เยเรมีย์ 30
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
1Dies ist das Wort, das vom HERRN geschah zu Jeremia:
2“พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘จงเขียนถ้อยคำทั้งหมดที่เราบอกเจ้าไว้ในหนังสือ
2So spricht der HERR, der Gott Israels: Schreibe dir alle Worte in ein Buch, die ich zu dir rede.
3เพราะดูเถิด วันเวลานั้นกำลังมาถึง’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะฟื้นฟูประชาชนของเรา คืออิสราเอลและยูดาห์ จากการเป็นเชลย’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เราจะให้พวกเขากลับไปยังดินแดนที่เรามอบแก่บรรพบุรุษของพวกเขา และพวกเขาจะได้ครอบครองดินแดนนั้น’”
3Denn siehe, es kommt die Zeit, spricht der HERR, daß ich das Gefängnis meines Volkes Israel und Juda wenden will, spricht der HERR, und will sie wiederbringen in das Land, das ich ihren Vätern gegeben habe, daß sie es besitzen sollen.
4ต่อไปนี้คือถ้อยคำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์
4Dies sind aber die Worte, welche der HERR redet von Israel und Juda:
5เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “พวกเราได้ยินเสียงสั่นสะท้าน เสียงแห่งความกลัว ไม่ใช่เสียงแห่งความสงบสุข
5So spricht der HERR: Wir hören ein Geschrei des Schreckens; es ist eitel Furcht da und kein Friede.
6ลองถามดูเถิดว่า ผู้ชายเจ็บท้องคลอดลูกหรือ? ทำไมเราจึงเห็นผู้ชายทุกคนเอามือกุมเอว เหมือนผู้หญิงกำลังคลอดลูก และทุกคนหน้าซีด?
6Forschet doch und sehet, ob ein Mann gebären könne? Wie geht es denn zu, daß ich alle Männer sehe ihre Hände auf ihren Hüften haben wie Weiber in Kindsnöten und alle Angesichter sind bleich?
7อนิจจา วันนั้นยิ่งใหญ่ ไม่มีวันใดเหมือน! เป็นเวลาแห่งความทุกข์ของยาโคบ แต่เขาจะได้รับการช่วยให้รอดจากความทุกข์นั้น
7Es ist ja ein großer Tag, und seinesgleichen ist nicht gewesen, und ist eine Zeit der Angst in Jakob; doch soll ihm daraus geholfen werden.
8พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า ในวันนั้นเราจะหักแอกของเขาออกจากคอเจ้า และตัดสายรัดของเจ้าให้ขาด คนต่างชาติจะไม่จับพวกเขาเป็นทาสอีก
8Es soll aber geschehen zu derselben Zeit, spricht der HERR Zebaoth, daß ich sein Joch von deinem Halse zerbrechen will und deine Bande zerreißen, daß er nicht mehr den Fremden dienen muß,
9แต่พวกเขาจะรับใช้พระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา และดาวิด กษัตริย์ของพวกเขา ซึ่งเราจะตั้งขึ้นให้พวกเขา
9sondern sie werden dem HERRN, ihrem Gott, dienen und ihrem König David, welchen ich ihnen erwecken will.
10ดังนั้นยาโคบ ผู้รับใช้ของเรา อย่ากลัวเลย พระยาห์เวห์กล่าว อิสราเอล อย่าหวาดหวั่น เพราะดูเถิด เราจะช่วยเจ้าจากที่ห่างไกล และช่วยลูกหลานเจ้าจากดินแดนที่พวกเขาเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมา จะสงบและอยู่อย่างสบาย ไม่มีใครทำให้เขากลัว
10Darum fürchte du dich nicht, mein Knecht Jakob, spricht der HERR, und entsetze dich nicht Israel. Denn siehe, ich will dir helfen aus fernen Landen und deinen Samen aus dem Lande des Gefängnisses, daß Jakob soll wiederkommen, in Frieden leben und Genüge haben, und niemand soll ihn schrecken.
11เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว เราจะทำให้ทุกชนชาติที่เรากระจายเจ้าไปอยู่สูญสิ้น แต่เราจะไม่ทำให้เจ้าสูญสิ้น เราจะลงโทษแก้ไขเจ้าตามสมควร และจะไม่ปล่อยให้เจ้าพ้นโทษเป็นอันขาด”
11Denn ich bin bei dir, spricht der HERR, daß ich dir helfe. Denn ich will mit allen Heiden ein Ende machen, dahin ich dich zerstreut habe; aber mit dir will ich nicht ein Ende machen; züchtigen aber will ich dich mit Maßen, daß du dich nicht für unschuldig haltest.
12เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “บาดแผลของเจ้ารักษาไม่หาย แผลของเจ้ารุนแรง
12Denn also spricht der HERR: Dein Schade ist verzweifelt böse, und deine Wunden sind unheilbar.
13ไม่มีใครแก้ต่างให้เจ้า เพื่อเจ้าจะได้รับการพันแผล เจ้าไม่มียารักษา
13Deine Sache behandelt niemand, daß er dich verbände; es kann dich niemand heilen.
14คนรักทั้งหมดของเจ้าลืมเจ้าแล้ว พวกเขาไม่มาตามหาเจ้า เพราะเราทำให้เจ้าบาดเจ็บอย่างศัตรูทำ ลงโทษเจ้าเยี่ยงคนโหดร้าย เพราะความผิดของเจ้ามากมาย เพราะบาปของเจ้าเพิ่มขึ้น
14Alle deine Liebhaber vergessen dein, und fragen nichts darnach. Ich habe dich geschlagen, wie ich einen Feind schlüge, mit unbarmherziger Staupe um deiner großen Missetat und deiner starken Sünden willen.
15ทำไมเจ้าจึงร้องไห้เพราะบาดแผลของตน? ความเจ็บปวดของเจ้ารักษาไม่หาย เพราะความผิดของเจ้ามากมาย เพราะบาปของเจ้าเพิ่มขึ้น เราจึงทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า
15Was schreist du über deinen Schaden und über dein verzweifelt böses Leiden? Habe ich dir doch solches getan um deiner großen Missetat und um deiner starken Sünden willen.
16ดังนั้นทุกคนที่กลืนกินเจ้าจะถูกกลืนกิน ศัตรูทั้งหมดของเจ้า ทุกคน จะไปเป็นเชลย คนที่ปล้นเจ้าจะถูกปล้น เราจะทำให้ทุกคนที่ล่าเจ้าเป็นเหยื่อต้องกลายเป็นเหยื่อ
16Darum alle, die dich gefressen haben, sollen gefressen werden, und alle, die dich geängstet haben, sollen alle gefangen werden; die dich beraubt haben sollen beraubt werden, und alle, die dich geplündert haben, sollen geplündert werden.
17เพราะเราจะคืนสุขภาพให้เจ้า และรักษาบาดแผลของเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะพวกเขาเรียกเจ้าว่าผู้ถูกทอดทิ้ง พูดว่า ‘นี่คือศิโยนที่ไม่มีใครมาตามหา’”
17Aber dich will ich wieder gesund machen und deine Wunden heilen, spricht der HERR, darum daß man dich nennt die Verstoßene und Zion, nach der niemand frage.
18พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะฟื้นฟูกระโจมของยาโคบจากการเป็นเชลย และเมตตาสงสารที่อยู่อาศัยของเขา เมืองจะถูกสร้างขึ้นบนเนินเดิมของตน วังจะมีคนอาศัยในที่เดิม
18So spricht der HERR: Siehe, ich will das Gefängnis der Hütten Jakobs wenden und mich über seine Wohnungen erbarmen, und die Stadt soll wieder auf ihre Hügel gebaut werden, und der Tempel soll stehen nach seiner Weise.
19เสียงขอบคุณจะออกมาจากพวกเขา พร้อมเสียงของคนที่รื่นเริง เราจะเพิ่มจำนวนพวกเขา พวกเขาจะไม่เหลือน้อย เราจะให้พวกเขามีเกียรติด้วย พวกเขาจะไม่ต่ำต้อย
19Und soll von dannen herausgehen Lob-und Freudengesang; denn ich will sie mehren und nicht mindern, ich will sie herrlich machen und nicht geringer.
20ลูกหลานของพวกเขาจะเป็นเหมือนเมื่อก่อน ชุมนุมชนของพวกเขาจะตั้งมั่นอยู่ต่อหน้าเรา เราจะลงโทษทุกคนที่กดขี่พวกเขา
20Ihre Söhne sollen sein gleichwie vormals und ihre Gemeinde vor mir gedeihen; denn ich will heimsuchen alle, die sie plagen.
21ผู้นำของพวกเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขา ผู้ปกครองจะมาจากท่ามกลางพวกเขา เราจะให้เขาเข้ามาใกล้ และเขาจะเข้ามาหาเรา เพราะใครเล่าที่กล้าเข้ามาหาเรา?” พระยาห์เวห์กล่าว
21Und ihr Fürst soll aus ihnen herkommen und ihr Herrscher von ihnen ausgehen, und er soll zu mir nahen; denn wer ist der, so mit willigem Herzen zu mir naht? spricht der HERR.
22“พวกเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า
22Und ihr sollt mein Volk sein, und ich will euer Gott sein.
23ดูเถิด พายุของพระยาห์เวห์ คือความโกรธของพระองค์ ออกมาแล้ว เป็นพายุที่กวาดไป จะกระหน่ำลงบนศีรษะคนชั่ว
23Siehe, es wird ein Wetter des HERRN mit Grimm kommen; ein schreckliches Ungewitter wird den Gottlosen auf den Kopf fallen.
24ความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์จะไม่หันกลับ จนกว่าพระองค์จะทำสำเร็จ จนกว่าพระองค์จะทำตามที่ตั้งใจไว้ ในวันเวลาภายหน้า พวกเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้”
24Des HERRN grimmiger Zorn wird nicht nachlassen, bis er tue und ausrichte, was er im Sinn hat; zur letzten Zeit werdet ihr solches erfahren.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.