เยเรมีย์ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ชนอิสราเอล จงฟังคำที่พระยาห์เวห์กล่าวกับพวกท่าน!
1שִׁמְע֣וּ אֶת־הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
2พระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่าเรียนรู้วิถีของชนชาติทั้งหลาย อย่าหวาดหวั่นกับหมายสำคัญในท้องฟ้า เพราะชนชาติเหล่านั้นหวาดหวั่นกับมัน
2כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֶל־דֶּ֤רֶךְ הַגֹּויִם֙ אַל־תִּלְמָ֔דוּ וּמֵאֹתֹ֥ות הַשָּׁמַ֖יִם אַל־תֵּחָ֑תּוּ כִּֽי־יֵחַ֥תּוּ הַגֹּויִ֖ם מֵהֵֽמָּה׃
3ธรรมเนียมของชนชาติต่าง ๆ ไร้ค่า มีคนตัดต้นไม้ออกจากป่า เป็นงานจากมือช่างที่ใช้ขวาน
3כִּֽי־חֻקֹּ֥ות הָֽעַמִּ֖ים הֶ֣בֶל ה֑וּא כִּֽי־עֵץ֙ מִיַּ֣עַר כְּרָתֹ֔ו מַעֲשֵׂ֥ה יְדֵ֥י־חָרָ֖שׁ בַּֽמַּעֲצָֽד׃
4พวกเขาประดับมันด้วยเงินและทอง ใช้ค้อนตอกตะปูยึดไว้ ไม่ให้ขยับ
4בְּכֶ֥סֶף וּבְזָהָ֖ב יְיַפֵּ֑הוּ בְּמַסְמְרֹ֧ות וּבְמַקָּבֹ֛ות יְחַזְּק֖וּם וְלֹ֥וא יָפִֽיק׃
5พวกมันเหมือนรูปต้นปาล์มที่ทำขึ้นด้วยการกลึง พูดไม่ได้ ต้องมีคนหาม เพราะเคลื่อนไหวเองไม่ได้ อย่ากลัวพวกมัน เพราะทำร้ายไม่ได้ และไม่มีอำนาจทำดีด้วย”
5כְּתֹ֨מֶר מִקְשָׁ֥ה הֵ֙מָּה֙ וְלֹ֣א יְדַבֵּ֔רוּ נָשֹׂ֥וא יִנָּשׂ֖וּא כִּ֣י לֹ֣א יִצְעָ֑דוּ אַל־תִּֽירְא֤וּ מֵהֶם֙ כִּי־לֹ֣א יָרֵ֔עוּ וְגַם־הֵיטֵ֖יב אֵ֥ין אֹותָֽם׃ ס
6พระยาห์เวห์ ไม่มีใครเหมือนพระองค์ พระองค์ยิ่งใหญ่ พระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่ด้วยกำลัง
6מֵאֵ֥ין כָּמֹ֖וךָ יְהוָ֑ה גָּדֹ֥ול אַתָּ֛ה וְגָדֹ֥ול שִׁמְךָ֖ בִּגְבוּרָֽה׃
7ใครจะไม่ยำเกรงพระองค์? กษัตริย์ของชนชาติทั้งหลาย เพราะความยำเกรงเป็นสิ่งที่พระองค์ควรได้รับ ในหมู่คนฉลาดของชนชาติต่าง ๆ และในราชอาณาจักรทั้งหมดของพวกเขา ไม่มีใครเหมือนพระองค์
7מִ֣י לֹ֤א יִֽרָאֲךָ֙ מֶ֣לֶךְ הַגֹּויִ֔ם כִּ֥י לְךָ֖ יָאָ֑תָה כִּ֣י בְכָל־חַכְמֵ֧י הַגֹּויִ֛ם וּבְכָל־מַלְכוּתָ֖ם מֵאֵ֥ין כָּמֹֽוךָ׃
8แต่พวกเขาล้วนเขลาและโง่งม พวกเขารับคำสอนจากรูปเคารพ! มันก็แค่ไม้
8וּבְאַחַ֖ת יִבְעֲר֣וּ וְיִכְסָ֑לוּ מוּסַ֥ר הֲבָלִ֖ים עֵ֥ץ הֽוּא׃
9มีเงินที่ตีเป็นแผ่นนำมาจากทาร์ชิช และทองจากอูฟาส เป็นงานของช่างแกะและฝีมือช่างทอง เสื้อผ้าของพวกมันเป็นสีน้ำเงินและสีม่วง ทั้งหมดเป็นงานของช่างชำนาญ
9כֶּ֣סֶף מְרֻקָּ֞ע מִתַּרְשִׁ֣ישׁ יוּבָ֗א וְזָהָב֙ מֵֽאוּפָ֔ז מַעֲשֵׂ֥ה חָרָ֖שׁ וִידֵ֣י צֹורֵ֑ף תְּכֵ֤לֶת וְאַרְגָּמָן֙ לְבוּשָׁ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה חֲכָמִ֖ים כֻּלָּֽם׃
10แต่พระยาห์เวห์คือพระเจ้าแท้ เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิต เป็นกษัตริย์ตลอดกาล เมื่อพระองค์เดือดดาล แผ่นดินก็สั่นสะเทือน ชนชาติต่าง ๆ ทนต่อความโกรธของพระองค์ไม่ได้
10וַֽיהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ אֱמֶ֔ת הֽוּא־אֱלֹהִ֥ים חַיִּ֖ים וּמֶ֣לֶךְ עֹולָ֑ם מִקִּצְפֹּו֙ תִּרְעַ֣שׁ הָאָ֔רֶץ וְלֹֽא־יָכִ֥לוּ גֹויִ֖ם זַעְמֹֽו׃ ס
11“พวกเจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘เทพเจ้าที่ไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินจะสูญไปจากแผ่นดินและใต้ฟ้าสวรรค์’”
11כִּדְנָה֙ תֵּאמְר֣וּן לְהֹ֔ום אֱלָ֣הַיָּ֔א דִּֽי־שְׁמַיָּ֥א וְאַרְקָ֖א לָ֣א עֲבַ֑דוּ יֵאבַ֧דוּ מֵֽאַרְעָ֛א וּמִן־תְּחֹ֥ות שְׁמַיָּ֖א אֵֽלֶּה׃ ס
12พระเจ้าสร้างแผ่นดินด้วยกำลังของพระองค์ ตั้งโลกให้มั่นด้วยปัญญาของพระองค์ และขึงฟ้าสวรรค์ด้วยความเข้าใจของพระองค์
12עֹשֵׂ֥ה אֶ֙רֶץ֙ בְּכֹחֹ֔ו מֵכִ֥ין תֵּבֵ֖ל בְּחָכְמָתֹ֑ו וּבִתְבוּנָתֹ֖ו נָטָ֥ה שָׁמָֽיִם׃
13เมื่อพระองค์เปล่งเสียง น้ำในฟ้าสวรรค์ก็คำราม พระองค์ทำให้ไอน้ำลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน ทำให้มีสายฟ้าสำหรับฝน และนำลมออกจากคลังของพระองค์
13לְקֹ֨ול תִּתֹּ֜ו הֲמֹ֥ון מַ֙יִם֙ בַּשָּׁמַ֔יִם וַיַּעֲלֶ֥ה נְשִׂאִ֖ים מִקְצֵ֣ה *אֶרֶץ (הָאָ֑רֶץ) בְּרָקִ֤ים לַמָּטָר֙ עָשָׂ֔ה וַיֹּ֥וצֵא ר֖וּחַ מֵאֹצְרֹתָֽיו׃
14ทุกคนเขลาและไร้ความรู้ ช่างทองทุกคนผิดหวังกับรูปแกะสลักของตน เพราะรูปหล่อเป็นสิ่งหลอกลวง ไม่มีลมหายใจในพวกมัน
14נִבְעַ֤ר כָּל־אָדָם֙ מִדַּ֔עַת הֹבִ֥ישׁ כָּל־צֹורֵ֖ף מִפָּ֑סֶל כִּ֛י שֶׁ֥קֶר נִסְכֹּ֖ו וְלֹא־ר֥וּחַ בָּֽם׃
15พวกมันไร้ค่า เป็นงานที่ทำให้หลงผิด เมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกมันจะพินาศ
15הֶ֣בֶל הֵ֔מָּה מַעֲשֵׂ֖ה תַּעְתֻּעִ֑ים בְּעֵ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם יֹאבֵֽדוּ׃
16ผู้เป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้ เพราะพระองค์สร้างทุกสิ่ง อิสราเอลคือเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์ พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
16לֹֽא־כְאֵ֜לֶּה חֵ֣לֶק יַעֲקֹ֗ב כִּֽי־יֹוצֵ֤ר הַכֹּל֙ ה֔וּא וְיִ֨שְׂרָאֵ֔ל שֵׁ֖בֶט נַֽחֲלָתֹ֑ו יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות שְׁמֹֽו׃ ס
17ผู้ที่ถูกปิดล้อมอยู่ จงรวบรวมข้าวของออกจากแผ่นดิน
17אִסְפִּ֥י מֵאֶ֖רֶץ כִּנְעָתֵ֑ךְ *יֹשַׁבְתִּי (יֹשֶׁ֖בֶת) בַּמָּצֹֽור׃ ס
18เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง คราวนี้เราจะเหวี่ยงผู้ที่อาศัยในแผ่นดินออกไป จะทำให้พวกเขาเดือดร้อนจนรู้สึกได้”
18כִּֽי־כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י קֹולֵ֛עַ אֶת־יֹושְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ בַּפַּ֣עַם הַזֹּ֑את וַהֲצֵרֹ֥ותִי לָהֶ֖ם לְמַ֥עַן יִמְצָֽאוּ׃ ס
19ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติเพราะบาดเจ็บ! บาดแผลของข้าพเจ้าสาหัส แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “นี่คือความทุกข์ของข้าพเจ้าจริง ๆ และข้าพเจ้าต้องแบกรับ”
19אֹ֥וי לִי֙ עַל־שִׁבְרִ֔י נַחְלָ֖ה מַכָּתִ֑י וַאֲנִ֣י אָמַ֔רְתִּי אַ֛ךְ זֶ֥ה חֳלִ֖י וְאֶשָּׂאֶֽנּוּ׃
20กระโจมของข้าพเจ้าพังแล้ว เชือกทุกเส้นขาด ลูก ๆ จากข้าพเจ้าไป ไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครกางกระโจมให้ข้าพเจ้าอีก ไม่มีใครตั้งม่านกระโจม
20אָהֳלִ֣י שֻׁדָּ֔ד וְכָל־מֵיתָרַ֖י נִתָּ֑קוּ בָּנַ֤י יְצָאֻ֙נִי֙ וְאֵינָ֔ם אֵין־נֹטֶ֥ה עֹוד֙ אָהֳלִ֔י וּמֵקִ֖ים יְרִיעֹותָֽי׃
21เพราะผู้เลี้ยงเขลา ไม่แสวงหาคำตอบจากพระยาห์เวห์ พวกเขาจึงไม่เจริญรุ่งเรือง ฝูงสัตว์ทั้งหมดของพวกเขากระจัดกระจาย
21כִּ֤י נִבְעֲרוּ֙ הָֽרֹעִ֔ים וְאֶת־יְהוָ֖ה לֹ֣א דָרָ֑שׁוּ עַל־כֵּן֙ לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ וְכָל־מַרְעִיתָ֖ם נָפֹֽוצָה׃ ס
22ฟังเถิด เสียงข่าวกำลังมา พร้อมความโกลาหลใหญ่จากแผ่นดินทางเหนือ เพื่อทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้าง เป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก
22קֹ֤ול שְׁמוּעָה֙ הִנֵּ֣ה בָאָ֔ה וְרַ֥עַשׁ גָּדֹ֖ול מֵאֶ֣רֶץ צָפֹ֑ון לָשׂ֞וּם אֶת־עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה שְׁמָמָ֖ה מְעֹ֥ון תַּנִּֽים׃ ס
23พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารู้ว่ามนุษย์ไม่ได้กำหนดทางของตนเอง คนที่เดินอยู่ไม่อาจกำหนดก้าวของตน
23יָדַ֣עְתִּי יְהוָ֔ה כִּ֛י לֹ֥א לָאָדָ֖ם דַּרְכֹּ֑ו לֹֽא־לְאִ֣ישׁ הֹלֵ֔ךְ וְהָכִ֖ין אֶֽת־צַעֲדֹֽו׃
24พระยาห์เวห์ โปรดตักเตือนข้าพเจ้าอย่างอ่อนโยน อย่าใช้ความโกรธ มิฉะนั้นพระองค์จะทำให้ข้าพเจ้าสูญสิ้น
24יַסְּרֵ֥נִי יְהוָ֖ה אַךְ־בְּמִשְׁפָּ֑ט אַל־בְּאַפְּךָ֖ פֶּן־תַּמְעִטֵֽנִי׃
25โปรดเทความเดือดดาลของพระองค์ลงบนชนชาติที่ไม่รู้จักพระองค์ และบนตระกูลที่ไม่ร้องเรียกพระนาม เพราะพวกเขากลืนกินยาโคบ จริงทีเดียว พวกเขากลืนกินเขา ทำลายเขาจนหมด และทำลายที่อยู่ของเขา
25שְׁפֹ֣ךְ חֲמָתְךָ֗ עַל־הַגֹּויִם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־יְדָע֔וּךָ וְעַל֙ מִשְׁפָּחֹ֔ות אֲשֶׁ֥ר בְּשִׁמְךָ֖ לֹ֣א קָרָ֑אוּ כִּֽי־אָכְל֣וּ אֶֽת־יַעֲקֹ֗ב וַאֲכָלֻ֙הוּ֙ וַיְכַלֻּ֔הוּ וְאֶת־נָוֵ֖הוּ הֵשַֽׁמּוּ׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.