เยเรมีย์ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1“ลูกหลานเบนยามิน จงหนีออกจากเยรูซาเล็มไปให้พ้นภัย! เป่าแตรที่เทโคอา ชูสัญญาณที่เบธฮัคเคเรม เพราะภัยร้ายกำลังมุ่งมาจากทิศเหนือพร้อมความพินาศใหญ่หลวง
1Fliehet, ihr Kinder Benjamin, aus Jerusalem und blaset die Drommete auf der Warte Thekoa und werft auf ein Panier über der Warte Beth-Cherem! denn es geht daher ein Unglück von Mitternacht und ein großer Jammer.
2เราจะทำลายธิดาศิโยนผู้งดงามและบอบบาง
2Die Tochter Zion ist wie eine schöne und lustige Aue.
3ผู้เลี้ยงกับฝูงสัตว์ของตนจะมาหาเธอ จะตั้งกระโจมล้อมเธอทุกด้าน แต่ละคนจะเลี้ยงฝูงสัตว์ในที่ของตน”
3Aber es werden die Hirten über sie kommen mit ihren Herden, die werden Gezelte rings um sie her aufschlagen und weiden ein jeglicher an seinem Ort und sprechen:
4“จงเตรียมทำสงครามกับเธอ! ลุกขึ้น ให้พวกเราบุกตอนเที่ยง พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว! วันคล้อยลง เงายามเย็นยืดยาว
4“Rüstet euch zum Krieg wider sie! Wohlauf, laßt uns hinaufziehen, weil es noch hoch Tag ist! Ei, es will Abend werden, und die Schatten werden groß!
5ลุกขึ้น ให้พวกเราบุกตอนกลางคืน ทำลายวังของเธอ”
5Wohlan, so laßt uns auf sein, und sollten wir bei Nacht hinaufziehen und ihre Paläste verderben!”
6เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงตัดต้นไม้ ก่อเนินล้อมเยรูซาเล็ม นี่คือเมืองที่ต้องรับโทษ ภายในเธอเต็มไปด้วยการกดขี่
6Denn also spricht der HERR Zebaoth: Fällt die Bäume und werft einen Wall auf wider Jerusalem; denn sie ist eine Stadt, die heimgesucht werden soll. Ist doch eitel Unrecht darin.
7บ่อปล่อยน้ำออกมาฉันใด เธอก็ปล่อยความชั่วออกมาฉันนั้น ในเธอมีเสียงความรุนแรงและการทำลาย ความเจ็บป่วยและบาดแผลอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
7Denn gleichwie ein Born sein Wasser quillt, also quillt auch ihre Bosheit. Ihr Frevel und Gewalt schreit über sie, und ihr Morden und Schlagen treiben sie täglich vor mir.
8เยรูซาเล็ม จงรับคำตักเตือน มิฉะนั้นเราจะตีตัวห่างจากเจ้า จะทำให้เจ้ารกร้าง เป็นแผ่นดินที่ไม่มีใครอาศัย”
8Bessere dich Jerusalem, ehe sich mein Herz von dir wendet und ich dich zum wüsten Lande mache, darin niemand wohne!
9พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “พวกเขาจะเก็บผู้ที่เหลืออยู่ของอิสราเอลจนหมด เหมือนเก็บองุ่นที่เหลือตามเถา จงยื่นมือกลับไปยังตะกร้าอีก เหมือนคนเก็บองุ่น”
9So spricht der HERR Zebaoth: Was übriggeblieben ist von Israel, das muß nachgelesen werden wie am Weinstock. Der Weinleser wird eins nach dem andern in die Butten werfen.
10ข้าพเจ้าจะพูดและเตือนใครให้ฟังได้? ดูเถิด หูของพวกเขาไม่ได้เข้าสุหนัต จึงฟังไม่ได้ อีกทั้งคำของพระยาห์เวห์กลายเป็นสิ่งที่พวกเขาดูหมิ่น พวกเขาไม่ยินดีในคำนั้น
10Ach, mit wem soll ich doch reden und zeugen? Daß doch jemand hören wollte! Aber ihre Ohren sind unbeschnitten; sie können's nicht hören. Siehe, sie halten des HERRN Wort für einen Spott und wollen es nicht.
11เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ เหนื่อยล้ากับการเก็บมันไว้ “จงเทมันลงบนเด็กตามถนน และบนกลุ่มชายหนุ่มที่รวมตัวกัน เพราะสามีและภรรยาจะถูกจับไปด้วยกัน ทั้งคนแก่และคนชราที่อายุยืน
11Darum bin ich von des HERRN Drohen so voll, daß ich's nicht lassen kann. Schütte es aus über die Kinder auf der Gasse und über die Mannschaft im Rat miteinander; denn es sollen beide, Mann und Weib, Alte und der Wohlbetagte, gefangen werden.
12บ้านของพวกเขาจะตกเป็นของคนอื่น พร้อมกับไร่นาและภรรยา เพราะเราจะยื่นมือมาต่อสู้กับผู้ที่อาศัยในแผ่นดิน” พระยาห์เวห์กล่าว
12Ihre Häuser sollen den Fremden zuteil werden samt den Äckern und Weibern; denn ich will meine Hand ausstrecken, spricht der HERR, über des Landes Einwohner.
13“ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้ ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต ทุกคนหลอกลวง
13Denn sie geizen allesamt, klein und groß; und beide, Propheten und Priester, gehen allesamt mit Lügen um
14พวกเขารักษาบาดแผลของชนชาติของเราอย่างลวก ๆ พูดว่า ‘ความสงบสุข ความสงบสุข!’ ทั้งที่ไม่มีความสงบสุข
14und trösten mein Volk in seinem Unglück, daß sie es gering achten sollen, und sagen: “Friede! Friede!”, und ist doch nicht Friede.
15เมื่อทำสิ่งน่ารังเกียจ พวกเขาละอายบ้างไหม? ไม่เลย ไม่ละอายสักนิด หน้าแดงไม่เป็นด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น พวกเขาจะล้มลงในหมู่คนที่ล้ม เมื่อเรามาลงโทษ พวกเขาจะถูกโค่นลง” พระยาห์เวห์กล่าว
15Darum werden sie mit Schanden bestehen, daß sie solche Greuel treiben; wiewohl sie wollen ungeschändet sein und wollen sich nicht schämen. Darum müssen sie fallen auf einen Haufen; und wenn ich sie heimsuchen werde, sollen sie stürzen, spricht der HERR.
16พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงยืนที่ทางต่าง ๆ และมองดู ถามหาทางเก่าแก่ ‘ทางที่ดีอยู่ที่ไหน?’ แล้วเดินไปตามนั้น พวกเจ้าจะพบที่พักให้จิตใจ แต่พวกเขาพูดว่า ‘พวกเราจะไม่เดินไปตามนั้น’
16So spricht der HERR: Tretet auf die Wege und schauet und fraget nach den vorigen Wegen, welches der gute Weg sei, und wandelt darin, so werdet ihr Ruhe finden für eure Seele! Aber sie sprechen: Wir wollen's nicht tun!
17เราตั้งคนเฝ้ายามไว้เหนือพวกเจ้า บอกว่า ‘จงฟังเสียงแตร!’ แต่พวกเขาพูดว่า ‘พวกเราจะไม่ฟัง!’
17Ich habe Wächter über dich gesetzt: Merket auf die Stimme der Drommete! Aber sie sprechen: Wir wollen's nicht tun!
18เพราะฉะนั้น ชนชาติทั้งหลาย จงฟัง ชุมนุมชนเอ๋ย จงรู้ว่ามีอะไรอยู่ในหมู่พวกเขา
18Darum so höret, ihr Heiden, und merket samt euren Leuten!
19แผ่นดินเอ๋ย จงฟัง! เราจะนำภัยร้ายมาถึงชนชาตินี้ เป็นผลจากความคิดของพวกเขา เพราะไม่ฟังถ้อยคำของเรา และปฏิเสธข้อบัญญัติของเรา
19Du, Erde, höre zu! Siehe, ich will ein Unglück über dies Volk bringen, darum daß sie auf meine Worte nicht achten und mein Gesetz verwerfen.
20จะนำกำยานจากเชบาและอ้อยหอมจากแผ่นดินไกลมาให้เราทำไม? เราไม่ยอมรับเครื่องบูชาเผาของพวกเจ้า ไม่พอใจเครื่องบูชาของพวกเจ้า”
20Was frage ich nach Weihrauch aus Reicharabien und nach den guten Zimtrinden, die aus fernen Landen kommen? Eure Brandopfer sind mir nicht angenehm, und eure Opfer gefallen mir nicht.
21เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง เราจะวางสิ่งกีดขวางให้ชนชาตินี้สะดุด พ่อกับลูกจะสะดุดด้วยกัน เพื่อนบ้านกับมิตรสหายจะพินาศ”
21Darum spricht der HERR also: Siehe, ich will diesem Volk einen Anstoß in den Weg stellen, daran sich die Väter und Kinder miteinander stoßen und ein Nachbar mit dem andern umkommen sollen.
22พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ดูเถิด ชนชาติหนึ่งมาจากแผ่นดินทางเหนือ ชนชาติใหญ่จะถูกปลุกขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน
22So spricht der HERR: Siehe, es wird ein Volk kommen von Mitternacht, und ein großes Volk wird sich erregen vom Ende der Erde,
23พวกเขาถือธนูและหอก โหดร้าย ไร้เมตตา เสียงคำรามเหมือนทะเล พวกเขาขี่ม้า ทุกคนจัดแถวเหมือนนักรบเข้าศึก มาต่อสู้กับเจ้า ธิดาศิโยน”
23die Bogen und Lanze führen. Es ist grausam und ohne Barmherzigkeit; sie brausen daher wie ein ungestümes Meer und reiten auf Rossen, gerüstet wie Kriegsleute, wider dich, du Tochter Zion.
24พวกเราได้ยินข่าวแล้ว มืออ่อนแรง ความปวดร้าวจับพวกเราไว้ เจ็บเหมือนหญิงกำลังคลอด
24Wenn wir von ihnen hören werden, so werden uns die Fäuste entsinken; es wird uns angst und weh werden wie einer Gebärerin.
25อย่าออกไปในทุ่งหรือเดินตามทาง เพราะดาบของศัตรูและความหวาดกลัวอยู่ทุกด้าน
25Es gehe ja niemand hinaus auf den Acker, niemand gehe über Feld; denn es ist allenthalben unsicher vor dem Schwert des Feindes.
26ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า จงสวมผ้ากระสอบ เกลือกกลิ้งในขี้เถ้า! คร่ำครวญเหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียว ร่ำไห้อย่างขมขื่นที่สุด เพราะผู้ทำลายจะมาถึงพวกเราอย่างฉับพลัน
26O Tochter meines Volks, zieh Säcke an und lege dich in Asche; trage Leid wie um einen einzigen Sohn und klage wie die, so hoch betrübt sind! denn der Verderber kommt über uns plötzlich.
27“เราตั้งเจ้าเป็นผู้ทดสอบโลหะและเป็นป้อมปราการในหมู่ชนชาติของเรา เพื่อเจ้าจะรู้และทดสอบทางที่พวกเขาเดิน
27Ich habe dich zum Schmelzer gesetzt unter mein Volk, das so hart ist, daß du ihr Wesen erfahren und prüfen sollst.
28พวกเขาทุกคนเป็นกบฏร้ายแรง เที่ยวใส่ร้าย เป็นทองสัมฤทธิ์และเหล็ก ทุกคนทำสิ่งเลวทราม
28Sie sind allzumal Abtrünnige und wandeln verräterisch, sind Erz und Eisen; alle sind sie verderbt.
29เครื่องสูบลมเป่าแรง ตะกั่วถูกไฟเผาหมด พวกเขาถลุงต่อไปเสียเปล่า เพราะคนชั่วยังไม่ถูกแยกออก
29Der Blasebalg ist verbrannt, das Blei verschwindet; das Schmelzen ist umsonst, denn das Böse ist nicht davon geschieden.
30ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่าเงินที่ถูกคัดทิ้ง เพราะพระยาห์เวห์คัดทิ้งพวกเขาแล้ว”
30Darum heißen sie auch ein verworfenes Silber; denn der HERR hat sie verworfen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.