เยเรมีย์ 36
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ในปีที่สี่แห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ คำนี้จากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1Im vierten Jahr Jojakims, des Sohnes Josias, des Königs in Juda, geschah dies Wort zu Jeremia vom HERRN und sprach:
2“จงเอาม้วนหนังสือมา เขียนถ้อยคำทั้งหมดที่เรากล่าวแก่เจ้าเพื่อกล่าวโทษอิสราเอล ยูดาห์ และทุกชนชาติ ตั้งแต่วันที่เราพูดกับเจ้า ตั้งแต่สมัยโยสิยาห์จนถึงวันนี้
2Nimm ein Buch und schreibe darein alle Reden, die ich zu dir geredet habe über Israel, über Juda und alle Völker von der Zeit an, da ich zu dir geredet habe, nämlich von der Zeit Josias an bis auf diesen Tag;
3บางทีพงศ์พันธุ์ยูดาห์อาจได้ยินถึงภัยร้ายทั้งหมดที่เราคิดจะทำแก่พวกเขา เพื่อแต่ละคนจะหันกลับจากทางชั่วของตน และเราจะให้อภัยความผิดและบาปของพวกเขา”
3ob vielleicht die vom Hause Juda, wo sie hören all das Unglück, das ich ihnen gedenke zu tun, sich bekehren wollten, ein jeglicher von seinem bösen Wesen, damit ich ihnen ihre Missetat und Sünde vergeben könnte.
4เยเรมีย์จึงเรียกบารุค บุตรเนริยาห์มา บารุคเขียนถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์ที่พระองค์บอกเยเรมีย์ ลงบนม้วนหนังสือตามที่เยเรมีย์พูด
4Da rief Jeremia Baruch, den Sohn Nerias. Derselbe Baruch schrieb in ein Buch aus dem Munde Jeremia's alle Reden des HERRN, die er zu ihm geredet hatte.
5เยเรมีย์สั่งบารุคว่า “ข้าพเจ้าติดข้อจำกัด จึงเข้าไปในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ไม่ได้
5Und Jeremia gebot Baruch und sprach: Ich bin gefangen, daß ich nicht kann in des HERRN Haus gehen.
6ดังนั้นท่านจงไปอ่านคำจากพระยาห์เวห์จากม้วนหนังสือที่ท่านเขียนตามที่ข้าพเจ้าพูด ให้ประชาชนในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ได้ยินในวันอดอาหาร อ่านให้ชาวยูดาห์ทั้งหมดที่มาจากเมืองของตนได้ยินด้วย
6Du aber gehe hinein und lies das Buch, darein du des HERRN Reden aus meinem Munde geschrieben hast, vor dem Volk im Hause des HERRN am Fasttage, und sollst sie auch lesen vor den Ohren des ganzen Juda, die aus ihren Städten hereinkommen;
7บางทีพวกเขาอาจนำคำวิงวอนมาทูลต่อพระยาห์เวห์ และแต่ละคนหันกลับจากทางชั่วของตน เพราะพระยาห์เวห์ประกาศโทสะและความโกรธอย่างยิ่งต่อประชาชนนี้”
7ob sie vielleicht sich mit Beten vor dem HERRN demütigen wollen und sich bekehren, ein jeglicher von seinem bösen Wesen; denn der Zorn und Grimm ist groß, davon der HERR wider dies Volk geredet hat.
8บารุค บุตรเนริยาห์ ทำตามทุกสิ่งที่เยเรมีย์ ผู้เผยพระวจนะสั่ง โดยอ่านคำจากพระยาห์เวห์ในหนังสือ ณ พระนิเวศของพระยาห์เวห์
8Und Baruch, der Sohn Nerias, tat alles, wie ihm der Prophet Jeremia befohlen hatte, daß er die Reden des HERRN aus dem Buche läse im Hause des HERRN.
9ในปีที่ห้าแห่งรัชกาลเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ในเดือนที่เก้า ประชาชนทั้งหมดในเยรูซาเล็ม และทุกคนที่มาจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ถึงเยรูซาเล็ม ประกาศการอดอาหารต่อหน้าพระยาห์เวห์
9Es begab sich aber im fünften Jahr Jojakims, des Sohnes Josias, des Königs Juda's, im neunten Monat, daß man ein Fasten verkündigte vor dem HERRN allem Volk zu Jerusalem und allem Volk, das aus den Städten Juda's gen Jerusalem kommt.
10บารุคจึงอ่านถ้อยคำของเยเรมีย์จากหนังสือในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ในห้องของเกมาริยาห์ บุตรชาฟาน อาลักษณ์ ในลานด้านบน ตรงทางเข้าประตูใหม่ของพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ให้ประชาชนทั้งหมดได้ยิน
10Und Baruch las aus dem Buche die Reden Jeremia's im Hause des HERRN, in der Kapelle Gemarjas, des Sohnes Saphans, des Kanzlers, im obern Vorhof, vor dem neuen Tor am Hause des HERRN, vor dem ganzen Volk.
11เมื่อมีคายาห์ บุตรเกมาริยาห์ บุตรชาฟาน ได้ยินถ้อยคำทั้งหมดของพระยาห์เวห์จากหนังสือ
11Da nun Michaja, der Sohn Gemarjas, des Sohnes Saphans, alle Reden des HERRN gehört hatte aus dem Buche,
12เขาลงไปยังวังของกษัตริย์ ในห้องอาลักษณ์ มีขุนนางทั้งหมดนั่งอยู่ที่นั่น ได้แก่เอลีชามา อาลักษณ์ เดไลยาห์ บุตรเชไมอาห์ เอลนาธัน บุตรอัคโบร์ เกมาริยาห์ บุตรชาฟาน เศเดคียาห์ บุตรฮานันยาห์ และขุนนางทั้งหมด
12ging er hinab in des Königs Haus, in die Kanzlei. Und siehe, daselbst saßen alle Fürsten: Elisama, der Kanzler, Delaja, der Sohn Semajas, Elnathan, der Sohn Achbors, Gemarja, der Sohn Saphans, und Zedekia, der Sohn Hananjas, samt allen Fürsten.
13มีคายาห์จึงบอกพวกเขาถึงถ้อยคำทั้งหมดที่เขาได้ยินเมื่อบารุคอ่านหนังสือให้ประชาชนฟัง
13Und Michaja zeigte ihnen an alle Reden, die er gehört hatte, da Baruch las aus dem Buche vor den Ohren des Volks.
14ขุนนางทั้งหมดจึงส่งเยฮูดี บุตรเนธานยาห์ บุตรเชเลมิยาห์ บุตรคูชี ไปหาบารุค บอกว่า “จงเอาม้วนหนังสือที่ท่านอ่านให้ประชาชนได้ยิน ถือมาด้วย” บารุค บุตรเนริยาห์ จึงถือม้วนหนังสือมาหาพวกเขา
14Da sandten alle Fürsten Judi, den Sohn Nethanjas, des Sohnes Selemjas, des Sohnes Chusis, nach Baruch und ließen ihm sagen: Nimm das Buch daraus du vor dem Volk gelesen hast, mit dir und komme! Und Baruch, der Sohn Nerias, nahm das Buch mit sich und kam zu ihnen.
15พวกเขาบอกว่า “นั่งลงเถิด อ่านให้พวกเราฟัง” บารุคจึงอ่านให้พวกเขาฟัง
15Und sie sprachen zu ihm: Setze dich und lies, daß wir es hören! Und Baruch las ihnen vor ihren Ohren.
16เมื่อพวกเขาได้ยินถ้อยคำทั้งหมดแล้ว ก็หันมามองกันด้วยความกลัว และบอกบารุคว่า “พวกเราจะบอกถ้อยคำทั้งหมดนี้แก่กษัตริย์แน่”
16Und da sie alle die Reden hörten, entsetzten sie sich einer gegen den andern und sprachen zu Baruch: Wir wollen alle diese Reden dem König anzeigen.
17พวกเขาถามบารุคว่า “บอกพวกเราเถิด ท่านเขียนถ้อยคำทั้งหมดนี้ตามที่เขาพูดได้อย่างไร?”
17Und sie fragten Baruch: Sage uns, wie hast du alle diese Reden aus seinem Munde geschrieben?
18บารุคตอบว่า “เขาพูดถ้อยคำทั้งหมดนี้ให้ข้าพเจ้าฟัง และข้าพเจ้าก็เขียนด้วยหมึกในหนังสือ”
18Baruch sprach zu ihnen: Er sagte vor mir alle diese Reden aus seinem Munde, und ich schrieb sie mit Tinte ins Buch.
19ขุนนางจึงบอกบารุคว่า “ท่านกับเยเรมีย์จงไปซ่อนตัว อย่าให้ใครรู้ว่าพวกท่านอยู่ที่ไหน”
19Da sprachen die Fürsten zu Baruch: Gehe hin und verbirg dich mit Jeremia, daß niemand wisse, wo ihr seid.
20พวกเขาเข้าไปเฝ้ากษัตริย์ในลาน แต่เก็บม้วนหนังสือไว้ในห้องของเอลีชามา อาลักษณ์ แล้วทูลถ้อยคำทั้งหมดให้กษัตริย์ฟัง
20Sie aber gingen hin zum König in den Vorhof und ließen das Buch behalten in der Kammer Elisamas, des Kanzlers, und sagten vor dem König an alle diese Reden.
21กษัตริย์จึงส่งเยฮูดีไปเอาม้วนหนังสือ เขานำออกมาจากห้องของเอลีชามา อาลักษณ์ เยฮูดีอ่านให้กษัตริย์ฟัง และให้ขุนนางทั้งหมดที่ยืนข้างกษัตริย์ฟัง
21Da sandte der König den Judi, das Buch zu holen. Der nahm es aus der Kammer Elisamas, des Kanzlers. Und Judi las vor dem König und allen Fürsten, die bei dem König standen.
22เวลานั้นกษัตริย์นั่งอยู่ในตำหนักฤดูหนาว ในเดือนที่เก้า มีไฟลุกในกระถางไฟอยู่ตรงหน้าเขา
22Der König aber saß im Winterhause, im neunten Monat, vor dem Kamin.
23เมื่อเยฮูดีอ่านไปสามหรือสี่แนวข้อความ กษัตริย์ก็ใช้มีดเหลาตัดม้วนหนังสือ แล้วโยนเข้าไปในไฟที่อยู่ในกระถางไฟ จนม้วนหนังสือทั้งหมดถูกไฟในกระถางไฟเผาหมด
23Wenn aber Judi drei oder vier Blatt gelesen hatte, zerschnitt er es mit einem Schreibmesser und warf es ins Feuer, das im Kaminherde war, bis das Buch ganz verbrannte im Feuer,
24กษัตริย์และข้าราชบริพารที่ได้ยินถ้อยคำทั้งหมดนี้ไม่กลัว และไม่ฉีกเสื้อของตน
24und niemand entsetzte sich noch zerriß seine Kleider, weder der König noch seine Knechte, so doch alle diese Reden gehört hatten,
25แม้เอลนาธัน เดไลยาห์ และเกมาริยาห์ทูลวิงวอนกษัตริย์ว่าอย่าเผาม้วนหนังสือ เขาก็ไม่ฟัง
25und wiewohl Elnathan, Delaja und Gemarja den König baten, er wolle das Buch nicht verbrennen, gehorchte er ihnen doch nicht.
26กษัตริย์สั่งเยราเมเอล บุตรของกษัตริย์ เสไรยาห์ บุตรอัสรีเอล และเชเลมิยาห์ บุตรอับเดเอล ให้จับบารุค อาลักษณ์และเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ แต่พระยาห์เวห์ซ่อนพวกเขาไว้
26Dazu gebot noch der König Jerahmeel, dem Königssohn, und Seraja, dem Sohn Asriels, und Selemja, dem Sohn Abdeels, sie sollten Baruch, den Schreiber, und Jeremia, den Propheten, greifen. Aber der HERR hatte sie verborgen.
27หลังจากกษัตริย์เผาม้วนหนังสือและถ้อยคำที่บารุคเขียนตามที่เยเรมีย์พูดแล้ว คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
27Da geschah des HERRN Wort zu Jeremia, nachdem der König das Buch und die Reden, so Baruch geschrieben aus dem Munde Jeremia's, verbrannt hatte, und sprach:
28“จงเอาม้วนหนังสืออีกม้วน เขียนถ้อยคำเดิมทั้งหมดที่อยู่ในม้วนแรก ซึ่งเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ เผาไปแล้ว
28Nimm dir wiederum ein anderes Buch und schreib alle vorigen Reden darein, die im ersten Buche standen, welches Jojakim, der König Juda's, verbrannt hat,
29จงกล่าวถึงเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เจ้าเผาม้วนหนังสือนี้และพูดว่า ‘ทำไมเจ้าจึงเขียนว่า “กษัตริย์บาบิโลนจะมาแน่ จะทำลายดินแดนนี้ และทำให้คนกับสัตว์หมดไปจากที่นี่”?’”
29und sage von Jojakim, dem König Juda's: So spricht der HERR: Du hast dies Buch verbrannt und gesagt: Warum hast du darein geschrieben, daß der König von Babel werde kommen und dies Land verderben und machen, daß weder Leute noch Vieh darin mehr sein werden?
30ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวถึงเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ว่า “เขาจะไม่มีใครมานั่งบนบัลลังก์ดาวิด ศพของเขาจะถูกทิ้งให้ตากความร้อนในเวลากลางวันและน้ำค้างแข็งในเวลากลางคืน
30Darum spricht der HERR von Jojakim, dem König Juda's: Es soll keiner von den Seinen auf dem Stuhl Davids sitzen, und sein Leichnam soll hingeworfen des Tages in der Hitze und des Nachts im Frost liegen;
31เราจะลงโทษเขา ลูกหลานและข้าราชบริพารของเขาเพราะความผิดของพวกเขา เราจะนำภัยร้ายทั้งหมดที่เราประกาศต่อพวกเขามาสู่พวกเขา มาสู่ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม และชาวยูดาห์ แต่พวกเขาไม่ฟัง”’”
31und ich will ihn und seinen Samen und seine Knechte heimsuchen um ihrer Missetat willen; und ich will über sie und über die Bürger zu Jerusalem und über die in Juda kommen lassen all das Unglück, davon ich ihnen geredet habe, und sie gehorchten doch nicht.
32เยเรมีย์จึงเอาม้วนหนังสืออีกม้วนมอบให้บารุค อาลักษณ์ บุตรเนริยาห์ เขาเขียนถ้อยคำทั้งหมดของหนังสือที่เยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ เผาไฟ ลงในม้วนนั้นตามที่เยเรมีย์พูด และมีถ้อยคำทำนองเดียวกันเพิ่มเข้าไปอีกมาก
32Da nahm Jeremia ein anderes Buch und gab's Baruch, dem Sohn Nerias, dem Schreiber. Der schrieb darein aus dem Munde Jeremia's alle die Reden, so in dem Buch standen, das Jojakim, der König Juda's, hatte mit Feuer verbrennen lassen; und zu denselben wurden dergleichen Reden noch viele hinzugetan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.