เยเรมีย์ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“ลูกหลานเบนยามิน จงหนีออกจากเยรูซาเล็มไปให้พ้นภัย! เป่าแตรที่เทโคอา ชูสัญญาณที่เบธฮัคเคเรม เพราะภัยร้ายกำลังมุ่งมาจากทิศเหนือพร้อมความพินาศใหญ่หลวง
1Strengthen yourselves, ye sons of Benjamin, in the midst of Jerusalem, and sound the trumpet in Thecua, and set up the standard over Bethacarem: for evil is seen out of the north, and a great destruction.
2เราจะทำลายธิดาศิโยนผู้งดงามและบอบบาง
2I have likened the daughter of Sion to a beautiful and delicate woman.
3ผู้เลี้ยงกับฝูงสัตว์ของตนจะมาหาเธอ จะตั้งกระโจมล้อมเธอทุกด้าน แต่ละคนจะเลี้ยงฝูงสัตว์ในที่ของตน”
3The shepherds shall come to her with their flocks: they have pitched their tents against her round about: every one shall feed them that are under his hand.
4“จงเตรียมทำสงครามกับเธอ! ลุกขึ้น ให้พวกเราบุกตอนเที่ยง พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว! วันคล้อยลง เงายามเย็นยืดยาว
4Prepare ye war against her: arise, and let us go up at midday: woe unto us, for the day is declined, for the shadows of the evening are grown longer.
5ลุกขึ้น ให้พวกเราบุกตอนกลางคืน ทำลายวังของเธอ”
5Arise, and let us go up in the night, and destroy her houses.
6เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “จงตัดต้นไม้ ก่อเนินล้อมเยรูซาเล็ม นี่คือเมืองที่ต้องรับโทษ ภายในเธอเต็มไปด้วยการกดขี่
6For thus saith the Lord of hosts: Hew down her trees, cast up a trench about Jerusalem: this is the city to be visited, all oppression is in the midst of her.
7บ่อปล่อยน้ำออกมาฉันใด เธอก็ปล่อยความชั่วออกมาฉันนั้น ในเธอมีเสียงความรุนแรงและการทำลาย ความเจ็บป่วยและบาดแผลอยู่ต่อหน้าเราเสมอ
7As a cistern maketh its water cold, so hath she made her wickedness cold: violence and spoil shall be heard in her, infirmity and stripes are continually before me.
8เยรูซาเล็ม จงรับคำตักเตือน มิฉะนั้นเราจะตีตัวห่างจากเจ้า จะทำให้เจ้ารกร้าง เป็นแผ่นดินที่ไม่มีใครอาศัย”
8Be thou instructed, O Jerusalem, lest my soul depart from thee, lest I make thee desolate, a land uninhabited.
9พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “พวกเขาจะเก็บผู้ที่เหลืออยู่ของอิสราเอลจนหมด เหมือนเก็บองุ่นที่เหลือตามเถา จงยื่นมือกลับไปยังตะกร้าอีก เหมือนคนเก็บองุ่น”
9Thus saith the Lord of hosts: They shall gather the remains of Israel, as in a vine, even to one cluster: turn back thy hand, as a grape gatherer into the basket.
10ข้าพเจ้าจะพูดและเตือนใครให้ฟังได้? ดูเถิด หูของพวกเขาไม่ได้เข้าสุหนัต จึงฟังไม่ได้ อีกทั้งคำของพระยาห์เวห์กลายเป็นสิ่งที่พวกเขาดูหมิ่น พวกเขาไม่ยินดีในคำนั้น
10To whom shall I speak? and to whom shall I testify, that he may hear? behold, their ears are uncircumcised, and they cannot hear: behold the word of the Lord is become unto them a reproach: and and they will not receive it.
11เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์ เหนื่อยล้ากับการเก็บมันไว้ “จงเทมันลงบนเด็กตามถนน และบนกลุ่มชายหนุ่มที่รวมตัวกัน เพราะสามีและภรรยาจะถูกจับไปด้วยกัน ทั้งคนแก่และคนชราที่อายุยืน
11Therefore am I full of the fury of the Lord, I am weary with holding in: pour it out upon the child abroad, and upon the council of the young men together: for man and woman shall be taken, the ancient and he that is full of days.
12บ้านของพวกเขาจะตกเป็นของคนอื่น พร้อมกับไร่นาและภรรยา เพราะเราจะยื่นมือมาต่อสู้กับผู้ที่อาศัยในแผ่นดิน” พระยาห์เวห์กล่าว
12And their houses shall be turned over to others, with their lands and their wives together: for I will stretch for my hand upon the inhabitants of the land, saith the Lord.
13“ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดจนถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้ ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต ทุกคนหลอกลวง
13For from the least of them even to the greatest, all are given to covetousness: and from the prophet even to the priest, all are guilty of deceit.
14พวกเขารักษาบาดแผลของชนชาติของเราอย่างลวก ๆ พูดว่า ‘ความสงบสุข ความสงบสุข!’ ทั้งที่ไม่มีความสงบสุข
14And they healed the breach of the daughter of my people disgracefully, saying: Peace, peace: and there was no peace.
15เมื่อทำสิ่งน่ารังเกียจ พวกเขาละอายบ้างไหม? ไม่เลย ไม่ละอายสักนิด หน้าแดงไม่เป็นด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น พวกเขาจะล้มลงในหมู่คนที่ล้ม เมื่อเรามาลงโทษ พวกเขาจะถูกโค่นลง” พระยาห์เวห์กล่าว
15They were confounded, because they committed abomination: yea, rather they were not confounded with confusion, and they knew not how to blush: wherefore they shall fall among them that fall: in the time of their visitation they shall fall down, saith the Lord.
16พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงยืนที่ทางต่าง ๆ และมองดู ถามหาทางเก่าแก่ ‘ทางที่ดีอยู่ที่ไหน?’ แล้วเดินไปตามนั้น พวกเจ้าจะพบที่พักให้จิตใจ แต่พวกเขาพูดว่า ‘พวกเราจะไม่เดินไปตามนั้น’
16Thus saith the Lord: Stand ye on the ways, and see and ask for the old paths which is the good way, and walk ye in it: and you shall find refreshment for your souls. And they said: we will not walk.
17เราตั้งคนเฝ้ายามไว้เหนือพวกเจ้า บอกว่า ‘จงฟังเสียงแตร!’ แต่พวกเขาพูดว่า ‘พวกเราจะไม่ฟัง!’
17And I appointed watchmen over you, saying: Hearken ye to the sound of the trumpet. And they said: We will not hearken.
18เพราะฉะนั้น ชนชาติทั้งหลาย จงฟัง ชุมนุมชนเอ๋ย จงรู้ว่ามีอะไรอยู่ในหมู่พวกเขา
18Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what great things I will do to them.
19แผ่นดินเอ๋ย จงฟัง! เราจะนำภัยร้ายมาถึงชนชาตินี้ เป็นผลจากความคิดของพวกเขา เพราะไม่ฟังถ้อยคำของเรา และปฏิเสธข้อบัญญัติของเรา
19Hear, O earth: Behold I will bring evils upon this people, the fruits of their own thoughts: because they have not heard my words, and they have cast away my law.
20จะนำกำยานจากเชบาและอ้อยหอมจากแผ่นดินไกลมาให้เราทำไม? เราไม่ยอมรับเครื่องบูชาเผาของพวกเจ้า ไม่พอใจเครื่องบูชาของพวกเจ้า”
20To what purpose do you bring me frankincense from Saba, and the sweet smelling cane from a far country? your holocausts are not acceptable, nor are your sacrifices pleasing to me.
21เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง เราจะวางสิ่งกีดขวางให้ชนชาตินี้สะดุด พ่อกับลูกจะสะดุดด้วยกัน เพื่อนบ้านกับมิตรสหายจะพินาศ”
21Therefore thus saith the Lord: Behold, I will bring destruction upon this people, by which fathers and sons together shall fall, neighbor and kinsman shall perish.
22พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ดูเถิด ชนชาติหนึ่งมาจากแผ่นดินทางเหนือ ชนชาติใหญ่จะถูกปลุกขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน
22Thus saith the Lord: Behold a people cometh from the land of the north, and a great nation shall rise up from the ends of the earth.
23พวกเขาถือธนูและหอก โหดร้าย ไร้เมตตา เสียงคำรามเหมือนทะเล พวกเขาขี่ม้า ทุกคนจัดแถวเหมือนนักรบเข้าศึก มาต่อสู้กับเจ้า ธิดาศิโยน”
23They shall lay hold on arrow and shield: they are cruel, and will have no mercy. Their voice shall roar like the sea: and they shall mount upon horses, prepared as men for war, against thee, O daughter of Sion.
24พวกเราได้ยินข่าวแล้ว มืออ่อนแรง ความปวดร้าวจับพวกเราไว้ เจ็บเหมือนหญิงกำลังคลอด
24We have heard the fame thereof, our hands grow feeble: anguish hath taken hold of us, as a woman in labor.
25อย่าออกไปในทุ่งหรือเดินตามทาง เพราะดาบของศัตรูและความหวาดกลัวอยู่ทุกด้าน
25Go not out into the fields, nor walk in the highway: for the sword of the enemy, and fear is on every side.
26ธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า จงสวมผ้ากระสอบ เกลือกกลิ้งในขี้เถ้า! คร่ำครวญเหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียว ร่ำไห้อย่างขมขื่นที่สุด เพราะผู้ทำลายจะมาถึงพวกเราอย่างฉับพลัน
26Gird thee with sackcloth, O daughter of my people, and sprinkle thee with ashes: make thee mourning as for an only son, a bitter lamentation, because the destroyer shall suddenly come upon us.
27“เราตั้งเจ้าเป็นผู้ทดสอบโลหะและเป็นป้อมปราการในหมู่ชนชาติของเรา เพื่อเจ้าจะรู้และทดสอบทางที่พวกเขาเดิน
27I have set thee for a strong trier among my people: and thou shalt know and prove their way.
28พวกเขาทุกคนเป็นกบฏร้ายแรง เที่ยวใส่ร้าย เป็นทองสัมฤทธิ์และเหล็ก ทุกคนทำสิ่งเลวทราม
28All of these princes go out of the way, they walk deceitfully, they are brass and iron: they are all corrupted.
29เครื่องสูบลมเป่าแรง ตะกั่วถูกไฟเผาหมด พวกเขาถลุงต่อไปเสียเปล่า เพราะคนชั่วยังไม่ถูกแยกออก
29The bellows have failed, the lead is consumed in the fire, the founder hath melted in vain: for their wicked deeds are not consumed.
30ผู้คนจะเรียกพวกเขาว่าเงินที่ถูกคัดทิ้ง เพราะพระยาห์เวห์คัดทิ้งพวกเขาแล้ว”
30Call them reprobate silver, for the Lord hath rejected them.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.