ֖ר לֹ֣א נִשְׁמָ֑ע וְלַלֶּ֥חֶם לֹֽא־נִרְעָ֖ב וְשָׁ֥ם נֵשֵֽׁב׃
15ดัง​นั้น​บัดนี้ ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ยูดาห์ จง​ฟัง​คำ​จาก​พระยาห์เวห์! พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ ‘หาก​พวกเจ้า​มุ่ง​หน้า​ไป​อียิปต์​จริง ๆ และ​ไป​อาศัย​ที่​นั่น
15וְעַתָּ֕ה לָכֵ֛ן שִׁמְע֥וּ דְבַר־יְהוָ֖ה שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֑ה כֹּֽה־אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אִם־אַ֠תֶּם שֹׂ֣ום תְּשִׂמ֤וּן פְּנֵיכֶם֙ לָבֹ֣א מִצְרַ֔יִם וּבָאתֶ֖ם לָג֥וּר שָֽׁם׃
16ดาบ​ที่​พวกเจ้า​กลัว​จะ​ตาม​พวกเจ้า​ทัน​ใน​ดินแดน​อียิปต์ ความอดอยาก​ที่​พวกเจ้า​หวาด​กลัว​จะ​ไล่​ตาม​ไป​ติด ๆ ที่​อียิปต์ และ​พวกเจ้า​จะ​ตาย​ที่​นั่น
16וְהָיְתָ֣ה הַחֶ֗רֶב אֲשֶׁ֤ר אַתֶּם֙ יְרֵאִ֣ים מִמֶּ֔נָּה שָׁ֛ם תַּשִּׂ֥יג אֶתְכֶ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְהָרָעָ֞ב אֲשֶׁר־אַתֶּ֣ם ׀ דֹּאֲגִ֣ים מִמֶּ֗נּוּ שָׁ֣ם יִדְבַּ֧ק אַחֲרֵיכֶ֛ם מִצְרַ֖יִם וְשָׁ֥ם תָּמֻֽתוּ׃
17คน​ทั้งหมด​ที่​มุ่ง​หน้า​ไป​อาศัย​ใน​อียิปต์​จะ​เป็น​อย่าง​นี้ จะ​ตาย​ด้วย​ดาบ ความอดอยาก และ​โรคระบาด ไม่มี​ใคร​เหลือ​อยู่​หรือ​หนี​รอด​จาก​ภัย​ร้าย​ที่​เรา​จะ​นำ​มา​สู่​พวก​เขา’
17וְיִֽהְי֣וּ כָל־הָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁר־שָׂ֨מוּ אֶת־פְּנֵיהֶ֜ם לָבֹ֤וא מִצְרַ֙יִם֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם יָמ֕וּתוּ בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר וְלֹֽא־יִהְיֶ֤ה לָהֶם֙ שָׂרִ֣יד וּפָלִ֔יט מִפְּנֵי֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י מֵבִ֥יא עֲלֵיהֶֽם׃ ס
18เพราะ​พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ ‘โทสะ​และ​ความ​โกรธข​อง​เรา​ถูก​เท​ลง​บน​ผู้คน​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม​อย่างไร ความ​โกรธข​อง​เรา​จะ​ถูก​เท​ลง​บน​พวกเจ้า​เมื่อ​พวกเจ้า​เข้า​อียิปต์​อย่าง​นั้น พวกเจ้า​จะ​เป็น​สิ่ง​น่า​หวาด​กลัว เป็น​ที่​น่า​ตก​ตะลึง เป็น​คำ​สาป​แช่ง และ​เป็น​ที่​ดู​หมิ่น พวกเจ้า​จะ​ไม่​เห็น​ที่​นี่​อีก’
18כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֣ה צְבָאֹות֮ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ כַּאֲשֶׁר֩ נִתַּ֨ךְ אַפִּ֜י וַחֲמָתִ֗י עַל־יֹֽשְׁבֵי֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם כֵּ֣ן תִּתַּ֤ךְ חֲמָתִי֙ עֲלֵיכֶ֔ם בְּבֹאֲכֶ֖ם מִצְרָ֑יִם וִהְיִיתֶ֞ם לְאָלָ֤ה וּלְשַׁמָּה֙ וְלִקְלָלָ֣ה וּלְחֶרְפָּ֔ה וְלֹֽא־תִרְא֣וּ עֹ֔וד אֶת־הַמָּקֹ֖ום הַזֶּֽה׃
19“พระยาห์เวห์​กล่าว​เกี่ยว​กับ​พวก​ท่าน ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ยูดาห์​ว่า ‘อย่า​ไป​อียิปต์!’ จง​รู้​แน่​ว่า​วัน​นี้​ข้าพเจ้า​ได้​เป็น​พยาน​เตือน​พวก​ท่าน​แล้ว
19דִּבֶּ֨ר יְהוָ֤ה עֲלֵיכֶם֙ שְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֔ה אַל־תָּבֹ֖אוּ מִצְרָ֑יִם יָדֹ֙עַ֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי־הַעִידֹ֥תִי בָכֶ֖ם הַיֹּֽום׃
20เพราะ​พวก​ท่าน​หลอก​ลวง​จน​เป็น​ภัย​ต่อ​ตัว​เอง พวก​ท่าน​ส่ง​ข้าพเจ้า​ไปหา​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน บอก​ว่า ‘จง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา เพื่อ​พวกเรา ไม่​ว่า​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเรา กล่าว​อะไร จง​บอก​พวกเรา​ทั้งหมด แล้ว​พวกเรา​จะ​ทำ​ตาม’
20כִּ֣י *הִתְעֵתֶים (הִתְעֵיתֶם֮) בְּנַפְשֹֽׁותֵיכֶם֒ כִּֽי־אַתֶּ֞ם שְׁלַחְתֶּ֣ם אֹתִ֗י אֶל־יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר הִתְפַּלֵּ֣ל בַּעֲדֵ֔נוּ אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וּכְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר יֹאמַ֜ר יְהוָ֧ה אֱלֹהֵ֛ינוּ כֵּ֥ן הַגֶּד־לָ֖נוּ וְעָשִֽׂינוּ׃
21วัน​นี้​ข้าพเจ้า​บอก​พวก​ท่าน​แล้ว แต่​พวก​ท่าน​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เสียง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน ใน​เรื่อง​ใด​เลย​ที่​พระองค์​ส่ง​ข้าพเจ้า​มาบ​อก
21וָאַגִּ֥ד לָכֶ֖ם הַיֹּ֑ום וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֗ם בְּקֹול֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וּלְכֹ֖ל אֲשֶׁר־שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם׃
22ดัง​นั้น​บัดนี้ จง​รู้​แน่​ว่า​พวก​ท่าน​จะ​ตาย​ด้วย​ดาบ ความอดอยาก และ​โรคระบาด ใน​ที่​ที่​พวก​ท่าน​อยาก​ไป​อาศัย”
22וְעַתָּה֙ יָדֹ֣עַ תֵּֽדְע֔וּ כִּ֗י בַּחֶ֛רֶב בָּרָעָ֥ב וּבַדֶּ֖בֶר תָּמ֑וּתוּ בַּמָּקֹום֙ אֲשֶׁ֣ר חֲפַצְתֶּ֔ם לָבֹ֖וא לָג֥וּר שָֽׁם׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.