เยเรมีย์ 32
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1นี่คือคำจากพระยาห์เวห์ที่มาถึงเยเรมีย์ในปีที่สิบแห่งรัชกาลเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ซึ่งเป็นปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์
1הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר־הָיָ֤ה אֶֽל־יִרְמְיָ֙הוּ֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה *בִּשְׁנַת (בַּשָּׁנָה֙) הָעֲשִׂרִ֔ית לְצִדְקִיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הִ֧יא הַשָּׁנָ֛ה שְׁמֹנֶֽה־עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֖ה לִנְבֽוּכַדְרֶאצַּֽר׃
2เวลานั้นกองทัพของกษัตริย์บาบิโลนกำลังล้อมเยรูซาเล็ม เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะถูกขังอยู่ในลานทหารยามภายในวังของกษัตริย์ยูดาห์
2וְאָ֗ז חֵ֚יל מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל צָרִ֖ים עַל־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם וְיִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֗יא הָיָ֤ה כָלוּא֙ בַּחֲצַ֣ר הַמַּטָּרָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בֵּֽית־מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
3เพราะเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ขังเขาไว้ กล่าวว่า “ทำไมท่านจึงเผยพระวจนะว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะมอบเมืองนี้ไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลน และเขาจะยึดเมืองนี้
3אֲשֶׁ֣ר כְּלָאֹ֔ו צִדְקִיָּ֥הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֖ה לֵאמֹ֑ר מַדּוּעַ֩ אַתָּ֨ה נִבָּ֜א לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י נֹתֵ֜ן אֶת־הָעִ֥יר הַזֹּ֛את בְּיַ֥ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ׃
4เศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ จะหนีไม่พ้นมือชาวเคลเดีย แต่จะถูกมอบไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลนแน่ จะพูดกับเขาซึ่งหน้าและสบตาเขา
4וְצִדְקִיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה לֹ֥א יִמָּלֵ֖ט מִיַּ֣ד הַכַּשְׂדִּ֑ים כִּ֣י הִנָּתֹ֤ן יִנָּתֵן֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל וְדִבֶּר־פִּ֣יו עִם־פִּ֔יו וְעֵינָ֖יו אֶת־*עֵינֹו (עֵינָ֥יו) תִּרְאֶֽינָה׃
5เขาจะนำเศเดคียาห์ไปบาบิโลน และเศเดคียาห์จะอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะมาเอาใจใส่เขา” พระยาห์เวห์กล่าว “แม้พวกเจ้าต่อสู้กับชาวเคลเดีย พวกเจ้าก็จะไม่สำเร็จ”’?”
5וּבָבֶ֞ל יֹולִ֤ךְ אֶת־צִדְקִיָּ֙הוּ֙ וְשָׁ֣ם יִֽהְיֶ֔ה עַד־פָּקְדִ֥י אֹתֹ֖ו נְאֻם־יְהוָ֑ה כִּ֧י תִֽלָּחֲמ֛וּ אֶת־הַכַּשְׂדִּ֖ים לֹ֥א תַצְלִֽיחוּ׃ פ
6เยเรมีย์กล่าวว่า “คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
6וַיֹּ֖אמֶר יִרְמְיָ֑הוּ הָיָ֥ה דְּבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
7‘จงฟัง ฮานาเมล บุตรชัลลูม ลุงของเจ้า จะมาหาเจ้าและพูดว่า “จงซื้อที่นาของฉันที่อานาโธท เพราะสิทธิ์ไถ่คืนด้วยการซื้อเป็นของท่าน”’”
7הִנֵּ֣ה חֲנַמְאֵ֗ל בֶּן־שַׁלֻּם֙ דֹּֽדְךָ֔ בָּ֥א אֵלֶ֖יךָ לֵאמֹ֑ר קְנֵ֣ה לְךָ֗ אֶת־שָׂדִי֙ אֲשֶׁ֣ר בַּעֲנָתֹ֔ות כִּ֥י לְךָ֛ מִשְׁפַּ֥ט הַגְּאֻלָּ֖ה לִקְנֹֽות׃
8“ฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า จึงมาหาข้าพเจ้าที่ลานทหารยามตามคำจากพระยาห์เวห์ และบอกข้าพเจ้าว่า ‘โปรดซื้อที่นาของฉันที่อานาโธท ในดินแดนเบนยามิน เพราะสิทธิ์รับมรดกและสิทธิ์ไถ่คืนเป็นของท่าน จงซื้อไว้เป็นของท่านเอง’ “ข้าพเจ้าจึงรู้ว่านี่คือคำจากพระยาห์เวห์
8וַיָּבֹ֣א אֵ֠לַי חֲנַמְאֵ֨ל בֶּן־דֹּדִ֜י כִּדְבַ֣ר יְהוָה֮ אֶל־חֲצַ֣ר הַמַּטָּרָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י קְנֵ֣ה נָ֠א אֶת־שָׂדִ֨י אֲשֶׁר־בַּעֲנָתֹ֜ות אֲשֶׁ֣ר ׀ בְּאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ין כִּֽי־לְךָ֞ מִשְׁפַּ֧ט הַיְרֻשָּׁ֛ה וּלְךָ֥ הַגְּאֻלָּ֖ה קְנֵה־לָ֑ךְ וָאֵדַ֕ע כִּ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה הֽוּא׃
9ข้าพเจ้าซื้อที่นาที่อานาโธทจากฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า และชั่งเงินให้เขา เป็นเงินหนักสิบเจ็ดเชเขล
9וָֽאֶקְנֶה֙ אֶת־הַשָּׂדֶ֔ה מֵאֵ֛ת חֲנַמְאֵ֥ל בֶּן־דֹּדִ֖י אֲשֶׁ֣ר בַּעֲנָתֹ֑ות וָֽאֶשְׁקֲלָה־לֹּו֙ אֶת־הַכֶּ֔סֶף שִׁבְעָ֥ה שְׁקָלִ֖ים וַעֲשָׂרָ֥ה הַכָּֽסֶף׃
10ข้าพเจ้าลงชื่อในหนังสือสัญญา ประทับตรา เรียกพยาน และชั่งเงินให้เขาด้วยตาชั่ง
10וָאֶכְתֹּ֤ב בַּסֵּ֙פֶר֙ וָֽאֶחְתֹּ֔ם וָאָעֵ֖ד עֵדִ֑ים וָאֶשְׁקֹ֥ל הַכֶּ֖סֶף בְּמֹאזְנָֽיִם׃
11แล้วข้าพเจ้ารับหนังสือสัญญาซื้อ ทั้งฉบับที่ประทับตราซึ่งมีข้อกำหนดและเงื่อนไข และฉบับที่เปิดไว้
11וָאֶקַּ֖ח אֶת־סֵ֣פֶר הַמִּקְנָ֑ה אֶת־הֶֽחָת֛וּם הַמִּצְוָ֥ה וְהַחֻקִּ֖ים וְאֶת־הַגָּלֽוּי׃
12ข้าพเจ้ามอบหนังสือสัญญาซื้อให้บารุค บุตรเนริยาห์ บุตรมาห์เสอาห์ ต่อหน้าฮานาเมล ลูกของลุงข้าพเจ้า และต่อหน้าพยานที่ลงชื่อในหนังสือสัญญาซื้อ ต่อหน้าชาวยิวทั้งหมดที่นั่งอยู่ในลานทหารยาม
12וָאֶתֵּ֞ן אֶת־הַסֵּ֣פֶר הַמִּקְנָ֗ה אֶל־בָּר֣וּךְ בֶּן־נֵרִיָּה֮ בֶּן־מַחְסֵיָה֒ לְעֵינֵי֙ חֲנַמְאֵ֣ל דֹּדִ֔י וּלְעֵינֵי֙ הָֽעֵדִ֔ים הַכֹּתְבִ֖ים בְּסֵ֣פֶר הַמִּקְנָ֑ה לְעֵינֵי֙ כָּל־הַיְּהוּדִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בַּחֲצַ֥ר הַמַּטָּרָֽה׃
13“ข้าพเจ้าสั่งบารุคต่อหน้าพวกเขาว่า
13וֽ͏ָאֲצַוֶּה֙ אֶת בָּר֔וּךְ לְעֵינֵיהֶ֖ם לֵאמֹֽר׃
14พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘จงเอาหนังสือสัญญาเหล่านี้ ทั้งหนังสือสัญญาซื้อฉบับที่ประทับตราและฉบับที่เปิดไว้ ใส่ในภาชนะดินเผา เพื่อให้เก็บรักษาได้นานวัน’
14כֹּֽה־אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָקֹ֣וחַ אֶת־הַסְּפָרִ֣ים הָאֵ֡לֶּה אֵ֣ת סֵפֶר֩ הַמִּקְנָ֨ה הַזֶּ֜ה וְאֵ֣ת הֶחָת֗וּם וְאֵ֨ת סֵ֤פֶר הַגָּלוּי֙ הַזֶּ֔ה וּנְתַתָּ֖ם בִּכְלִי־חָ֑רֶשׂ לְמַ֥עַן יַעַמְד֖וּ יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ ס
15เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘บ้าน ที่นา และสวนองุ่นจะมีการซื้อขายอีกในดินแดนนี้’
15כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עֹ֣וד יִקָּנ֥וּ בָתִּ֛ים וְשָׂדֹ֥ות וּכְרָמִ֖ים בָּאָ֥רֶץ הַזֹּֽאת׃ פ
16หลังจากข้าพเจ้ามอบหนังสือสัญญาซื้อให้บารุค บุตรเนริยาห์แล้ว ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า
16וָאֶתְפַּלֵּ֖ל אֶל־יְהוָ֑ה אַחֲרֵ֤י תִתִּי֙ אֶת־סֵ֣פֶר הַמִּקְנָ֔ה אֶל־בָּר֥וּךְ בֶּן־נֵרִיָּ֖ה לֵאמֹֽר׃
17“โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออกของพระองค์ ไม่มีสิ่งใดยากเกินไปสำหรับพระองค์
17אֲהָהּ֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּ֣ה ׀ אַתָּ֣ה עָשִׂ֗יתָ אֶת־הַשָּׁמַ֙יִם֙ וְאֶת־הָאָ֔רֶץ בְּכֹֽחֲךָ֙ הַגָּדֹ֔ול וּבִֽזְרֹעֲךָ֖ הַנְּטוּיָ֑ה לֹֽא־יִפָּלֵ֥א מִמְּךָ֖ כָּל־דָּבָֽר׃
18พระองค์แสดงความรักมั่นคงแก่คนนับพัน และตอบแทนความผิดของบรรพบุรุษลงสู่อกของลูกหลานที่ตามมา พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลัง พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
18עֹ֤שֶׂה חֶ֙סֶד֙ לַֽאֲלָפִ֔ים וּמְשַׁלֵּם֙ עֲוֹ֣ן אָבֹ֔ות אֶל־חֵ֥יק בְּנֵיהֶ֖ם אַחֲרֵיהֶ֑ם הָאֵ֤ל הַגָּדֹול֙ הַגִּבֹּ֔ור יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות שְׁמֹֽו׃
19พระองค์ยิ่งใหญ่ในการวางแผนและมีพลังในการทำงาน ดวงตาของพระองค์มองดูวิถีชีวิตทั้งหมดของมนุษย์ เพื่อตอบแทนแต่ละคนตามวิถีชีวิตและผลแห่งการกระทำของเขา
19גְּדֹל֙ הָֽעֵצָ֔ה וְרַ֖ב הָעֲלִֽילִיָּ֑ה אֲשֶׁר־עֵינֶ֣יךָ פְקֻחֹ֗ות עַל־כָּל־דַּרְכֵי֙ בְּנֵ֣י אָדָ֔ם לָתֵ֤ת לְאִישׁ֙ כִּדְרָכָ֔יו וְכִפְרִ֖י מַעֲלָלָֽיו׃
20พระองค์ทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์ในดินแดนอียิปต์ และทำต่อมาจนถึงวันนี้ ทั้งในอิสราเอลและท่ามกลางคนอื่น ๆ พระองค์สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองอย่างที่เป็นอยู่วันนี้
20אֲשֶׁר־שַׂ֠מְתָּ אֹתֹ֨ות וּמֹפְתִ֤ים בְּאֶֽרֶץ־מִצְרַ֙יִם֙ עַד־הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה וּבְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבָֽאָדָ֑ם וַתַּעֲשֶׂה־לְּךָ֥ שֵׁ֖ם כַּיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
21พระองค์นำประชาชนของพระองค์ คืออิสราเอล ออกจากดินแดนอียิปต์ ด้วยหมายสำคัญ การอัศจรรย์ มือที่แข็งแรง แขนที่เหยียดออก และความน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
21וַתֹּצֵ֛א אֶת־עַמְּךָ֥ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם בְּאֹתֹ֣ות וּבְמֹופְתִ֗ים וּבְיָ֤ד חֲזָקָה֙ וּבְאֶזְרֹ֣ועַ נְטוּיָ֔ה וּבְמֹורָ֖א גָּדֹֽול׃
22พระองค์มอบดินแดนนี้ให้พวกเขา เป็นดินแดนที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ ซึ่งพระองค์สาบานกับบรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะมอบให้
22וַתִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ אֶת־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתָּ לַאֲבֹותָ֖ם לָתֵ֣ת לָהֶ֑ם אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ׃
23พวกเขาเข้ามาครอบครองดินแดนนั้น แต่ไม่เชื่อฟังเสียงพระองค์และไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติของพระองค์ พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งใดเลยจากทั้งหมดที่พระองค์สั่งให้ทำ พระองค์จึงให้ภัยร้ายทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเขา
23וַיָּבֹ֜אוּ וַיִּֽרְשׁ֣וּ אֹתָ֗הּ וְלֹֽא־שָׁמְע֤וּ בְקֹולֶ֙ךָ֙ *וּבְתֹרֹותֶךָ (וּבְתֹורָתְךָ֣) לֹא־הָלָ֔כוּ אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֧יתָה לָהֶ֛ם לַעֲשֹׂ֖ות לֹ֣א עָשׂ֑וּ וַתַּקְרֵ֣א אֹתָ֔ם אֵ֥ת כָּל־הָרָעָ֖ה הַזֹּֽאת׃
24“นี่ มีการสร้างลาดดินล้อมโจมตีเมืองเพื่อยึดเมือง เมืองถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียที่ต่อสู้กับเมืองนี้ เพราะดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด สิ่งที่พระองค์กล่าวเกิดขึ้นแล้ว พระองค์ก็เห็นอยู่
24הִנֵּ֣ה הַסֹּלְלֹ֗ות בָּ֣אוּ הָעִיר֮ לְלָכְדָהּ֒ וְהָעִ֣יר נִתְּנָ֗ה בְּיַ֤ד הַכַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים עָלֶ֔יהָ מִפְּנֵ֛י הַחֶ֥רֶב וְהָרָעָ֖ב וְהַדָּ֑בֶר וַאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתָּ הָיָ֖ה וְהִנְּךָ֥ רֹאֶֽה׃
25พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์บอกข้าพเจ้าว่า ‘จงใช้เงินซื้อที่นาและเรียกพยาน’ ทั้งที่เมืองถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียแล้ว”
25וְאַתָּ֞ה אָמַ֤רְתָּ אֵלַי֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה קְנֵֽה־לְךָ֧ הַשָּׂדֶ֛ה בַּכֶּ֖סֶף וְהָעֵ֣ד עֵדִ֑ים וְהָעִ֥יר נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים׃
26แล้วคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
26וַיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶֽל־יִרְמְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר׃
27“จงฟัง เราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของมนุษย์ทั้งปวง มีสิ่งใดยากเกินไปสำหรับเราหรือ?
27הִנֵּה֙ אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֖י כָּל־בָּשָׂ֑ר הֲֽמִמֶּ֔נִּי יִפָּלֵ֖א כָּל־דָּבָֽר׃
28ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวดังนี้ จงฟัง เราจะมอบเมืองนี้ไว้ในมือชาวเคลเดีย และในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน เขาจะยึดเมืองนี้
28לָכֵ֕ן כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הִנְנִ֣י נֹתֵן֩ אֶת־הָעִ֨יר הַזֹּ֜את בְּיַ֣ד הַכַּשְׂדִּ֗ים וּבְיַ֛ד נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל וּלְכָדָֽהּ׃
29ชาวเคลเดียที่ต่อสู้กับเมืองนี้จะเข้ามาจุดไฟเผาเมือง เผาทั้งบ้านที่ผู้คนเผาเครื่องหอมแก่เทพบาอัลบนหลังคา และเทเครื่องดื่มบูชาแก่เทพเจ้าอื่น เพื่อยั่วให้เราโกรธ
29וּבָ֣אוּ הַכַּשְׂדִּ֗ים הַנִּלְחָמִים֙ עַל־הָעִ֣יר הַזֹּ֔את וְהִצִּ֜יתוּ אֶת־הָעִ֥יר הַזֹּ֛את בָּאֵ֖שׁ וּשְׂרָפ֑וּהָ וְאֵ֣ת הַבָּתִּ֡ים אֲשֶׁר֩ קִטְּר֨וּ עַל־גַּגֹּֽותֵיהֶ֜ם לַבַּ֗עַל וְהִסִּ֤כוּ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן הַכְעִסֵֽנִי׃
30“เพราะชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทำแต่สิ่งชั่วร้ายในสายตาเราตั้งแต่วัยเยาว์ ชาวอิสราเอลเอาสิ่งที่มือพวกเขาทำมายั่วให้เราโกรธอยู่ร่ำไป พระยาห์เวห์กล่าว
30כִּֽי־הָי֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י יְהוּדָ֗ה אַ֣ךְ עֹשִׂ֥ים הָרַ֛ע בְּעֵינַ֖י מִנְּעֻרֹֽתֵיהֶ֑ם כִּ֣י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל אַ֣ךְ מַכְעִסִ֥ים אֹתִ֛י בְּמַעֲשֵׂ֥ה יְדֵיהֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃
31เมืองนี้ยั่วโทสะและความโกรธของเรามาตั้งแต่วันที่พวกเขาสร้างมันจนถึงวันนี้ จนเราต้องกำจัดมันไปจากต่อหน้าเรา
31כִּ֧י עַל־אַפִּ֣י וְעַל־חֲמָתִ֗י הָ֤יְתָה לִּי֙ הָעִ֣יר הַזֹּ֔את לְמִן־הַיֹּום֙ אֲשֶׁ֣ר בָּנ֣וּ אֹותָ֔הּ וְעַ֖ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה לַהֲסִירָ֖הּ מֵעַ֥ל פָּנָֽי׃
32เพราะความชั่วทั้งหมดที่ชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทำเพื่อยั่วให้เราโกรธ ทั้งตัวพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะของพวกเขา ชาวยูดาห์และผู้คนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
32עַל֩ כָּל־רָעַ֨ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל וּבְנֵ֣י יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ לְהַכְעִסֵ֔נִי הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם כֹּהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִֽיאֵיהֶ֑ם וְאִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה וְיֹשְׁבֵ֖י יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃
33พวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ได้หันหน้า แม้เราสั่งสอนพวกเขา ตื่นแต่เช้าและสั่งสอนครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขาก็ไม่ฟังเพื่อรับคำสั่งสอน
33וַיִּפְנ֥וּ אֵלַ֛י עֹ֖רֶף וְלֹ֣א פָנִ֑ים וְלַמֵּ֤ד אֹתָם֙ הַשְׁכֵּ֣ם וְלַמֵּ֔ד וְאֵינָ֥ם שֹׁמְעִ֖ים לָקַ֥חַת מוּסָֽר׃
34พวกเขาตั้งสิ่งน่ารังเกียจของตนไว้ในพระนิเวศที่เรียกตามนามของเรา ทำให้เป็นมลทิน
34וַיָּשִׂ֣ימוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר־נִקְרָֽא־שְׁמִ֥י עָלָ֖יו לְטַמְּאֹֽו׃
35พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงสำหรับเทพบาอัลในหุบเขาบุตรฮินโนม เพื่อให้ลูกชายลูกสาวของตนผ่านไฟไปถวายโมเลค เราไม่ได้สั่งพวกเขา เรื่องที่พวกเขาจะทำสิ่งน่ารังเกียจนี้เพื่อทำให้ยูดาห์ทำบาป ไม่ได้แม้แต่จะเข้ามาในความคิดของเรา”
35וַיִּבְנוּ֩ אֶת־בָּמֹ֨ות הַבַּ֜עַל אֲשֶׁ֣ר ׀ בְּגֵ֣יא בֶן־הִנֹּ֗ם לְ֠הַעֲבִיר אֶת־בְּנֵיהֶ֣ם וְאֶת־בְּנֹותֵיהֶם֮ לַמֹּלֶךְ֒ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־צִוִּיתִ֗ים וְלֹ֤א עָֽלְתָה֙ עַל־לִבִּ֔י לַעֲשֹׂ֖ות הַתֹּועֵבָ֣ה הַזֹּ֑את לְמַ֖עַן *הַחֲטִי (הַחֲטִ֥יא) אֶת־יְהוּדָֽה׃ ס
36ดังนั้นบัดนี้ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงเมืองนี้ ที่พวกเจ้าบอกว่า “เมืองถูกมอบไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลนด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด” ดังนี้
36וְעַתָּ֕ה לָכֵ֛ן כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֶל־הָעִ֨יר הַזֹּ֜את אֲשֶׁ֣ר ׀ אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֗ים נִתְּנָה֙ בְּיַ֣ד מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֔ל בַּחֶ֖רֶב וּבָרָעָ֥ב וּבַדָּֽבֶר׃
37“จงฟัง เราจะรวบรวมพวกเขาจากทุกดินแดนที่เราขับไล่พวกเขาไปด้วยโทสะ ความโกรธ และความขุ่นเคืองอย่างยิ่ง เราจะนำพวกเขากลับมาที่นี่ และให้พวกเขาอยู่อย่างปลอดภัย
37הִנְנִ֤י מְקַבְּצָם֙ מִכָּל־הָ֣אֲרָצֹ֔ות אֲשֶׁ֨ר הִדַּחְתִּ֥ים שָׁ֛ם בְּאַפִּ֥י וּבַחֲמָתִ֖י וּבְקֶ֣צֶף גָּדֹ֑ול וַהֲשִֽׁבֹתִים֙ אֶל־הַמָּקֹ֣ום הַזֶּ֔ה וְהֹשַׁבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח׃
38แล้วพวกเขาจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา
38וְהָ֥יוּ לִ֖י לְעָ֑ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
39เราจะให้พวกเขามีใจเดียวและวิถีทางเดียว เพื่อพวกเขาจะยำเกรงเราตลอดไป เพื่อประโยชน์ของพวกเขาและลูกหลานที่ตามมา
39וְנָתַתִּ֨י לָהֶ֜ם לֵ֤ב אֶחָד֙ וְדֶ֣רֶךְ אֶחָ֔ד לְיִרְאָ֥ה אֹותִ֖י כָּל־הַיָּמִ֑ים לְטֹ֣וב לָהֶ֔ם וְלִבְנֵיהֶ֖ם אַחֲרֵיהֶֽם׃
40เราจะทำพันธสัญญาที่คงอยู่ตลอดไปกับพวกเขา ว่าเราจะไม่หันหนีจากพวกเขา จะติดตามทำดีแก่พวกเขา เราจะใส่ความยำเกรงเราไว้ในใจพวกเขา เพื่อพวกเขาจะไม่จากเราไป
40וְכָרַתִּ֤י לָהֶם֙ בְּרִ֣ית עֹולָ֔ם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־אָשׁוּב֙ מֵאַ֣חֲרֵיהֶ֔ם לְהֵיטִיבִ֖י אֹותָ֑ם וְאֶת־יִרְאָתִי֙ אֶתֵּ֣ן בִּלְבָבָ֔ם לְבִלְתִּ֖י ס֥וּר מֵעָלָֽי׃
41จริงทีเดียว เราจะยินดีที่จะทำดีแก่พวกเขา และจะปลูกพวกเขาในดินแดนนี้อย่างมั่นคง ด้วยสุดใจและสุดจิตของเรา”
41וְשַׂשְׂתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם לְהֵטִ֣יב אֹותָ֑ם וּנְטַעְתִּ֞ים בָּאָ֤רֶץ הַזֹּאת֙ בֶּאֱמֶ֔ת בְּכָל־לִבִּ֖י וּבְכָל־נַפְשִֽׁי׃ ס
42เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “เรานำภัยร้ายใหญ่หลวงทั้งหมดนี้มาสู่ประชาชนนี้อย่างไร เราจะนำสิ่งดีทั้งหมดที่เราสัญญาไว้มาสู่พวกเขาอย่างนั้น
42כִּֽי־כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ אֶל־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֵ֛ת כָּל־הָרָעָ֥ה הַגְּדֹולָ֖ה הַזֹּ֑את כֵּ֣ן אָנֹכִ֞י מֵבִ֤יא עֲלֵיהֶם֙ אֶת־כָּל־הַטֹּובָ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י דֹּבֵ֥ר עֲלֵיהֶֽם׃
43จะมีการซื้อขายที่นาในดินแดนนี้ ที่พวกเจ้าบอกว่า ‘รกร้าง ไม่มีคนหรือสัตว์ ถูกมอบไว้ในมือชาวเคลเดียแล้ว’
43וְנִקְנָ֥ה הַשָּׂדֶ֖ה בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את אֲשֶׁ֣ר ׀ אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֗ים שְׁמָמָ֥ה הִיא֙ מֵאֵ֤ין אָדָם֙ וּבְהֵמָ֔ה נִתְּנָ֖ה בְּיַ֥ד הַכַּשְׂדִּֽים׃
44ผู้คนจะใช้เงินซื้อที่นา ลงชื่อในหนังสือสัญญา ประทับตรา และเรียกพยาน ทั้งในดินแดนเบนยามิน ในบริเวณรอบเยรูซาเล็ม ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ ในเมืองบนภูเขา ในเมืองที่ราบ และในเมืองทางใต้ เพราะเราจะฟื้นฟูพวกเขาจากการเป็นเชลย” พระยาห์เวห์กล่าว
44שָׂדֹ֞ות בַּכֶּ֣סֶף יִקְנ֗וּ וְכָתֹ֨וב בַּסֵּ֥פֶר ׀ וְחָתֹום֮ וְהָעֵ֣ד עֵדִים֒ בְּאֶ֨רֶץ בִּנְיָמִ֜ן וּבִסְבִיבֵ֣י יְרוּשָׁלַ֗͏ִם וּבְעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וּבְעָרֵ֥י הַשְּׁפֵלָ֖ה וּבְעָרֵ֣י הַנֶּ֑גֶב כִּֽי־אָשִׁ֥יב אֶת־שְׁבוּתָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.