เยเรมีย์
Chapter 48
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เยเรมีย์ 48

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1เกี่ยว​กับ​โมอับ พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “วิบัติ​แก่​เนโบ! เพราะ​เมือง​ถูก​ทำลาย คีริยาธาอิม​ผิด​หวัง ถูก​ยึด​แล้ว มิสกาบ อับอาย และ​ถูก​ทำลาย​ลง
1לְמֹואָ֡ב כֹּֽה־אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הֹ֤וי אֶל־נְבֹו֙ כִּ֣י שֻׁדָּ֔דָה הֹבִ֥ישָׁה נִלְכְּדָ֖ה קִרְיָתָ֑יִם הֹבִ֥ישָׁה הַמִּשְׂגָּ֖ב וָחָֽתָּה׃
2คำ​สรรเสริญ​โมอับ​ไม่มี​อีก​แล้ว ที่​เฮชโบน พวก​เขา​วางแผน​ร้าย​ต่อ​เธอ​ว่า ‘มา​เถอะ! ให้​พวกเรา​กำจัด​เธอ​ไม่​ให้​เป็น​ชนชาติ​อีก’ เจ้า​ด้วย มัด​เมน จะ​ถูก​ทำให้​เงียบ ดาบ​จะ​ไล่​ตาม​เจ้า
2אֵ֣ין עֹוד֮ תְּהִלַּ֣ת מֹואָב֒ בְּחֶשְׁבֹּ֗ון חָשְׁב֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ רָעָ֔ה לְכ֖וּ וְנַכְרִיתֶ֣נָּה מִגֹּ֑וי גַּם־מַדְמֵ֣ן תִּדֹּ֔מִּי אַחֲרַ֖יִךְ תֵּ֥לֶךְ חָֽרֶב׃
3ได้ยิน​เสียง​ร้อง​จาก​โฮโรนาอิม ความ​รกร้าง​และ​ความ​พินาศ​ใหญ่​หลวง!
3קֹ֥ול צְעָקָ֖ה מֵחֹֽרֹונָ֑יִם שֹׁ֖ד וָשֶׁ֥בֶר גָּדֹֽול׃
4โมอับ​ถูก​ทำลาย เด็ก​เล็ก​ของ​เธอ​ส่ง​เสียง​ร้อง​ให้​ได้ยิน
4נִשְׁבְּרָ֖ה מֹואָ֑ב הִשְׁמִ֥יעוּ זְּעָקָ֖ה *צְעֹורֶיהָ (צְעִירֶֽיהָ)׃
5เพราะ​พวก​เขา​จะ​ขึ้น​ทาง​ลาด​ชัน​ลูฮีท ร้องไห้​ไม่​หยุด เพราะ​บน​ทาง​ลง​โฮโรนาอิม พวก​เขา​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ทุกข์​จาก​ความ​พินาศ
5כִּ֚י מַעֲלֵ֣ה *הַלֻּחֹות (הַלּוּחִ֔ית) בִּבְכִ֖י יַֽעֲלֶה־בֶּ֑כִי כִּ֚י בְּמֹורַ֣ד חֹורֹנַ֔יִם צָרֵ֥י צַֽעֲקַת־שֶׁ֖בֶר שָׁמֵֽעוּ׃
6จง​หนี! เอา​ชีวิต​รอด! จง​เป็น​เหมือน​พุ่ม​จูนิเปอร์​ใน​ถิ่นกันดาร
6נֻ֖סוּ מַלְּט֣וּ נַפְשְׁכֶ֑ם וְתִֽהְיֶ֕ינָה כַּעֲרֹועֵ֖ר בַּמִּדְבָּֽר׃
7เพราะ​เจ้า​ไว้​วางใจ​ผล​งาน​และ​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​ตน เจ้า​จะ​ถูก​จับ​ด้วย เคโมช​จะ​ออก​ไป​เป็น​เชลย พร้อม​กับ​ปุโรหิต​และ​ขุนนาง​ของ​เขา
7כִּ֠י יַ֣עַן בִּטְחֵ֤ךְ בְּמַעֲשַׂ֙יִךְ֙ וּבְאֹ֣וצְרֹותַ֔יִךְ גַּם־אַ֖תְּ תִּלָּכֵ֑דִי וְיָצָ֤א *כְמִישׁ (כְמֹושׁ֙) בַּגֹּולָ֔ה כֹּהֲנָ֥יו וְשָׂרָ֖יו *יַחַד (יַחְדָּֽיו)׃
8ผู้​ทำลาย​จะ​มา​ถึง​ทุก​เมือง ไม่มี​เมือง​ใด​รอด หุบเขา​จะ​พินาศ​ด้วย ที่ราบ​จะ​ถูก​ทำลาย อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​กล่าว
8וְיָבֹ֨א שֹׁדֵ֜ד אֶל־כָּל־עִ֗יר וְעִיר֙ לֹ֣א תִמָּלֵ֔ט וְאָבַ֥ד הָעֵ֖מֶק וְנִשְׁמַ֣ד הַמִּישֹׁ֑ר אֲשֶׁ֖ר אָמַ֥ר יְהוָֽה׃
9จง​ให้​ปีก​แก่​โมอับ เพื่อ​เธอ​จะ​บิน​หนี​ไป เมือง​ของ​เธอ​จะ​รกร้าง ไม่มี​ใคร​อาศัย​อยู่
9תְּנוּ־צִ֣יץ לְמֹואָ֔ב כִּ֥י נָצֹ֖א תֵּצֵ֑א וְעָרֶ֙יהָ֙ לְשַׁמָּ֣ה תִֽהְיֶ֔ינָה מֵאֵ֥ין יֹושֵׁ֖ב בָּהֵֽן׃
10“คน​ที่​ทำงาน​ของ​พระยาห์เวห์​อย่าง​ไม่​ใส่ใจ​ถูก​สาป​แช่ง คน​ที่​กัน​ดาบ​ของ​ตน​ไว้​ไม่​ให้​เปื้อน​เลือด​ถูก​สาป​แช่ง
10אָר֗וּר עֹשֶׂ֛ה מְלֶ֥אכֶת יְהוָ֖ה רְמִיָּ֑ה וְאָר֕וּר מֹנֵ֥עַ חַרְבֹּ֖ו מִדָּֽם׃
11“โมอับ​อยู่​อย่าง​สบาย​มา​ตั้งแต่​วัย​เยาว์ เขา​นอน​นิ่ง​บน​ตะกอน​ของ​ตน ไม่​เคย​ถูก​ถ่าย​จาก​ภาชนะ​หนึ่ง​ไป​อีก​ภาชนะ​หนึ่ง และ​ไม่​เคย​ไป​เป็น​เชลย รส​ของ​เขา​จึง​ยัง​คง​อยู่ กลิ่น​ของ​เขา​ไม่​เปลี่ยน
11שַׁאֲנַ֨ן מֹואָ֜ב מִנְּעוּרָ֗יו וְשֹׁקֵ֥ט הוּא֙ אֶל־שְׁמָרָ֔יו וְלֹֽא־הוּרַ֤ק מִכְּלִי֙ אֶל־כֶּ֔לִי וּבַגֹּולָ֖ה לֹ֣א הָלָ֑ךְ עַל־כֵּ֗ן עָמַ֤ד טַעְמֹו֙ בֹּ֔ו וְרֵיחֹ֖ו לֹ֥א נָמָֽר׃ ס
12ดัง​นั้น​จง​ฟัง วัน​เวลา​นั้น​กำลัง​มา​ถึง” พระยาห์เวห์​กล่าว “เรา​จะ​ส่ง​คน​เท​มา​หา​เขา พวก​เขา​จะ​เท​เขา​ออก จะ​เท​ภาชนะ​ของ​เขา​จน​หมด และ​ทุบ​ภาชนะ​เหล่า​นั้น​ให้​แตก​เป็น​ชิ้น ๆ
12לָכֵ֞ן הִנֵּ֖ה־יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְשִׁלַּחְתִּי־לֹ֥ו צֹעִ֖ים וְצֵעֻ֑הוּ וְכֵלָ֣יו יָרִ֔יקוּ וְנִבְלֵיהֶ֖ם יְנַפֵּֽצוּ׃
13โมอับ​จะ​อับอาย​เพราะ​เคโมช เหมือน​พงศ์​พันธุ์​อิสราเอล​อับอาย​เพ​ราะเบธ​เอล ที่​พวก​เขา​ไว้ใจ
13וּבֹ֥שׁ מֹואָ֖ב מִכְּמֹ֑ושׁ כַּאֲשֶׁר־בֹּ֙שׁוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל מִבֵּ֥ית אֵ֖ל מִבְטֶחָֽם׃
14“พวกเจ้า​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘พวกเรา​เป็น​นักรบ​ผู้​เก่ง​กล้า เป็น​ผู้​กล้า​หาญ​ใน​การ​รบ’?
14אֵ֚יךְ תֹּֽאמְר֔וּ גִּבֹּורִ֖ים אֲנָ֑חְנוּ וְאַנְשֵׁי־חַ֖יִל לַמִּלְחָמָֽה׃
15โมอับ​ถูก​ทำลาย พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ใน​เมือง​ของ​เขา​แล้ว ชาย​หนุ่ม​ที่​ถูก​คัด​เลือก​ของ​เขา​ลง​ไป​สู่​การ​สังหาร” กษัตริย์​ผู้​มี​นาม​ว่า​พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ​กล่าว
15שֻׁדַּ֤ד מֹואָב֙ וְעָרֶ֣יהָ עָלָ֔ה וּמִבְחַ֥ר בַּֽחוּרָ֖יו יָרְד֣וּ לַטָּ֑בַח נְאֻ֨ם־הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות שְׁמֹֽו׃
16“หายนะ​ของ​โมอับ​ใกล้​มา​แล้ว ความ​ทุกข์​ยาก​ของ​เขา​รีบ​เร่ง​มา
16קָרֹ֥וב אֵיד־מֹואָ֖ב לָבֹ֑וא וְרָ֣עָתֹ֔ו מִהֲרָ֖ה מְאֹֽד׃
17ทุก​คน​ที่​อยู่​รอบ​เขา จง​คร่ำครวญ​ให้​เขา ทุก​คน​ที่​รู้จัก​ชื่อ​เขา จง​พูด​ว่า ‘ไม้​เท้า​ที่​แข็ง​แรง​หัก​เสีย​แล้ว คทา​ที่​งดงาม​หัก​เสีย​แล้ว!’
17נֻ֤דוּ לֹו֙ כָּל־סְבִיבָ֔יו וְכֹ֖ל יֹדְעֵ֣י שְׁמֹ֑ו אִמְר֗וּ אֵיכָ֤ה נִשְׁבַּר֙ מַטֵּה־עֹ֔ז מַקֵּ֖ל תִּפְאָרָֽה׃
18“ธิดา​ผู้​พำนัก​ใน​ดีโบน จง​ลง​จาก​เกียรติ​ของ​เจ้า นั่ง​อยู่​กับ​ความ​กระหาย เพราะ​ผู้​ทำลาย​โมอับ​ขึ้น​มา​ต่อสู้​กับ​เจ้า​แล้ว เขา​ทำลาย​ป้อม​ปราการ​ของ​เจ้า
18רְדִ֤י מִכָּבֹוד֙ *יֹשְׁבֶי (וּשְׁבִ֣י) בַצָּמָ֔א יֹשֶׁ֖בֶת בַּת־דִּיבֹ֑ון כִּֽי־שֹׁדֵ֤ד מֹואָב֙ עָ֣לָה בָ֔ךְ שִׁחֵ֖ת מִבְצָרָֽיִךְ׃
19ผู้​อาศัย​ใน​อาโรเออร์ จง​ยืน​ข้าง​ทาง​และ​เฝ้า​ดู ถาม​ชาย​ที่​หนี​และ​หญิง​ที่​รอด​มา ว่า ‘เกิด​อะไร​ขึ้น?’
19אֶל־דֶּ֛רֶךְ עִמְדִ֥י וְצַפִּ֖י יֹושֶׁ֣בֶת עֲרֹועֵ֑ר שַׁאֲלִי־נָ֣ס וְנִמְלָ֔טָה אִמְרִ֖י מַה־נִּֽהְיָֽתָה׃
20โมอับ​ผิด​หวัง เพราะ​ถูก​ทำลาย​ลง จง​ร้องไห้​คร่ำครวญ! แจ้ง​ให้​รู้​ริม​แม่​น้ำ​อาร์​โน​นว่า​โมอับ​ถูก​ทำลาย​แล้ว
20הֹבִ֥ישׁ מֹואָ֛ב כִּֽי־חַ֖תָּה *הֵילִילִי (הֵילִ֣ילוּ ׀) *וּזְעָקִי (וּֽזְעָ֑קוּ) הַגִּ֣ידוּ בְאַרְנֹ֔ון כִּ֥י שֻׁדַּ֖ד מֹואָֽב׃
21การ​พิพากษา​มา​ถึง​ดินแดน​ที่ราบ ถึง​โฮโลน ยาห์​ซาห์ เมฟาอัท
21וּמִשְׁפָּ֥ט בָּ֖א אֶל־אֶ֣רֶץ הַמִּישֹׁ֑ר אֶל־חֹלֹ֥ון וְאֶל־יַ֖הְצָה וְעַל־*מֹופָעַת (מֵיפָֽעַת)׃
22ถึง​ดีโบน เนโบ เบธดิบลาธาอิม
22וְעַל־דִּיבֹ֣ון וְעַל־נְבֹ֔ו וְעַל־בֵּ֖ית דִּבְלָתָֽיִם׃
23ถึง​คีริยาธาอิม เบธกามูล เบธเมโอน
23וְעַ֧ל קִרְיָתַ֛יִם וְעַל־בֵּ֥ית גָּמ֖וּל וְעַל־בֵּ֥ית מְעֹֽון׃
24ถึง​เค​ริ​โอท โบสราห์ และ​ทุก​เมือง​ใน​ดินแดน​โมอับ ทั้ง​ไกล​และ​ใกล้
24וְעַל־קְרִיֹּ֖ות וְעַל־בָּצְרָ֑ה וְעַ֗ל כָּל־עָרֵי֙ אֶ֣רֶץ מֹואָ֔ב הָרְחֹקֹ֖ות וְהַקְּרֹבֹֽות׃
25เขา​ของ​โมอับ​ถูก​ตัด แขน​ของ​เขา​หัก​แล้ว” พระยาห์เวห์​กล่าว
25נִגְדְּעָה֙ קֶ֣רֶן מֹואָ֔ב וּזְרֹעֹ֖ו נִשְׁבָּ֑רָה נְאֻ֖ם יְהוָֽה׃
26“จง​ทำให้​เขา​เมา เพราะ​เขา​ยก​ตน​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์ โมอับ​จะ​เกลือก​กลิ้ง​ใน​อาเจียน​ของ​ตน และ​เขา​จะ​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย​ด้วย
26הַשְׁכִּירֻ֕הוּ כִּ֥י עַל־יְהוָ֖ה הִגְדִּ֑יל וְסָפַ֤ק מֹואָב֙ בְּקִיאֹ֔ו וְהָיָ֥ה לִשְׂחֹ֖ק גַּם־הֽוּא׃
27อิสราเอล​ไม่​ได้​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย​ของ​เจ้า​หรอก​หรือ? มี​ใคร​พบ​เขา​อยู่​ใน​หมู่​ขโมย​หรือ? เพราะ​ทุก​ครั้ง​ที่​เจ้า​พูด​ถึง​เขา เจ้า​ก็​ส่าย​หน้า
27וְאִ֣ם ׀ לֹ֣וא הַשְּׂחֹ֗ק הָיָ֤ה לְךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל אִם־בְּגַנָּבִ֖ים *נִמְצָאָה (נִמְצָ֑א) כִּֽי־מִדֵּ֧י דְבָרֶ֥יךָ בֹּ֖ו תִּתְנֹודָֽד׃
28ผู้คน​ที่​อาศัย​ใน​โมอับ จง​ออก​จาก​เมือง​ไป​อยู่​ตาม​หิน​ผา เป็น​เหมือน​นกเขา​ที่​ทำ​รัง​เหนือ​ปาก​เหว
28עִזְב֤וּ עָרִים֙ וְשִׁכְנ֣וּ בַּסֶּ֔לַע יֹשְׁבֵ֖י מֹואָ֑ב וִֽהְי֣וּ כְיֹונָ֔ה תְּקַנֵּ֖ן בְּעֶבְרֵ֥י פִי־פָֽחַת׃
29“พวกเรา​ได้ยิน​ถึง​ความ​หยิ่ง​ของ​โมอับ เขา​หยิ่ง​ยิ่ง​นัก ทั้ง​ความ​ยก​ตน ความ​หยิ่ง ความ​โอหัง และ​ความ​โอหัง​ใน​ใจ​ของ​เขา
29שָׁמַ֥עְנוּ גְאֹון־מֹואָ֖ב גֵּאֶ֣ה מְאֹ֑ד גָּבְהֹ֧ו וּגְאֹונֹ֛ו וְגַאֲוָתֹ֖ו וְרֻ֥ם לִבֹּֽו׃
30เรา​รู้​ความ​เดือดดาล​ของ​เขา” พระยาห์เวห์​กล่าว “ว่า​ไร้​ค่า การ​โอ้อวด​ของ​เขา​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​สำเร็จ
30אֲנִ֤י יָדַ֨עְתִּ֨י נְאֻם־יְהוָ֔ה עֶבְרָתֹ֖ו וְלֹא־כֵ֑ן בַּדָּ֖יו לֹא־כֵ֥ן עָשֽׂוּ׃
31ดัง​นั้น​เรา​จะ​คร่ำครวญ​ให้​โมอับ จริง​ที​เดียว เรา​จะ​ร้องไห้​ให้​โมอับ​ทั้งหมด พวก​เขา​จะ​ไว้​ทุกข์​ให้​ชาว​คีร์เฮเรส
31עַל־כֵּן֙ עַל־מֹואָ֣ב אֲיֵלִ֔יל וּלְמֹואָ֥ב כֻּלֹּ֖ה אֶזְעָ֑ק אֶל־אַנְשֵׁ֥י קִֽיר־חֶ֖רֶשׂ יֶהְגֶּֽה׃
32เรา​จะ​ร้องไห้​ให้​เจ้า เถา​องุ่น​แห่ง​สิบมาห์ มากกว่า​เสียง​ร้องไห้​ของ​ยาเซอร์ กิ่ง​ของ​เจ้า​ทอด​ข้าม​ทะเล ไป​ถึง​ทะเล​ยาเซอร์ ผู้​ทำลาย​โจมตี​ผล​ไม้​ฤดู​ร้อน​ของ​เจ้า และ​ผล​องุ่น​ที่​เจ้า​เก็บ​เกี่ยว
32מִבְּכִ֨י יַעְזֵ֤ר אֶבְכֶּה־לָּךְ֙ הַגֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה נְטִֽישֹׁתַ֙יִךְ֙ עָ֣בְרוּ יָ֔ם עַ֛ד יָ֥ם יַעְזֵ֖ר נָגָ֑עוּ עַל־קֵיצֵ֥ךְ וְעַל־בְּצִירֵ֖ךְ שֹׁדֵ֖ד נָפָֽל׃
33ความ​รื่นเริง​และ​ความ​ยินดี​หมด​ไป​จาก​ทุ่ง​ที่​ออก​ผล และ​จาก​ดินแดน​โมอับ เรา​ทำให้​เหล้า​องุ่น​หมด​ไป​จาก​บ่อ​ย่ำ​องุ่น ไม่มี​ใคร​ย่ำ​องุ่น​พร้อม​เสียง​โห่​ร้อง เสียง​โห่​ร้อง​จะ​ไม่ใช่​เสียง​โห่​ร้อง
33וְנֶאֶסְפָ֨ה שִׂמְחָ֥ה וָגִ֛יל מִכַּרְמֶ֖ל וּמֵאֶ֣רֶץ מֹואָ֑ב וְיַ֙יִן֙ מִיקָבִ֣ים הִשְׁבַּ֔תִּי לֹֽא־יִדְרֹ֣ךְ הֵידָ֔ד הֵידָ֖ד לֹ֥א הֵידָֽד׃
34พวก​เขา​ส่ง​เสียง​จาก​เฮชโบน​ถึง​เอเลอาเลห์ ถึง​ยาฮาส จาก​โศอาร์​ถึง​โฮโรนาอิม ถึง​เอกลัทเชลิชิยาห์ เพราะ​แหล่ง​น้ำ​ของ​นิมริม​จะ​รกร้าง​ด้วย
34מִזַּעֲקַ֨ת חֶשְׁבֹּ֜ון עַד־אֶלְעָלֵ֗ה עַד־יַ֙הַץ֙ נָתְנ֣וּ קֹולָ֔ם מִצֹּ֙עַר֙ עַד־חֹ֣רֹנַ֔יִם עֶגְלַ֖ת שְׁלִֽשִׁיָּ֑ה כִּ֚י גַּם־מֵ֣י נִמְרִ֔ים לִמְשַׁמֹּ֖ות יִהְיֽוּ׃
35เรา​จะ​ทำให้​หมด​ไป​จาก​โมอับ​ด้วย” พระยาห์เวห์​กล่าว “ทั้งคน​ที่​ถวาย​เครื่องบูชา​ใน​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง และ​คน​ที่​เผา​เครื่อง​หอม​แก่​เทพเจ้า​ของ​ตน
35וְהִשְׁבַּתִּ֥י לְמֹואָ֖ב נְאֻם־יְהוָ֑ה מַעֲלֶ֣ה בָמָ֔ה וּמַקְטִ֖יר לֵאלֹהָֽיו׃
36ใจ​เรา​จึง​ส่ง​เสียง​เหมือน​ขลุ่ย​ให้​โมอับ ใจ​เรา​ส่ง​เสียง​เหมือน​ขลุ่ย​ให้​ชาว​คีร์เฮเรส ดัง​นั้น​ทรัพย์​มากมาย​ที่​เขา​หา​มา​จึง​สูญ​สิ้น
36עַל־כֵּ֞ן לִבִּ֤י לְמֹואָב֙ כַּחֲלִלִ֣ים יֶהֱמֶ֔ה וְלִבִּי֙ אֶל־אַנְשֵׁ֣י קִֽיר־חֶ֔רֶשׂ כַּחֲלִילִ֖ים יֶהֱמֶ֑ה עַל־כֵּ֛ן יִתְרַ֥ת עָשָׂ֖ה אָבָֽדוּ׃
37เพราะ​ทุก​ศีรษะ​โล้น ทุก​เครา​ถูก​ตัด ทุก​มือ​มี​รอย​กรีด ทุก​เอว​มี​ผ้า​กระสอบ
37כִּ֤י כָל־רֹאשׁ֙ קָרְחָ֔ה וְכָל־זָקָ֖ן גְּרֻעָ֑ה עַ֤ל כָּל־יָדַ֙יִם֙ גְּדֻדֹ֔ת וְעַל־מָתְנַ֖יִם שָֽׂק׃
38บน​หลังคา​บ้าน​ทุก​หลัง​ของ​โมอับ และ​ตาม​ถนน มี​เสียง​คร่ำครวญ​ทุก​แห่ง เพราะ​เรา​ทำ​โมอับ​แตก​เหมือน​ภาชนะ​ที่​ไม่มี​ใคร​พอใจ” พระยาห์เวห์​กล่าว
38עַ֣ל כָּל־גַּגֹּ֥ות מֹואָ֛ב וּבִרְחֹבֹתֶ֖יהָ כֻּלֹּ֣ה מִסְפֵּ֑ד כִּֽי־שָׁבַ֣רְתִּי אֶת־מֹואָ֗ב כִּכְלִ֛י אֵֽין־חֵ֥פֶץ בֹּ֖ו נְאֻם־יְהוָֽה׃
39“พัง​ลง​เสีย​แล้ว! พวก​เขา​คร่ำครวญ​กัน​เพียง​ใด! โมอับ​หัน​หลัง​ด้วย​ความ​อับอาย​เสีย​แล้ว! โมอับ​จะ​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย และ​เป็น​ที่​หวาด​กลัว​ของ​ทุก​คน​รอบ​เขา”
39אֵ֥יךְ חַ֙תָּה֙ הֵילִ֔ילוּ אֵ֛יךְ הִפְנָה־עֹ֥רֶף מֹואָ֖ב בֹּ֑ושׁ וְהָיָ֥ה מֹואָ֛ב לִשְׂחֹ֥ק וְלִמְחִתָּ֖ה לְכָל־סְבִיבָֽיו׃ ס
40เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “ดูเถิด เขา​จะ​บิน​เหมือน​นก​อินทรี จะ​กาง​ปีก​ต่อสู้​กับ​โมอับ
40כִּי־כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֥ה כַנֶּ֖שֶׁר יִדְאֶ֑ה וּפָרַ֥שׂ כְּנָפָ֖יו אֶל־מֹואָֽב׃
41เค​ริ​โอท​ถูก​ยึด ป้อม​ปราการ​ถูก​จับ​ไว้ ใน​วัน​นั้น ใจ​ของ​นักรบ​ผู้​เก่ง​กล้า​แห่ง​โมอับ จะ​เป็น​เหมือน​ใจ​หญิง​ที่​เจ็บ​ท้อง​คลอด
41נִלְכְּדָה֙ הַקְּרִיֹּ֔ות וְהַמְּצָדֹ֖ות נִתְפָּ֑שָׂה וְֽ֠הָיָה לֵ֞ב גִּבֹּורֵ֤י מֹואָב֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא כְּלֵ֖ב אִשָּׁ֥ה מְצֵרָֽה׃
42โมอับ​จะ​ถูก​ทำลาย​จน​ไม่​เป็น​ชนชาติ เพราะ​เขา​ยก​ตน​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์
42וְנִשְׁמַ֥ד מֹואָ֖ב מֵעָ֑ם כִּ֥י עַל־יְהוָ֖ה הִגְדִּֽיל׃
43ความ​หวาด​กลัว หลุม และ​บ่วง อยู่​เหนือ​เจ้า ผู้​อาศัย​ใน​โมอับ” พระยาห์เวห์​กล่าว
43פַּ֥חַד וָפַ֖חַת וָפָ֑ח עָלֶ֛יךָ יֹושֵׁ֥ב מֹואָ֖ב נְאֻם־יְהוָֽה׃
44“คน​ที่​หนี​จาก​ความ​หวาด​กลัว​จะ​ตกหลุม คน​ที่​ขึ้น​จาก​หลุม​จะ​ถูก​จับ​ใน​บ่วง เพราะ​เรา​จะ​นำ​มา​สู่​เขา คือ​โมอับ ปี​ที่​พวก​เขา​จะ​ถูก​ลงโทษ” พระยาห์เวห์​กล่าว
44*הַנִּיס (הַנָּ֞ס) מִפְּנֵ֤י הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל־הַפַּ֔חַת וְהָֽעֹלֶה֙ מִן־הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי־אָבִ֨יא אֵלֶ֧יהָ אֶל־מֹואָ֛ב שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃
45“คน​ที่​หนี​มา​ยืน​ไร้​กำลัง​ใต้​เงา​เฮชโบน เพราะ​ไฟ​ออก​จาก​เฮชโบน เปลว​ไฟ​ออก​จาก​ท่ามกลาง​สิ​โหน เผา​ผลาญ​มุม​ของ​โมอับ และ​กระหม่อม​ของ​พวก​ที่​ส่ง​เสียง​อื้อ​อึง
45בְּצֵ֥ל חֶשְׁבֹּ֛ון עָמְד֖וּ מִכֹּ֣חַ נָסִ֑ים כִּֽי־אֵ֞שׁ יָצָ֣א מֵחֶשְׁבֹּ֗ון וְלֶֽהָבָה֙ מִבֵּ֣ין סִיחֹ֔ון וַתֹּ֙אכַל֙ פְּאַ֣ת מֹואָ֔ב וְקָדְקֹ֖ד בְּנֵ֥י שָׁאֹֽון׃
46วิบัติ​แก่​เจ้า โมอับ! ประชาชน​ของ​เคโมช​สูญ​สิ้น เพราะ​ลูกชาย​ของ​เจ้า​ถูก​นำ​ไป​เป็น​เชลย และ​ลูกสาว​ของ​เจ้า​ไป​เป็น​เชลย
46אֹוי־לְךָ֣ מֹואָ֔ב אָבַ֖ד עַם־כְּמֹ֑ושׁ כִּֽי־לֻקְּח֤וּ בָנֶ֙יךָ֙ בַּשֶּׁ֔בִי וּבְנֹתֶ֖יךָ בַּשִּׁבְיָֽה׃
47“แต่​เรา​จะ​ฟื้นฟู​โมอับ​จาก​การ​เป็น​เชลย​ใน​วัน​เวลา​ภาย​หน้า” พระยาห์เวห์​กล่าว การ​พิพากษา​โมอับ​จบ​ลง​เพียง​นี้
47וְשַׁבְתִּ֧י שְׁבוּת־מֹואָ֛ב בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה עַד־הֵ֖נָּה מִשְׁפַּ֥ט מֹואָֽב׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.