เยเรมีย์ 33
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์เป็นครั้งที่สอง ขณะเขายังถูกขังในลานทหารยาม โดยกล่าวว่า
1וַיְהִ֧י דְבַר־יְהוָ֛ה אֶֽל־יִרְמְיָ֖הוּ שֵׁנִ֑ית וְהוּא֙ עֹודֶ֣נּוּ עָצ֔וּר בַּחֲצַ֥ר הַמַּטָּרָ֖ה לֵאמֹֽר׃
2“พระยาห์เวห์ผู้ทำสิ่งนั้น พระยาห์เวห์ผู้ก่อรูปเพื่อให้สิ่งนั้นตั้งมั่น ผู้มีนามว่าพระยาห์เวห์ กล่าวดังนี้
2כֹּֽה־אָמַ֥ר יְהוָ֖ה עֹשָׂ֑הּ יְהוָ֗ה יֹוצֵ֥ר אֹותָ֛הּ לַהֲכִינָ֖הּ יְהוָ֥ה שְׁמֹֽו׃
3‘จงร้องเรียกเรา เราจะตอบเจ้า และให้เจ้าเห็นสิ่งยิ่งใหญ่และยากที่เจ้าไม่รู้’
3קְרָ֥א אֵלַ֖י וְאֶעֱנֶ֑ךָּ וְאַגִּ֧ידָה לְּךָ֛ גְּדֹלֹ֥ות וּבְצֻרֹ֖ות לֹ֥א יְדַעְתָּֽם׃ ס
4เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงบ้านในเมืองนี้และวังของกษัตริย์ยูดาห์ ซึ่งถูกรื้อเพื่อทำแนวป้องกันลาดดินและดาบดังนี้
4כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַל־בָּתֵּי֙ הָעִ֣יר הַזֹּ֔את וְעַל־בָּתֵּ֖י מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה הַנְּתֻצִ֕ים אֶל־הַסֹּלְלֹ֖ות וְאֶל־הֶחָֽרֶב׃
5‘ขณะที่ผู้คนเข้ามาต่อสู้กับชาวเคลเดีย และทำให้บ้านเหล่านั้นเต็มไปด้วยศพคนที่เราฆ่าด้วยโทสะและความโกรธของเรา เพราะความชั่วทั้งหมดของคนเหล่านั้น เราจึงซ่อนหน้าจากเมืองนี้
5בָּאִ֗ים לְהִלָּחֵם֙ אֶת־הַכַּשְׂדִּ֔ים וּלְמַלְאָם֙ אֶת־פִּגְרֵ֣י הָאָדָ֔ם אֲשֶׁר־הִכֵּ֥יתִי בְאַפִּ֖י וּבַחֲמָתִ֑י וַאֲשֶׁ֨ר הִסְתַּ֤רְתִּי פָנַי֙ מֵהָעִ֣יר הַזֹּ֔את עַ֖ל כָּל־רָעָתָֽם׃
6จงฟัง เราจะนำสุขภาพและการเยียวยามาสู่เมือง เราจะรักษาพวกเขา และเปิดเผยความสงบสุขกับความจริงอย่างอุดมแก่พวกเขา
6הִנְנִ֧י מַעֲלֶה־לָּ֛הּ אֲרֻכָ֥ה וּמַרְפֵּ֖א וּרְפָאתִ֑ים וְגִלֵּיתִ֣י לָהֶ֔ם עֲתֶ֥רֶת שָׁלֹ֖ום וֶאֱמֶֽת׃
7เราจะฟื้นฟูความเป็นอยู่ของยูดาห์และอิสราเอล และสร้างพวกเขาขึ้นอย่างครั้งแรก
7וַהֲשִֽׁבֹתִי֙ אֶת־שְׁב֣וּת יְהוּדָ֔ה וְאֵ֖ת שְׁב֣וּת יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנִתִ֖ים כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה׃
8เราจะชำระพวกเขาจากความผิดทั้งหมดที่พวกเขาทำบาปต่อเรา เราจะให้อภัยความผิดทั้งหมดที่พวกเขาทำบาปและล่วงละเมิดต่อเรา
8וְטִ֣הַרְתִּ֔ים מִכָּל־עֲוֹנָ֖ם אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ־לִ֑י וְסָלַחְתִּ֗י *לְכֹול־ (לְכָל)־עֲוֹנֹֽותֵיהֶם֙ אֲשֶׁ֣ר חָֽטְאוּ־לִ֔י וַאֲשֶׁ֖ר פָּ֥שְׁעוּ בִֽי׃
9เมืองนี้จะทำให้เรามีชื่อเสียงเป็นที่ยินดี ได้รับคำสรรเสริญและเกียรติ ต่อหน้าทุกชนชาติบนแผ่นดิน ชนชาติเหล่านั้นจะได้ยินถึงสิ่งดีทั้งหมดที่เราทำแก่พวกเขา จะกลัวและสั่นสะท้านเพราะสิ่งดีและความสงบสุขทั้งหมดที่เรามอบแก่เมืองนี้’”
9וְהָ֣יְתָה לִּ֗י לְשֵׁ֤ם שָׂשֹׂון֙ לִתְהִלָּ֣ה וּלְתִפְאֶ֔רֶת לְכֹ֖ל גֹּויֵ֣י הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁמְע֜וּ אֶת־כָּל־הַטֹּובָ֗ה אֲשֶׁ֤ר אָֽנֹכִי֙ עֹשֶׂ֣ה אֹתָ֔ם וּפָחֲד֣וּ וְרָֽגְז֗וּ עַ֤ל כָּל־הַטֹּובָה֙ וְעַ֣ל כָּל־הַשָּׁלֹ֔ום אֲשֶׁ֥ר אָֽנֹכִ֖י עֹ֥שֶׂה לָּֽהּ׃ ס
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ในที่นี้ ที่พวกเจ้าบอกว่า ‘รกร้าง ไม่มีคนหรือสัตว์ ทั้งในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็มที่รกร้าง ไม่มีคน ไม่มีผู้อาศัย และไม่มีสัตว์’ จะได้ยินอีก
10כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עֹוד֮ יִשָּׁמַ֣ע בַּמָּקֹום־הַזֶּה֒ אֲשֶׁר֙ אַתֶּ֣ם אֹֽמְרִ֔ים חָרֵ֣ב ה֔וּא מֵאֵ֥ין אָדָ֖ם וּמֵאֵ֣ין בְּהֵמָ֑ה בְּעָרֵ֤י יְהוּדָה֙ וּבְחֻצֹ֣ות יְרוּשָׁלַ֔͏ִם הַֽנְשַׁמֹּ֗ות מֵאֵ֥ין אָדָ֛ם וּמֵאֵ֥ין יֹושֵׁ֖ב וּמֵאֵ֥ין בְּהֵמָֽה׃
11คือเสียงยินดีและเสียงรื่นเริง เสียงเจ้าบ่าวและเสียงเจ้าสาว เสียงของผู้ที่กล่าวว่า ‘จงขอบคุณพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ เพราะพระยาห์เวห์ดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป’ ผู้ที่นำคำขอบคุณเข้ามาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เพราะเราจะฟื้นฟูดินแดนจากการเป็นเชลยให้เป็นเหมือนครั้งแรก” พระยาห์เวห์กล่าว
11קֹ֣ול שָׂשֹׂ֞ון וְקֹ֣ול שִׂמְחָ֗ה קֹ֣ול חָתָן֮ וְקֹ֣ול כַּלָּה֒ קֹ֣ול אֹמְרִ֡ים הֹודוּ֩ אֶת־יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות כִּֽי־טֹ֤וב יְהוָה֙ כִּֽי־לְעֹולָ֣ם חַסְדֹּ֔ו מְבִאִ֥ים תֹּודָ֖ה בֵּ֣ית יְהוָ֑ה כִּֽי־אָשִׁ֧יב אֶת־שְׁבוּת־הָאָ֛רֶץ כְּבָרִאשֹׁנָ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ ס
12พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “ในที่นี้ที่รกร้าง ไม่มีคนหรือสัตว์ และในทุกเมืองของที่นี่ จะมีที่อยู่ของผู้เลี้ยงแกะให้ฝูงของตนนอนพักอีก
12כֹּֽה־אָמַר֮ יְהוָ֣ה צְבָאֹות֒ עֹ֞וד יִֽהְיֶ֣ה ׀ בַּמָּקֹ֣ום הַזֶּ֗ה הֶחָרֵ֛ב מֵֽאֵין־אָדָ֥ם וְעַד־בְּהֵמָ֖ה וּבְכָל־עָרָ֑יו נְוֵ֣ה רֹעִ֔ים מַרְבִּצִ֖ים צֹֽאן׃
13ในเมืองบนภูเขา ในเมืองที่ราบ ในเมืองทางใต้ ในดินแดนเบนยามิน ในบริเวณรอบเยรูซาเล็ม และในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ ฝูงแกะจะผ่านใต้มือผู้นับอีกครั้ง” พระยาห์เวห์กล่าว
13בְּעָרֵ֨י הָהָ֜ר בְּעָרֵ֤י הַשְּׁפֵלָה֙ וּבְעָרֵ֣י הַנֶּ֔גֶב וּבְאֶ֧רֶץ בִּנְיָמִ֛ן וּבִסְבִיבֵ֥י יְרוּשָׁלַ֖͏ִם וּבְעָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה עֹ֣ד תַּעֲבֹ֧רְנָה הַצֹּ֛אן עַל־יְדֵ֥י מֹונֶ֖ה אָמַ֥ר יְהוָֽה׃ ס
14“จงฟัง วันเวลานั้นกำลังมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะทำให้คำสัญญาดีที่เรากล่าวถึงพงศ์พันธุ์อิสราเอลและพงศ์พันธุ์ยูดาห์เป็นจริง
14הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וַהֲקֽ͏ִמֹתִי֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַטֹּ֔וב אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתִּי אֶל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל וְעַל־בֵּ֥ית יְהוּדָֽה׃
15“ในวันเหล่านั้นและในเวลานั้น เราจะให้กิ่งที่เที่ยงธรรมงอกขึ้นแก่ดาวิด เขาจะนำความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมมาใช้ในดินแดน
15בַּיָּמִ֤ים הָהֵם֙ וּבָעֵ֣ת הַהִ֔יא אַצְמִ֥יחַ לְדָוִ֖ד צֶ֣מַח צְדָקָ֑ה וְעָשָׂ֛ה מִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָ֖ה בָּאָֽרֶץ׃
16ในวันเวลานั้นยูดาห์จะได้รับการช่วยให้รอด และเยรูซาเล็มจะอยู่อย่างปลอดภัย นี่คือนามที่จะใช้เรียกเธอ พระยาห์เวห์คือความเที่ยงธรรมของพวกเรา”
16בַּיָּמִ֤ים הָהֵם֙ תִּוָּשַׁ֣ע יְהוּדָ֔ה וִירוּשָׁלַ֖͏ִם תִּשְׁכֹּ֣ון לָבֶ֑טַח וְזֶ֥ה אֲשֶׁר־יִקְרָא־לָ֖הּ יְהוָ֥ה ׀ צִדְקֵֽנוּ׃ ס
17เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “ดาวิดจะไม่ขาดคนมานั่งบนบัลลังก์ของพงศ์พันธุ์อิสราเอลเลย
17כִּי־כֹ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה לֹֽא־יִכָּרֵ֣ת לְדָוִ֔ד אִ֕ישׁ יֹשֵׁ֖ב עַל־כִּסֵּ֥א בֵֽית־יִשְׂרָאֵֽל׃
18ปุโรหิตชาวเลวีจะไม่ขาดคนอยู่ต่อหน้าเราเพื่อถวายเครื่องบูชาเผา เผาเครื่องบูชาธัญพืช และถวายเครื่องบูชาต่อเนื่องไป”
18וְלַכֹּהֲנִים֙ הַלְוִיִּ֔ם לֹֽא־יִכָּרֵ֥ת אִ֖ישׁ מִלְּפָנָ֑י מַעֲלֶ֨ה עֹולָ֜ה וּמַקְטִ֥יר מִנְחָ֛ה וְעֹֽשֶׂה־זֶּ֖בַח כָּל־הַיָּמִֽים׃ ס
19คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
19וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶֽל־יִרְמְיָ֖הוּ לֵאמֹֽור׃
20“พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘หากพวกเจ้าทำลายพันธสัญญาของเราเกี่ยวกับกลางวัน และพันธสัญญาของเราเกี่ยวกับกลางคืนได้ จนกลางวันและกลางคืนไม่มาตามเวลา
20כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם־תָּפֵ֙רוּ֙ אֶת־בְּרִיתִ֣י הַיֹּ֔ום וְאֶת־בְּרִיתִ֖י הַלָּ֑יְלָה וּלְבִלְתִּ֛י הֱיֹ֥ות יֹֽומָם־וָלַ֖יְלָה בְּעִתָּֽם׃
21พันธสัญญาของเรากับดาวิด ผู้รับใช้ของเรา ก็อาจถูกทำลายได้ด้วย จนเขาจะไม่มีลูกชายครองบัลลังก์ของเขา และพันธสัญญากับปุโรหิตชาวเลวี ผู้ปรนนิบัติเรา ก็อาจถูกทำลายได้ด้วย
21גַּם־בְּרִיתִ֤י תֻפַר֙ אֶת־דָּוִ֣ד עַבְדִּ֔י מִהְיֹֽות־לֹ֥ו בֵ֖ן מֹלֵ֣ךְ עַל־כִּסְאֹ֑ו וְאֶת־הַלְוִיִּ֥ם הַכֹּהֲנִ֖ים מְשָׁרְתָֽי׃
22กองทัพบนท้องฟ้านับไม่ได้ และทรายในทะเลวัดไม่ได้อย่างไร เราจะเพิ่มจำนวนลูกหลานของดาวิด ผู้รับใช้ของเรา และชาวเลวีผู้ปรนนิบัติเราอย่างนั้น’”
22אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יִסָּפֵר֙ צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וְלֹ֥א יִמַּ֖ד חֹ֣ול הַיָּ֑ם כֵּ֣ן אַרְבֶּ֗ה אֶת־זֶ֙רַע֙ דָּוִ֣ד עַבְדִּ֔י וְאֶת־הַלְוִיִּ֖ם מְשָׁרְתֵ֥י אֹתִֽי׃ ס
23คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
23וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶֽל־יִרְמְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר׃
24“อย่าใส่ใจกับสิ่งที่ประชาชนนี้พูดว่า ‘พระยาห์เวห์ทอดทิ้งสองตระกูลที่พระองค์เลือกแล้วหรือ?’ พวกเขาดูหมิ่นประชาชนของเราอย่างนี้ จนไม่ถือว่าประชาชนของเราเป็นชนชาติอีกต่อไปต่อหน้าพวกเขา”
24הֲלֹ֣וא רָאִ֗יתָ מָֽה־הָעָ֤ם הַזֶּה֙ דִּבְּר֣וּ לֵאמֹ֔ר שְׁתֵּ֣י הַמִּשְׁפָּחֹ֗ות אֲשֶׁ֨ר בָּחַ֧ר יְהוָ֛ה בָּהֶ֖ם וַיִּמְאָסֵ֑ם וְאֶת־עַמִּי֙ יִנְאָצ֔וּן מִֽהְיֹ֥ות עֹ֖וד גֹּ֥וי לִפְנֵיהֶֽם׃ ס
25พระยาห์เวห์กล่าวว่า “หากพันธสัญญาของเราเกี่ยวกับกลางวันและกลางคืนล้มเหลว หากเราไม่ได้กำหนดระเบียบของฟ้าสวรรค์และแผ่นดิน
25כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם־לֹ֥א בְרִיתִ֖י יֹומָ֣ם וָלָ֑יְלָה חֻקֹּ֛ות שָׁמַ֥יִם וָאָ֖רֶץ לֹא־שָֽׂמְתִּי׃
26เมื่อนั้นเราก็จะทอดทิ้งลูกหลานของยาโคบและของดาวิด ผู้รับใช้ของเรา จนเราจะไม่เลือกคนจากลูกหลานของเขามาปกครองลูกหลานของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ เพราะเราจะฟื้นฟูพวกเขาจากการเป็นเชลย และเมตตาพวกเขา”
26גַּם־זֶ֣רַע יַעֲקֹוב֩ וְדָוִ֨ד עַבְדִּ֜י אֶמְאַ֗ס מִקַּ֤חַת מִזַּרְעֹו֙ מֹֽשְׁלִ֔ים אֶל־זֶ֥רַע אַבְרָהָ֖ם יִשְׂחָ֣ק וְיַעֲקֹ֑ב כִּֽי־*אָשׁוּב (אָשִׁ֥יב) אֶת־שְׁבוּתָ֖ם וְרִחַמְתִּֽים׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.