เยเรมีย์ 36
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ในปีที่สี่แห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ คำนี้จากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1וַֽיְהִי֙ בַּשָּׁנָ֣ה הָרְבִיעִ֔ת לִיהֹויָקִ֥ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הָיָ֞ה הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
2“จงเอาม้วนหนังสือมา เขียนถ้อยคำทั้งหมดที่เรากล่าวแก่เจ้าเพื่อกล่าวโทษอิสราเอล ยูดาห์ และทุกชนชาติ ตั้งแต่วันที่เราพูดกับเจ้า ตั้งแต่สมัยโยสิยาห์จนถึงวันนี้
2קַח־לְךָ֮ מְגִלַּת־סֵפֶר֒ וְכָתַבְתָּ֣ אֵלֶ֗יהָ אֵ֣ת כָּל־הַדְּבָרִ֞ים אֲשֶׁר־דִּבַּ֧רְתִּי אֵלֶ֛יךָ עַל־יִשְׂרָאֵ֥ל וְעַל־יְהוּדָ֖ה וְעַל־כָּל־הַגֹּויִ֑ם מִיֹּ֞ום דִּבַּ֤רְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ מִימֵ֣י יֹאשִׁיָּ֔הוּ וְעַ֖ד הַיֹּ֥ום הַזֶּֽה׃
3บางทีพงศ์พันธุ์ยูดาห์อาจได้ยินถึงภัยร้ายทั้งหมดที่เราคิดจะทำแก่พวกเขา เพื่อแต่ละคนจะหันกลับจากทางชั่วของตน และเราจะให้อภัยความผิดและบาปของพวกเขา”
3אוּלַ֤י יִשְׁמְעוּ֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה אֵ֚ת כָּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י חֹשֵׁ֖ב לַעֲשֹׂ֣ות לָהֶ֑ם לְמַ֣עַן יָשׁ֗וּבוּ אִ֚ישׁ מִדַּרְכֹּ֣ו הָרָעָ֔ה וְסָלַחְתִּ֥י לַעֲוֹנָ֖ם וּלְחַטָּאתָֽם׃ ס
4เยเรมีย์จึงเรียกบารุค บุตรเนริยาห์มา บารุคเขียนถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์ที่พระองค์บอกเยเรมีย์ ลงบนม้วนหนังสือตามที่เยเรมีย์พูด
4וַיִּקְרָ֣א יִרְמְיָ֔הוּ אֶת־בָּר֖וּךְ בֶּן־נֵֽרִיָּ֑ה וַיִּכְתֹּ֨ב בָּר֜וּךְ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֗הוּ אֵ֣ת כָּל־דִּבְרֵ֧י יְהוָ֛ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֵלָ֖יו עַל־מְגִלַּת־סֵֽפֶר׃
5เยเรมีย์สั่งบารุคว่า “ข้าพเจ้าติดข้อจำกัด จึงเข้าไปในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ไม่ได้
5וַיְצַוֶּ֣ה יִרְמְיָ֔הוּ אֶת־בָּר֖וּךְ לֵאמֹ֑ר אֲנִ֣י עָצ֔וּר לֹ֣א אוּכַ֔ל לָבֹ֖וא בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
6ดังนั้นท่านจงไปอ่านคำจากพระยาห์เวห์จากม้วนหนังสือที่ท่านเขียนตามที่ข้าพเจ้าพูด ให้ประชาชนในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ได้ยินในวันอดอาหาร อ่านให้ชาวยูดาห์ทั้งหมดที่มาจากเมืองของตนได้ยินด้วย
6וּבָאתָ֣ אַתָּ֡ה וְקָרָ֣אתָ בַמְּגִלָּ֣ה אֲשֶׁר־כָּתַֽבְתָּ־מִפִּי֩ אֶת־דִּבְרֵ֨י יְהוָ֜ה בְּאָזְנֵ֥י הָעָ֛ם בֵּ֥ית יְהוָ֖ה בְּיֹ֣ום צֹ֑ום וְגַ֨ם בְּאָזְנֵ֧י כָל־יְהוּדָ֛ה הַבָּאִ֥ים מֵעָרֵיהֶ֖ם תִּקְרָאֵֽם׃
7บางทีพวกเขาอาจนำคำวิงวอนมาทูลต่อพระยาห์เวห์ และแต่ละคนหันกลับจากทางชั่วของตน เพราะพระยาห์เวห์ประกาศโทสะและความโกรธอย่างยิ่งต่อประชาชนนี้”
7אוּלַ֞י תִּפֹּ֤ל תְּחִנָּתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְיָשֻׁ֕בוּ אִ֖ישׁ מִדַּרְכֹּ֣ו הָרָעָ֑ה כִּֽי־גָדֹ֤ול הָאַף֙ וְהַ֣חֵמָ֔ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃
8บารุค บุตรเนริยาห์ ทำตามทุกสิ่งที่เยเรมีย์ ผู้เผยพระวจนะสั่ง โดยอ่านคำจากพระยาห์เวห์ในหนังสือ ณ พระนิเวศของพระยาห์เวห์
8וַיַּ֗עַשׂ בָּרוּךְ֙ בֶּן־נֵ֣רִיָּ֔ה כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖הוּ יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֑יא לִקְרֹ֥א בַסֵּ֛פֶר דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה בֵּ֥ית יְהֹוָֽה׃ ס
9ในปีที่ห้าแห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ในเดือนที่เก้า ประชาชนทั้งหมดในเยรูซาเล็ม และทุกคนที่มาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ถึงเยรูซาเล็ม ประกาศการอดอาหารต่อหน้าพระยาห์เวห์
9וַיְהִ֣י בַשָּׁנָ֣ה הַ֠חֲמִשִׁית לִיהֹויָקִ֨ים בֶּן־יֹאשִׁיָּ֤הוּ מֶֽלֶךְ־יְהוּדָה֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הַתְּשִׁעִ֔י קָרְא֨וּ צֹ֜ום לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה כָּל־הָעָ֖ם בִּירֽוּשָׁלָ֑͏ִם וְכָל־הָעָ֗ם הַבָּאִ֛ים מֵעָרֵ֥י יְהוּדָ֖ה בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
10บารุคจึงอ่านถ้อยคำของเยเรมีย์จากหนังสือในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในห้องของเกมาริยาห์ บุตรชาฟาน อาลักษณ์ ในลานด้านบน ตรงทางเข้าประตูใหม่ของพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ให้ประชาชนทั้งหมดได้ยิน
10וַיִּקְרָ֨א בָר֥וּךְ בַּסֵּ֛פֶר אֶת־דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָ֖הוּ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה בְּלִשְׁכַּ֡ת גְּמַרְיָהוּ֩ בֶן־שָׁפָ֨ן הַסֹּפֵ֜ר בֶּחָצֵ֣ר הָעֶלְיֹ֗ון פֶּ֣תַח שַׁ֤עַר בֵּית־יְהוָה֙ הֶֽחָדָ֔שׁ בְּאָזְנֵ֖י כָּל־הָעָֽם׃
11เมื่อมีคายาห์ บุตรเกมาริยาห์ บุตรชาฟาน ได้ยินถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์จากหนังสือ
11וַ֠יִּשְׁמַ֗ע מִכָ֨יְהוּ בֶן־גְּמַרְיָ֧הוּ בֶן־שָׁפָ֛ן אֶת־כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה מֵעַ֥ל הַסֵּֽפֶר׃
12เขาลงไปยังวังของกษัตริย์ ในห้องอาลักษณ์ มีขุนนางทั้งหมดนั่งอยู่ที่นั่น ได้แก่เอลีชามา อาลักษณ์ เดไลยาห์ บุตรเชไมอาห์ เอลนาธัน บุตรอัคโบร์ เกมาริยาห์ บุตรชาฟาน เศเดคียาห์ บุตรฮานันยาห์ และขุนนางทั้งหมด
12וַיֵּ֤רֶד בֵּית־הַמֶּ֙לֶךְ֙ עַל־לִשְׁכַּ֣ת הַסֹּפֵ֔ר וְהִ֨נֵּה־שָׁ֔ם כָּל־הַשָּׂרִ֖ים יֹֽושְׁבִ֑ים אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֡ר וּדְלָיָ֣הוּ בֶן־שְׁ֠מַעְיָהוּ וְאֶלְנָתָ֨ן בֶּן־עַכְבֹּ֜ור וּגְמַרְיָ֧הוּ בֶן־שָׁפָ֛ן וְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן־חֲנַנְיָ֖הוּ וְכָל־הַשָּׂרִֽים׃
13มีคายาห์จึงบอกพวกเขาถึงถ้อยคำทั้งหมดที่เขาได้ยินเมื่อบารุคอ่านหนังสือให้ประชาชนฟัง
13וַיַּגֵּ֤ד לָהֶם֙ מִכָ֔יְהוּ אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר שָׁמֵ֑עַ בִּקְרֹ֥א בָר֛וּךְ בַּסֵּ֖פֶר בְּאָזְנֵ֥י הָעָֽם׃
14ขุนนางทั้งหมดจึงส่งเยฮูดี บุตรเนธานยาห์ บุตรเชเลมิยาห์ บุตรคูชี ไปหาบารุค บอกว่า “จงเอาม้วนหนังสือที่ท่านอ่านให้ประชาชนได้ยิน ถือมาด้วย” บารุค บุตรเนริยาห์ จึงถือม้วนหนังสือมาหาพวกเขา
14וַיִּשְׁלְח֨וּ כָל־הַשָּׂרִ֜ים אֶל־בָּר֗וּךְ אֶת־יְהוּדִ֡י בֶּן־נְ֠תַנְיָהוּ בֶּן־שֶׁלֶמְיָ֣הוּ בֶן־כּוּשִׁי֮ לֵאמֹר֒ הַמְּגִלָּ֗ה אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤אתָ בָּהּ֙ בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֔ם קָחֶ֥נָּה בְיָדְךָ֖ וָלֵ֑ךְ וַ֠יִּקַּח בָּר֨וּךְ בֶּן־נֵרִיָּ֤הוּ אֶת־הַמְּגִלָּה֙ בְּיָדֹ֔ו וַיָּבֹ֖א אֲלֵיהֶֽם׃
15พวกเขาบอกว่า “นั่งลงเถิด อ่านให้พวกเราฟัง” บารุคจึงอ่านให้พวกเขาฟัง
15וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו שֵׁ֣ב נָ֔א וּקְרָאֶ֖נָּה בְּאָזְנֵ֑ינוּ וַיִּקְרָ֥א בָר֖וּךְ בְּאָזְנֵיהֶֽם׃
16เมื่อพวกเขาได้ยินถ้อยคำทั้งหมดแล้ว ก็หันมามองกันด้วยความกลัว และบอกบารุคว่า “พวกเราจะบอกถ้อยคำทั้งหมดนี้แก่กษัตริย์แน่”
16וַיְהִ֗י כְּשָׁמְעָם֙ אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֔ים פָּחֲד֖וּ אִ֣ישׁ אֶל־רֵעֵ֑הוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־בָּר֔וּךְ הַגֵּ֤יד נַגִּיד֙ לַמֶּ֔לֶךְ אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
17พวกเขาถามบารุคว่า “บอกพวกเราเถิด ท่านเขียนถ้อยคำทั้งหมดนี้ตามที่เขาพูดได้อย่างไร?”
17וְאֶ֨ת־בָּר֔וּךְ שָׁאֲל֖וּ לֵאמֹ֑ר הַגֶּד־נָ֣א לָ֔נוּ אֵ֗יךְ כָּתַ֛בְתָּ אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֥ים הָאֵ֖לֶּה מִפִּֽיו׃
18บารุคตอบว่า “เขาพูดถ้อยคำทั้งหมดนี้ให้ข้าพเจ้าฟัง และข้าพเจ้าก็เขียนด้วยหมึกในหนังสือ”
18וַיֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ בָּר֔וּךְ מִפִּיו֙ יִקְרָ֣א אֵלַ֔י אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וַאֲנִ֛י כֹּתֵ֥ב עַל־הַסֵּ֖פֶר בַּדְּיֹֽו׃ פ
19ขุนนางจึงบอกบารุคว่า “ท่านกับเยเรมีย์จงไปซ่อนตัว อย่าให้ใครรู้ว่าพวกท่านอยู่ที่ไหน”
19וַיֹּאמְר֤וּ הַשָּׂרִים֙ אֶל־בָּר֔וּךְ לֵ֥ךְ הִסָּתֵ֖ר אַתָּ֣ה וְיִרְמְיָ֑הוּ וְאִ֥ישׁ אַל־יֵדַ֖ע אֵיפֹ֥ה אַתֶּֽם׃
20พวกเขาเข้าไปเฝ้ากษัตริย์ในลาน แต่เก็บม้วนหนังสือไว้ในห้องของเอลีชามา อาลักษณ์ แล้วทูลถ้อยคำทั้งหมดให้กษัตริย์ฟัง
20וַיָּבֹ֤אוּ אֶל־הַמֶּ֙לֶךְ֙ חָצֵ֔רָה וְאֶת־הַמְּגִלָּ֣ה הִפְקִ֔דוּ בְּלִשְׁכַּ֖ת אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֑ר וַיַּגִּ֙ידוּ֙ בְּאָזְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֖ת כָּל־הַדְּבָרִֽים׃
21กษัตริย์จึงส่งเยฮูดีไปเอาม้วนหนังสือ เขานำออกมาจากห้องของเอลีชามา อาลักษณ์ เยฮูดีอ่านให้กษัตริย์ฟัง และให้ขุนนางทั้งหมดที่ยืนข้างกษัตริย์ฟัง
21וַיִּשְׁלַ֨ח הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־יְהוּדִ֗י לָקַ֙חַת֙ אֶת־הַמְּגִלָּ֔ה וַיִּ֨קָּחֶ֔הָ מִלִּשְׁכַּ֖ת אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֑ר וַיִּקְרָאֶ֤הָ יְהוּדִי֙ בְּאָזְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וּבְאָזְנֵי֙ כָּל־הַשָּׂרִ֔ים הָעֹמְדִ֖ים מֵעַ֥ל הַמֶּֽלֶךְ׃
22เวลานั้นกษัตริย์นั่งอยู่ในตำหนักฤดูหนาว ในเดือนที่เก้า มีไฟลุกในกระถางไฟอยู่ตรงหน้าเขา
22וְהַמֶּ֗לֶךְ יֹושֵׁב֙ בֵּ֣ית הַחֹ֔רֶף בַּחֹ֖דֶשׁ הַתְּשִׁיעִ֑י וְאֶת־הָאָ֖ח לְפָנָ֥יו מְבֹעָֽרֶת׃
23เมื่อเยฮูดีอ่านไปสามหรือสี่แนวข้อความ กษัตริย์ก็ใช้มีดเหลาตัดม้วนหนังสือ แล้วโยนเข้าไปในไฟที่อยู่ในกระถางไฟ จนม้วนหนังสือทั้งหมดถูกไฟในกระถางไฟเผาหมด
23וַיְהִ֣י ׀ כִּקְרֹ֣וא יְהוּדִ֗י שָׁלֹ֣שׁ דְּלָתֹות֮ וְאַרְבָּעָה֒ יִֽקְרָעֶ֙הָ֙ בְּתַ֣עַר הַסֹּפֵ֔ר וְהַשְׁלֵ֕ךְ אֶל־הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֣ר אֶל־הָאָ֑ח עַד־תֹּם֙ כָּל־הַמְּגִלָּ֔ה עַל־הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֥ר עַל־הָאָֽח׃
24กษัตริย์และข้าราชบริพารที่ได้ยินถ้อยคำทั้งหมดนี้ไม่กลัว และไม่ฉีกเสื้อของตน
24וְלֹ֣א פָחֲד֔וּ וְלֹ֥א קָרְע֖וּ אֶת־בִּגְדֵיהֶ֑ם הַמֶּ֙לֶךְ֙ וְכָל־עֲבָדָ֔יו הַשֹּׁ֣מְעִ֔ים אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
25แม้เอลนาธัน เดไลยาห์ และเกมาริยาห์ทูลวิงวอนกษัตริย์ว่าอย่าเผาม้วนหนังสือ เขาก็ไม่ฟัง
25וְגַם֩ אֶלְנָתָ֨ן וּדְלָיָ֤הוּ וּגְמַרְיָ֙הוּ֙ הִפְגִּ֣עוּ בַמֶּ֔לֶךְ לְבִלְתִּ֥י שְׂרֹ֖ף אֶת־הַמְּגִלָּ֑ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם׃
26กษัตริย์สั่งเยราเมเอล บุตรของกษัตริย์ เสไรยาห์ บุตรอัสรีเอล และเชเลมิยาห์ บุตรอับเดเอล ให้จับบารุค อาลักษณ์และเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ แต่พระยาห์เวห์ซ่อนพวกเขาไว้
26וַיְצַוֶּ֣ה הַ֠מֶּלֶךְ אֶת־יְרַחְמְאֵ֨ל בֶּן־הַמֶּ֜לֶךְ וְאֶת־שְׂרָיָ֣הוּ בֶן־עַזְרִיאֵ֗ל וְאֶת־שֶֽׁלֶמְיָ֙הוּ֙ בֶּֽן־עַבְדְּאֵ֔ל לָקַ֙חַת֙ אֶת־בָּר֣וּךְ הַסֹּפֵ֔ר וְאֵ֖ת יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֑יא וַיַּסְתִּרֵ֖ם יְהוָֽה׃ ס
27หลังจากกษัตริย์เผาม้วนหนังสือและถ้อยคำที่บารุคเขียนตามที่เยเรมีย์พูดแล้ว คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
27וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֶֽל־יִרְמְיָ֑הוּ אַחֲרֵ֣י ׀ שְׂרֹ֣ף הַמֶּ֗לֶךְ אֶת־הַמְּגִלָּה֙ וְאֶת־הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֨ר כָּתַ֥ב בָּר֛וּךְ מִפִּ֥י יִרְמְיָ֖הוּ לֵאמֹֽר׃
28“จงเอาม้วนหนังสืออีกม้วน เขียนถ้อยคำเดิมทั้งหมดที่อยู่ในม้วนแรก ซึ่งเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ เผาไปแล้ว
28שׁ֥וּב קַח־לְךָ֖ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֑רֶת וּכְתֹ֣ב עָלֶ֗יהָ אֵ֤ת כָּל־הַדְּבָרִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים אֲשֶׁ֣ר הָי֗וּ עַל־הַמְּגִלָּה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֖ף יְהֹויָקִ֥ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָֽה׃
29จงกล่าวถึงเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เจ้าเผาม้วนหนังสือนี้และพูดว่า ‘ทำไมเจ้าจึงเขียนว่า “กษัตริย์บาบิโลนจะมาแน่ จะทำลายดินแดนนี้ และทำให้คนกับสัตว์หมดไปจากที่นี่”?’”
29וְעַל־יְהֹויָקִ֤ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָה֙ תֹּאמַ֔ר כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה אַ֠תָּה שָׂרַ֜פְתָּ אֶת־הַמְּגִלָּ֤ה הַזֹּאת֙ לֵאמֹ֔ר מַדּוּעַ֩ כָּתַ֨בְתָּ עָלֶ֜יהָ לֵאמֹ֗ר בֹּֽא־יָבֹ֤וא מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֙ וְהִשְׁחִית֙ אֶת־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וְהִשְׁבִּ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה׃ ס
30ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวถึงเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ว่า “เขาจะไม่มีใครมานั่งบนบัลลังก์ดาวิด ศพของเขาจะถูกทิ้งให้ตากความร้อนในเวลากลางวันและน้ำค้างแข็งในเวลากลางคืน
30לָכֵ֞ן כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל־יְהֹֽויָקִים֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה לֹא־יִֽהְיֶה־לֹּ֥ו יֹושֵׁ֖ב עַל־כִּסֵּ֣א דָוִ֑ד וְנִבְלָתֹו֙ תִּֽהְיֶ֣ה מֻשְׁלֶ֔כֶת לַחֹ֥רֶב בַּיֹּ֖ום וְלַקֶּ֥רַח בַּלָּֽיְלָה׃
31เราจะลงโทษเขา ลูกหลานและข้าราชบริพารของเขาเพราะความผิดของพวกเขา เราจะนำภัยร้ายทั้งหมดที่เราประกาศต่อพวกเขามาสู่พวกเขา มาสู่ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม และชาวยูดาห์ แต่พวกเขาไม่ฟัง”’”
31וּפָקַדְתִּ֨י עָלָ֧יו וְעַל־זַרְעֹ֛ו וְעַל־עֲבָדָ֖יו אֶת־עֲוֹנָ֑ם וְהֵבֵאתִ֣י עֲ֠לֵיהֶם וְעַל־יֹשְׁבֵ֨י יְרוּשָׁלַ֜͏ִם וְאֶל־אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה אֵ֧ת כָּל־הָרָעָ֛ה אֲשֶׁר־דִּבַּ֥רְתִּי אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א שָׁמֵֽעוּ׃ ס
32เยเรมีย์จึงเอาม้วนหนังสืออีกม้วนมอบให้บารุค อาลักษณ์ บุตรเนริยาห์ เขาเขียนถ้อยคำทั้งหมดของหนังสือที่เยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ เผาไฟ ลงในม้วนนั้นตามที่เยเรมีย์พูด และมีถ้อยคำทำนองเดียวกันเพิ่มเข้าไปอีกมาก
32וְיִרְמְיָ֜הוּ לָקַ֣ח ׀ מְגִלָּ֣ה אַחֶ֗רֶת וַֽיִּתְּנָהּ֮ אֶל־בָּר֣וּךְ בֶּן־נֵרִיָּהוּ֮ הַסֹּפֵר֒ וַיִּכְתֹּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ מִפִּ֣י יִרְמְיָ֔הוּ אֵ֚ת כָּל־דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר שָׂרַ֛ף יְהֹויָקִ֥ים מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֖ה בָּאֵ֑שׁ וְעֹ֨וד נֹוסַ֧ף עֲלֵיהֶ֛ם דְּבָרִ֥ים רַבִּ֖ים כָּהֵֽמָּה׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.