เยเรมีย์ 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1“วิบัติจงเกิดแก่ผู้เลี้ยงที่ทำลายและกระจายแกะในทุ่งของเรา!” พระยาห์เวห์กล่าว
1Weh euch Hirten, die ihr die Herde meiner Weide umbringet und zerstreuet! spricht der HERR.
2เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวโทษผู้เลี้ยงที่เลี้ยงดูชนชาติของเราว่า “พวกเจ้าทำให้ฝูงแกะของเรากระจัดกระจาย ขับไล่พวกเขาไป และไม่ได้ดูแลพวกเขา จงฟัง เราจะมาลงโทษความชั่วที่พวกเจ้าทำ” พระยาห์เวห์กล่าว
2Darum spricht der HERR, der Gott Israels, von den Hirten, die mein Volk weiden: Ihr habt meine Herde zerstreut und verstoßen und nicht besucht. Siehe, ich will euch heimsuchen um eures bösen Wesens willen, spricht der HERR.
3“เราจะรวบรวมฝูงแกะของเราที่เหลืออยู่จากทุกแผ่นดินที่เราขับไล่ไป พากลับเข้าคอก พวกเขาจะมีลูกและเพิ่มจำนวน
3Und ich will die übrigen meiner Herde sammeln aus allen Ländern, dahin ich sie verstoßen habe, und will sie wiederbringen zu ihren Hürden, daß sie sollen wachsen und ihrer viel werden.
4เราจะตั้งผู้เลี้ยงไว้เหนือพวกเขาเพื่อเลี้ยงดู จะไม่กลัวหรือหวาดหวั่นอีก จะไม่มีใครขาดหาย” พระยาห์เวห์กล่าว
4Und ich will Hirten über sie setzen, die sie weiden sollen, daß sie sich nicht mehr sollen fürchten noch erschrecken noch heimgesucht werden, spricht der HERR.
5“จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อเราจะทำให้กิ่งที่เที่ยงธรรมเกิดขึ้นแก่ดาวิด เขาจะครองราชย์เป็นกษัตริย์และดำเนินการอย่างมีปัญญา จะให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดิน
5Siehe, es kommt die Zeit, spricht der HERR, daß ich dem David ein gerechtes Gewächs erwecken will, und soll ein König sein, der wohl regieren wird und Recht und Gerechtigkeit auf Erden anrichten.
6ในสมัยของเขา ยูดาห์จะรอด อิสราเอลจะอยู่ปลอดภัย นี่คือชื่อที่จะใช้เรียกเขา พระยาห์เวห์คือความเที่ยงธรรมของพวกเรา
6Zu seiner Zeit soll Juda geholfen werden und Israel sicher wohnen. Und dies wird sein Name sein, daß man ihn nennen wird: Der HERR unsre Gerechtigkeit.
7“เพราะฉะนั้น จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อจะไม่มีใครพูดอีกว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาลูกหลานอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
7Darum siehe, es wird die Zeit kommen, spricht der HERR, daß man nicht mehr sagen wird: So wahr der HERR lebt, der die Kinder Israel aus Ägyptenland geführt hat!
8แต่จะพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ผู้พาและนำเชื้อสายชนอิสราเอลออกจากแผ่นดินทางเหนือ และจากทุกแผ่นดินที่เราเคยขับไล่ไปมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ แล้วพวกเขาจะอาศัยในแผ่นดินของตน”
8sondern: So wahr der HERR lebt, der den Samen des Hauses Israel hat herausgeführt aus dem Lande der Mitternacht und aus allen Landen, dahin ich sie verstoßen hatte, daß sie in ihrem Lande wohnen sollen!
9เรื่องผู้เผยพระวจนะ ใจข้าพเจ้าแตกสลาย กระดูกทุกชิ้นสั่น ข้าพเจ้าเหมือนคนเมา เหมือนคนที่เหล้าองุ่นเอาชนะ เพราะพระยาห์เวห์ และเพราะถ้อยคำบริสุทธิ์ของพระองค์
9Wider die Propheten. Mein Herz will mir im Leibe brechen, alle meine Gebeine zittern; mir ist wie einem trunkenen Mann und wie einem, der vom Wein taumelt, vor dem HERRN und vor seinen heiligen Worten;
10“เพราะแผ่นดินเต็มไปด้วยคนมีชู้ แผ่นดินคร่ำครวญเพราะคำสาป ทุ่งเลี้ยงสัตว์ในถิ่นกันดารแห้งแล้ว วิถีที่พวกเขาดำเนินนั้นชั่วร้าย กำลังของพวกเขาไม่ถูกต้อง
10daß das Land so voll Ehebrecher ist, daß das Land so jämmerlich steht, daß es so verflucht ist und die Auen in der Wüste verdorren; und ihr Leben ist böse, und ihr Regiment taugt nicht.
11เพราะทั้งผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตไร้ความบริสุทธิ์ จริงทีเดียว ในพระนิเวศของเรา เราก็พบความชั่วของพวกเขา” พระยาห์เวห์กล่าว
11Denn beide, Propheten und Priester, sind Schälke; und auch in meinem Hause finde ich ihre Bosheit, spricht der HERR.
12“เพราะฉะนั้น ทางของพวกเขาจะเหมือนที่ลื่นในความมืด พวกเขาจะถูกผลักไป แล้วล้มลงที่นั่น เพราะเราจะนำภัยร้ายมาถึงพวกเขา ในปีที่พวกเขาต้องรับโทษ” พระยาห์เวห์กล่าว
12Darum ist ihr Weg wie ein glatter Weg im Finstern, darauf sie gleiten und fallen; denn ich will Unglück über sie kommen lassen, das Jahr ihrer Heimsuchung, spricht der HERR.
13“เราเห็นความเขลาของผู้เผยพระวจนะในสะมาเรีย พวกเขาพยากรณ์ในนามเทพบาอัล ทำให้อิสราเอล ชนชาติของเราหลงผิด
13Zwar bei den Propheten zu Samaria sah ich Torheit, daß sie weissagten durch Baal und verführten mein Volk Israel;
14ในหมู่ผู้เผยพระวจนะของเยรูซาเล็ม เราก็เห็นเรื่องน่าสยดสยอง พวกเขามีชู้และดำเนินชีวิตด้วยคำโกหก เสริมกำลังให้คนทำชั่ว จนไม่มีใครหันกลับจากความชั่ว สำหรับเรา พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นเหมือนโสโดม ชาวเมืองก็เหมือนโกโมราห์”
14aber bei den Propheten zu Jerusalem sehe ich Greuel, wie sie ehebrechen und gehen mit Lügen um und stärken die Boshaften, auf daß sich ja niemand bekehre von seiner Bosheit. Sie sind alle vor mir gleichwie Sodom, und die Bürger zu Jerusalem wie Gomorra.
15เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวถึงผู้เผยพระวจนะว่า “จงฟัง เราจะให้พวกเขากินวอร์มวูด และดื่มน้ำพิษ เพราะการไม่ยำเกรงพระเจ้าแพร่จากผู้เผยพระวจนะในเยรูซาเล็มไปทั่วแผ่นดิน”
15Darum spricht der HERR Zebaoth von den Propheten also: Siehe, ich will sie mit Wermut speisen und mit Galle tränken; denn von den Propheten zu Jerusalem kommt Heuchelei aus ins ganze Land.
16พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “อย่าฟังถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะที่พยากรณ์ให้พวกเจ้าฟัง พวกเขาสอนสิ่งไร้ค่า พูดนิมิตจากใจของตน ไม่ใช่จากปากของพระยาห์เวห์
16So spricht der HERR Zebaoth: Gehorcht nicht den Worten der Propheten, so euch weissagen. Sie betrügen euch; denn sie predigen ihres Herzens Gesicht und nicht aus des HERRN Munde.
17พวกเขาพูดกับคนที่ดูหมิ่นเราอยู่เรื่อย ๆ ว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวว่า “พวกเจ้าจะมีความสงบสุข”’ และบอกทุกคนที่ทำตามความดื้อรั้นของใจตนว่า ‘ภัยร้ายจะไม่มาถึงพวกเจ้า’
17Sie sagen denen, die mich lästern: “Der HERR hat's gesagt, es wird euch wohl gehen”; und allen, die nach ihres Herzens Dünkel wandeln, sagen sie: “Es wird kein Unglück über euch kommen.”
18ใครเคยยืนในที่ประชุมของพระยาห์เวห์ จนเห็นและได้ยินคำของพระองค์? ใครใส่ใจถ้อยคำของเราและฟัง?
18Aber wer ist im Rat des HERRN gestanden, der sein Wort gesehen und gehört habe? Wer hat sein Wort vernommen und gehört?
19ดูเถิด พายุของพระยาห์เวห์ คือความเดือดดาลของพระองค์ ออกมาแล้ว จริงทีเดียว พายุหมุน! จะปะทุลงบนศีรษะคนชั่ว
19Siehe, es wird ein Wetter des HERRN mit Grimm kommen und ein schreckliches Ungewitter den Gottlosen auf den Kopf fallen.
20ความโกรธของพระยาห์เวห์จะไม่หันกลับจนพระองค์ลงมือ ทำให้สิ่งที่ตั้งใจสำเร็จ ในวันเวลาภายหน้า พวกเจ้าจะเข้าใจอย่างถ่องแท้
20Und des HERRN Zorn wird nicht nachlassen, bis er tue und ausrichte, was er im Sinn hat; zur letzten Zeit werdet ihr's wohl erfahren.
21เราไม่ได้ส่งผู้เผยพระวจนะเหล่านี้ แต่พวกเขาวิ่งไป เราไม่ได้พูดกับพวกเขา แต่พวกเขาพยากรณ์
21Ich sandte die Propheten nicht, doch liefen sie; ich redete nicht zu ihnen, doch weissagten sie.
22ถ้าพวกเขายืนในที่ประชุมของเรา ก็คงทำให้ชนชาติของเราได้ยินถ้อยคำของเรา และทำให้หันกลับจากทางชั่ว และการกระทำอันชั่วร้าย
22Denn wo sie bei meinem Rat geblieben wären und hätten meine Worte meinem Volk gepredigt, so hätten sie dasselbe von seinem bösen Wesen und von seinem bösen Leben bekehrt.
23“เราเป็นพระเจ้าที่อยู่ใกล้” พระยาห์เวห์กล่าว “ไม่ใช่พระเจ้าที่อยู่ไกลด้วยหรือ?
23Bin ich nur ein Gott, der nahe ist, spricht der HERR, und nicht auch ein Gott von ferneher?
24ใครซ่อนตัวในที่ลับ แล้วเราไม่เห็นได้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “เราไม่ได้อยู่เต็มฟ้าสวรรค์และแผ่นดินหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
24Meinst du, daß sich jemand so heimlich verbergen könne, daß ich ihn nicht sehe? spricht der HERR. Bin ich es nicht, der Himmel und Erde füllt? spricht der HERR.
25“เราได้ยินสิ่งที่ผู้เผยพระวจนะพูดแล้ว พวกเขาพยากรณ์เท็จในนามของเรา พูดว่า ‘ฉันฝัน! ฉันฝัน!’
25Ich höre es wohl, was die Propheten predigen und falsch weissagen in meinem Namen und sprechen: Mir hat geträumt, mir hat geträumt.
26เรื่องนี้จะอยู่ในใจผู้เผยพระวจนะที่พยากรณ์เท็จอีกนานเท่าใด? พวกเขาพยากรณ์ความหลอกลวงในใจของตน
26Wann wollen doch die Propheten aufhören, die falsch weissagen und ihres Herzens Trügerei weissagen
27พวกเขาคิดจะให้ชนชาติของเราลืมนามของเรา โดยต่างคนเล่าความฝันให้เพื่อนบ้านฟัง เหมือนที่บรรพบุรุษลืมนามของเราเพราะเทพบาอัล
27und wollen, daß mein Volk meines Namens vergesse über ihren Träumen, die einer dem andern erzählt? gleichwie ihre Väter meines Namens vergaßen über dem Baal.
28ผู้เผยพระวจนะที่มีความฝันก็จงเล่าความฝัน คนที่มีถ้อยคำของเราก็จงพูดถ้อยคำของเราอย่างซื่อตรง ฟางเกี่ยวอะไรกับข้าวสาลี?” พระยาห์เวห์กล่าว
28Ein Prophet, der Träume hat, der erzähle Träume; wer aber mein Wort hat, der Predige mein Wort recht. Wie reimen sich Stroh und Weizen zusammen? spricht der HERR.
29“ถ้อยคำของเราไม่เหมือนไฟหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “และไม่เหมือนค้อนที่ทุบหินแตกหรือ?
29Ist mein Wort nicht wie Feuer, spricht der HERR, und wie ein Hammer, der Felsen zerschmeißt?
30“เพราะฉะนั้น จงฟัง เราต่อต้านผู้เผยพระวจนะ” พระยาห์เวห์กล่าว “ที่ต่างขโมยถ้อยคำของเราจากเพื่อนบ้าน
30Darum siehe, ich will an die Propheten, spricht der HERR, die mein Wort stehlen einer dem andern.
31จงฟัง เราต่อต้านผู้เผยพระวจนะ” พระยาห์เวห์กล่าว “ที่ใช้ลิ้นของตนแล้วพูดว่า ‘พระองค์กล่าว’
31Siehe, ich will an die Propheten, spricht der HERR, die ihr eigenes Wort führen und sprechen: Er hat's gesagt.
32จงฟัง เราต่อต้านคนที่พยากรณ์ความฝันหลอกลวง” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาเล่าความฝัน ทำให้ชนชาติของเราหลงผิดด้วยคำโกหกและคำโอ้อวดไร้ค่า แต่เราไม่ได้ส่งหรือสั่ง พวกเขาไม่ช่วยชนชาตินี้เลย” พระยาห์เวห์กล่าว
32Siehe, ich will an die, so falsche Träume weissagen, spricht der HERR, und erzählen dieselben und verführen mein Volk mit ihren Lügen und losen Reden, so ich sie doch nicht gesandt und ihnen nichts befohlen habe und sie auch diesem Volk nichts nütze sind, spricht der HERR.
33“เมื่อชนชาตินี้ ผู้เผยพระวจนะหรือปุโรหิตถามเจ้าว่า ‘ข่าวสารจากพระยาห์เวห์คืออะไร?’ เจ้าจงบอกว่า ‘“ข่าวสารอะไร? เราจะคัดทิ้งพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว’
33Wenn dich dies Volk oder ein Prophet oder ein Priester fragen wird und sagen: Welches ist die Last des HERRN? sollst du zu ihnen sagen, was die Last sei: Ich will euch hinwerfen, spricht der HERR.
34สำหรับผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิตและประชาชนที่พูดว่า ‘ข่าวสารจากพระยาห์เวห์’ เราจะลงโทษคนนั้นและครอบครัว
34Und wo ein Prophet oder Priester oder das Volk wird sagen: “Das ist die Last des HERRN”, den will ich heimsuchen und sein Haus dazu.
35แต่ละคนจงถามเพื่อนบ้านและพี่น้องว่า ‘พระยาห์เวห์ตอบว่าอะไร?’ และ ‘พระยาห์เวห์กล่าวว่าอะไร?’
35Also sollt ihr aber einer mit dem andern reden und untereinander sagen: “Was antwortet der HERR, und was sagt der HERR?”
36พวกเจ้าจะไม่กล่าวถึงข่าวสารจากพระยาห์เวห์อีก เพราะถ้อยคำของแต่ละคนกลายเป็นข่าวสารของเขาเอง พวกเจ้าบิดเบือนถ้อยคำของพระเจ้าผู้มีชีวิต ของพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของพวกเรา
36Und nennt's nicht mehr “Last des HERRN”; denn einem jeglichem wird sein eigenes Wort eine “Last” sein, weil ihr also die Worte des lebendigen Gottes, des HERRN Zebaoth, unsers Gottes, verkehrt.
37เจ้าจงถามผู้เผยพระวจนะว่า ‘พระยาห์เวห์ตอบท่านว่าอะไร?’ และ ‘พระยาห์เวห์กล่าวว่าอะไร?’
37Darum sollt ihr zum Propheten also sagen: Was antwortet dir der HERR, und was sagt der HERR?
38แต่พวกเจ้าพูดว่า ‘ข่าวสารจากพระยาห์เวห์’ พระยาห์เวห์จึงกล่าวว่า ‘เพราะพวกเจ้าพูดคำนี้ “ข่าวสารจากพระยาห์เวห์” ทั้งที่เราส่งคนไปบอกไม่ให้พูดว่า “ข่าวสารจากพระยาห์เวห์”
38Weil ihr aber sprecht: “Last des HERRN”, darum spricht der HERR also: Nun ihr dieses Wort eine “Last des HERRN” nennt und ich zu euch gesandt habe und sagen lassen, ihr sollt's nicht nennen “Last des HERRN”:
39เพราะฉะนั้น จงฟัง เราจะลืมพวกเจ้าจนหมด จะคัดทิ้งพวกเจ้าและเมืองที่เราให้พวกเจ้ากับบรรพบุรุษ ให้พ้นหน้าเรา
39siehe, so will ich euch hinwegnehmen und euch samt der Stadt, die ich euch und euren Vätern gegeben habe, von meinem Angesicht wegwerfen
40เราจะทำให้พวกเจ้าถูกดูหมิ่นตลอดไป อับอายตลอดกาล ไม่มีใครลืม’”
40und will euch ewige Schande und ewige Schmach zufügen, der nimmer vergessen soll werden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.