เยเรมีย์ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1“มีคำกล่าวว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งหย่ากับภรรยา แล้วเธอจากไปเป็นภรรยาของชายอื่น เขาควรกลับไปหาเธออีกหรือ?’ แผ่นดินนั้นจะไม่แปดเปื้อนอย่างหนักหรือ? แต่เจ้าทำตัวเป็นโสเภณี คบคนรักมากมาย ถึงอย่างนั้นก็จงกลับมาหาเราอีก” พระยาห์เวห์กล่าว
1Und er spricht: Wenn sich ein Mann von seinem Weibe scheidet, und sie zieht von ihm und nimmt einen andern Mann, darf er sie auch wieder annehmen? Ist's nicht also, daß das Land verunreinigt würde? Du aber hast mit vielen Buhlen gehurt; doch komm wieder zu mir; spricht der HERR.
2“เงยหน้ามองไปที่ยอดเขาโล่ง ๆ สิ มีที่ไหนบ้างที่เจ้าไม่เคยนอนกับใคร? เจ้าคอยพวกเขาอยู่ริมทาง เหมือนชาวอาหรับในถิ่นกันดาร เจ้าทำให้แผ่นดินแปดเปื้อนด้วยการเป็นโสเภณีและความชั่วของเจ้า
2Hebe deine Augen auf zu den Höhen und siehe, wie du allenthalben Hurerei treibst. An den Straßen sitzest du und lauerst auf sie wie ein Araber in der Wüste und verunreinigst das Land mit deiner Hurerei und Bosheit.
3เพราะฉะนั้น ฝนจึงถูกระงับไว้ ฝนปลายฤดูก็ไม่ตก แต่เจ้ากลับหน้าด้านเหมือนโสเภณี ไม่ยอมละอาย
3Darum muß auch der Frühregen ausbleiben und kein Spätregen kommen. Du hast eine Hurenstirn, du willst dich nicht mehr schämen
4ตั้งแต่นี้ไป เจ้าจะไม่ร้องเรียกเราหรือว่า ‘พ่อของฉัน พระองค์เป็นผู้นำทางฉันมาตั้งแต่วัยเยาว์’?
4und schreist gleichwohl zu mir: “Lieber Vater, du Meister meiner Jugend!
5“‘พระองค์จะโกรธตลอดไปหรือ? จะโกรธจนถึงที่สุดหรือ?’ ถึงอย่างนั้น เจ้าพูดเช่นนี้ แต่ก็ทำชั่วและทำตามใจตนเอง”
5willst du denn ewiglich zürnen und nicht vom Grimm lassen?” Siehe, so redest du, und tust Böses und lässest dir nicht steuern.
6ในรัชสมัยกษัตริย์โยสิยาห์ พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าเห็นสิ่งที่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราทำหรือไม่? เธอขึ้นไปบนภูเขาสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น แล้วทำตัวเป็นโสเภณีที่นั่น
6Und der HERR sprach zu mir zu der Zeit des Königs Josia: Hast du auch gesehen, was Israel, die Abtrünnige tat? Sie ging hin auf alle hohen Berge und unter alle grünen Bäume und trieb daselbst Hurerei.
7หลังจากเธอทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด เราพูดว่า ‘เธอจะกลับมาหาเรา’ แต่เธอไม่กลับมา ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็เห็น
7Und ich sprach, da sie solches alles getan hatte: Bekehre dich zu mir. Aber sie bekehrte sich nicht. Und obwohl ihre Schwester Juda, die Verstockte, gesehen hat,
8เราเห็นว่า แม้เราไล่อิสราเอลผู้หันหลังให้เราไป และให้หนังสือหย่าเพราะเธอมีชู้ ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ยังไม่กลัว กลับไปทำตัวเป็นโสเภณีด้วย
8wie ich der Abtrünnigen Israel Ehebruch gestraft und sie verlassen und ihr einen Scheidebrief gegeben habe: dennoch fürchtet sich ihre Schwester, die verstockte Juda, nicht, sondern geht hin und treibt auch Hurerei.
9เพราะเธอเห็นการเป็นโสเภณีเป็นเรื่องเล็กน้อย แผ่นดินจึงแปดเปื้อน เธอมีชู้กับหินและไม้
9Und von dem Geschrei ihrer Hurerei ist das Land verunreinigt; denn sie treibt Ehebruch mit Stein und Holz.
10ถึงอย่างนั้น ยูดาห์พี่น้องผู้ทรยศของเธอก็ไม่ได้กลับมาหาเราด้วยใจทั้งหมด เพียงแต่เสแสร้งเท่านั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
10Und in diesem allem bekehrt sich die verstockte Juda, ihre Schwester, nicht zu mir von ganzem Herzen, sondern heuchelt also, spricht der HERR.
11พระยาห์เวห์กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “อิสราเอลผู้หันหลังให้เรายังแสดงว่าตนเที่ยงธรรมกว่ายูดาห์ผู้ทรยศ
11Und der HERR sprach zu mir: Die abtrünnige Israel ist fromm gegen die verstockte Juda.
12จงไปประกาศถ้อยคำเหล่านี้ไปทางเหนือว่า ‘อิสราเอลผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่มองเจ้าด้วยความโกรธ เพราะเรามีเมตตา’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะไม่โกรธตลอดไป
12Gehe hin und rufe diese Worte gegen die Mitternacht und sprich: Kehre wieder, du abtrünnige Israel, spricht der HERR, so will ich mein Antlitz nicht gegen euch verstellen. Denn ich bin barmherzig, spricht der HERR, und ich will nicht ewiglich zürnen.
13เพียงแต่ยอมรับความผิดของเจ้า ว่าเจ้าละเมิดต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เที่ยวไปหาคนแปลกหน้าตามทางต่าง ๆ ใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น และไม่เชื่อฟังเสียงของเรา’” พระยาห์เวห์กล่าว
13Allein erkenne deine Missetat, daß du wider den HERRN, deinen Gott, gesündigt hast und bist hin und wieder gelaufen zu den fremden Göttern unter allen grünen Bäumen und habt meiner Stimme nicht gehorcht, spricht der HERR.
14“ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเราเป็นสามีของพวกเจ้า เราจะเลือกพวกเจ้าหนึ่งคนจากเมืองหนึ่ง และสองคนจากตระกูลหนึ่ง แล้วพามายังศิโยน
14Bekehret euch nun ihr abtrünnigen Kinder, spricht der HERR; denn ich will euch mir vertrauen und will euch holen, einen aus einer Stadt und zwei aus einem Geschlecht, und will euch bringen gen Zion
15เราจะให้ผู้เลี้ยงที่ตรงกับใจเราแก่พวกเจ้า พวกเขาจะเลี้ยงพวกเจ้าด้วยความรู้และความเข้าใจ
15und will euch Hirten geben nach meinem Herzen, die euch weiden sollen mit Lehre und Weisheit.
16ในเวลานั้น เมื่อพวกเจ้าเพิ่มจำนวนขึ้นมากมายในแผ่นดิน” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครพูดถึง ‘หีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์’ อีก ไม่มีใครนึกถึง จดจำ หรือคิดถึงมัน และจะไม่มีใครทำขึ้นมาอีก
16Und es soll geschehen, wenn ihr gewachsen seid und euer viel geworden sind im Lande, so soll man, spricht der HERR, zur selben Zeit nicht mehr sagen von der Bundeslade des HERRN, auch ihrer nicht mehr gedenken noch davon predigen noch nach ihr fragen, und sie wird nicht wieder gemacht werden;
17ในเวลานั้น เยรูซาเล็มจะได้ชื่อว่า ‘บัลลังก์ของพระยาห์เวห์’ ชนชาติทั้งหลายจะมารวมกันที่นั่น มาหาพระนามของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็ม พวกเขาจะไม่ทำตามความดื้อรั้นของใจชั่วอีก
17sondern zur selben Zeit wird man Jerusalem heißen “Des HERRN Thron”, und es werden sich dahin sammeln alle Heiden um des Namens des HERRN willen zu Jerusalem und werden nicht mehr wandeln nach den Gedanken ihres bösen Herzens.
18ในเวลานั้น ชนยูดาห์จะเดินร่วมกับชนอิสราเอล พวกเขาจะออกจากแผ่นดินทางเหนือมาด้วยกัน มาสู่แผ่นดินที่เราให้เป็นมรดกแก่บรรพบุรุษของพวกเจ้า
18Zu der Zeit wird das Haus Juda gehen zum Hause Israel, und sie werden miteinander kommen von Mitternacht in das Land, das ich euren Vätern zum Erbe gegeben habe.
19“เราพูดว่า ‘เราอยากให้เจ้าอยู่ในหมู่ลูก ๆ มากเพียงใด อยากให้แผ่นดินน่ารื่นรมย์แก่เจ้า เป็นมรดกงดงามของกองทัพชนชาติต่าง ๆ!’ และเราพูดว่า ‘เจ้าจะเรียกเราว่า “พ่อของฉัน” และจะไม่เลิกติดตามเรา’
19Und ich sagte dir zu: Wie will ich dir so viel Kinder geben und das liebe Land, das allerschönste Erbe unter den Völkern! Und ich sagte dir zu: Du wirst alsdann mich nennen “Lieber Vater!” und nicht von mir weichen.
20“ชนอิสราเอลเอ๋ย พวกเจ้าทรยศเราเหมือนภรรยาที่ทรยศจากสามีไป” พระยาห์เวห์กล่าว
20Aber das Haus Israel achtete mich nicht, gleichwie ein Weib ihren Buhlen nicht mehr achtet, spricht der HERR.
21มีเสียงดังมาจากยอดเขาโล่ง ๆ เป็นเสียงร่ำไห้และวิงวอนของลูกหลานอิสราเอล เพราะพวกเขาบิดเบือนทางของตน ลืมพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน
21Darum hört man ein klägliches Heulen und Weinen der Kinder Israel auf den Höhen, dafür daß sie übel getan und des HERRN, ihres Gottes, vergessen haben.
22ลูกหลานผู้หันหลังให้เรา จงกลับมา เราจะรักษาพวกเจ้าให้หายจากการหันหลังให้เรา “นี่ พวกเรามาหาพระองค์แล้ว เพราะพระองค์คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา
22So kehret nun wieder, ihr abtrünnigen Kinder, so will ich euch heilen von eurem Ungehorsam. Siehe wir kommen zu dir; denn du bist der HERR, unser Gott.
23ความช่วยเหลือจากเนินเขาและเสียงอึกทึกบนภูเขานั้นเปล่าประโยชน์จริง ๆ ความรอดของอิสราเอลอยู่ในพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราจริง ๆ
23Wahrlich, es ist eitel Betrug mit Hügeln und mit allen Bergen. Wahrlich, es hat Israel keine Hilfe denn am HERRN, unserm Gott.
24แต่สิ่งน่าอับอายนั้นกลืนกินผลจากแรงงานของบรรพบุรุษของพวกเรามาตั้งแต่พวกเรายังเด็ก ทั้งฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ลูกชายและลูกสาว
24Und die Schande hat gefressen unsrer Väter Arbeit von unsrer Jugend auf samt ihren Schafen, Rindern, Söhnen und Töchtern.
25ให้พวกเรานอนลงในความอับอาย ให้ความอดสูคลุมพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา ทั้งพวกเราและบรรพบุรุษ ตั้งแต่วัยเยาว์จนถึงวันนี้ พวกเราไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา”
25Denn worauf wir uns verließen, das ist uns jetzt eitel Schande, und wessen wir uns trösteten, des müssen wir uns jetzt schämen. Denn wir sündigten damit wider den HERRN, unsern Gott, beide, wir und unsre Väter, von unsrer Jugend auf, auch bis auf diesen heutigen Tag, und gehorchten nicht der Stimme des HERRN, unsers Gottes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.